کالبدشکافی سامسونگ Galaxy Fold: کشف معماری چرخ‌دنده‌ها و صفحه نمایش تاشو

ما همیشه دوست داریم قبل از شروع به شکافتن دستگاه، یه نگاه کلی به مشخصات سخت‌افزاریش بندازیم تا بدونیم با چه غولی طرفیم. مشخصات این مدل نسبت به نسخه‌های اولیه‌ای که معرفی شده بود تغییرات خیلی جزئی داشته:

← یک صفحه‌نمایش اصلی 7.3 اینچی از نوع Dynamic AMOLED با تکنولوژی Infinity Flex (رزولوشن 1536 × 2152، تراکم پیکسلی 362) و یک نمایشگر بیرونی 4.6 اینچی Super AMOLED (رزولوشن 1680 × 720، تراکم پیکسلی 399)

← پردازنده هشت هسته‌ای 64 بیتی Qualcomm Snapdragon 855

← 12 گیگابایت حافظه رم در کنار 512 گیگابایت حافظه داخلی

← در مجموع شش عدد دوربین: یک دوربین سلفی 10 مگاپیکسلی در حالت بسته، دو دوربین 10 و 8 مگاپیکسلی در حالت باز، و سه دوربین اصلی 16 (اولترا واید)، 12 (واید) و 12 (تله‌فوتو) مگاپیکسلی در پشت

سنسور اثر انگشت خازنی ترکیب‌شده با دکمه بیکسبی (Bixby)

پورت دیتا و شارژ USB Type-C (بدون هیچ اثری از جک هدفون کلاسیک)

راستی! به نظر می‌رسه این پروانه ظریف نسبت به نسخه‌های پیش‌تولیدش چند گرمی وزن اضافه کرده و حالا دقیقا با 276 گرم وزن روبه‌رو هستیم.

توی این نسخه جدید، سامسونگ دستورالعمل‌های نگهداری سفت و سختی رو اضافه کرده؛ از جمله هشدار درباره فشار نیاوردن زیاد به صفحه لمسی و دور نگه‌داشتن گوشی از محیط‌های پر از گردوغبار.

کاملا مشخصه که سامسونگ می‌خواد مثل یک شیء ارزشمند از این گوشی مراقبت کنیم... البته حرفی از باز نکردنش نزده! پس با خیال راحت به کارمون ادامه می‌دیم.

یه هشدار جالب هم داده شده: "هنگام بستن دستگاه، هیچ جسمی مثل کارت بانکی، سکه یا کلید رو روی صفحه‌نمایش جا نذارید." معلومه که فشار یه جسم سخت می‌تونه پنل رو سوراخ کنه. اگر تا حالا فرم ظاهری این گوشی رو از نزدیک ندیدی، باید بگم که طراحی دوگانه‌ش حسابی متفاوته. در حالت "بسته"، این گوشی نسبت به گوشی‌های عادی عرض کمتر، طول بیشتر و ضخامت بسیار بیشتری داره.

اما وقتی باز می‌شه... با یه صفحه‌نمایش خیلی بزرگ طرفیم که حاشیه‌های فوق‌العاده باریکی داره و فضای کاربری بی‌نظیری رو در اختیارت می‌ذاره.

نکته مثبتش اینه که چون پنل داخلی شیشه‌ای نیست، اگر هم ضربه بخوره، خبری از پاشیده شدن خرده‌شیشه‌ها به اطراف نیست.

سامسونگ تو این نسخه خیلی از منافذی که باعث نفوذ خاک و خراب شدن گوشی‌های سری اول می‌شد رو مسدود کرده. یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف قبلی، شکاف بزرگ بین قاب پلاستیکی در دو انتهای خط تای نمایشگر بود که اجازه می‌داد آشغال‌ها راحت برن زیر پنل.

خوشبختانه می‌بینیم که سامسونگ یه کلاهک محافظ کوچیک (به شکل T) تو این قسمت اضافه کرده تا جلوی ورود ذرات مزاحم و حتی نوک ابزارهای ما رو بگیره.

