کالبدشکافی آمازون اکو شو؛ نگاهی به دل دستیار هوشمند

بریم ببینیم این نسخه از اکو چه چیزهای جالبی برای نشون دادن داره. اول از همه یه نگاهی به مشخصات فنیش بندازیم:

← صفحه‌نمایش 7 اینچی لمسی با رزولوشن 1024 در 600 پیکسل

← دو تا اسپیکر استریو 2 اینچی

← پردازنده اینتل Atom x5-Z8350 (با 2 مگابایت کش و فرکانس تا 1.92 گیگاهرتز)

← دوربین سلفی 5 مگاپیکسلی

آرایه‌ای از 8 میکروفون برای دریافت دقیق صدا

ستاره‌ی اصلی این دستگاه، همون صفحه‌نمایش 7 اینچی با رزولوشن 1024 در 600 پیکسله.

تراکم پیکسلی 170 پیکسل بر اینچ شاید برای استانداردهای امروزی گوشی‌ها یکم پایین به نظر برسه، اما وقتی در نظر بگیری که آمازون این دستگاه رو ساخته تا از اون سر اتاق بهش نگاه کنی، واقعا کیفیت قابل قبولی داره.

یا شایدم آمازون فقط می‌خواسته از شر یه سری پنل‌های تبلت قدیمی تو انبارش خلاص بشه... طراحی پشت و بالای این مدل شباهت‌های زیادی به نسل‌های قبلی اکو داره؛ مثلا دکمه‌های فیزیکی تنظیم صدا و دکمه‌های خاموش و روشن کردن میکروفون و دوربین دقیقا همون‌جاها قرار گرفتن.

برخلاف اون طراحی استوانه‌ای شکل کلاسیک که تو مدل‌های قبلی اکو می‌دیدیم، این مدل یه ظاهر زاویه‌دار و شیب‌دار داره که حسابی متفاوتش کرده.

این طراحی یه جورایی ما رو یاد دستگاه‌های نوستالژی رومیزی و ساعت‌های زنگ‌دار هوشمند قدیمی می‌ندازه.

دستگاه رو حسابی بررسی کردیم تا راهی برای باز کردنش پیدا کنیم، اما در نگاه اول فقط دو تا اسپیکر بزرگ و یه قاب یکپارچه می‌بینی.

متأسفانه هیچ شیار یا پیچ مشخصی برای شروع کار وجود نداره...

پایه لاستیکی زیر دستگاه که اطلاعات رگولاتوری روش نوشته شده، همیشه یه نقطه ورود مشکوک و عالی برای شروع کالبدشکافیه.

← روی همین قسمت، شماره مدل دستگاه یعنی MW46WB هم درج شده.

مثل خیلی از دستگاه‌های دیگه، کار رو از قسمت پایینی شروع می‌کنیم. اول پد لاستیکی چسبیده به کف رو جدا می‌کنیم تا به یه سری پیچ تورکس T5 برسیم.

با اینکه تمام این پیچ‌ها رو باز کردیم، اما هنوز هیچ درز یا شکافی برای باز شدن قاب دیده نمی‌شه. انگار فعلا تو بن‌بست گیر کردیم! خیلی سریع باید دنبال یه نقطه ورود جدید روی بدنه بگردیم.

وقتی دیدیم از قسمت پایین آبی گرم نمی‌شه، سعی کردیم با ابزار بازکننده دور نمایشگر رو زیرورو کنیم. ابزار رو دور لبه‌ها کشیدیم و فشار آوردیم. ...و باز هم به تلاش برای باز کردن لبه‌ها ادامه دادیم... اما در نهایت فهمیدیم اون همه پیچ زیر دستگاه یه جور ردگم‌کنی بوده! نقطه ورود اصلی، در واقع توری روی اسپیکرهاست.

زیر این توری، یه پارچه صداگیر قرار داره (دقیقا مشابه متریال استفاده شده تو مدل‌های قبلی) که زیرش پیچ‌های بیشتری پنهان شدن.

با این حال، هنوز هم خبری از جدا شدن پنل جلویی نیست. وقتشه بریم سراغ قطعه‌ای که شبیه دیجیتایزره. ابزارهای گرمایشی رو آماده کن!

