کالبدشکافی Mac mini Late 2014: اپل درهای ارتقا را بست؟

این دستگاه جمع‌وجور اپل با کانفیگ‌های سخت‌افزاری مختلفی عرضه شده. مدلی که ما اینجا بازش می‌کنیم، یه سری مشخصات جالب داره که نشون می‌ده با یه سیستم خونگی و اداری خوب طرفیم:

← پردازنده دو هسته‌ای Intel Core i5 با فرکانس 1.4 گیگاهرتز (پشتیبانی از Turbo Boost تا 2.7 گیگاهرتز) و 3 مگابایت کش L3

← 4 گیگابایت حافظه رم LPDDR3 با فرکانس 1600 مگاهرتز

← هارد دیسک با ظرفیت 500 گیگابایت

← پردازنده گرافیکی مجتمع Intel HD Graphics 5000

پشتیبانی از وای‌فای استاندارد 802.11ac و بلوتوث نسخه 4.0 برای ارتباطات بی‌سیم

← سیستم‌عامل پیش‌فرض OS X Yosemite

طراحی پشت مک مینی تقریبا هیچ فرقی با نسل قبلی خودش نکرده. تنها تغییری که اینجا به چشم می‌خوره، حذف شدن پورت FireWire و جایگزین شدنش با یه پورت Thunderbolt 2 اضافه‌ست که سرعت انتقال داده رو حسابی بالا می‌بره.

مک مینی نسخه Late 2014 هنوز همون شماره مدل A1347 رو یدک می‌کشه، اما برای اینکه با مدل‌های قبلی اشتباهش نگیری، می‌تونی از روی شماره EMC 2840 اون رو تشخیص بدی.

انگار دیگه خبری از اون فرورفتگی‌های جذاب و درپوش چرخشی راحت نیست! این مک مینی جدید طوری طراحی شده که انگار درپوش زیریش به این سادگی‌ها قرار نیست باز بشه.

یه حس عجیبی بهمون می‌گه که اپل تو این نسل قصد داشته دسترسی کاربرها رو محدودتر کنه.

با یه حرکت ساده و اهرم کردن ابزار بازکننده پلاستیکی، درپوش زیری خیلی راحت جدا می‌شه و کنار می‌ره. خب، تا اینجاش که خوب بود! اما حالا با یه صحنه جدید مواجه می‌شیم: یه صفحه فلزی یکپارچه، درست همون‌جایی که تو مدل‌های قبل خیلی راحت می‌تونستیم به رم و فن دستگاه دسترسی داشته باشیم. دقیقا همون حسی رو داریم که انگار قفل در خونه‌مون عوض شده و کسی کلید جدید رو بهمون نداده...

وقتشه این در بسته رو باز کنیم و ببینیم اون تو چه خبره. این صفحه فلزی زیرین با سه تا پیچ TR6 Torx Security سر جاش محکم شده. واقعا؟ استفاده از پیچ‌های امنیتی برای یه درپوش ساده، یه کم کم‌لطفیه!

اینا کوچیک‌ترین پیچ‌های امنیتی Torx هستن که تا حالا دیدیم. مجبور شدیم بگردیم تو ابزارهامون تا بتونیم یه چیزی برای باز کردنشون پیدا کنیم و کار رو جلو ببریم.

مشکل حل شد! تو وسایلمون یکی از پیچ‌گوشتی‌های آزمایشی T6 Torx Security رو پیدا کردیم؛ ابزاری که قبلا فکر می‌کردیم هیچ‌وقت به کار نمیاد چون تا حالا همچین پیچی تو هیچ دستگاهی ندیده بودیم.

واقعا ممنونیم اپل، بابت این سورپرایزت!

به‌زودی این پیچ‌گوشتی عجیب‌وغریب هم پای ثابت جعبه‌ابزارهای تعمیراتی می‌شه.

بعد از یه کم کلنجار رفتن و صرف زمان بیشتر از حد انتظارمون، بالاخره تونستیم صفحه محافظ و آنتن وای‌فای رو بلند کنیم و کنار بزنیم.

متأسفانه هنوز کارمون با این بخش تموم نشده. یه سمت کابل آنتن وای‌فای محکم به صفحه فلزی وصل شده و سمت دیگه‌اش با پیچ روی مادربرد بسته شده، پس باید خیلی مراقب باشی که فشار اضافه بهش نیاری.

