کیپد میانبر اختصاصی و برنامه‌پذیر برای نرم‌افزارها

اول از همه باید مشخص کنی که برای چه نرم‌افزاری داری این کیپد رو می‌سازی. من این پروژه رو برای فتوشاپ در نظر گرفتم. یه طرح اولیه روی کاغذ بکش تا بدونی دقیقا به چه ابزارهایی نیاز داری و هر کدوم کجا باید قرار بگیرن. این کار رو می‌تونی خیلی راحت توی برنامه Excel هم انجام بدی.

برای این بخش وقت بذار و دقیق برنامه‌ریزی کن تا بعدا به خاطر فراموش کردن یک ابزار، مجبور نشی لیبل‌ها رو بکنی و همه‌چیز رو از نو بسازی.

برای پیدا کردن آیکون‌ها، کافیه اسم ابزار مورد نظرت رو تو بخش تصاویر گوگل جستجو کنی. مثلا کلماتی مثل "brush icon" یا موارد مشابه رو سرچ کن. توی زمان خیلی کوتاهی می‌تونی یک مجموعه کامل از آیکون‌های مورد نیازت رو جمع‌آوری کنی.

ابعاد مناسب برای اکثر کلیدهای کیپد، معمولا حدود 13 در 12 میلی‌متر هست. اگه لیبل‌ها رو با این ابعاد و کیفیت بالا طراحی کنی، موقع پرینت گرفتن دقیقا هم‌اندازه کلیدها درمیان.

حالا یک نسخه آزمایشی از لیبل‌ها پرینت بگیر و یکی رو ببر تا مطمئن بشی دقیقا روی کلیدها می‌شینه. وقتی از ابعاد مطمئن شدی، نسخه نهایی رو چاپ کن. برای محافظت از طرح‌ها در برابر سایش، روی هر ردیف از لیبل‌ها رو با نوار چسب بپوشون.

بهترین انتخاب برای این کار، چسب‌های نواری مات و نامرئی هستن؛ همون‌هایی که می‌شه روشون نوشت و رفلکس نور ندارن. چسب‌های براق و معمولی به مرور زمان زرد می‌شن و لبه‌هاشون برمی‌گرده، اما چسب نامرئی این مشکل رو نداره.

با ناخن روی چسب‌ها محکم بکش تا کاملا به کاغذ بچسبن و حباب‌ها خارج بشن. متوجه می‌شی که با این کار، رنگ‌های تیره پررنگ‌تر می‌شن. بعد با کمک یک خط‌کش و کاتر، خیلی تمیز و باحوصله لیبل‌ها رو برش بزن. البته از قیچی هم می‌تونی استفاده کنی، ولی با کاتر نتیجه خیلی تمیزتر می‌شه.

من برای چاپ لیبل‌ها از پرینتر لیزری استفاده کردم. اگه پرینت جوهرافشان داری و نگران پخش شدن جوهر موقع تماس با چسب هستی، بهتره فایل تصویر رو ببری یک دفتر فنی تا برات پرینت لیزری بگیرن. حتی می‌تونی ازشون بخوای به جای استفاده از چسب نواری، کاغذ رو برات لمینت کنن. پیشنهاد می‌کنم دو نسخه پرینت بگیری تا اگه یکیش خراب شد یا خواستی روش‌های مختلف رو امتحان کنی، خیالت راحت باشه.

تو این مرحله با یک قلم‌مو، یه لایه یکدست از چسب چوب (PVA) رو روی یکی از کلیدها بزن. لیبل برش‌خورده رو خیلی آروم روی چسب بذار، دقیق تنظیمش کن و بعد فشار بده. این کار رو باید دونه‌دونه برای تک‌تک کلیدها انجام بدی.

چسب چوب خیلی سریع کاغذ رو می‌گیره و خشک می‌شه، پس قبل از اینکه محکم فشارش بدی، حتما مطمئن شو که سر جاش تنظیم شده؛ چون بعد از فشار دادن دیگه نمی‌تونی جابه‌جاش کنی.

