کالبدشکافی و بررسی قطعات سامسونگ گیر فیت

سامسونگ تو طراحی گیر فیت سعی کرده بهترین‌ها رو تو یه فضای محدود جا بده. بیایم یه نگاهی به مشخصات اصلی این گجت بندازیم:

← صفحه نمایش 1.84 اینچی خمیده از نوع Super AMOLED با رزولوشن 432 در 128 پیکسل.

← پردازنده 180 مگاهرتزی ARM Cortex M4.

← سنسورهای شتاب‌سنج، ژیروسکوپ و سنسور ضربان قلب.

← باتری با دوام 3 تا 4 روز تو استفاده‌های معمولی.

بلوتوث نسخه 4.0 برای ارتباط کم‌مصرف. با اینکه ظاهر جمع‌وجوری داره، اما ما می‌خوایم همه این قطعات رو بکشیم بیرون و از نزدیک ببینیمشون.

اولین سوالی که پیش میاد اینه که آیا بند این مدل هم راحت جدا میشه؟ جواب مثبته؛ با یه فشار کوچیک می‌تونی بند رو از بدنه اصلی آزاد کنی. این یعنی تو تعویض بند هیچ دردسری نداری.

این قابلیت بهت اجازه میده که بندهای رنگی مختلفی بگیری و دست‌بندت رو با لباس‌های مختلفت ست کنی، بدون اینکه نیاز به ابزار خاصی داشته باشی.

حالا که بندها رو جدا کردیم، بدنه اصلی ساعت تو دستمونه و آماده‌ایم که بریم سراغ باز کردن قاب اصلی و کالبدشکافی.

بعد از جدا کردن بند، وقتشه یه نگاه دقیق‌تر به قسمت پشتی یا همون سمتی که روی مچ دست قرار می‌گیره بندازیم. تو این قسمت، سنسور ضربان قلب و پین‌های فلزی مخصوص داک شارژر کاملا مشخص هستن.

خوشبختانه سامسونگ طراحی رو طوری انجام داده که این سنسورها تو استفاده روزمره هیچ اذیتی برای پوست دست ایجاد نمی‌کنن.

← اگه دقت کنی، شماره مدل دستگاه یعنی SM-R350 هم روی همین قاب پشتی به صورت ریز حک شده.

روی لبه بدنه فقط یه دکمه فیزیکی وجود داره که برای روشن/خاموش کردن و بیدار کردن صفحه استفاده میشه. کل بدنه به صورت یکپارچه (Unibody) طراحی شده.

برای باز کردن دستگاه، اول دنبال پیچ می‌گردیم. یه درپوش کوچیک رو برمیداریم تا شاید زیرش پیچی مخفی شده باشه... ...اما فقط یه سوراخ کوچیک پیدا می‌کنیم که احتمالا مربوط به میکروفونه. هیچ پیچی روی بدنه نیست! این یعنی با یه بدنه کاملا پرس شده طرفیم و برای باز کردنش باید سراغ روش‌های دیگه بریم.

وقتی پیچی در کار نیست، یعنی چسب‌ها قطعات رو نگه داشتن. برای اینکه به دستگاه آسیب نرسه، از یه کیسه حرارتی مخصوص یا همون آی‌اوپنر (iOpener) استفاده می‌کنیم. این وسیله چسب‌ها رو نرم می‌کنه، بدون اینکه مثل سشوار صنعتی پلاستیک بدنه رو آب کنه یا به ال‌سی‌دی ضربه بزنه. کیسه حرارتی رو گرم می‌کنیم و چند دقیقه روی صفحه نمایش می‌ذاریم.

وقتی چسب‌ها حسابی نرم شدن، کار باز کردن خیلی راحت‌تر میشه. اینجوری ریسک شکستن صفحه نمایش به حداقل می‌رسه. حالا آماده‌ایم که بریم زیر لبه‌های صفحه نمایش و قاب رو باز کنیم. حرارت دادن اصولی همیشه کلید موفقیت تو باز کردن دستگاه‌های یکپارچه‌ست.

حالا که چسب‌ها نرم شدن، یه ابزار بازکننده پلاستیکی رو خیلی آروم زیر لبه صفحه نمایش خمیده می‌ندازیم و کمی اهرم می‌کنیم. حواست باشه که فلت‌های تصویر و تاچ زیر همین قسمت هستن. با کمی حوصله و برش دادن چسب‌های باقی‌مونده، صفحه نمایش از بدنه اصلی فاصله می‌گیره.

با یه صدای تق کوچیک، کل هسته داخلی دستگاه که شامل مادربرد و باتری میشه، به صورت یکجا از قاب بیرون میاد. طراحی داخلیش واقعا جالب و فشرده‌ست.

صفحه نمایش و هسته داخلی جدا شدن و حالا فقط یه قاب پلاستیکی خالی تو دستمون مونده. مرحله اول کالبدشکافی با موفقیت انجام شد!

طراحی سامسونگ تو فشرده‌سازی این قطعات واقعا تحسین‌برانگیزه؛ همه‌چیز طوری چیده شده که کمترین فضای خالی رو داشته باشه.