بعد از باز کردن فن، در نگاه اول به نظر میاد دقیقا همون قطعه‌ایه که تو مدل قبلی هم استفاده شده بود. اما زود قضاوت نکنیم و یه نگاه دقیق‌تر بهش بندازیم. روی فن عبارت Advanced Hydraulic Bearing به چشم می‌خوره. این یعنی چی؟ بلبرینگ هیدرولیک پیشرفته یه سیستم خاصه که بیا با هم دقیق‌تر بررسیش کنیم.

این مکانیزم از یه شفت فولادی صیقلی، یه یاتاقان و مایع روان‌کننده تشکیل شده. تو این طراحی، هیچ تماس فیزیکی مستقیمی بین شفت و یاتاقان وجود نداره و کل بار فقط روی یه لایه از مایع روان‌کننده سوار می‌شه.

این نوع طراحی برای فن‌هایی که با سرعت پایین کار می‌کنن فوق‌العاده‌ست. خیلی بهتر از بلبرینگ‌های سنتی لرزش و ضربه رو می‌گیره و باعث می‌شه فن بی‌سروصداتر کار کنه.

کارت AirPort بعد از باز کردن یه پیچ و جدا کردن دو تا کابل آنتن از سوکت‌هاشون، خیلی راحت بیرون میاد.

دیگه خبری از اون کارت‌های AirPort قدیمی که با کابل وصل می‌شدن نیست. این کارت حالا از نوع PCIe است و به صورت کامل از وای‌فای با استاندارد پرسرعت ac پشتیبانی می‌کنه.

بیا یه نگاهی به تراشه‌های روی کارت AirPort بندازیم:

← فرستنده و گیرنده گیگابیت Broadcom BCM4360KML1G برای وای‌فای 5G و استاندارد 802.11ac

← ماژول Front-End شبکه بی‌سیم Skyworks SE5516 با پشتیبانی از باندهای دوگانه

← ماژول‌های Micro RFFM4293 برای فرکانس 2.5 گیگاهرتز و RFFM4591 برای فرکانس 5 گیگاهرتز

← تراشه بلوتوث 4.0 کم‌مصرف Broadcom BCM20702

حالا با استفاده از ابزار مخصوص بیرون کشیدن مادربرد مک مینی، برد اصلی و جذاب این دستگاه رو با دقت می‌کشیم بیرون تا بقیه قطعات رو بررسی کنیم.

← در حالی که مک مینی‌های قبلی دو تا پورت SATA داشتن و بهت اجازه می‌دادن روی مدل‌های پایه یه هارد اضافه نصب کنی، تو این مدل فقط یه دونه پورت در نظر گرفته شده.

← با این حال، یه سوکت خالی اینجا هست که به نظر می‌رسه جای نصب یه کابل PCIe باشه تا بشه یه حافظه SSD از نوع Blade رو روش سوار کرد.

وقتی یه مک مینی مجهز به فیوژن درایو (Fusion Drive) دستمون برسه، مفصل‌تر در مورد این بخش صحبت می‌کنیم.

همون‌طور که قول داده بودیم، یه مک مینی مجهز به فیوژن درایو رو هم باز کردیم و به نظر می‌رسه حدس‌هایی که می‌زدیم کاملا درست بوده. اون سوکت خالی حالا با یه کابل PCIe پر شده که به شکلی ایمن به بالای سینی هارد دیسک چسبیده. این SSD دقیقا همون مدلیه که تو مک‌بوک ایر 13 اینچ مدل Mid 2013 دیده بودیم و چیپ‌های یکسانی داره:

← کنترلر فلش مبتنی بر ARM مدل Samsung S4LN053X01-8030

← هشت عدد چیپ حافظه فلش 16 گیگابایتی K9LDGY8SIC-XCK0 ساخت سامسونگ

← حافظه رم 512 مگابایتی سامسونگ برای کش

بریم سراغ تراشه‌های اصلی روی مادربرد:

← حافظه رم 8 گیگابیتی LPDDR3 سامسونگ مدل K4E8E304EE-EGCE (که در مجموع 4 گیگابایت رم رو تشکیل می‌دن)

متأسفانه رم‌ها روی مادربرد لحیم شدن. این یعنی اگه به رم بیشتری نیاز داری، فقط همون موقع خرید می‌تونی کانفیگ بالاتری انتخاب کنی و بعدا راهی برای ارتقاش نیست.