با این حال، وقتی گوشی بسته می‌شه، با اینکه نمایشگر تو امنیت کامله، اما هنوز تو بخش ستون فقرات یا همون لولای بیرونی شکاف‌هایی هست که پیک بازکننده ما خیلی راحت می‌تونه واردش بشه. این یعنی کماکان امکان جمع شدن خاک تو این بخش وجود داره.

به نظر می‌رسه سامسونگ تمام تلاشش رو کرده تا نقاط حیاتی رو بپوشونه، اما عایق‌بندی کامل یه گوشی با این همه قطعه متحرک واقعا چالش بزرگیه.

همون‌طور که گفتیم ضخامت این گوشی واقعا زیاده؛ پس اگه شلوار جین تنگ می‌پوشی، برای جا دادن این گوشی تو جیبت حسابی به دردسر می‌افتی.

بیشتر این ضخامت به خاطر طراحی لولاست. وقتی گوشی رو می‌بندی، دو سمت نمایشگر کاملا روی هم مماس نمی‌شن؛ بلکه مثل یه کلاسور یا پوشه بسته می‌شه و فقط لبه‌های بیرونی به هم می‌رسن.

طراحی نمایشگری که به سمت داخل تا می‌شه (برخلاف مدل‌هایی که به بیرون تا می‌شن)، باعث می‌شه شعاع انحنا خیلی بسته‌تر بشه و دردسرهای جدیدی برای جای‌گذاری دوربین‌ها به وجود بیاره.

تو حالت باز، حاشیه دور نمایشگر اصلی کمی برآمده طراحی شده. این لبه پلاستیکی باعث می‌شه وقتی گوشی رو به صورت باز روی میز می‌ذاری، صفحه مستقیما با سطح تماس پیدا نکنه و خط و خش نیفته.

نکته مهم دیگه اینه که لایه محافظ روی صفحه‌نمایش حالا تا زیر این حاشیه‌های برآمده کشیده شده و دیگه مثل نسخه‌های اولیه دم دست نیست که بخوای اشتباهی بکنیش.

این گوشی تو جعبه به صورت باز قرار داره، اما کافیه فقط یک بار اون رو ببندی تا خط تای وسط نمایشگر به وضوح خودش رو نشون بده.

خب، تا اینجای کار فقط گوشی رو باز و بسته کردیم، اما هدف ما کالبدشکافیه! وقتشه که یه نقطه ورود پیدا کنیم و بریم تو دلش. آی‌اوپنرها رو آماده کن!

از اونجایی که سامسونگ معمولا گوشی‌هاش رو از جلو مونتاژ می‌کنه و قاب پشتی رو آخر سر می‌چسبونه، ما هم کارمون رو از قاب پشتی شروع می‌کنیم.

با کمی حرارت دادن و استفاده از ابزار، چسب‌ها رو نرم می‌کنیم و به آرومی دور تا دور یکی از قاب‌های پشتی رو برش می‌دیم. بفرمایید، در باز شد!

شیشه‌های خمیده تو گوشی‌های پرچمدار سامسونگ همیشه برای باز کردن دردسر درست می‌کردن، اما اینجا به خاطر تخت بودن لبه‌ها، کارمون خیلی راحت‌تر و کم‌استرس‌تر پیش رفت.

باز کردن قاب پشتی هر چقدر هم که چسبش کم باشه بازم دردسرهای خودش رو داره، اما حالا که قاب برداشته شده، با یه مجموعه پیچ‌های چهارسوی کلاسیک و معمولی طرفیم که باز کردنشون لذت‌بخش و بی‌دردسره.

با برداشتن اولین لایه داخلی، قطعات آشنای گوشی‌های هوشمند خودشون رو نشون می‌دن. اول از همه سیم‌پیچ شارژ بی‌سیم و مجموعه آنتن‌ها رو بیرون می‌کشیم.

جالبه که همین یک نیمه از دستگاه به تنهایی شبیه یه گوشی کامله و فقط یه اسپیکر و موتور ویبره کم داره تا بتونه مستقل کار کنه.

خب، حالا بریم سراغ کفه دوم تا ببینیم اونجا چه خبره.

