کالبدشکافی سامسونگ Gear Fit: راز طراحی خمیده و برد سه‌تکه

سامسونگ دقیقا چی تو دل Gear Fit جا داده؟ بریم یه نگاه به مشخصات فنیش بندازیم:

← یه صفحه‌نمایش لمسی 1.84 اینچی از نوع Super AMOLED خمیده با رزولوشن 432 در 128 پیکسل.

← مغز متفکر دستگاه، یعنی پردازنده 180 مگاهرتزی ARM Cortex M4.

← مجموعه‌ای از سنسورها شامل شتاب‌سنج، ژیروسکوپ و البته حسگر اپتیکال ضربان قلب.

← باتری کم‌مصرفی که با یه استفاده معمولی، 3 تا 4 روز شارژدهی داره.

پشتیبانی از بلوتوث نسخه 4.0 کم‌مصرف (LE). این گجت یه پکیج کوچیک و جمع‌وجوره، اما همون‌طور که می‌دونی، ما تا همه‌چیز رو از هم باز نکنیم خیالمون راحت نمی‌شه!

اولین سوالی که پیش میاد اینه که آیا بند این ساعت مثل مدل‌های دیگه سامسونگ راحت جدا می‌شه؟ خب، جواب مثبته! کافیه کمی بند رو بکشی تا قاب اصلی ساعت از توش دربیاد. این مکانیزم ساده باعث می‌شه تو عرض چند ثانیه بتونی بند رو کامل جدا کنی.

سامسونگ این امکان رو گذاشته تا بتونی بندها رو تو رنگ‌های مختلف تهیه کنی و با لباست ست کنی؛ حتی موقع ورزش‌های سنگین هم خیالت از بابت قفل بند راحته.

حالا که بند مزاحم رو کنار گذاشتیم، خود گجت برای ورود به مرحله اصلی کالبدشکافی بی‌قراری می‌کنه. پس بریم سراغ باز کردنش.

وقتشه یه نگاه دقیق‌تر به پشت گیر فیت، یعنی همون قسمتی که روی مچ دست می‌شینه، بندازیم. اینجا سنسور ضربان قلب و پنج‌تا پین فلزی مخصوص داک شارژر رو می‌بینی که مستقیم با پوست در تماس هستن.

فقط امیدواریم سامسونگ اشتباها قابلیت شوک الکتریکی رو به این پین‌های فلزی اضافه نکرده باشه!

← درست همین‌جا روی بدنه، شماره مدل دستگاه یعنی SM-R350 حک شده تا هویتش کاملا مشخص باشه.

کل بدنه یه طراحی یکپارچه داره و تنها شکاف یا دکمه فیزیکی که روش دیده می‌شه، همون دکمه پاور و خاموش/روشن کردن صفحه است.

برای باز کردن دستگاه، اول دنبال پیچ می‌گردیم. یه سوراخ کوچیک روی بدنه می‌بینیم و امیدوار می‌شیم که شاید زیرش پیچی مخفی شده باشه... ...اما نه! این فقط یه حفره است که برای میکروفون تعبیه شده.

به‌هرحال، این حفره هیچ کمکی به باز کردن ساعت نمی‌کنه. به نظر می‌رسه بدنه کاملا پرس شده و برای ورود به داخلش باید دست‌به‌دامن روش‌های حرارتی بشیم.

از اونجایی که هیچ پیچی در کار نیست، باید چسب‌های ضدآب دور نمایشگر رو شل کنیم. برای این کار از یه پد حرارتی مخصوص استفاده می‌کنیم تا بدون آسیب زدن به پلاستیک بدنه یا ذوب کردن قطعات، چسب‌ها نرم بشن. سشوار صنعتی اینجا خیلی ریسک داره. پد حرارتی رو چند دقیقه‌ای روی صفحه می‌ذاریم تا حرارت به عمق چسب‌ها نفوذ کنه.

حالا که چسب‌ها حسابی گرم و نرم شدن، وقتشه که یه پیک بازکننده رو با احتیاط وارد درز بین شیشه و بدنه کنیم. باید خیلی آروم و با حوصله دور تا دور نمایشگر رو برش بزنیم تا صفحه از قاب اصلی جدا بشه. حرارت واقعا کار ما رو برای این مرحله سخت، راحت‌تر کرد.

بعد از اینکه چسب‌ها کامل بریده شدن، با یه اهرم کردن ملایم، نمایشگر خمیده از بدنه جدا می‌شه. البته هنوز فلت‌های تصویر و تاچ به برد وصلن، پس نباید صفحه رو یهو بکشی.

این گجت ساختار لایه‌لایه‌ای جالبی داره. خوشبختانه فضای زیر نمایشگر طوری طراحی شده که ابزار ما به قطعات حساس داخلی آسیبی نرسونده.

با یه صدای تق کوچیک، محتویات داخلی که شبیه یه لقمه سوشی خوشمزه و فشرده به نظر می‌رسن، از قاب پلاستیکی بیرون میان. معماری داخلیش واقعا جذابه.

با بیرون اومدن محتویات داخلی، قاب پلاستیکی ساعت کاملا خالی می‌شه و بخش اول کار تمومه.

واقعا باید به مهندس‌های سامسونگ بابت طراحی چنین ساعت هوشمند فشرده و سبکی آفرین گفت.

اما هنوز کار ما با نمایشگر تموم نشده. یه سری قطعات روی پشت پنل AMOLED سوار هستن که باید باز بشن. پس ابزار پلاستیکی رو دوباره دست می‌گیریم تا نمایشگر رو از فریم داخلی و محدودیت‌هایی که داره آزاد کنیم.

