کالبدشکافی ال‌جی G Watch: معماری ماژولار و رازهای یک طراحی بدون دکمه

برای این کالبدشکافی، ما یه نسخه سفید و جذاب از این ساعت رو انتخاب کردیم تا تنوعی به رنگ‌های تکراری مشکی و خاکستری داده باشیم. بریم یه نگاه سریع به مشخصات فنیش بندازیم:

← نمایشگر 1.65 اینچی از نوع IPS LCD

← باتری با ظرفیت 400 میلی‌آمپر ساعت

← پردازنده کوالکام Snapdragon 400 با فرکانس 1.2 گیگاهرتز

← حافظه رم 512 مگابایتی و 4 گیگابایت حافظه داخلی

سنسورهای 9 محوره شامل شتاب‌سنج، قطب‌نما و ژیروسکوپ

← بلوتوث نسخه 4.0 برای اتصال پایدار به گوشی

اینم از رخ زیبای ساعت ما با ترکیب رنگ سفید و طلایی. طراحی مربعی‌ش یه حس نوستالژیک و در عین حال مدرن به آدم می‌ده. اگه ساعت‌های هوشمند رو کنار هم ردیف کنیم، طراحی G Watch کاملا متمایزه و فرم مستطیلی و مینیمالش سریع به چشم میاد.

تو تصویر دوم می‌تونی رقابت ساعت‌های هوشمند اون دوره رو ببینی؛ از محصولات سامسونگ گرفته تا همین نماینده ال‌جی که قراره امروز کالبدشکافی بشه.

همه ما این ساعت رو با اسم تجاری G Watch می‌شناسیم، اما مدل رسمیش تو کارخونه ال‌جی با کد LG-W100 شناخته می‌شه.

البته باید اعتراف کنیم که همون اسم G Watch خیلی خوش‌ریتم‌تر و جذاب‌تره و تو ذهن می‌مونه.

← نکته خیلی امیدوارکننده اینه که پشت ساعت پیچ‌های تورکس T5 رو می‌بینیم. این یعنی برای رسیدن به داخل دستگاه نیازی به درگیری با چسب‌های سرسخت نداریم و ال‌جی دسترسی رو حسابی راحت کرده.

ما اولش فکر می‌کردیم این ساعت هیچ دکمه‌ای نداره، تا اینکه پشت بدنه یه سوراخ ریز پیدا کردیم. این در واقع یه دکمه ریست مخفیه که فقط با سوزن سیم‌کارت یا گیره کاغذ می‌تونی فشارش بدی.

← تنها المان دیگه‌ای که رو این بدنه مربعی صاف دیده می‌شه، سوراخ میکروفونه که بهت اجازه می‌ده دستورات صوتی رو به ساعتت بدی.

پایه شارژری که تو جعبه این ساعت قرار داره، طراحی به شدت ساده و کاربردی داره. کافیه ساعت رو نزدیکش ببری تا به صورت مغناطیسی سر جاش چفت بشه. کار با این داک شارژ این‌قدر راحته که حتی با یک دست و تو تاریکی مطلق هم می‌تونی ساعتت رو بذاری روی شارژ.

بند ساعت دقیقا مثل باتری یه قطعه مصرفیه و بالاخره یه روزی فرسوده می‌شه، پس باید طراحیش جوری باشه که کاربر خودش بتونه عوضش کنه.

ال‌جی برای این مدل از پین‌های استاندارد ساعت‌های کلاسیک استفاده کرده. برخلاف بعضی ساعت‌های هوشمند که پین‌های ضامن‌دار دارن، اینجا خبری از ضامن نیست و برای درآوردن بند حتما باید از یه پنس ظریف یا نوک یه ابزار تیز برای فشرده کردن فنر پین استفاده کنی.

مکانیزمش دقیقا مثل نگهدارنده‌های فنری رول دستمال کاغذی می‌مونه؛ یه طرفش رو که فشار بدی، از جاش درمیاد.

