کالبدشکافی و بررسی قطعات سامسونگ گلکسی واچ ۳

قبل از اینکه دست به آچار بشیم، بیاید یه مرور سریع روی مشخصات نسخه 45 میلی‌متری این ساعت داشته باشیم:

← صفحه نمایش دایره‌ای Super AMOLED با ابعاد 1.4 اینچ (34 میلی‌متر) و رزولوشن 360 در 360 پیکسل.

← مغز متفکر: پردازنده دو هسته‌ای Exynos 9110 با فرکانس 1.15 گیگاهرتز.

← یک گیگابایت رم در کنار 8 گیگابایت حافظه داخلی (نسبت به نسل قبل که 1.5 گیگ رم و 4 گیگ حافظه داشت، تغییر کرده).

← پشتیبانی از فناوری شارژ بی‌سیم.

انواع سنسورها شامل: نوار قلب (ECG)، سنسور نوری ضربان قلب، شتاب‌سنج، فشارسنج و ژیروسکوپ.

← استاندارد IP68 و مقاومت در برابر نفوذ آب تا عمق 50 متری (5 ATM).

همه این قطعات تو بدنه‌ای جا شدن که 14 درصد نازک‌تر و 15 درصد سبک‌تر از نسل قبلیه. دیدن این قطعات با اشعه ایکس خیلی جذابه، اما بیا خودمون دست به کار بشیم و بازش کنیم.

اولین چیزی که توجه آدم رو جلب می‌کنه، بازگشت همون حاشیه چرخان (Bezel) دوست‌داشتنیه که چرخوندنش حسابی لذت‌بخش و اعتیادآوره.

پشت ساعت یه عالمه سوراخ برای میکروفون، سنسور فشارسنج و اسپیکر وجود داره. همچنین چیدمان سنسورهای ضربان قلب و نوار قلب (ECG) کاملا جدید و مدرن شده.

این چیدمان سنسور نوار قلب خیلی آشناست! یه جورایی آدم رو یاد ساختار اپل واچ سری 4 می‌ندازه.

این یعنی یکی از دکمه‌های کناری هم یه ارتقای مخفی داشته تا بتونه پالس‌های بدن رو بخونه. پس جلوتر باید حسابی حواسمون بهش باشه!

اگه این ساعت رو کنار نسل قبلی گلکسی واچ بذاریم، متوجه چند تا تغییر ظاهری می‌شیم. واچ 3 بدنه کوچیک‌تری داره، اما صفحه‌نمایشش بزرگ‌تر شده (البته با همون رزولوشن قبلی). دکمه‌های کناریش هم از اون حالت یکپارچه دراومدن و بیشتر شبیه ساعت‌های کلاسیک شدن.

اما اصل ماجرا داخلشه! گلکسی واچ 3 حالا هشت تا سنسور نوری و قابلیت گرفتن نوار قلب داره. البته تو عکس‌های رادیولوژی، واضح‌ترین چیزی که به چشم میاد همون سیم‌پیچ شارژ بی‌سیمه. لایه‌های زیادی اون تو هست، پس وقتشه پیچ‌گوشتی رو برداریم و کار رو شروع کنیم.

باز کردن گلکسی واچ 3 تقریبا روال آشنایی داره. با باز کردن پیچ‌های سه‌سو و رد شدن از واشر آب‌بندی، قاب پشتی جدا می‌شه.

این پیچ‌های سه‌سو خیلی ریزن، اما خوشبختانه روی قاب گیر می‌کنن و کامل درنمیان؛ اینطوری هم گم نمی‌شن و هم موقع بستن کارمون راحت‌تره.

با اینکه قاب پشتی یه کابل فلت داره که به مادربرد وصله، اما طول کابل اونقدر بلنده که موقع باز کردن خطر پاره شدنش خیلی کمه. پس خیالمون از بابت کابل راحته.

سنسور نوار قلب، سنسورهای ضربان قلب و سیم‌پیچ شارژ بی‌سیم، همگی خیلی کیپ و فشرده روی قاب پشتی سوار شدن. اما اسپیکر با واشر مخصوص خودش یه گوشه جداگونه نشسته.

← وظیفه خوندن علائم حیاتی و بیومتریک بر عهده چیپ AFE49I30 ساخت Texas Instruments هست.

← یه تقویت‌کننده عملیاتی 1 مگاهرتزی هم از همون شرکت (Texas Instruments) اونجا قرار داره.

ماژولار بودن قطعاتی مثل اسپیکر واقعا عالیه. البته برای بقیه سنسورها باید ببینیم می‌شه بدون آسیب از قاب جداشون کرد یا نه (که احتمالا خیلی سخته).

وقتی مادربرد دیسک‌مانند ساعت رو درمیاریم و شیلدهای فلزی رو برمی‌داریم، با این قطعات روبه‌رو می‌شیم:

← یه پکیج مجتمع (SiP) از سامسونگ که شامل پردازنده دو هسته‌ای Exynos 9110، یک گیگابایت حافظه رم اختصاصی و آیسی مدیریت تغذیه می‌شه.

سامسونگ از فناوری خاصی (FO-PLP) استفاده کرده تا بتونه بیشترین تکنولوژی رو تو کوچک‌ترین فضای ممکن روی یک پکیج جا بده؛ چیزی که تو نسل اول گلکسی واچ هم دیده بودیم.

