کالبدشکافی ساعت وان‌پلاس (OnePlus Watch)؛ ورود محتاطانه به دنیای گجت‌های پوشیدنی

بریم قبل از هر کاری یه نگاه سریع به مشخصات فنی و قابلیت‌های این ساعت بندازیم تا دستمون بیاد قراره با چه سخت‌افزاری روبه‌رو بشیم:

← صفحه نمایش 1.39 اینچی با رزولوشن 454 در 454 پیکسل

← 4 گیگابایت حافظه داخلی برای ذخیره‌سازی اطلاعات

← پشتیبانی از وای‌فای، بلوتوث نسخه 5.0 و البته GPS داخلی

← استاندارد IP68 و مقاومت در برابر نفوذ آب تا عمق 50 متری (5 ATM)

سنسورهای شتاب‌سنج، ژیروسکوپ، فشارسنج، قطب‌نما، ضربان قلب و سنجش اکسیژن خون (SpO2)

سیستم‌عامل اختصاصی سبک (RTOS) به جای Wear OS

جعبه قرمزرنگ و جذاب وان‌پلاس رو کنار می‌ذاریم و ست ابزارهامون رو برای شروع کار آماده می‌کنیم. قبل از شکافتن دستگاه، بد نیست یه مقایسه ظاهری داشته باشیم! تو تصویر، سمت چپ گلکسی واچ 3 رو با اون حاشیه چرخان معروفش می‌بینی و سمت راست هم ساعت هواوی Watch GT2e قرار داره. دکمه‌های ساعت وان‌پلاس خیلی شبیه به مدل هواوی طراحی شدن و برآمدگی خیلی کمی دارن.

اگه ساعت رو برگردونیم، می‌بینیم که وان‌پلاس به همون سنسورهای استاندارد ضربان قلب و اکسیژن خون بسنده کرده و خبری از سنسور پیشرفته نوار قلب (ECG) که تو ساعت‌های پرچمدار بازار می‌بینیم، نیست.

اول از همه، بندهای سیلیکونی ساعت رو با کشیدن پین‌های فنری استانداردش جدا می‌کنیم. بعد می‌ریم سراغ باز کردن چهار تا پیچ Torx که روی قاب پشتی قرار گرفتن.

با یه اهرم کردن ساده، قاب پشت باز می‌شه و اولین چیزی که تو شکم این ساعت به چشم می‌خوره، باتری لیتیوم-یونی و چند تا قطعه دیگه‌ست که روی همین قاب سوار شدن.

یه براکت فلزی کوچیک روی کانکتورهای فلت قرار گرفته تا اتصالشون تو ضربه‌ها محکم بمونه. این براکت رو باز می‌کنیم تا دید بهتری به اتصالات زیرش پیدا کنیم.

روی این قاب پشتی کلی قطعه مهم جا خوش کرده؛ یه اسپیکر کوچیک، موتور ویبره خطی، میکروفون، سنسور فشارسنج و مجموعه سنسورهای نوری. نکته عجیب اینجاست که بیشتر این قطعات مثل دستک‌های یه اختاپوس، روی یه فلت مشترک لحیم شدن و اصلا قابلیت جدا شدن تکی رو ندارن.

تنها قطعه‌ای که تو این بخش به راحتی قابل تعویضه، بلندگوی ساعته. البته روی برچسب باتری نوشته شده که "غیرقابل تعویض"، ولی خب ما به این حرف‌ها گوش نمی‌دیم! با کمی دقت می‌شه باتری رو هم سالم از جاش درآورد.

ظرفیت این باتری 1.59 وات‌ساعت (معادل 410 میلی‌آمپر ساعت با ولتاژ 3.87 ولت) هست. این عدد از باتری گلکسی واچ 3 و اپل واچ سری 6 بزرگتره و فقط ساعت شیائومی Mi Watch تونسته با باتری 1.62 وات‌ساعتی ازش جلو بزنه.

روی باتری یه نشان تاییدیه TÜV دیده می‌شه. ما قبلا تو هیچ ساعت هوشمندی ندیده بودیم که این تاییدیه رو مستقیم روی باتری هک کنن، هرچند گرفتن این استاندارد برای قطعات الکترونیکی چیز عجیبی نیست.

حالا می‌ریم سراغ مادربرد دستگاه. فقط چند تا پیچ چهارسو این برد رو سر جاش نگه داشتن. سطح رویی این سمت از برد کاملا خلوته و تراشه خاصی روش نصب نشده.