البته هنوز کار تموم نشده. یه سری قطعات ریز پشت پنل AMOLED چسبیدن که باید اون‌ها رو هم با دقت جدا کنیم. دوباره ابزار پلاستیکی رو برمیداریم تا ال‌سی‌دی رو از فریم داخلیش آزاد کنیم.

با دقت زیاد و کمی اهرم کردن، صفحه نمایش رو از فریم پلاستیکی زیرش جدا می‌کنیم. برخلاف بعضی مدل‌ها که فلت تصویر و تاچ یکی هستن، اینجا باید دو تا کانکتور جداگانه رو باز کنیم تا صفحه نمایش کاملا آزاد بشه. خوشبختانه این کانکتورها جای خوبی تعبیه شدن و موقع باز کردن، مزاحم کار ابزارهای ما نمیشن. همون‌طور که قبلا گفتیم، این صفحه نمایش رزولوشن 432 در 128 پیکسلی داره که برای یه دست‌بند سلامتی کاملا مناسبه.

با توجه به خمیده بودن پنل، هزینه ساخت و در نتیجه هزینه تعویض این قطعه در صورت خرابی، نسبتا بالاست.

اگه با دقت به مادربرد نگاه کنی، می‌بینی که از سه تیکه مجزا تشکیل شده که با کابل‌های فلت به هم وصل شدن. این نوع طراحی تکه‌تکه برای قرار گرفتن تو یه قاب خمیده خیلی هوشمندانه‌ست.

اولین کاری که روی مادربرد می‌کنیم، جدا کردن کانکتور باتریه تا جریان برق کاملا قطع بشه. پیدا کردن خود باتری هم نیاز به کمی جستجو داره. با کنار زدن آنتن بلوتوث، می‌تونیم اولین قطعه از این مادربرد سه‌تکه رو از فریم پلاستیکی جدا کنیم.

باید بقیه اتصالات رو هم آزاد کنیم. فلت مربوط به تنها دکمه فیزیکی دستگاه رو با کمک اسپاجر از روی برد جدا می‌کنیم. مادربرد این دستگاه به قدری کوچیکه که روی یه بند انگشت جا می‌گیره! زیر این مادربرد فسقلی، احتمالا باتری قایم شده. بریم جلوتر تا ببینیم دقیقا چه خبره.

روی این مادربرد کوچیک، کلی چیپ و آیسی ریز نشسته که هر کدوم وظیفه مهمی دارن:

← پردازنده 32 بیتی و 180 مگاهرتزی ARM Cortex از شرکت STMicroelectronics.

← حافظه فلش 128 مگابایتی ساخت Macronix.

← ژیروسکوپ و شتاب‌سنج 6 محوره از InvenSense.

← تراشه ترکیبی وای‌فای، بلوتوث و گیرنده رادیو ساخت Broadcom.

آیسی مدیریت تغذیه و شارژ باتری از Maxim Integrated (مدل MAX77836).

← کنترلر تاچ صفحه نمایش مدل 8FM006A از شرکت Melfas.

چیپ فرستنده/گیرنده USB از شرکت Texas Instruments.

یه شاسی فلزی کوچیک بین مادربرد و باتری قرار داره تا هم از باتری محافظت کنه و هم مقاومت دستگاه رو موقع خم شدن یا فشار بالا ببره. یکی از جالب‌ترین بخش‌ها، باتری خمیده این دستگاهه که کاملا با فرم بدنه سازگاری داره و سر جاش کیپ شده.

با اینکه باتری خیلی تو عمق دستگاه جاسازی شده، اما سامسونگ یه زبونه پلاستیکی براش گذاشته که با کشیدنش، باتری راحت بیرون میاد. پس میشه گفت تعویض باتری خیلی هم سخت نیست. این باتری 210 میلی‌آمپر ساعت ظرفیت داره و با هر بار شارژ کامل می‌تونه 3 تا 4 روز دوام بیاره. به خاطر سیستم‌عامل سبک و پردازنده کم‌مصرف، عملکرد باتری گیر فیت به نسبت ابعادش یکی از نقاط قوت بزرگشه.

امتیاز نهایی تعمیرپذیری سامسونگ گیر فیت: 6 از 10 (امتیاز 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر).

← با کمی حوصله، باتری قابل تعویضه و این موضوع عمر مفید دستگاه رو به شدت بالا می‌بره.

← بند ساعت تو چند ثانیه و بدون هیچ ابزاری جدا و تعویض میشه.

← برای هر تعمیری اول باید صفحه نمایش رو باز کنی؛ با اینکه این کار دسترسی رو راحت می‌کنه، اما ریسک شکستن ال‌سی‌دی موقع حرارت دادن و اهرم کردن وجود داره.

← ماژولار بودن قطعات پایینه؛ یعنی دکمه هوم، آنتن و موتور ویبره روی مادربرد لحیم شدن و بدون مهارت لحیم‌کاری نمیشه تعویضشون کرد.

← طراحی یکپارچه بدنه (Unibody) باعث میشه حتی برای یه تعمیر ساده داخلی، مجبور بشی کل ریسک باز کردن صفحه نمایش رو به جون بخری.