← چیپ فرکانس میانی Shannon 915 سامسونگ.

← کنترلر NFC شرکت NXP به همراه چیپ امنیتی.

← ماژول وای‌فای و بلوتوث BCM430132 به همراه هاب مکان‌یابی برای GPS و بقیه ماهواره‌ها.

تقویت‌کننده توان شبکه QPA5580 ساخت کوالکام.

گیرنده شارژ بی‌سیم IDT P9222S.

ادامه بررسی آیسی‌ها و چیپ‌های روی برد:

← قطعه امنیتی STMicroelectronics مدل ST33G1M2.

← سنسور فشارسنج STMicroelectronics مدل LPS22HB.

← شتاب‌سنج و ژیروسکوپ 3 محوره همون شرکت مدل LSM6DSOP.

← سوئیچ محافظت در برابر ولتاژ بیش‌ازحد (OVP) شرکت Kinetic Technologies.

سوئیچ تنظیم آنتن Infineon مدل BGSA14GN10.

تقویت‌کننده نویز پایین برای GPS ساخت NXP.

باتری با یه چسب نسبتا ضعیف سر جاش محکم شده و برای درآوردنش حتی نیازی به سشوار و حرارت دادن هم نبود. ظرفیت این باتری کوچیک 340 میلی‌آمپر ساعته (1.3 وات‌ساعت). با اینکه سامسونگ ادعا می‌کنه تا 2 روز شارژدهی داره، اما به نظر می‌رسه خیلی دنبال رکوردشکنی تو حجم باتری نبوده.

این ظرفیت از گلکسی واچ اصلی (1.81 وات‌ساعت) کمتره، اما همچنان از باتری اپل واچ سری 5 (1.129 وات‌ساعت) قوی‌تره.

راستش انتظار داشتیم یه طراحی باتری جدیدتر (مثل باتری‌های کیسه‌ای شکل) ببینیم، اما ظاهرا فعلا فقط اپل داره روی فرم‌های خاص باتری تو ساعت‌هاش کار می‌کنه.

با استفاده از اسپاجر، شاسی میانی رو با کمی اهرم کردن بیرون می‌کشیم. این شاسی چند تا چیز جالب تو دل خودش داره: یه سنسور فشارسنج که حسابی با لاستیک پوشونده شده. یه مجموعه کابل ماژولار که شامل سوئیچ دکمه‌ها و میکروفونه.

یکی از این سوئیچ‌ها یه براکت فلزی داره که وقتی انگشتت رو روش می‌ذاری، مدار کامل می‌شه و می‌تونه نوار قلب (ECG) بگیره.

سنسورهای اثر هال که وظیفه خوندن حرکات حاشیه چرخان رو دارن. و در نهایت موتور ویبره که با کمی چسب به فریم چسبیده.

حالا که کل دل‌وروده ساعت رو درآوردیم، می‌رسیم به صفحه نمایش Super AMOLED دایره‌ای شکل. با اینکه رسیدن به این مرحله کلی داستان داشت و مجبور شدیم همه قطعات رو باز کنیم، اما درآوردن خود نمایشگر از فریمش فقط به یه فشار کوچیک با انگشت نیاز داره.

طبیعتا صفحه نمایش رو هم خود سامسونگ دیسپلی ساخته؛ وقتی خودت تولیدکننده باشی، کار راحت‌تره!

سامسونگ همیشه تو استفاده از پنل‌های AMOLED تو گجت‌هاش پیشگام بوده. اما حالا که رقبا دارن به سمت تکنولوژی microLED می‌رن، باید ببینیم در آینده چه اتفاقی می‌افته. خب، کالبدشکافی قطعات ما همینجا به آخرش رسید!

یه کهکشان دیگه که از هم پاشید! حالا بندها، قطعات، بردها و سنسورها روی میز ما پخش شدن. فقط امتیاز تعمیرپذیریه که نشون می‌ده جمع کردن دوباره این قطعات چقدر آسون یا سخته.

امیدواریم از این کالبدشکافی اختصاصی در مجله آیسی‌مدار لذت برده باشی. اگه این مطلب برات جالب بود، حتما لینکشو برای دوستای عشق سخت‌افزارت بفرست تا اون‌ها هم از دیدن این معماری ظریف لذت ببرن!

سامسونگ گلکسی واچ 3 تونست امتیاز خوب 7 از 10 رو توی مقیاس تعمیرپذیری بگیره (10 یعنی راحت‌ترین حالت):

← روند باز کردن ساعت سرراسته و نیازی به کندن چسب‌های مایع و دردسر نداره.

← کابل‌ها تو هم گره نخوردن و خبری از کانکتورهای ظریف و شکننده ZIF نیست.

← برای رسیدن به باتری و نمایشگر فقط به کمی باز کردن قطعات نیاز داری و دسترسی بهشون خوبه.

← برای باز کردن قاب پشت به پیچ‌گوشتی سه‌سو نیاز داری، اما داخل ساعت همون پیچ‌های چهارسوی معمولی کار شده.

← بیشتر قطعات ماژولار هستن و می‌شه جداگونه عوضشون کرد؛ به جز مجموعه سنسورهای پشت که به قاب پشتی پرس شدن.

← شیشه تاچ و نمایشگر به هم پرس شدن، یعنی اگه فقط گلس بشکنه، تعویضش خیلی سخت و غیرمنطقیه و باید کل صفحه رو عوض کنی.