← کدک صوتی Cirrus Logic 4208-CRZ (همون قطعه آشنایی که تو خیلی از دستگاه‌های اپل مثل مک‌بوک ایر 2013 و مک پرو دیده بودیم)

← کنترلر شبکه Broadcom PCIe با کارت‌خوان SD3.0

← کنترلر Thunderbolt 2 مدل Intel DSL5520

فیلتر شبکه مجزای Delta Electronics LFE8904C-F

← تراشه NXP 6142F و گسترش‌دهنده ورودی/خروجی 8 بیتی NXP

بررسی چیپ‌های مادربرد همچنان ادامه داره:

← سنسور دمای Microchip Technology 1428-7 420BE5A BMY

← کنترلر تجهیزات جانبی USB با سرعت پایین Cypress Semiconductor CY7C63833

← کنترلر باک سنکرون تگزاس اینسترومنتز برای تامین توان رم DDR3

← جفت ماسفت بلاک توان NexFET تگزاس اینسترومنتز مدل 58873D

و بخش آخر قطعات روی برد:

← پردازنده اصلی اینتل به همراه گرافیک مجتمع Intel HD Graphics 5000

← میکروکنترلر Texas Instruments/Stellaris LM4FS1EH

← تکرارکننده تمیزکننده جیتر HDMI ساخت Parade

← حافظه فلش سریال 64 مگابیتی CMOS ساخت Macronix

یه فیلتر شبکه دیگه از Delta Electronics مدل LFE8904C-F

← تراشه Intersil 958 26AHRZ M419VL

منبع تغذیه دستگاه حالا کاملا در دسترسه. با اینکه رسیدن بهش یه کم زمان برد، اما بیرون آوردنش خیلی راحته. یه لحظه هیجان‌زده شدیم تا اینکه فهمیدیم این پاور دقیقا همون قطعه‌ایه که تو مدل 2012 استفاده شده بود... که اونم کپی برابر اصل مدل 2011 بود!

همون‌طور که می‌گن تاریخ همیشه تکرار می‌شه، اینجا هم می‌بینیم که اپل خیلی از قطعات و طراحی‌های جواب‌پس‌داده قدیمی خودش فاصله نگرفته.

قبل از اینکه کارمون تموم بشه، سینی هارد دیسک رو می‌کشیم بیرون تا یه نگاهی به هاردی که روی این مک مینی نصبه بندازیم. زیر این سینی، یه هارد دیسک 500 گیگابایتی HGST با سرعت 5400 دور در دقیقه و ضخامت 7 میلی‌متر جا خوش کرده.

و روی سینی، یه جایگاه عالی برای نصب SSDهای پرسرعت PCIe در نظر گرفته شده؛ همون چیزی که تو مدل‌های دارای فیوژن درایو می‌بینیم.

برای اینکه ببینیم این جایگاه چقدر خوب طراحی شده، SSD آی‌مک 27 اینچ رتینا 5 کیلواهم رو که اخیرا باز کرده بودیم، گذاشتیم روش. خیلی تمیز و دقیق سر جاش نشست!

امتیاز تعمیرپذیری Mac mini Late 2014: 6 از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر). خب، اینم از کالبدشکافی مک مینی 2014! اپل تو این مدل دست‌وپای کاربرها رو برای ارتقا حسابی بسته، ولی هنوزم مهندسی داخلیش جذابه. مرسی که تا آخر این بررسی با تیم آیسی‌مدار همراه بودی؛ حتما لینک این مقاله رو برای دوستات که عشق سخت‌افزار هستن بفرست تا اونا هم از دیدن داخل این دستگاه لذت ببرن.

← نکته مثبت اینه که موقع باز کردن این دستگاه هیچ چسبی نمی‌بینی که بخواد کار رو سخت و پیچیده کنه.

← اگه ابزارهای درست و استانداردی داشته باشی، باز کردن قطعاتش خیلی سرراست و راحته.

← استفاده از پیچ‌های عجیب TR6 Torx Security نشون می‌ده که اپل اصلا دوست نداره کاربرها به این راحتی هارد رو عوض کنن یا حتی فن رو تمیز کنن.

← پردازنده روی مادربرد لحیم شده و به هیچ وجه توسط کاربر قابل ارتقا نیست.

← رم هم برخلاف نسل‌های قبلی روی برد لحیم شده و دیگه راهی برای اضافه کردنش نداری.