واقعا انگار دو تا گوشی به هم چسبیدن! حالا به سراغ نیمه دوم می‌ریم، جایی که نمایشگر کوچیک اعلان‌ها با حاشیه‌های خیلی پهن خودش خودنمایی می‌کنه. این نمایشگر ثابت و غیرتاشو با مقداری حرارت و بدون دردسر خاصی جدا می‌شه.

لبه‌های تخت و حاشیه‌های بزرگ اینجا به نفع ما کار می‌کنن، چون فضای کافی برای اهرم کردن پیک و باز کردن قاب داریم، بدون اینکه نگران آسیب رسیدن به پنل ظریف OLED باشیم. وقتی نمایشگر رو برمی‌گردونیم، می‌بینیم که پنل OLED ساخت خود سامسونگه که البته اصلا جای تعجب نداره.

← کنترلر تاچ این صفحه هم مدل S6SY761X ساخت سامسونگه که پای ثابت اکثر گوشی‌های این برنده.

← حافظه فلش سریال 4 مگابیتی Winbond W25Q80EW

اینجا دو تا باتری مجزا داریم که زیرشون پر از چسبه! به سبک همیشگی سامسونگ، باید الکل ایزوپروپیل رو برداریم و با کلی زحمت این باتری‌ها رو از جاشون دربیاریم.

باتری بلندی که سمت نمایشگر جلویی قرار داره ابعادش 42.2 در 76.8 در 3.8 میلی‌متره. باتری دوم که تو نیمه پشتی و کنار دوربین‌هاست، ابعادی معادل 42.6 در 64.3 در 4.8 میلی‌متر داره.

ظرفیت این باتری‌ها هم به ترتیب 2135 میلی‌آمپر ساعت (8.22 وات‌ساعت) و 2245 میلی‌آمپر ساعت (8.65 وات‌ساعت) در نظر گرفته شده.

هر کدوم از این باتری‌ها به تنهایی ظرفیت خیلی بالایی ندارن، اما وقتی با هم ترکیب می‌شن توان مجموعشون به 16.87 وات‌ساعت می‌رسه.

این ظرفیت از باتری خیلی از تبلت‌های بازار کمتره، اما برای یه دستگاه که در دسته گوشی‌های هوشمند قرار می‌گیره، رقم جالب و قابل‌توجهیه.

زیر مادربرد، روی هیت‌سینک مسی یه نوشته جالب پیدا کردیم. یکی از مهندس‌های خط تولید حروف "TD" رو اینجا حک کرده که احتمالا مخفف Tear Down (کالبدشکافی) هست. سامسونگ، واقعا این یه پیام مخفی برای ما بود؟

وقتی یه گوشی پرچمدار و گرون‌قیمت می‌خری، انتظار داری تو هر شرایطی بهترین عکس‌ها رو بگیری. سامسونگ هم دقیقا 6 تا دوربین مختلف رو توی قاب این گوشی جا داده تا هیچ سوژه‌ای رو از دست ندی.

داشتن 6 تا دوربین تو یک گوشی موبایل چیز خیلی نادریه و فقط تو مدل‌های خیلی خاص دیدیمش.

بیا این چشمان همیشه بیدار رو بررسی کنیم:

← دوربین‌های پشت: 12 مگاپیکسلی تله‌فوتو و 12 مگاپیکسلی واید

← دوربین پشت: 16 مگاپیکسلی اولترا واید

← دوربین‌های داخل (حالت باز): 10 مگاپیکسلی سلفی در بالا و 8 مگاپیکسلی تشخیص عمق (RGB)

← دوربین سلفی جلو (در حالت بسته): 10 مگاپیکسلی

حالا وقتشه که به برد سمت چپ یه نگاه دقیق‌تر بندازیم. اولین چیزی که توجهمون رو جلب می‌کنه، درزگیرهای سیلیکونی دور کانکتورهای کابله. این نوع عایق‌بندی رو معمولا تو دستگاه‌های ضدآب می‌بینیم، اما اینجا چون کل شاسی ضدآب نیست، سامسونگ فقط به عایق کردن خود کانکتورها بسنده کرده تا از اتصالی‌های احتمالی جلوگیری کنه.