خب بریم سراغ اون پیچ‌های دوست‌داشتنی T5 و ببینیم چه گنجی زیر این قاب مخفی شده. با استفاده از یه پیچ‌گوشتی دقیق، چهار تا پیچ گوشه‌های قاب پشتی رو به راحتی باز می‌کنیم. حالا با یه پیک پلاستیکی، گیره‌های ظریفی که دو نیمه قاب رو به هم متصل کردن، یکی‌یکی آزاد می‌کنیم. و بوم! قاب باز می‌شه و بالاخره به قطعات داخلی می‌رسیم.

وقتی این گجت‌ها رو باز می‌کنی و دو نیمه بدنه مثل یه جعبه جواهرات روبه‌روت قرار می‌گیره، واقعا حس لذت‌بخشی از کشف تکنولوژی به آدم دست می‌ده.

چیدمان قطعات داخل این ساعت به دو بخش کاملا مجزا تقسیم شده که طراحی خیلی هوشمندانه‌ای داره. نیمه پشتی، میزبان باتری، موتور ویبره و یه سری پدهای اتصالیه. نیمه جلویی هم برد اصلی (مادربرد) و مجموعه نمایشگر رو تو خودش جا داده.

اولین قطعه‌ای که توجه رو جلب می‌کنه، یه گیره فلزی فنریه که باتری رو سر جاش محکم نگه داشته. جالب اینجاست که روی همین فلز، یه تکه لاستیک تعبیه شده که فشار دکمه ریست خارجی رو به میکروسوئیچ روی برد منتقل می‌کنه.

قطعه بعدی موتور ویبره‌ست. برخلاف خیلی از ساعت‌ها که ویبره رو مستقیما روی برد لحیم می‌کنن، اینجا از اتصال‌های فنری (Pogo Pin) استفاده شده. این یعنی تعمیر و تعویضش بی‌نهایت ساده‌ست و نیازی به هویه نداره.

حالا نوبت آزاد کردن باتریه. چند نوار خیلی نازک از چسب دوطرفه باتری رو سر جاش نگه داشتن، اما اصلا مقاومت زیادی ندارن و با یه اسپاجر به راحتی بلند می‌شه.

این یه باتری 3.8 ولتی با ظرفیت 400 میلی‌آمپر ساعته. از اونجایی که این ساعت قابلیت "نمایشگر همیشه روشن" داره، ال‌جی سعی کرده تا جای ممکن ظرفیت باتری رو بالا ببره تا ساعت بتونه یه روز کامل رو دوام بیاره. روی برچسب باتری یه هشدار جالب نوشته شده که توجه ما رو جلب کرد:

نوشته: "تلاش نکنید محصول رو تعمیر یا دستکاری کنید. این دستگاه باتری داخلی داره که فقط باید توسط ال‌جی یا مراکز مجاز تعویض بشه."

خب ما به این هشدارها عادت داریم! قانون ما اینه: اگه نتونی دستگاهت رو باز کنی، یعنی واقعا صاحبش نیستی.

دورتادور لبه‌های قاب ساعت، یه واشر لاستیکی (Gasket) نازک کشیده شده که وظیفه مهمی رو بر عهده داره: تضمین استاندارد ضدآب بودن دستگاه.

این واشر باعث می‌شه ساعت در برابر نفوذ گردوغبار کاملا مقاوم باشه و بتونه غوطه‌ور شدن تو عمق 1 متری آب رو تا 30 دقیقه تحمل کنه.

البته حواست باشه، این استاندارد برای غواصی طراحی نشده! می‌تونی موقع ظرف شستن یا حتی دوش گرفتن ساعت رو دستت نگه‌داری، اما فشار زیاد آب ممکنه از این واشر عبور کنه.

به لطف استفاده هوشمندانه از اتصالات فنری بین دو نیمه ساعت، حالا برای جدا کردن برد اصلی فقط باید دو تا فلت رو آزاد کنیم: کابل دیتای تصویر و کابل تاچ (دیجتایزر). این دو تا فلت هم با یه اشاره کوچیک اسپاجر جدا می‌شن. بعد از جدا کردن فلت‌ها، مادربرد خیلی راحت و بی‌دردسر از داخل شاسی فلزی محکمی که نمایشگر رو نگه داشته، بیرون میاد.

