کالبدشکافی پرینتر اپسون Stylus Photo 820: معماری پیچیده و مخزن مخفی جوهر

ما تو این پروژه می‌خوایم پرینتر رنگی اپسون Stylus 820 Photo رو کامل از هم باز کنیم تا از رازهای طراحیش سر در بیاریم.

یه نکته خیلی مهم: این دستگاه پر از جوهره! اگه خواستی خودت دست‌به‌کار بشی، حتما یه زیرانداز مناسب پهن کن، چون قطعا همه‌جا حسابی کثیف و رنگی می‌شه.

← اولین چیزی که به چشم میاد کارتریج‌های جوهره که خیلی راحت می‌تونی عوضشون کنی. این خودش یه شروع امیدوارکننده‌ست.

← روی کل قاب بیرونی فقط یه دونه پیچ می‌بینیم. به نظر میاد باز کردنش خیلی راحت باشه، اما زود قضاوت نکن!

بعد از اینکه اون یه دونه پیچ رو باز کردیم، باید سه تا خاری که پشت بدنه قرار دارن رو با احتیاط آزاد کنیم تا قاب شل بشه.

← زیر پرینتر چند تا شیار عجیب‌وغریب وجود داره که اولش معلوم نیست به چه دردی می‌خورن.

این شیارها در واقع راه مخفی برای دسترسی به خارهای نگه‌دارنده قاب هستن. باید ابزارت رو از اینجا وارد کنی تا بتونی قاب رو آزاد کنی.

باز کردن قاب این پرینتر خیلی سخت‌تر از چیزیه که تو نگاه اول به نظر می‌رسه، پس باید حسابی حوصله به خرج بدی.

← حالا نوبت آزاد کردن دو تا خار دیگه است که گیره قاب رو حسابی سفت چسبیدن.

با آزاد شدن این خارها، قاب اصلی بالاخره تسلیم می‌شه و شروع می‌کنه به جدا شدن از شاسی.

← موقع برداشتن قاب، باید این تیکه پلاستیکی رو هم با یه اهرم کوچیک از پورت USB دور کنی تا بهش گیر نکنه و نشکنه.

بالاخره قاب پلاستیکی رو کامل برداشتیم و تونستیم یه نفس راحت بکشیم! البته با برداشتن این قاب، هنوز چیز زیادی از قطعات اصلی مشخص نیست و باید بیشتر بریم تو دل کار.

هدف بعدی ما استپر موتور (موتور پله‌ای) پرینتره. تسمه محرک خیلی راحت با فشار دادن یه قطعه کششی (تنش‌گیر) در طرف دیگه پرینتر جدا می‌شه. این طراحی برای تعمیرات عالیه و یه امتیاز مثبت برای اپسون محسوب می‌شه!

← کافیه چهار تا پیچ نگه‌دارنده رو باز کنی تا استپر موتور به‌راحتی از سر جاش بیرون بیاد.

کابل این موتور از مسیر جالبی رد شده و زیر چند تا خار پلاستیکی مهار شده تا تو دست‌وپای بقیه قطعات نباشه. این کابل در نهایت به مادربرد پرینتر که فعلا قایم شده، متصل می‌شه.

تو این تصویر می‌تونی یه نگاه دقیق‌تر به استپر موتور و چرخ‌دنده‌اش بندازی.

اگه از ولتاژ کاری این موتور یا ترتیب پین‌هاش سر درمیاری، حتما تو بخش نظرات برامون بنویس تا بقیه هم یاد بگیرن!

برای اینکه سینی کاغذ رو دربیاریم، اول باید سه تا پیچ رو باز کنیم.

← اولین پیچ کاملا تو دیده و راحت پیداش می‌کنی.

← دومین پیچ یه کم بدقلقه و تو یه جای نیمه‌مخفی قرار داره.

← و اما سومین پیچ که تو تاریک‌ترین نقطه ممکن قایم شده و برای باز کردنش باید دقت کنی.

خب، سینی کاغذ هم با موفقیت جدا شد.

← جالبه که تو اعماق این سینی کاغذ، یه گیره کاغذ پیدا کردیم که معلوم نیست کی و چطور اونجا افتاده بوده!

بیایم یه نگاه نزدیک‌تر به فضای پشت سینی کاغذ بندازیم.

اون پد اسفنجی که اون پایین می‌بینی، شاید تو نگاه اول بی‌خطر به نظر برسه، اما اصلا گول ظاهرش رو نخور! اگه دلش رو نداری ببینی چه کثیفی‌هایی تو پرینترت قایم شده، بهتره از مرحله بعدی چشم‌پوشی کنی.

اون شیء عجیبی که تو عکس قبلی دیدی، در واقع 5 لایه پد جاذب خیلی ضخیمه. کارش اینه که تمام جوهرهای اضافی ناشی از تمیز کردن نازل‌ها رو تو خودش نگه داره؛ یعنی عصاره‌ی حدود 8 سال جوهر هدررفته!

البته خوشبختانه این کثیف‌کاری هنوز اون‌قدرها هم فاجعه‌بار و غیرقابل‌کنترل نشده، ولی بازم صحنه جالبی نیست.

← بورد منبع تغذیه (پاور) قرار بوده با سه تا پیچ سر جاش محکم بشه، اما ظاهرا دو تا از پیچ‌های جلوییش از اول جا موندن یا گم شدن!

← منبع تغذیه با چهار تا سیم به‌شدت نازک به مادربرد وصل شده که واقعا عجیبه چطور این سیم‌های ظریف جریان رو عبور می‌دن.

اینم از نمای داخلی بورد منبع تغذیه پرینتر.