لایه‌ای از چسب که می‌زنی نباید خیلی نازک باشه، چون کاغذ سریع جذبش می‌کنه. باید در حدی باشه که مات بشه. اگه فقط حس کردی کلید خیس شده، یعنی مقدار چسبت کمه.

دقت کن که لیبل‌ها نباید از لبه‌های کلید بیرون بزنن، وگرنه موقع استفاده مدام به دستت گیر می‌کنن و کنده می‌شن. چسب چوب بعد از خشک شدن کاملا بی‌رنگ می‌شه، پس نگران چسب‌های اضافه‌ای که از بغل بیرون می‌زنن نباش.

در نهایت یک لایه براق و تمیز به جا می‌مونه. حتی می‌تونی با قلم‌مو یک لایه خیلی نازک چسب دور لبه‌های لیبل‌ها بزنی تا کاملا مهروموم بشن. ظاهر کیپد ما آماده است! حالا وقتشه بریم سراغ بخش نرم‌افزاری و زنده کردن این کلیدها.

برای اینکه کلیدها کار کنن، به نرم‌افزار HID Macros نیاز داریم. این یکی از بهترین برنامه‌ها برای این کاره، چون می‌تونه دستورات رو فقط از یک کیبورد مشخص دریافت کنه و کیبورد اصلی سیستم رو نادیده بگیره.

این یعنی وقتی تو نرم‌افزار کار می‌کنی و دکمه‌های نامپد جدیدت رو فشار می‌دی، فقط همون دستوراتی که تعریف کردی اجرا می‌شن و وقتی اعداد رو روی کیبورد اصلیت تایپ می‌کنی، هیچ تداخلی پیش نمیاد. نرم‌افزارهای دیگه هم شاید بتونن این کار رو بکنن، اما با دردسر زیاد. HID Macros دقیقا برای همین کار ساخته شده.

کافیه این نرم‌افزار رو دانلود کنی و طبق لیبل‌هایی که ساختی، دستوراتت رو توش وارد کنی. این برنامه نیازی به نصب نداره. فایل ZIP اون رو دانلود کن، از حالت فشرده خارج کن و پوشه رو تو یک مسیر امن مثل درایو C قرار بده. بعد روی آیکون برنامه کلیک راست کن و یک شورت‌کات ازش روی دسکتاپ بساز تا همیشه برای اجرای سریع دم دستت باشه.

اول کیپد رو به پورت USB وصل کن و بعد برنامه HID Macros رو اجرا کن. (اگه موقع باز کردن برنامه ارور دیدی، تو قدم‌های بعدی راهنماییت می‌کنم که چطور حلش کنی).

برای مثال، من می‌خوام دکمه 7 روی کیپد رو برنامه‌ریزی کنم تا وقتی فشارش می‌دم، حرف b تایپ بشه که کلید میانبر ابزار Brush در فتوشاپ هست. اول روی دکمه New کلیک کن و یه اسم برای دستورت انتخاب کن. من اسمش رو می‌ذارم Brush.

حالا روی دکمه Scan کلیک کن و بعد دکمه 7 رو روی کیپد فشار بده. با این کار، برنامه دقیقا می‌فهمه که باید کدوم کلید رو از کدوم سخت‌افزار (یعنی همون نامپد) زیر نظر بگیره.

تو قسمت اکشن‌ها، گزینه Send keyboard sequence رو انتخاب کن و حرف b رو توی کادر متنی وارد کن. روی Save Configuration کلیک کن؛ حالا می‌تونی دستورت رو تست کنی.

از الان به بعد، هر بار که کلید 7 رو روی نامپد فشار بدی، سیستم حرف b رو تو هر برنامه‌ای که باز باشه تایپ می‌کنه. یادت باشه که این نرم‌افزار فقط محدود به یک برنامه خاص نیست و دستوراتش همه‌جا اجرا می‌شن. حالا بریم سراغ یه سری ترفند جالب برای استفاده بهتر از این برنامه.

برنامه HID Macros کیبوردهای مختلف رو از هم تشخیص می‌ده و تنظیمات (ماکروها) رو برای هر دستگاه جداگانه نگه می‌داره. اگه یک کیبورد جدید به سیستم وصل کنی یا قبلی رو جدا کنی، ممکنه شناسه سخت‌افزاری عوض بشه و ماکروهات جابه‌جا بشن. اصلا جای نگرانی نیست؛ خیلی راحت می‌تونی تنظیماتت رو از یک دستگاه به دستگاه دیگه منتقل کنی.