بیا ببینیم روی این مادربرد کوچیک چه آیسی‌هایی چیده شده:

← آیسی رم 512 مگابایتی SK Hynix (که تراشه پردازنده کوالکام APQ8026 هم زیر همین قطعه لایه‌بندی شده).

← آیسی مدیریت تغذیه کوالکام مدل PM8226.

← آیسی InvenSense که یه شتاب‌سنج و ژیروسکوپ 6 محوره رو تو خودش جا داده.

← میکروفون InvenSense مدل INMP441 برای دریافت صدای کاربر.

و در نهایت یه تراشه با کد 2407 DSH 12EDF.

پشت برد خلوت‌تره و فقط دو تا قطعه مهم می‌بینیم:

← کنترلر صفحه لمسی (تاچ) Synaptics از سری ClearPad 3400.

← تراشه کنترلر بلوتوث 4.0 ساخت شرکت Broadcom.

برای جدا کردن شیشه نمایشگر از قاب فلزی، حتما به حرارت نیاز داریم. پس وقتشه که پد حرارتی (iOpener) رو داغ کنیم و بندازیم روی صفحه ساعت تا چسب‌ها نرم بشن.

حرارت ملایم و یکنواخت کلید موفقیت برای باز کردن قطعات چسبیه.

بعد از چند دقیقه حرارت دادن، چسبی که نمایشگر رو نگه داشته به اندازه کافی نرم می‌شه تا بتونیم بهش غلبه کنیم. با وارد کردن یه فشار ملایم از پشت LCD و استفاده از یه پیک قاب‌بازکن پلاستیکی تو لبه‌ها، نمایشگر بالاخره تسلیم می‌شه و از حاشیه فلزی ساعت جدا می‌شه.

در نهایت باید گفت که مهندس‌های ال‌جی تو طراحی G Watch حسابی گل کاشتن و با یه گجت به شدت خوش‌تعمیر روبه‌رو هستیم. استفاده از پیچ‌های معمولی برای بستن قاب پشتی باعث می‌شه باز کردنش هیچ دردسری نداشته باشه.

طراحی داخلی به شدت تمیز و ماژولاره. استفاده از پین‌های فنری به جای کابل‌های فلت شکننده برای ارتباط بین دو کفه ساعت، یه ایده فوق‌العاده‌ست. تعویض باتری هم با وجود یه گیره ساده و چسب خیلی کم، به راحت‌ترین شکل ممکن انجام می‌شه.

شاید تنها نقطه ضعف ماجرا، یکپارچه بودن مجموعه نمایشگر و چسبیدن محکم اون به قاب جلویی باشه که باعث می‌شه تعویض صفحه نمایش کمی سخت و هزینه‌بر بشه. با این حال، تعویض بند استانداردش هم به سادگی ساعت‌های معمولیه. امیدوارم از این کالبدشکافی تو آیسی‌مدار لذت برده باشی؛ حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو نصب کن تا به محض انتشار آموزش‌ها و کالبدشکافی‌های جدید، اولین نفری باشی که باخبر می‌شی!

← قاب پشتی به لطف پیچ‌ها و اتصال‌های فنری خیلی راحت باز می‌شه.

← باتری فقط با یه پیچ فلیپس و چسب کم نگه داشته شده و تعویضش آسونه.

← تعویض بند ساعت خیلی راحت نیست، اما یه مکانیزم استاندارد داره که برای تعمیرکارها آشناست.

← طراحی تمیز و عدم استفاده از کابل‌های شکننده متعدد، این دستگاه رو در برابر خرابی حین تعمیر مقاوم کرده.

← مجموعه نمایشگر یکپارچه و چسبیده به قاب جلویی، تعویض صفحه رو کمی سخت و گرون می‌کنه.