کالبدشکافی و بررسی قطعات ساعت سامسونگ Gear Live

این ساعت یکی از رقبای سرسخت بازار گجت‌های پوشیدنیه. بیا قبل از شروع کار، یه نگاهی به مشخصات فنی رسمی سامسونگ برای این مدل بندازیم:

← صفحه نمایش 1.63 اینچی Super AMOLED با رزولوشن 320 در 320 پیکسل (تراکم پیکسلی 278)

← پردازنده 1.2 گیگاهرتزی

← باتری 300 میلی‌آمپر ساعتی (طراحی شده برای حدود یک روز استفاده مداوم)

← حافظه داخلی 4 گیگابایتی به همراه 512 مگابایت رم

مجهز به سنسورهای قطب‌نمای دیجیتال، شتاب‌سنج، ژیروسکوپ و حسگر ضربان قلب

← بلوتوث نسخه 4.0 با مصرف انرژی پایین (Low Energy)

طراحی این مدل خیلی شبیه به ساعت Gear 2 سامسونگ دراومده. انگار سامسونگ ترجیح داده به ترکیب برنده‌اش دست نزنه و همون ظاهر آشنا رو با کمی تغییرات روانه بازار کنه.

برای اینکه تفاوت ابعاد و طراحی رو بهتر درک کنی، این ساعت رو کنار چند تا از رقبای معروفش قرار دادیم تا مقایسه راحت‌تر بشه.

تو تصویر از چپ به راست می‌تونی ساعت‌های Samsung Gear 2، مدل Samsung Gear Fit، ساعت LG G Watch و در نهایت همین Samsung Gear Live رو ببینی.

اول از همه باید بندهای ساعت رو جدا کنیم. خوشبختانه سامسونگ اینجا کار رو راحت کرده؛ یه ضامن کوچیک پشت بند قرار داره که اگه اون رو بکشی، پین نگهدارنده آزاد می‌شه و بند به راحتی بیرون میاد. این طراحی تعویض بند رو خیلی سریع و بی‌دردسر کرده.

حالا که بندها باز شدن، می‌تونی حسگر ضربان قلب رو پشت بدنه ببینی. همینطور شماره مدل دستگاه یعنی SM-R382 دقیقا همینجا حک شده.

بریم سراغ باز کردن قاب پشتی. برای این کار به پیچ‌گوشتی T5 Torx نیاز داری. چهار تا پیچ ستاره‌ای این پشت هست که باید با دقت بازشون کنی. جالبه بدونی این پیچ‌ها دقیقا هم‌سایز پیچ‌هایی هستن که تو ساعت LG G Watch استفاده شده بود.

یه نکته عجیب که موقع باز کردن پیچ‌ها متوجهش می‌شی اینه که این پیچ‌ها خاصیت آهنربایی ندارن و به سر پیچ‌گوشتی نمی‌چسبن. پس مراقب باش روی زمین نیفتن و گم نشن!

دلیل این طراحی احتمالا به خاطر وجود قطب‌نمای دیجیتال و سنسورهای حساس داخل ساعته. استفاده از پیچ‌های غیرمغناطیسی باعث می‌شه هیچ نویز یا اختلالی تو کارکرد این سنسورها ایجاد نشه.

البته این فقط یه حدسه، ولی از لحاظ مهندسی کاملا منطقیه و تو دستگاه‌های دیگه هم چنین ترفندی رو برای محافظت از سنسورها دیدیم.

حالا که پیچ‌ها رو باز کردی، وقتشه قاب ساعت رو باز کنی. یه پیک پلاستیکی رو به آرومی بنداز تو شکاف بین قاب پشت و شاسی اصلی و دور تا دور ساعت بچرخون تا خارهای پلاستیکی آزاد بشن.

با این کار، ساعت به دو نیمه تقسیم می‌شه. بخش جلویی که شامل صفحه نمایش و قطعات اصلیه، و قاب پشتی که وظیفه محافظت و تامین انرژی رو بر عهده داره.

اولین قطعه‌ای که بعد از باز کردن قاب خودنمایی می‌کنه باتریه. برای بیرون آوردنش، نوک اسپاجر رو زیر پد اتصال باتری که با یه چسب ملایم چسبیده بنداز و کمی اهرم کن تا آزاد بشه. بعدش با یه پنس، باتری رو کامل از قاب پشتی بیرون بکش.

روی باتری ظرفیت 1.14 وات‌ساعت درج شده. با توجه به ظرفیت 300 میلی‌آمپر ساعتی، می‌شه نتیجه گرفت که این باتری با ولتاژ استاندارد 3.8 ولت کار می‌کنه و برای تامین انرژی یک روزه ساعت طراحی شده.

قدم بعدی جدا کردن فلت دکمه پاور از روی برده. این فلت با یه چسب محکم سر جاش نشسته، پس با دقت و به کمک پنس اون رو به آرومی جدا کن تا پاره نشه.