روی این برد، این تراشه‌ها رو می‌بینیم:

← آیسی مدیریت تغذیه دوربین Samsung S2MPB02

← آیسی مدیریت تغذیه نمایشگر Samsung S2DOS05

← درایور هپتیک با پردازنده سیگنال دیجیتال Cirrus Logic CS35L40

← آمپلی‌فایر صوتی Cirrus Logic CS40L25

محافظ جریان اضافه‌بار Samsung S2ASL01 (احتمالا)

در ادامه بررسی قطعات و آیسی‌های مربوط به تاچ و بخش سیم‌کارت به این موارد می‌رسیم:

← کنترلر نور پس‌زمینه Samsung S2DOS04 (احتمالا)

← مقایسه‌کننده ولتاژ پایین NXP Semiconductor NCX2200

← سنسور شتاب‌سنج STMicroelectronics LSM6DSO

← کنترلر تاچ‌اسکرین STMicroelectronics FingerTip

حافظه فلش سریال 8 مگابیتی GigaDevice GD25LH80C

مبدل کاهنده DC-DC از Richtek RT8010

دو تا گوشی یعنی دو برابر هیجان! حالا می‌ریم سراغ مادربرد اصلی که در سمت راست گوشی قرار گرفته:

← رم 12 گیگابایتی Samsung K3UHAHA0AM-AGCL که روی پردازنده Qualcomm Snapdragon 855 سوار شده

← حافظه داخلی 512 گیگابایتی eUFS NAND مدل Samsung KLUFG8RHDA-B2D1

← ماژول Front-End مدل Qorvo QM78062

← ترانسیور RF فرکانس رادیویی Qualcomm SDR8150

ماژول Front-End مدل Murata KM9705076 (احتمالا)

آیسی تغذیه PMIC مدل Maxim MAX77705C

← آیسی شارژ بی‌سیم IDT P9320S

بخش دوم از بررسی آیسی‌های روی مادربرد اصلی:

← میکروکنترلر امنیتی 32 بیتی ARM Cortex-M3 مدل STMicroelectronics ST33G1M2

← میکروکنترلر 32 بیتی ARM Cortex-M0+ با 128 کیلوبایت فلش مدل STMicroelectronics STM32G071EB

← آیسی مدیریت تغذیه دوربین Samsung S2MPB03

← درایور MST برای پرداخت مغناطیسی Samsung S2MIS01

سوییچ آنالوگ DPDT با سرعت 480 Mbps مدل Vishay DG2730

تراشه ردگیری پوشش سیگنال Qualcomm QET5100

← ماژول موقعیت‌یاب چندگانه (GPS/GLONASS/Galileo) مدل NXP Semiconductor BGU8103

بخش سوم آیسی‌های روی مادربرد اصلی:

← سوییچ آنالوگ SPDT با سرعت 1.5 Gbps مدل ON Semiconductor FSA644

← مبدل افزاینده 1 آمپری ON Semiconductor FAN48618

← میکروفون MEMS ساخت Goertek

← سنسور فشار STMicroelectronics LPS22HH

سنسور نور محیط/مجاورت و رنگ مجهز به فرستنده مادون قرمز، احتمالا ساخت OSRAM

سنسور اثر هال ساخت Seiko Instruments

و در نهایت پشت برد رو بررسی می‌کنیم:

← آمپلی‌فایر نویز پایین Skyworks

← ماژول آمپلی‌فایر توان Skyworks

← ماژول Front-End باند پایین Skyworks

← آیسی مدیریت توان Qualcomm PM8150C

کدک صوتی Qualcomm

ماژول RF Front-End مدل Qualcomm QDM3870

← کنترلر NFC مجهز به المان امنیتی مدل NXP PN80T

حالا که همه قطعات جالب داخل بدنه رو بیرون آوردیم، نوبت می‌رسه به ستاره اصلی این کالبدشکافی یعنی صفحه‌نمایش تاشو OLED. قاب‌های پلاستیکی نازکی که حاشیه داخلی نمایشگر رو پوشوندن فقط با یه چسب سبک سر جاشون محکم شدن و بدون دردسر زیاد جدا می‌شن.