با کمی دقت و حوصله، مجموعه برد رو از پشت نمایشگر جدا می‌کنیم. تو بعضی مدل‌ها فلت تصویر و تاچ یکی شده بود، اما اینجا با دو تا کانکتور مجزا روبه‌رو هستیم که باید با احتیاط از روی برد جدا بشن. خوشبختانه دسترسی به این فلت‌ها راحته و اسپاجر ما به‌سادگی زیرشون می‌ره و آزادشون می‌کنه؛ بدون اینکه به چیزی گیر کنن.

همون‌طور که تو مشخصات گفتیم، این نمایشگر رزولوشن 432 در 128 داره که نسبت به ساعت‌های بزرگ‌تر، تراکم پیکسلی کمتری رو ارائه می‌ده.

البته با توجه به ابعاد کوچیک و کاربرد ورزشی این مچ‌بند، همین کیفیت تصویر هم کاملا راضی‌کننده و شفافه.

با نگاه دقیق‌تر به مادربرد، متوجه یه طراحی خلاقانه می‌شیم؛ این برد یه تکه نیست! بلکه از سه بخش مجزا تشکیل شده که با فلت‌های انعطاف‌پذیر به هم وصل شدن. این یه راهکار عالی برای جا دادن قطعات تو یه بدنه خمیده است.

اولین و مهم‌ترین قدم تو این مرحله، قطع کردن اتصال باتریه. اما باتری حسابی مخفی شده و برای رسیدن بهش باید کمی بیشتر دل‌وروده دستگاه رو بیرون بریزیم. با جدا کردن آنتن بلوتوث از کناره‌ها، می‌تونیم اولین بخش از این مادربرد سه‌تکه رو از روی فریم پلاستیکی بلند کنیم.

حالا نوبت آزاد کردن بقیه فلت‌هاست. فلت مربوط به تنها دکمه فیزیکی دستگاه رو با اسپاجر بالا می‌دیم و جدا می‌کنیم. این مادربرد به طرز عجیبی کوچیک و ظریفه. می‌تونی ببینی که چطور از هر میلی‌متر فضا بهینه‌ترین استفاده شده. زیر این برد، قطعه‌ای دیده می‌شه که احتمالا همون باتری معروف ماست. بریم جلوتر تا مطمئن بشیم.

روی این مادربرد فسقلی، کلی چیپست مهم جا خوش کردن:

← پردازنده 32 بیتی STMicroelectronics با فرکانس 180 مگاهرتز (ARM Cortex).

← حافظه فلش 128 مگابیتی ساخت شرکت Macronix.

← چیپ InvenSense که وظیفه ژیروسکوپ و شتاب‌سنج 6 محوره رو بر عهده داره.

← آیسی ترکیبی Broadcom برای وای‌فای دو بانده، بلوتوث 4.0 و گیرنده FM.

آیسی مدیریت تغذیه Maxim Integrated MAX77836 که کنترل رابط USB و شارژ باتری لیتیومی رو انجام می‌ده.

← کنترلر تاچ اسکرین Melfas 8FM006A.

و در نهایت، چیپ فرستنده و گیرنده مستقل USB از شرکت Texas Instruments.

یه شاسی فلزی کوچیک، مادربرد رو از باتری جدا می‌کنه. این شاسی باعث می‌شه اگه در حین ورزش ضربه‌ای به ساعت وارد شد یا تحت فشار قرار گرفت، به باتری و برد آسیبی نرسه. همون‌طور که انتظار می‌رفت، باتری هم مثل خود دستگاه طراحی خمیده‌ای داره تا کاملا تو دل این قاب هلالی‌شکل جا بگیره.

با اینکه باتری خیلی تو عمق دستگاه جاساز شده، اما یه زبانه کوچیک داره که با کشیدنش می‌تونی باتری رو بیرون بیاری. این یعنی تعویض باتری غیرممکن نیست. این باتری ظرفیتی برابر با 210 میلی‌آمپر ساعت داره که برای روشن نگه داشتن این گجت به مدت 3 تا 4 روز کاملا کافیه. استفاده از یه سیستم‌عامل سبک و پردازنده کم‌مصرف باعث شده تا شارژدهی این مچ‌بند عملکرد خیلی خوبی از خودش نشون بده.

خب، رسیدیم به بخش پایانی و امتیازدهی! امتیاز تعمیرپذیری سامسونگ Gear Fit حدود 6 از 10 در نظر گرفته شده (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر).

← نکته مثبت اینه که با وجود کمی دردسر، در نهایت می‌شه باتری رو تعویض کرد و عمر مفیدی به دستگاه داد.

← بند ساعت هم که تو چند ثانیه و بدون هیچ ابزاری به‌راحتی عوض می‌شه.

← نمایشگر اولین قطعه‌ایه که باز می‌شه. این یعنی اگه صفحه بشکنه، برای تعویضش نیاز نیست کل دستگاه رو اوراق کنی، اما خب باز کردن چسب‌هاش با حرارت، کار حساسیه.

← طراحی فشرده باعث شده تا قطعاتی مثل دکمه هوم، آنتن و موتور ویبره روی برد لحیم بشن و برای تعویضشون نیاز به مهارت لحیم‌کاری داشته باشی.

← بدنه پرس‌شده به این معنیه که برای هر تعمیری اول باید غول مرحله اول یعنی جدا کردن نمایشگر رو رد کنی که ریسک شکستنش بالاست. کالبدشکافی این گجت خمیده هم به پایان رسید؛ امیدواریم این بررسی اختصاصی از آیسی‌مدار برات جالب بوده باشه. حتما اپلیکیشن ما رو به دوستات معرفی کن تا اونا هم از این آموزش‌های خفن لذت ببرن!