کالبدشکافی و بررسی قطعات وان‌پلاس وان

قبل از اینکه دست به آچار بشیم، بد نیست یه نگاهی به مشخصات فنی این غول بندازیم:

← صفحه نمایش 5٫5 اینچی IPS با رزولوشن 1920x1080.

← دوربین اصلی 13 مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.0 و فلش دوگانه، به همراه دوربین سلفی 5 مگاپیکسلی.

← پردازنده چهار هسته‌ای 2٫5 گیگاهرتزی Qualcomm Snapdragon 801.

← رم 3 گیگابایتی از نوع LPDDR3 با فرکانس 1866 مگاهرتز.

حافظه داخلی 64 گیگابایتی eMMC 5.0 (البته نسخه 16 گیگابایتی هم تو بازار هست).

← پشتیبانی از وای‌فای 802.11ac، بلوتوث 4.0، USB OTG، جی‌پی‌اس و NFC.

مشخصات سخت‌افزاریش واقعا چشمگیره، اما اینجا بحث ما کالبدشکافیه. باید ببینیم آیا باز کردنش هم مثل سخت‌افزارش جذابه یا قراره حسابی دردسر بکشیم.

این گوشی که توسط وان‌پلاس طراحی و تو چین مونتاژ شده، با شماره مدل A0001 شناخته میشه. وان‌پلاس وان به صورت پیش‌فرض با یه نسخه سفارشی از اندروید به اسم CyanogenMod 11S کار می‌کنه که تیم Cyanogen اون رو توسعه داده.

حالا شاید بپرسی CyanogenMod چیه؟ در واقع یه سیستم‌عامل متن‌باز بر پایه اندرویده که امکانات و شخصی‌سازی‌های خیلی بیشتری نسبت به نسخه‌های معمولی و شرکتی اندروید بهت میده.

این دومین گوشی تو دنیاست که به صورت پیش‌فرض با CyanogenMod عرضه شده (اولی مدل خاصی از Oppo N1 بود). دیدن یه گوشی با سیستم‌عامل متن‌باز و کاملا آنلاک واقعا هیجان‌انگیزه، چون دست کاربر رو برای هر تغییری نرم‌افزاری کاملا باز می‌ذاره.

اگه بخوایم ابعادش رو با گوشی‌های پرفروش هم‌دوره‌اش مقایسه کنیم، ضخامتش 8٫9 میلی‌متر و طولش حدود 152٫9 میلی‌متره که نشون میده با یه گوشی نسبتا بزرگ طرفیم. شاید نشه بهش گفت فبلت، اما کار کردن با یه دست باهاش واقعا سخته؛ مگر اینکه دست‌های خیلی بزرگی داشته باشی!

خب، بریم سراغ جعبه‌گشایی! ببینیم تو این جعبه جذاب چی پیدا میشه. یه آداپتور شارژ و یه کابل USB با طراحی خاص و کانکتور متفاوت تو جعبه هست که ظاهر جالبی داره.

یه سوزن سیم‌کارت هم داره که طراحیش شبیه جاکلیدیه! هرچند بعیده کسی سوزن سیم‌کارت رو به دسته‌کلیدش آویزون کنه، اما خلاقیتشون تو طراحی قشنگه.

حالا با همین سوزن جذاب، خشاب سیم‌کارت که تقریبا روی بدنه مخفی شده رو فشار می‌دیم تا بیرون بیاد و اولین قدم رو برای ورود به داخل گوشی برداریم.

حالا نوبت استفاده از ابزار بازکننده پلاستیکیه تا قاب پشتی رو جدا کنیم. هیچ شکاف مشخصی برای باز کردن قاب دیده نمیشه، اما می‌دونیم که قاب پشتی قابل تعویضه. پس سعی می‌کنیم ابزار رو تو درز بین قاب و شاسی فرو کنیم. خوشبختانه قاب پشتی به راحتی و فقط با باز شدن چند تا گیره پلاستیکی کوچیک دور تا دورش، جدا میشه.

قاب‌های قابل تعویض همیشه برای تعمیرپذیری یه امتیاز مثبت محسوب میشن، هرچند که قاب پشتی معمولا مثل شیشه جلویی در معرض شکستن و خرابی نیست.

قاب پشتی بالاخره جدا شد! با برداشتن قاب، اولین چیزی که خودنمایی می‌کنه یه باتری بزرگ قرمز رنگ از نوع لیتیوم پلیمر با ظرفیت 3100 میلی‌آمپر ساعته. در نگاه اول، این باتری خیلی در دسترس‌تر و بزرگ‌تر از باتری بعضی رقبای هم‌رده‌اش به نظر می‌رسه. روی خود قاب پشتی هم یه عالمه آنتن به رنگ طلایی طراحی شده که حسابی جلب توجه می‌کنه.

این پدهای طلایی‌رنگ از طریق اتصال‌های فنری روی گوشی، ارتباط آنتن‌های سه‌گانه و آنتن NFC رو با مادربرد برقرار می‌کنن.