معمولا ما از کم بودن چسب استقبال می‌کنیم، اما تو این مورد خاص، این ترس وجود داره که به مرور زمان این حاشیه‌های ظریف کنده بشن و پنل حساس نمایشگر آسیب ببینه.

این حاشیه‌ها فوق‌العاده باریکن و وقتی اون‌ها رو بلند می‌کنی می‌بینی که فقط روی دو میلی‌متر از لبه‌های نمایشگر رو پوشوندن.

با برداشتن حاشیه‌ها، همون محافظ‌های پلاستیکی T-شکل جدید که دو طرف خط تای نمایشگر نصب شدن رو می‌بینی. یه واشر انعطاف‌پذیر هم روی این درز کشیده شده و زیر لبه‌ی پایینی شکل T پنهان شده تا نقش عایق رو بازی کنه.

این تغییر قطعا نسبت به اون شکاف وحشتناک تو نسخه اول فولد یک ارتقای بزرگ حساب می‌شه، اما اینکه آیا تو بلندمدت می‌تونه جلوی نفوذ پرز جیب یا ذرات ریز خاک رو بگیره، سؤالیه که زمان جوابش رو می‌ده.

با این حساسیت بالا، شاید بهتر باشه این گوشی رو تو یه محفظه ایزوله نگه داری!

حالا که حاشیه‌ها برداشته شدن، پنل برای جدا شدن آماده‌ست. به نظر می‌رسه سامسونگ این بار ریسک نکرده و برای محکم نگه‌داشتن پنل از یه نوار چسب لاستیکی مشکی و قوی استفاده کرده.

نکته جالب اینه که پنل فقط از لبه‌های بیرونی به شاسی چسبیده و وسطش آزاده. این طراحی احتمالا به خاطر اینه که پنل بتونه هنگام باز و بسته شدن لولا، یه مقدار انعطاف داشته باشه و کش بیاد.

تعویض این صفحه‌نمایش فوق‌العاده پرریسک و خطرناکه. حتی اگه گوشی از دستت نیفته، باز هم امکان خراب شدن پنل در طول زمان بالاست و این واقعا ترسناکه.

درسته که استفاده از پلیمر به جای شیشه روی لایه OLED باعث می‌شه صفحه نشکنه، اما خرابی‌های دیگه‌ای مثل سیاه شدن یا پیکسل‌سوختگی همیشه در کمینن.

برای ارتباط نمایشگر با مادربرد هم فقط از یک کابل فلت استفاده شده.

این یعنی اون مشکل گرافیکی و اصطلاحا "اسکرول ژله‌ای" که قبلا گزارش شده بود، به خاطر نرم‌افزار درایور تصویر بوده نه جدا بودن لایه‌های فیزیکی نمایشگر.

آیا سامسونگ برای این عرضه مجدد، درایور نمایشگر رو آپدیت کرده؟ صددرصد! حالا از ما نپرس که آیا قبل از کالبدشکافی روشنش کردیم که تست کنیم یا نه!

بسیار خب! این همون نمایشگریه که این همه براش جنجال به پا شد. با دقت که نگاه می‌کنیم، می‌بینیم یه لایه فلزی اضافی، شبیه به زره‌های زنجیری، بین پنل پشتی و خود نمایشگر کار شده تا مقاومت صفحه رو بالا ببره.

این صفحات فلزی پشتیبانی فقط از لبه‌ها به فریم اصلی دستگاه چسبیدن، به همین دلیل قسمت ستون فقرات کاملا بدون چسب رها شده تا امکان تا شدن با شعاع انحنای مناسب فراهم باشه.

وجود این لایه‌های فلزی باعث شده این صفحه‌نمایش انعطاف‌پذیر، وقتی از فریم جدا می‌شه، به طرز شگفت‌آوری سفت و محکم به نظر برسه.

