کالبدشکافی آی‌مک ۲۱.۵ اینچی اینتل (EMC 2638): نگاهی به معماری و قطعات داخلی

قبل از اینکه تیغ به دست بشیم، بد نیست نگاهی به مشخصات ارتقایافته این مدل بندازیم تا ببینیم با چه غولی طرفیم:

← پردازنده چهار هسته‌ای Intel Core i5 با فرکانس 2.7 گیگاهرتز.

← پردازنده گرافیکی مجتمع Iris Pro اینتل.

← پشتیبانی از شبکه بی‌سیم 802.11ac Wi-Fi.

← امکان استفاده از حافظه‌های پرسرعت PCIe flash SSD.

همون‌طور که گفتیم، اپل باز هم از همون چسب‌های فومی معروفش برای نگه داشتن نمایشگر استفاده کرده. با استفاده از غلتک مخصوص و کمی حوصله، چسب‌ها رو برش می‌دیم تا راه نفوذمون باز بشه.

وقتی پنل رو بلند می‌کنی، متوجه می‌شی که کابل تصویر آی‌مک هنوز هم خیلی ظریف و آسیب‌پذیره. پس موقع باز کردنش باید حسابی دست‌به‌عصا راه بری تا فاجعه‌ای رخ نده!

برای رسیدن به اصل ماجرا، مجبور شدیم دل و روده دستگاه رو بریزیم بیرون و مادربرد رو کامل از قاب آی‌مک جدا کنیم. کار پرزحمتیه، اما وقتی به قطعات روی برد می‌رسیم، می‌بینیم که ارزش این همه دردسر رو داشت.

خبر خوب اینه که تو این مدل پایه 21.5 اینچی، یه اسلات خالی PCIe SSD تعبیه شده. این یعنی کاربرهایی که دوست دارن در آینده سیستمشون رو با هزینه کمتر ارتقا بدن، دستشون کاملا بازه.

این یه پیشرفت و سورپرایز عالی نسبت به سال گذشته‌ست. یادت باشه که تو مدل‌های رده‌پایین 21.5 اینچی قبلی، روی مادربرد فقط جای خالی لحیم‌کاری‌های این پورت رو می‌دیدیم و خبری از خود درگاه نبود.

روی برد، کارت شبکه AirPort با شماره مدل BCM94360CD خودنمایی می‌کنه که از استاندارد جدید و پرسرعت وای‌فای پشتیبانی می‌کنه.

با اینکه این اولین مک مجهز به این استاندارد نیست، اما قطعات جالبی روش سوار شده که یادآور سخت‌افزار مک‌بوک ایرهای جدید همون ساله.

بیا ببینیم زیر شیلد این کارت چه خبره:

← فرستنده و گیرنده گیگابیتی وای‌فای 5 گیگاهرتزی ساخت Broadcom با پشتیبانی از 802.11ac؛ دقیقا همون چیپی که تو مک‌بوک ایرهای 11 و 13 اینچی دیدیم.

← سه تا ماژول فرانت‌اند شبکه بی‌سیم دو بانده (WLAN) از شرکت Skyworks.

← تراشه یکپارچه بلوتوث نسخه 4.0 از Broadcom که مصرف انرژی بسیار پایینی (BLE) داره.

با نگاه به آیسی‌های روی مادربرد، متوجه می‌شیم که چیدمان قطعات خیلی آشناست، هرچند که پردازنده و گرافیک تغییراتی داشتن:

← پردازنده 2.7 گیگاهرتزی چهار هسته‌ای Intel Core i5 که پردازنده گرافیکی Intel Iris Pro هم داخلش مجتمع شده.

← هاب کنترل‌کننده پلتفرم اینتل که ارتباط بین قطعات رو مدیریت می‌کنه.

← میکروکنترلر Stellaris ساخت شرکت Texas Instruments.

← کنترلر شبکه اترنت گیگابیتی Broadcom که ریدر کارت حافظه SDXC هم باهاش یکپارچه شده.

و در گوشه‌ای دیگه، تراشه National Semiconductor VM22AC به چشم می‌خوره.

حالا اگه مادربرد رو برگردونیم، در طرف دیگه هم تراشه‌های مهمی منتظرمون هستن:

← کنترلر تاندربولت (Thunderbolt) ساخت اینتل برای مدیریت درگاه‌های ارتباطی پرسرعت.