یه نکته خیلی جالب روی کابل‌ها وجود داره؛ نوشته‌هایی که نشون می‌ده آنتن بلوتوث و وای‌فای اینجاست! در حالی که این ساعت رسما از وای‌فای پشتیبانی نمی‌کنه. احتمالا سامسونگ این قطعه رو برای آپدیت‌های آینده یا مدل‌های بعدی در نظر گرفته بوده.

همین اطراف می‌تونی برچسب نشانگر رطوبت (LDI) رو هم ببینی. با اینکه این ساعت در برابر آب مقاومه، اما وجود این برچسب نشون می‌ده که اگه آب به داخل نفوذ کنه، گارانتی باطل می‌شه. پس پیشنهاد می‌کنم باهاش استخر نری!

حالا می‌ریم سراغ موتور ویبره. این قطعه روی شاسی قرار گرفته و شماره مدل دستگاه هم روش حک شده. وظیفه تمام بازخوردهای لمسی و هشدارهای لرزشی ساعت به عهده همین موتور کوچیکه.

← این موتور ویبره به شکل خاصی برای همین فضای محدود طراحی شده و با چسب سر جاش محکم شده.

موقع جدا کردنش خیلی مراقب باش که به سیم‌های ظریفش آسیبی وارد نکنی.

برای اینکه بتونیم مادربرد رو کامل بیرون بیاریم، اول باید فلت صفحه نمایش رو جدا کنیم. کانکتور این فلت رو با نوک اسپاجر به آرومی به سمت بالا آزاد کن.

حالا با پنس، مادربرد رو خیلی نرم به سمت بالا بکش تا از روی شاسی جدا بشه. روی این برد اصلی، یه برد کوچیک‌تر هم سوار شده که پین‌های شارژ و سنسور کوچیک ضربان قلب روی اون قرار دارن.

با کمی حوصله و استفاده از اسپاجر، می‌تونی برد کوچیک رو از مادربرد اصلی جدا کنی. حالا وقتشه یه نگاه دقیق به چیپ‌ها و آیسی‌های روی این برد بندازیم:

← آیسی Maxim Integrated MAX77836 که مبدل ولتاژ و کنترل‌کننده ورودی جریان بین 3 تا 5 ولته.

← چیپ Broadcom برای مدیریت بلوتوث 4.0 و گیرنده امواج وای‌فای.

← میکروکنترلر STMicroelectronics با معماری ARM-Cortex M4 و 128 کیلوبایت حافظه فلش.

← پکیج 512 مگابایتی رم سامسونگ (KMF5X0005A) که پردازنده اصلی کوالکام (APQ8026) دقیقا زیر اون جاسازی شده.

آیسی مدیریت تغذیه ساخت شرکت کوالکام (مدل PM8226).

← مجموعه سنسورهای 9 محوره InvenSense شامل ژیروسکوپ، شتاب‌سنج و قطب‌نما.

میکروفون مینیاتوری InvenSense برای دریافت فرمان‌های صوتی.

کارمون هنوز با پنس تموم نشده. یه پد حرارتی کوچیک اینجاست که برای دفع گرمای پردازنده استفاده می‌شه. به آرومی برش دار تا ببینیم زیرش چه خبره.

← دقیقا زیر این پد حرارتی، آیسی کنترلر تاچ (Cypress Semiconductor CYTMA545) قرار گرفته که وظیفه پردازش لمس‌های صفحه نمایش رو بر عهده داره.

متاسفانه صفحه نمایش به صورت یکپارچه با شاسی فلزی پرس شده و با چسب خیلی قوی محکم شده. این یعنی جدا کردنش بدون آسیب دیدن تقریبا غیرممکنه.

به پایان کالبدشکافی این گجت رسیدیم. بررسی‌های ما تو آیسی‌مدار نشون داد که این ساعت از نظر دسترسی به قطعات داخلی نمره 8 از 10 رو می‌گیره. تعویض باتری خیلی سرراسته، اما چسبیده بودن ال‌سی‌دی به فریم، کار رو برای تعمیرکارها حسابی چالش‌برانگیز کرده. امیدوارم از این بررسی فنی حسابی استفاده کرده باشی؛ حتما لینک این مقاله رو برای دوستات و همکارات هم بفرست تا اون‌ها هم با معماری داخلی این ساعت جذاب آشنا بشن.

← طراحی بندها عالیه و می‌تونی بدون نیاز به ابزار، خیلی راحت اون‌ها رو جدا و تعویض کنی.

← با وجود مقاومت در برابر آب، باز کردن قاب اصلی اصلا دردسری نداره و فقط با چند تا پیچ و ابزار ساده انجام می‌شه.

← دسترسی به باتری خیلی راحته و با وجود زبانه کششی، تعویضش بدون هیچ خطری انجام می‌شه.

← فلت‌های ظریف متعددی که با چسب به بدنه متصل شدن، موقع تعمیر نیاز به تمرکز بالایی دارن تا پاره نشن.

← مهم‌ترین نقطه ضعف تعمیراتی، پرس شدن نمایشگر به شاسی فلزیه که هزینه و ریسک تعویض ال‌سی‌دی رو به شدت بالا می‌بره.