وقتی نمایشگر رو کاملا از شاسی جدا کردیم، روی سطح صاف کاملا تخت می‌ایسته و هیچ اثری از خط تا روی اون دیده نمی‌شه. لایه پلیمری محافظ روی این پنل (همون لایه‌ای که قبلا کندنش دردسرساز شده بود) هنوزم نباید جدا بشه. اما این بار سامسونگ وسوسه کندن رو از بین برده و این لایه رو تا زیر حاشیه‌های پلاستیکی امتداد داده تا دسترسی به لبه‌هاش ممکن نباشه.

هنوز هم برامون عجیبه که چرا این لایه از همون اول مخفی نشده بود! ظاهرش دقیقا مثل گلس‌های فابریکی بود که روی سری S10 نصب می‌شه؛ واقعا توقع داشتن کسی سعی نکنه اون رو بکنه؟

ما مطمئنیم که کندن این لایه هنوز هم باعث مرگ نمایشگر می‌شه، پس به حرف سامسونگ گوش می‌دیم و سر جاش رهاش می‌کنیم... حداقل فعلا!

در مرحله بعد، متوجه می‌شیم که روی لولاهای مرکزی که قبلا هیچ روکشی نداشتن، حالا با نوار چسب‌های خاصی پوشونده شدن. این کار احتمالا برای مسدود کردن منافذی هست که از بیرون به داخل راه دارن.

البته بازم ممکنه کثیفی وارد مکانیزم لولا بشه و حرکتش رو کند کنه، اما حداقل دیگه به این راحتی‌ها به زیر پنل نمایشگر نمی‌رسه. همون‌طور که می‌دونیم، گیر کردن هر ذره ریز بین صفحه ظریف و بک‌پلیت سخت فلزی می‌تونه یه نقطه فشار مرگبار برای نمایشگر ایجاد کنه.

دیگه به چسب‌ها خیره نشیم؛ بیا اون‌ها رو بکنیم تا ببینیم زیرشون چه لولاهای جالبی مخفی شده.

می‌رسیم به همون لولای جادویی که تمام این شعبده‌بازی‌های تاشو رو ممکن کرده. ساختارش شبیه همون نسخه اولیه‌ست، بیا اجزاش رو با هم بشمریم:

چهار تا گیره فلزی قفل‌شونده وظیفه دارن وقتی گوشی رو باز می‌کنی، نمایشگر رو تو حالت کاملا باز نگه دارن و از لق زدن جلوگیری کنن. این سیستم مهندسی خوبی داره و نشون می‌ده عمر طولانی خواهد داشت.

دو تا لولا در بالا و پایین ستون فقرات قرار دارن که کمی خلاصی افقی به مکانیزم می‌دن تا بتونن فشارهای چرخشی رو جذب کنن و از شکستن جلوگیری کنن.

یک لولای چرخ‌دنده‌ای در مرکز قرار گرفته که نیروی باز و بسته شدن رو کاملا متعادل بین دو کفه توزیع می‌کنه تا دستگاه به صورت یکپارچه و همزمان باز بشه.

دو تا کابل فلت ضخیم و باکیفیت هم از این مکانیزم عبور می‌کنن تا ارتباط بین دو نیمه رو برقرار کنن. هر طرف این کابل‌ها قبل از رسیدن به نقطه خمیدگی حسابی محکم شده تا کابل فضای کافی برای تا شدن آزادانه رو داشته باشه.

رد کردن کابل فلت از داخل لولا، تو بلندمدت ریسک بالایی برای خرابی داره. البته این کابل‌ها خیلی بادوام طراحی شدن، اما اگه روزی خراب بشن، حداقل برخلاف بعضی گوشی‌ها می‌شه جداگانه تعویض‌شون کرد.

و این هم از حرکت چشم‌نواز ستون فقرات دستگاه! در قسمت بالا: لولای کشویی و گرد رو می‌بینیم. دقیقا پایین‌تر از اون: یکی از همون گیره‌های فنری که برای قفل شدن تو حالت باز استفاده می‌شه قرار داره. و در قسمت پایین: سیستم چرخ‌دنده‌ای که مرکز رو ثابت نگه می‌داره و نیرو رو متعادل می‌کنه.