دیجیتایزر رو با احتیاط بلند می‌کنیم تا به یه سورپرایز برسیم؛ پیچ‌های بیشتری زیر حاشیه نمایشگر مخفی شدن! کابل فلت دیجیتایزر هم رفته داخل فریم، یعنی فعلا نمی‌تونیم تاچ رو کامل جدا کنیم. خوشبختانه می‌تونیم فریم جلویی رو آزاد کنیم. همون قسمتی که آمازون اسپیکرهای بزرگ و سنگینش رو زیر اون جا داده. بالاخره تلاش‌های ما و باز کردن اون همه پیچ جواب داد. حالا می‌تونیم ببینیم داخل این اکو شو دقیقا چه خبره.

نسخه جدید الکسا حسابی قدرتمنده. آداپتور برق این دستگاه خروجی 15 ولت و 1.4 آمپر داره، یعنی حدود 21 وات توان برای روشن نگه‌داشتن الکسا مصرف می‌شه.

با این حجم از انرژی، دستگاه به یه سیستم اتصال زمین (ارت) قوی نیاز داره. خوشبختانه یه کابل بافته شده ضخیم رو می‌بینیم که دقیقا همین کار رو برای اکو شو انجام می‌ده.

جریان 1.4 آمپر اصلا مقدار کمی نیست و استفاده از یه کابل بافته شده، یه راه‌حل انعطاف‌پذیر و عالی برای دفع این جریانه. سطح مقطع بزرگ این کابل کمک می‌کنه تا تداخلات الکترومغناطیسی (EMI) هم به خوبی جذب و خنثی بشن.

این حجم از توان بالاخره باید یه جایی مصرف بشه و به نظر می‌رسه اسپیکرهای ارتقایافته این دستگاه حسابی تشنه‌ی انرژی هستن. فقط به اندازه و طراحی این اسپیکرهای بزرگ دقت کن.

مادربرد اصلی رو بیرون میاریم. چیپ‌های روی این برد زیر یه سری شیلد فلزی محافظ مخفی شدن که شبیه قطعات پازل کنار هم قرار گرفتن. شیلدها رو که برمی‌داریم، وقتشه ببینیم چه قطعاتی اینجا نشستن:

← پردازنده Intel Atom x5-Z8350 (با 2 مگابایت کش و فرکانس تا 1.92 گیگاهرتز)

← رم 2 گیگابایتی ساخت SK Hynix با شماره مدل H9CCNNNBKTMLBR-NTD

← حافظه فلش 8 گیگابایتی NAND ساخت Sandisk

← تراشه وای‌فای 5 گیگاهرتزی و بلوتوث 4.1 یکپارچه ساخت Cypress Semiconductor

حافظه فلش سریال 16 مگابیتی Winbond با ولتاژ 1.8 ولت

کنترلر تاچ خازنی 10 لمسی ساخت Goodix

← مدیریت توان Texas Instruments SND9039A2، مبدل کاهنده 10 آمپری Monolithic Power Systems و آیسی مدیریت توان نمایشگر Novatek NT50167

تو قدم بعدی، برد منبع تغذیه رو بیرون میاریم. از اونجایی که ما بیشتر با گوشی‌های موبایل سروکار داریم، دیدن این برد کوچیک و مجزا برای تغذیه خیلی برامون جالبه. روی این برد هم یه سری قطعه و چیپ جالب دور هم جمع شدن:

← آمپلی‌فایر صوتی 30 واتی کلاس D استریو ساخت Texas Instruments

← کدک صوتی بسیار کم‌مصرف Wolfson مخصوص کاربردهای پرتابل

← آشکارساز ولتاژ 3.1 ولتی ساخت Rohm

← آشکارساز ولتاژ 1.3 ولتی ساخت Rohm

یه سری پد اتصال هم اینجا هست (که از زیر پایه لاستیکی هم بهشون دسترسی بود) و احتمالا برای تست‌های کارخونه‌ای استفاده می‌شن.