یکم با باتری بزرگ قرمز رنگ ور میریم تا با اسپاجر بلندش کنیم و درش بیاریم. اما یه مشکلی هست! کابل باتری زیر یه درپوش پلاستیکی پیچ‌دار مخفی شده و نمیشه به همین راحتی جداش کرد.

با استفاده از ست پیچ‌گوشتی حرفه‌ای، شروع می‌کنیم به باز کردن اولین سری از پیچ‌ها. اما داستان به همین سادگی نیست! وان‌پلاس چند تا پیچ رو زیر درپوش‌های لاستیکی مخفی کرده تا کار رو سخت‌تر کنه.

ما تو تعمیرات اصلا از پیچ‌های مخفی زیر درپوش‌های لاستیکی خوشمون نمیاد! تازه یکی از این پیچ‌ها هم برچسب سفید گارانتی روشه که با باز کردنش، برچسب پاره میشه و نشون میده که گوشی باز شده.

باز کردن این گوشی تا اینجا خیلی سخت نبوده، اما همین موانع کوچیک مثل پیچ‌های مخفی، یکم تعمیرپذیریش رو تحت‌الشعاع قرار میده.

درپوش پلاستیکی رو برمی‌داریم تا به کانکتور باتری برسیم. حالا می‌تونیم باتری رو کاملا از گوشی جدا کنیم. با سر تخت اسپاجر کانکتور رو آزاد می‌کنیم و باتری 3٫8 ولتی و 3100 میلی‌آمپری رو از جاش درمیاریم.

ظرفیت این باتری در مقایسه با گوشی‌های هم‌نسل خودش مثل گلکسی S5 (2800 میلی‌آمپر) یا اچ‌تی‌سی One M8 (2600 میلی‌آمپر) واقعا قابل توجه و بزرگ‌تره. روی باتری یه سری هشدارهای ایمنی نوشته شده که بد نیست بهشون توجه کنیم:

← فقط از شارژرهای تأیید شده و استاندارد استفاده کن.

← موقع شارژ شدن، گوشی رو تو محیطی با تهویه مناسب قرار بده.

← از باز کردن، اتصال کوتاه یا سوراخ کردن باتری جدا خودداری کن.

برای اینکه بتونیم مادربرد رو خارج کنیم، اول باید تمام فلت‌ها و کانکتورهای متصل بهش رو جدا کنیم. با نهایت دقت، فلت دکمه‌های ولوم و پاور رو که به لبه‌های شاسی چسبیدن، جدا می‌کنیم.

خیلی وقت‌ها برای جدا کردن قطعات چسبیده از کاتر تعمیراتی یا ابزارهای فلزی استفاده میشه، اما ما همیشه پیشنهاد می‌کنیم تا جای ممکن از این کار پرهیز کنی تا به فلت‌ها آسیبی نرسه.

خب، همه کانکتورها رو جدا کردیم و می‌خوایم مادربرد رو برداریم که... یهو متوجه میشیم یه کابل آنتن دیگه هم پشت مادربرد وصل مونده! این طراحی‌ها همیشه تعمیرکار رو غافلگیر می‌کنن.

خوشبختانه خیلی سریع متوجهش شدیم و کابل رو جدا کردیم تا مادربرد کاملا آزاد بشه.

هم دوربین جلو و هم دوربین پشتی این گوشی توسط شرکت Sunny Optical Technology طراحی و ساخته شدن. دوربین اصلی با مدل P13N05A و دوربین سلفی با مدل P5V35A مشخص شدن. جالبه بدونید ما ماژول‌های این شرکت رو قبلا تو پروژه‌های دیگه‌ای هم مثل پروژه Tango دیده بودیم.

طبق مشخصات رسمی، این دوربین 13 مگاپیکسلی از سنسور تصویر CMOS مدل Sony Exmor IMX 214 استفاده می‌کنه که کیفیت خیلی خوبی داره.

حالا بریم سراغ آیسی‌ها و چیپ‌های روی مادربرد. روی این سمت از برد قطعات زیر رو می‌بینیم:

← رم 3 گیگابایتی Samsung LPDDR3 (پردازنده Qualcomm Snapdragon 801 هم احتمالا زیر همین رم قرار گرفته).

← آیسی کدک صوتی Qualcomm.

← چیپ AGD2 2402 WX9DR (که احتمالا سنسور ژیروسکوپ هست).

← آیسی‌های مدیریت تغذیه Qualcomm با پشتیبانی از قابلیت Quick Charge 2.0.

چیپ 8407 CEH 05KTJ.

← قطعه B02419.

چیپ P0911 3193.

پشت مادربرد هم پر از آیسی‌های مختلفه که مغز متفکر این گوشی رو تشکیل میدن:

← حافظه داخلی 64 گیگابایتی Toshiba eMMC 5.0.

← ماژول تقویت‌کننده قدرت (Power Amplifier) از Skyworks.