پس کانکتورهای باقی‌مونده مربوط به صفحه نمایش و فلت دکمه‌ها رو جدا می‌کنیم تا بتونیم مادربرد رو کامل بیرون بیاریم و بریم سراغ بررسی مغز متفکر این گجت!

بیا ببینیم روی این سطح از مادربرد چه تراشه‌هایی نشستن:

← حافظه فلش NAND با ظرفیت 4 گیگابایت ساخت کینگستون مدل EMMC04G-M657

← میکروکنترلر 32 بیتی فوق کم‌مصرف بر پایه معماری Arm Cortex-M4 ساخت STMicroelectronics مدل STM32L4R9ZI6P

← میکروکنترلر کمکی ساخت Ambiq Micro مدل Apollo 3 AMA3B

← پردازشگر مکان‌یابی و جی‌پی‌اس ساخت Airoha مدل AG3335MN

تراشه بلوتوث 5.0 ساخت Cypress Semiconductor مدل CYW20721

کنترلر ورودی سنسورها ساخت مدیاتک مدل MT6670Q

← درایور موتور هپتیک (ویبره) ساخت Awinic مدل AW8695FCR

و اما بقیه تراشه‌ها که اون طرف برد قرار دارن:

← آیسی شارژ باتری 1.5 آمپری ساخت تگزاس اینسترومنتس مدل BQ25618

← تراشه اندازه‌گیری دقیق ظرفیت باتری ساخت CellWise مدل CW2015

← کدک صوتی ساخت Cirrus Logic مدل CS47L15

← آمپلی‌فایر صوتی کلاس D ساخت Awinic مدل AW8896CSR

شتاب‌سنج و ژیروسکوپ 3 محوره ساخت STMicroelectronics مدل LSM6DSOX

سنسور ژئومغناطیسی (قطب‌نما)

مادربرد و فلت دکمه‌ها رو که کنار بذاریم، می‌رسیم به آخرین و سخت‌ترین مرحله کار، یعنی جدا کردن صفحه نمایش. برای این کار باید حسابی به لبه‌ها حرارت بدیم و با یه ابزار برش نازک، چسب‌های سرسخت دور نمایشگر رو با دقت ببریم تا بالاخره این صفحه جذاب از شاسی اصلی جدا بشه.

این صفحه نمایش رزولوشن 454 در 454 پیکسل داره که روی قطر 1.39 اینچی، تراکم پیکسلی خیلی خوب 326 پیکسل در هر اینچ رو ارائه می‌ده. با اینکه اون خطوط ریز دور حاشیه نمایشگر ممکنه حس یه حاشیه چرخان لمسی رو به آدم القا کنه، اما تو این ساعت چنین قابلیتی وجود نداره و این طراحی فقط جنبه زیبایی داشته.

خب، این کالبدشکافی هم به آخر رسید! انقدر غرق بررسی قطعات ریز این ساعت شدیم که اصلا متوجه گذر زمان نشدیم. در حالی که ما تلاش می‌کنیم این قطعات پخش‌وپلا رو دوباره روی هم سوار کنیم تا ساعت روشن بشه، بیا یه نگاهی به امتیاز تعمیرپذیری این گجت بندازیم.

ساعت هوشمند OnePlus Watch تو بررسی ما تونست امتیاز 5 از 10 رو تو شاخص تعمیرپذیری کسب کنه (یادت نره که عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر):

اگر دوست داری معماری داخلی گجت‌های بیشتری رو ببینی و از طراحی مهندسیشون سر در بیاری، حتما بقیه کالبدشکافی‌های مجله آیسی‌مدار رو هم دنبال کن. تا یه بررسی سخت‌افزاری دیگه، مراقب خودت و ابزارهات باش!

← فرآیند باز کردن قاب پشتی خیلی سرراسته و درگیر چسب‌کاری‌های اعصاب‌خردکن نیست.

← تو کل بدنه ساعت فقط از دو مدل پیچ استاندارد استفاده شده که کار تعمیرکار رو خیلی راحت می‌کنه.

← وجود براکت‌های فلزی ریز و کابل‌های فلتی که روی هم قرار گرفتن، پروسه تعمیر رو کمی پیچیده می‌کنه.

← دسترس به باتری آسونه، اما متاسفانه با یه کابل فلت مشترک به همراه سنسورها به مادربرد وصل می‌شه.

← فلت اصلی سنسورها غیرقابل جدا شدنه و کاملا به قاب پشتی محکم شده که تعویض قطعاتش رو غیرممکن می‌کنه.

← برداشتن صفحه نمایش کار خیلی سختیه و نیاز به حرارت زیاد و ابزارهای مخصوص بازکردن داره.