کالبدشکافی و بررسی قطعات داخلی کروم‌کست

وقتی جعبه کروم‌کست رو با ذوق و شوق باز می‌کنیم، با یه گجت جمع‌وجور روبه‌رو می‌شیم که امکانات جالبی رو تو خودش جا داده. بیاید قبل از باز کردن قاب، یه نگاه سریع به مشخصات و ویژگی‌های اصلی این دانگل بندازیم:

← خروجی تصویر با کیفیت 1080p از طریق پورت HDMI

← پشتیبانی از وای‌فای 2.4 GHz با استاندارد 802.11 b/g/n

← حداکثر رزولوشن خروجی ویدئو 1080P

← تأمین انرژی از طریق پورت USB

سازگاری کامل با دستگاه‌های مختلف، از جمله گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی و پلتفرم iOS

تنها پورتی که روی بدنه این دستگاه می‌بینی، یه درگاه شارژ USB هست. انگار تلویزیون‌ها به اندازه کافی کابل و سیم ندارن که این دانگل جدید هم برای کار کردن به یه منبع تغذیه خارجی نیاز داره!

معمولا وقتی اسم "دانگل" میاد، انتظار نداریم که نیاز به برق جداگانه داشته باشه. اما کروم‌کست برای روشن شدن باید از طریق یه پورت آزاد USB روی تلویزیون یا با استفاده از کابل و آداپتور شارژ بشه.

حداقل جای شکرش باقیه که گوگل تو اطلاعات دستگاه به این موضوع اشاره کرده و موقع راه‌اندازی غافلگیر نمی‌شیم.

← شماره مدل این دستگاه H2G2-42 هست.

اگه اهل داستان‌های علمی‌تخیلی باشی، احتمالا یادت میاد که عدد 42 تو کتاب معروف "راهنمای مسافران مجانی کهکشان" همون جواب نهایی برای زندگی، جهان و همه‌چیز بود!

عبارت H2G2 هم دقیقا مخفف اسم همون کتابه که طرفدارهای زیادی داره.

گوگل با این نام‌گذاری بامزه، حسابی با روح و روان خوره‌های تکنولوژی و ادبیات علمی‌تخیلی بازی کرده. شاید هم مهندس‌های گوگل واقعا فکر می‌کنن این دانگل کوچیک، همون جواب نهایی برای تمام نیازهای استریم و تماشای ویدئوی ماست!

خبر خوب (یا شاید هم کمی ناامیدکننده برای تعمیرکارهای حرفه‌ای) اینه که برای باز کردن این دستگاه اصلا نیازی به پیچ‌گوشتی یا ابزارهای سنگین نداریم.

کافیه یه ابزار بازکننده پلاستیکی رو خیلی آروم تو درز لبه‌های دانگل بندازی. با یه اهرم کردن ساده، قاب از هم جدا می‌شه و می‌تونیم قطعات رو بکشیم بیرون.

راستی، باز کردن قاب این گجت‌های بدون پیچ خیلی لذت‌بخش و راحته، البته به شرطی که موقع اهرم کردن خارهای پلاستیکیش رو نشکنی.

اولین چیزی که بعد از باز کردن قاب می‌تونی دربیاری، کل مجموعه مادربرده. با بیرون کشیدن این برد یکپارچه، فقط یه قاب پلاستیکی خالی برات باقی می‌مونه.

البته قاب کاملا هم خالی نیست؛ مقدار زیادی خمیر حرارتی و یه تیکه بزرگ هیت‌سینک آلومینیومی هنوز کف قاب چسبیده که وظیفه خنک کردن برد رو به عهده داره.

بریم سراغ مغز متفکر و سیستم عصبی این دستگاه که روی مادربرد قرار گرفته:

← ماژول ترکیبی وای‌فای 802.11 b/g/n، بلوتوث و رادیو FM مدل AzureWave

← سیستم روی چیپ (SoC) مدل Marvell DE3005-A1

← حافظه فلش 16 گیگابیتی (2 گیگابایت) NAND مدل Micron MT29F16G08MAA

← حافظه رم 512 مگابایتی DDR3L SDRAM مدل Micron D9PXV

جالبه بدونی حافظه‌های DDR3L (با ولتاژ 1٫35 ولت) نسخه کم‌مصرف همون حافظه‌های رم استاندارد DDR3 (با ولتاژ 1٫5 ولت) هستن که برای گجت‌هایی با این ابعاد خیلی مناسبن.

با برداشتن مادربرد، فقط یه قطعه مهم تو قاب می‌مونه: یه هیت‌سینک آلومینیومی فوق‌العاده بزرگ (البته نسبت به ابعاد خود دستگاه). این قطعه فلزی کل طول قاب رو گرفته و مثل یه سپر حرارتی عمل می‌کنه.

دیدن این هیت‌سینک بزرگ اصلا جای تعجب نداره. خود گوگل تو اطلاعات محصول نوشته: "ممکنه کروم‌کست موقع کار کردن داغ بشه؛ این موضوع کاملا طبیعیه."

با این حال، داغ شدن مداوم یه گجت کوچیک پشت تلویزیون همیشه کمی نگران‌کننده‌ست و به مرور زمان می‌تونه روی عمر قطعات الکترونیکی تأثیر منفی بذاره.

معمولا ما به هر دستگاه یه نمره تعمیرپذیری می‌دیم، اما برای کروم‌کست تصمیم گرفتیم این کار رو نکنیم. دلیلش هم واضحه؛ عملا هیچ قطعه قابل تعمیری داخل این دستگاه وجود نداره و این دانگل بیشتر یه گجت مصرفیه تا یه وسیله قابل ارتقا.

بهترین حالت اینه که این دانگل کوچیک تا سال‌ها برات بی‌وقفه کار کنه و فیلم پخش کنه. امیدوارم از این کالبدشکافی لذت برده باشی؛ اگه به دیدن دل و روده گجت‌های مختلف علاقه داری، حتما بقیه آموزش‌ها و کالبدشکافی‌های اپلیکیشن آیسی‌مدار رو هم یه نگاهی بنداز.