← چیپ ترکیبی شبکه Qualcomm 802.11ac/FM/BT 4.0.

← فرستنده و گیرنده RF از شرکت Qualcomm.

ماژول Front-End شبکه WLAN از Skyworks.

← کنترلر تاچ‌اسکرین Synaptics S3508A.

حالا تمرکزمون رو می‌ذاریم روی فریم جلویی و قطعات پایین گوشی. شش تا پیچ (که دوتای اونا زیر درپوش لاستیکی مخفی شدن) رو باز می‌کنیم و با یه اشاره کوچیک اسپاجر، محفظه بلندگو رو درمیاریم. وان‌پلاس وان از اسپیکرهای استریو یاماها (Yamaha) استفاده می‌کنه که از طریق پدهای فنری به برد متصل میشن.

← دقیقا تو قسمت پایین و وسط محفظه بلندگو، یه برچسب نشون‌دهنده رطوبت (LDI) قرار داره که اگه گوشی آب بخوره، رنگش عوض میشه و گارانتی رو باطل می‌کنه.

جدا کردن فلت پورت USB به نظر ساده میاد، اما انگار زیر یه قسمت از فریم گیر کرده و درنمیاد. اما گول خوردیم! اون چیزی که فکر می‌کردیم فریم پلاستیکیه، در واقع فقط یه تیکه چسب مشکی بود. چسب رو می‌کنیم و فلت پورت شارژ به راحتی آزاد میشه.

ای بابا، این کابل ظریف هم که از زیر فریم رد شده! با این وضعیت چطور برد پایین رو دربیاریم؟ اما بازم غافلگیر شدیم؛ این کابل خیلی راحت از شیار فریم بیرون میاد و اصلا گیر نکرده.

طراحی داخلی این گوشی پر از این نکات و غافلگیری‌های جالبه که آدم رو یاد فیلم‌های معمایی میندازه!

دختر‌برد بالاخره به‌عنوان daughterbirrrd|new_window=true اینجاست. این دختر‌برد خانه دائمی قطعات مختلف از جمله ویبره و میکروفون اصلیه.

در پایین دختر‌برد سه ال‌ای‌دی برای دکمه‌های خازنی پنل جلو هست. ال‌ای‌دی‌ها داخل light guideهای پایه نمایشگر قرار می‌گیرن.

قبل از اینکه بریم سراغ جدا کردن صفحه نمایش، بلندگوی مکالمه (کپسول صدا) رو از بالای فریم خارج می‌کنیم. این قطعه هم کیفیت ساخت خیلی خوبی داره.

حالا نوبت قسمت هیجان‌انگیز کاره. وقتشه iOpener رو بیاریم و برای مرحله جذاب جدا کردن ال‌سی‌دی آماده بشیم!

وقتی همه قطعات رو از روی شاسی باز کردیم، فقط صفحه نمایش و فریم باقی می‌مونه. حالا باید چسب‌های دور ال‌سی‌دی رو باز کنیم. بعد از اینکه لبه‌های صفحه رو حسابی گرم کردیم، با استفاده از یه پیک بازکننده، شیشه رو به آرومی از روی فریم جدا می‌کنیم. کار راحتی نیست و دردسرهای خودش رو داره، اما نسبت به خیلی از گوشی‌های دیگه منطقی‌تر و استانداردتره.

روی فریم میانی عبارت PC+GF حک شده که نشون میده از جنس پلی‌کربنات ترکیب شده با الیاف شیشه ساخته شده تا مقاومت بالایی داشته باشه. با جدا شدن صفحه نمایش، کالبدشکافی ما هم به پایان می‌رسه و تمام قطعات گوشی از هم تفکیک میشن.

خب، به پایان این کالبدشکافی جذاب در آیسی‌مدار رسیدیم! امتیازی که ما به تعمیرپذیری وان‌پلاس وان میدیم: 5 از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر). در ادامه دلایل این امتیاز رو با هم مرور می‌کنیم:

← استفاده از پیچ‌های استاندارد و عدم وجود پیچ‌های اختصاصی، نیاز به ابزارهای خاص و گرون‌قیمت رو از بین برده.

← ماژولار بودن نسبی قطعات باعث میشه در صورت خرابی، هزینه تعویض قطعات کمتر بشه.

← برای محکم کردن باتری و بعضی از کابل‌ها، از مقدار کمی چسب استفاده شده که کار رو کمی کند می‌کنه.

← مخفی شدن کانکتور باتری زیر یه پنل پلاستیکی و چند تا پیچ، تعویض باتری رو بیخودی زمان‌بر و سخت کرده.

← شیشه تاچ و ال‌سی‌دی به هم پرس شدن و در صورت خرابی باید کل پنل رو عوض کنی؛ ضمن اینکه جدا کردنش از فریم نیاز به گرما و مهارت بالایی داره. امیدوارم از این بررسی لذت برده باشی و برای دوستات هم بفرستیش!