← تقویت‌کننده صدای باکیفیت از شرکت Analog Devices.

← پردازنده اختصاصی شرکت Vimicro برای مدیریت دوربین وب‌کم.

← کنترلر مدولاسیون پهنای پالس (PWM) چند فازه از شرکت Intersil.

و در نهایت، کنترلر صوتی Cirrus Logic 4206BCNZ که دقیقا همون تراشه‌ایه که تو مدل‌های سال قبل هم استفاده شده بود.

به نظر می‌رسه اپل اینجا با یه تیر دو نشون زده! کابل‌های دیتا و برق ساتا (SATA) مربوط به هارد دیسک، حالا تو یه کانکتور یکپارچه و جذاب ترکیب شدن. این طراحی هوشمندانه باعث می‌شه اگه روزی خواستی هاردت رو ارتقا بدی، یه مرحله از کارت کم بشه و درگیری کمتری با کابل‌ها داشته باشی.

روند ساده‌سازی و ظریف‌کاری‌های اپل تو بخش خنک‌کننده هم خودش رو نشون می‌ده. هیت‌سینک پردازنده حالا خیلی باریک‌تر و زیباتر طراحی شده.

وقتی این هیت‌سینک جدید رو با اون خنک‌کننده‌های بزرگ، سنگین و پیچیده نسل‌های قبل مقایسه می‌کنیم، این سؤال پیش میاد که چی باعث شده اپل بتونه از یه هیت‌سینک به این باریکی استفاده کنه؟

حقیقت ماجرا یکم نگران‌کننده‌ست! پردازنده اصلی (CPU) مستقیما روی مادربرد لحیم شده و دیگه روی سوکت نیست. این یعنی هیچ راهی برای جدا کردن، تعویض یا ارتقای پردازنده توسط کاربر وجود نداره.

تا جایی که ما بررسی کردیم، این اولین آی‌مک آلومینیومی اپل هست که پردازنده‌اش لحیم شده. این یه تغییر بی‌سروصداست که متأسفانه نشون‌دهنده افت شدید قابلیت تعمیر و ارتقا تو آی‌مک‌های جدیدتره.

البته تو مدل‌های قوی‌تر 21.5 اینچی مثل نسخه دارای پردازنده 2.9 گیگاهرتزی Core i5، وضعیت فرق داره و پردازنده قابل ارتقاست. ضمنا چسب‌های دوطرفه‌ای که برای مدل‌های سال 2012 استفاده می‌شد، برای باز و بسته کردن این مدل (اواخر 2013) هم کاملا جواب می‌ده.

به انتهای این سفر درون سخت‌افزاری رسیدیم. با بررسی همه این موارد، امتیاز تعمیرپذیری آی‌مک 21.5 اینچی (EMC 2638) چیزی بیشتر از 2 از 10 نیست! اگه این مقاله از مجله آیسی‌مدار برات جالب بود و دوست داری باز هم از این کالبدشکافی‌ها ببینی، حتما نظرت رو برامون تو بخش کامنت‌ها بنویس تا انرژی بگیریم. حالا بیا دلایل این نمره پایین رو مرور کنیم:

← هنوز هم می‌شه رم (RAM) و هارد دیسک رو تو این دستگاه عوض کرد، البته به شرطی که از پس بریدن چسب‌های محکم نمایشگر بربیای.

← اضافه شدن کانکتور Fusion Drive به مادربرد مدل‌های پایه یه خبر خوبه و اجازه می‌ده با یه هزینه معقول، یه هارد دوم به سیستم اضافه کنی.

← پردازنده کاملا به مادربرد لحیم شده و پرونده ارتقای CPU تو این مدل بسته شده.

← شیشه محافظ و پنل LCD به هم پرس شدن و یکپارچه‌اند. خبری از آهنربا برای نگه داشتن شیشه نیست و هزینه تعویض در صورت خرابی به شدت بالاست.

← بیشتر قطعاتی که قابلیت تعویض دارن (مثل رم‌ها) دقیقا پشت مادربرد مخفی شدن. این یعنی برای یه ارتقای ساده رم، باید کل دل و روده آی‌مک رو بریزی بیرون.

← در نهایت، برای بستن دوباره دستگاه باید استادانه چسب‌های قدیمی رو پاک کنی و نوارهای جدید رو بچسبونی تا آی‌مک مثل روز اولش مهر و موم بشه.