تو لیست دستگاه‌های برنامه مشخصه که هر کدوم چندتا ماکرو دارن. کافیه روی دستگاهی که تنظیمات توش ذخیره شده کلیک کنی، گزینه Move macros رو بزنی و دستگاه مقصدی که می‌خوای اطلاعات بهش منتقل بشه رو انتخاب کنی.

اگه نمی‌دونی نامپد تو کدوم یکی از گزینه‌های لیست هست، برو تو تب Macros و یک کلید از کیپد رو فشار بده تا بخش Test Area بهت بگه دقیقا کدوم دستگاهه. اگه احیانا برنامه تشخیص داد کیبوردت یک موس هست، تعجب نکن؛ گاهی این اتفاق میفته و مشکلی تو عملکرد ایجاد نمی‌کنه.

اگه همون اول موقع باز کردن برنامه با خطایی مواجه شدی، روی آیکون برنامه کلیک راست کن و گزینه Troubleshoot compatibility رو بزن. بعد پیشنهادهای ویندوز رو دنبال کن تا مشکل حل بشه. معمولا این ترفند تو نسخه‌های جدید ویندوز جواب می‌ده و همه‌چیز عالی کار می‌کنه.

یکی از قابلیت‌های فوق‌العاده این برنامه اینه که می‌تونی کلیدهای ترکیبی (مثل Ctrl+S) رو هم شبیه‌سازی کنی. تو این برنامه از علامت‌های خاصی برای این کار استفاده می‌شه. علامت + برای Shift، علامت ^ برای Control، علامت % برای Alt و علامت & برای Tab در نظر گرفته شده. حتی می‌تونی حرکات موس رو هم باهاش برنامه‌ریزی کنی. با کمی وقت گذاشتن می‌تونی دستورات خیلی پیچیده‌ای رو فقط روی یک کلید پیاده کنی.

کیپد عددی تو مثل بقیه کیبوردها کلیدی به اسم Num Lock داره که روشن و خاموش کردنش، عملکرد 10 تا از کلیدها رو تغییر می‌ده. می‌تونی از همین ویژگی استفاده کنی و عملا 10 تا ماکروی متفاوت دیگه هم به کیپدت اضافه کنی. من از این ترفند استفاده می‌کنم تا از یک کیپد برای دو تا نرم‌افزار مختلف بهره ببرم.

فقط باید لیبل‌هات رو هوشمندانه بچسبونی. مثلا ابزار براش هم تو فتوشاپ هست و هم تو برنامه‌های نقاشی دیگه، اما کلیدهای میانبرشون فرق می‌کنه. با روشن کردن Num Lock تنظیمات فتوشاپ اجرا می‌شه و با خاموش کردنش، تنظیمات برنامه بعدی.

یه راه دیگه هم اینه که از پوشه نرم‌افزار HID Macros کپی بگیری و برای هر کدوم از نرم‌افزارهات، یک نسخه مجزا با تنظیمات خاص خودش داشته باشی.

یک نکته جالب دیگه درباره سخت‌افزار کیپد: بعضی نامپدها کلیدی به اسم 000 دارن. این کلید دقیقا هر ماکرویی که برای عدد 0 تعریف کرده باشی رو سه بار پشت سر هم با سرعت اجرا می‌کنه. مثلا من دستور Undo (بازگشت به عقب) رو روی کلید 0 تنظیم کردم؛ حالا اگه 000 رو بزنم، سه مرحله تو فتوشاپ به عقب برمی‌گردم که واقعا کاربردیه!

به همین سادگی تونستی یک کیپد معمولی رو به یک دستیار حرفه‌ای برای کارات تبدیل کنی. اگه از این پروژه خوشت اومد، حتما بسازش و عکس‌های مراحل ساخت و میز کارت رو تو اپلیکیشن آیسی‌مدار با بقیه بچه‌ها به اشتراک بذار. موفق باشی!