سامسونگ ادعا کرده که این گوشی‌ها رو تو آزمایشگاه بیش از 200 هزار بار باز و بسته کرده و با دیدن این سیستم لولا، ما هم حرفش رو باور می‌کنیم. اما خب، دست انسان به اندازه ربات‌های سامسونگ ملایم نیست و استفاده تو دنیای واقعی همیشه نتایج متفاوتی داره.

علی‌رغم تمام بهبودهایی که سامسونگ تو این نسخه انجام داده، باز هم با یه دستگاه بی‌نهایت ظریف روبه‌رو هستیم. در کل، به نظر می‌رسه سامسونگ خیلی بی‌سروصدا تمام پیشنهاداتی که تو کالبدشکافی نسخه اولیه بهش دادیم رو برای رفع مشکلات دوام دستگاه اعمال کرده! خواهش می‌کنیم سامسونگ جان!

ما کلاهک‌های محافظ رو دو طرف خط تای نمایشگر و نوارهای چسبی رو دور لولای داخلی پیدا کردیم که هر دو وظیفه دارن جلوی نفوذ کثیفی به زیر پنل رو بگیرن. برای استحکام بیشتر، یک لایه زره فلزی هم پشت پنل نمایشگر اضافه شده.

و در نهایت، لایه پلیمری محافظ صفحه حالا کمی بزرگتر شده و لبه‌های وسوسه‌کننده‌ش رو زیر حاشیه‌های پلاستیکی پنهان کرده تا کسی به سرش نزنه بکنتش.

با همه این اوصاف، این دستگاه هنوز هم خیلی شکننده‌ست. باید ببینیم تو استفاده روزمره چطور دووم میاره، اما واقعا برامون سؤاله که چرا این اصلاحات از همون نسخه اول لحاظ نشده بودن؟ چرا دستگاهی رو روانه بازار کردن که می‌دونستن انقدر راحت خراب می‌شه؟

هرچند باز کردن قاب پشتی این گوشی نسبت به مدل‌های دیگه کمی راحت‌تر بود، اما ظرافت شدید قطعات داخلی خبر از یه کابوس برای تعمیرکارها می‌ده.

به انتهای مسیر کالبدشکافی این پرچمدار عجیب و غریب رسیدیم. سامسونگ Galaxy Fold با اون معماری پیچیده چرخ‌دنده‌ها در لولا، دو باتری مجزا و صفحه‌نمایشی که مرزهای تکنولوژی رو رد کرده، بهمون نشون داد که ساختن یه گوشی تاشو چقدر مهندسی دقیقی می‌طلبه و چقدر می‌تونه چالش‌برانگیز باشه.

با وجود تمام لایه‌های محافظ فلزی و نوارهای چسبی که برای جلوگیری از نفوذ گردوغبار اضافه شده، این دستگاه هنوز هم به‌شدت ظریفه. تعویض نمایشگر، درآوردن باتری‌های پر از چسب و باز کردن این مکانیزم، یه چالش واقعی و پرهزینه‌ست. امیدواریم از این سفر جذاب به درون کهکشان تاشو در آیسی‌مدار لذت برده باشی. اگه عاشق باز کردن و دیدن دل‌وروده گجت‌های جدید هستی، پیشنهاد می‌کنم حتما بقیه آموزش‌ها و کالبدشکافی‌های سایت ما رو هم ببینی تا با معماری دستگاه‌های بیشتری آشنا بشی.

← یه پیچ‌گوشتی چهارسو برای همه پیچ‌ها کافیه.

← خیلی از قطعات ماژولارن و جداگانه عوض می‌شن.

← مکانیزم تا شدن با زمان فرسوده می‌شه و به لولا و نمایشگر فشار می‌آره؛ بالاخره باید عوض بشه.

← نمایشگر اصلی شکننده‌ست؛ تقریبا مطمئن باش زود باید عوضش کنی و تعمیرش گرون درمیاد.

← تعویض باتری ممکنه، ولی بی‌خودی سخته؛ حلال کمک می‌کنه اما ممکنه تکیه‌گاه نمایشگر آسیب ببینه.

← شیشه چسب‌خورده جلو و عقب ریسک شکستن رو بالا می‌بره و شروع تعمیر رو سخت می‌کنه.