آخرین برد رو از قسمت بالایی دستگاه جدا می‌کنیم. اینجا همون سخت‌افزارهای قابل پیش‌بینی رو می‌بینیم؛ دکمه‌ها، میکروفون‌های متعدد و یه سری کانال که صدای تو رو از میکروفون به پردازنده هدایت می‌کنن:

← چهار عدد مبدل آنالوگ به دیجیتال (ADC) استریو کم‌مصرف با نسبت سیگنال به نویز 92 دسی‌بل ساخت Texas Instruments

← هشت عدد میکروفون از نوع MEMS ساخت Knowles

← سه عدد میکروسوییچ برای دکمه‌ها

نکته جالب: تمام این چسب‌های فومی که اینجا می‌بینی، برای کاهش لرزش و نویز طراحی شدن تا الکسا بتونه حتی وقتی موزیک با صدای بلند پخشه، صدای تو رو بشنوه و دستوراتت رو اجرا کنه.

حالا می‌ریم سراغ قسمت تصویری این دستگاه. بعد از اینکه یه براکت فلزی رو یکم خم کردیم، تونستیم دوربین 5 مگاپیکسلی رو خیلی راحت از مجموعه نمایشگر جدا کنیم.

اما خود صفحه‌نمایش داستان متفاوتی داره. این قطعه با یه چسب فومی بی‌نهایت سفت و سخت محافظت می‌شه. طوری که اگه بخوای جداش کنی، احتمال شکستنش خیلی بیشتر از سالم درآوردنشه. اولش سعی کردیم با ملایمت کار کنیم، اما آخرش مجبور شدیم کمی نیروی بیشتری وارد کنیم. این پنل نمایشگر مدل TV070WSM-NMO هست که توسط شرکت BOE تولید شده.

ما انتظار داشتیم این نمایشگر مستقیما همون مدلی باشه که تو تبلت‌های کیندل فایر استفاده شده، اما این پنل رو قبلا تو دستگاه دیگه‌ای ندیده بودیم.

← درایور نور پس‌زمینه ساخت Richtek هم دقیقا روی کابل فلت نمایشگر قرار گرفته.

خب، حالا اکو شو تبدیل به یه قاب توخالی شده و تمام قطعاتش روی میز ما پهن شدن. کالبدشکافی تموم شد!

در یک کلام: هدف اصلی آمازون از ساخت این دستگاه‌ها، جمع‌آوری داده‌هاست. اونا محصولات جذابی می‌سازن که استفاده نکردن ازشون سخته، بعد از طریق این دستیارها درخواست‌های شما رو پردازش می‌کنن. از راحتیش لذت ببر، اما حواست باشه که این دستگاه رو از روی پیشخوان آشپزخونه نندازی، چون با این وضعیت تعمیرپذیری، احتمالا کارش برای همیشه تمومه.

باز هم از متخصصانی که تو بررسی و شناسایی دقیق چیپ‌ها بهمون کمک کردن حسابی تشکر می‌کنیم.

اینم از کالبدشکافی آمازون اکو شو! دیدیم که آمازون چطور قطعات قدرتمندی رو تو یه فضای نسبتا بسته جا داده، اما متأسفانه از نظر تعمیرپذیری اصلا دسترسی خوبی به کاربر یا تعمیرکار نمی‌ده. امیدواریم از این بررسی اختصاصی در آیسی‌مدار لذت برده باشی. اگه این مطلب برات جالب بود، حتما لینک این صفحه رو برای دوستای خوره تکنولوژیت هم بفرست تا اونا هم ببینن داخل این گجت چه خبره. امتیاز تعمیرپذیری آمازون اکو شو: 4 از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر)

← خبر خوب اینه که تو این دستگاه فقط از پیچ‌های استاندارد تورکس T5 و T6 استفاده شده و خبری از پیچ‌های عجیب و غریب نیست.

← با اینکه دکمه‌ها و پورت شارژ ممکنه کمتر خراب بشن، اما لحیم شدن این قطعات پرکاربرد روی برد، تعویضشون رو حسابی سخت می‌کنه.

← دیجیتایزر (تاچ) به نمایشگر پرس نشده، اما برای تعمیرش باید از سد یه چسب به شدت محکم عبور کنی.

← نمایشگر به قدری محکم به فریم میانی چسبیده که جدا کردنش بدون آسیب زدن بهش، تقریبا غیرممکنه.

← کلا هر تعمیری تو این دستگاه نیازمند برش دادن و تعویض مقدار زیادی چسب ضخیم و دردسرسازه.