اون خازن بزرگی که با دایره نارنجی مشخص شده، می‌تونه تا 400 ولت برق تو خودش ذخیره کنه. اگه وقتی دستگاه تو برقه (یا حتی کمی بعد از کشیدنش) بهش دست بزنی، حسابی شوکه می‌شی! پس مراقب باش.

← شیلد فلزی محافظ مادربرد با چهار تا پیچ سر جاش محکم شده.

← بعد از باز کردن پیچ‌ها، هنوز دو تا کابل به مادربرد وصلن که باید حواسمون بهشون باشه.

← هیت‌سینک (خنک‌کننده) مادربرد با چند تا پیچ بهش متصل شده تا آیسی‌ها رو خنک نگه داره.

فلت دوگانه و پهنی که به هد پرینتر می‌ره، روی دو تا کانکتور جداگانه تو دو طرف مادربرد نصب شده.

بریم سراغ بررسی چیپ‌های روی مادربرد:

← ترانزیستورهای مدل A2037 و C5694.

← آیسی درایور استپر موتور مدل A6615SED.

← چیپ اختصاصی خود اپسون با شماره مدل 219A254UN.

← حافظه رم دینامیک مدل IC41LV16256 (با ظرفیت 256 کیلوبایت 16 بیتی).

رگولاتور خاتمه باس مدل M62510FP.

← حافظه فلش CMOS با ظرفیت 8 مگابیت مدل 29LV400TC.

ترنسیور پرسرعت IEEE 1284 مدل LVCZ161284A.

یه گیره پلاستیکی کوچیک، فلت دوگانه رو تو حالت تاشده نگه می‌داره تا تو حرکت‌های سریع هد چاپگر، گره نخوره یا پاره نشه.

← محور اصلی، شفت یا همون میله فلزی گردی که هد پرینتر روش حرکت می‌کنه، با چند تا گیره فنری مهار شده.

اینم از نمای سمت دیگه این محور فلزی.

با آزاد کردن گیره‌ها، بالاخره می‌تونیم این میله بلند رو کامل از پرینتر بیرون بکشیم.

حالا که میله سر راه نیست، خیلی راحت می‌تونیم هد چاپگر رو از تسمه محرک جدا کنیم و بیاریمش بیرون.

اینم از خود هد چاپگر که وظیفه اصلی پاشش رنگ رو داره. اون شش تا خطی که تو عکس‌های دوم و سوم زیر هد می‌بینی، در واقع ردیف‌هایی از نازل‌های میکروسکوپی جوهر هستن که قطرات رنگ رو روی کاغذ می‌پاشن.

← یه نوار فلزی عجیب‌وغریب تو مسیر تغذیه کاغذ وجود داره که با دو تا پیچ به شاسی محکم شده.

روی این نوار فلزی، کلی چرخ‌دنده خاردار و ریز تعبیه شده که روی فنر می‌چرخن و با فشار کاغذ، می‌تونن کمی بالا برن تا مسیر باز بشه.

اگه دقیقا می‌دونی این قطعه غیرفعال تو مسیر کاغذ چه کاری انجام می‌ده، حتما تو کامنت‌ها برامون بنویس.

این قطعه پر از جوهر و کثیف، در واقع سیستم تمیزکننده نازل‌هاست. این مجموعه حالت فنری داره؛ وقتی هد چاپگر روش قرار می‌گیره، جوهر اضافی کشیده می‌شه و بعدش به طرز عجیبی به اون پدهای جاذب بزرگی که قبلا دیدیم منتقل می‌شه.

← برای جدا کردن فریم فلزی میانی پرینتر، باید سه تا پیچ دیگه رو هم باز کنیم.

حالا فریم میانی هم آزاد شده و می‌تونیم از تو شاسی پرینتر بلندش کنیم.

← با باز کردن یکی از چرخ‌دنده‌ها، یه میله فلزی دیگه هم آزاد می‌شه و بیرون میاد.

← یه پیچ دیگه رو باز می‌کنیم تا دومین استپر موتور پرینتر هم از سر جاش کنده بشه.

← چرخ‌دنده کششی و تسمه محرکش رو هم با یه فشار کوچیک به سمت پایین، می‌تونی از جاش دربیاری.

هدف بعدی ما، گیربکس یا همون جعبه‌دنده پرینتره که باید حسابی بررسیش کنیم...

این گیربکس خیلی هوشمندانه طراحی شده و با استفاده از فقط یه موتور، هم مکانیزم کشش کاغذ و هم پروسه تمیز کردن نازل‌ها رو کنترل می‌کنه.

اینجا می‌تونی یه نگاه نزدیک به پمپ پریستالتیک (غلتکی) بندازی. این پمپ وظیفه داره جوهرهای اضافی رو از تمیزکننده نازل بکشه و به همون پدهای جاذب بزرگ منتقل کنه.

این قطعاتی که می‌بینی، باقیمانده مکانیزم تغذیه کاغذ هستن. روی اون بورد کوچیک، دو تا میکروسوئیچ وجود داره که حضور کاغذ تو دستگاه رو تشخیص می‌دن.

باز هم یه میله دیگه از پرینتر بیرون کشیده می‌شه. این میله با یه ماده خاص پوشیده شده تا اصطکاکش بیشتر بشه و بتونه کاغذ رو محکم‌تر بگیره و بکشه تو دستگاه.

و در نهایت، این سه تا غلتک فنری رو هم از مکانیزم تغذیه کاغذ جدا کردیم تا دیگه چیزی از این بخش باقی نمونه.

← موتور استپر اصلی که معمولا بیشتر از بقیه قطعات خراب می‌شه، خیلی راحت باز می‌شه و نیاز به دردسر زیادی نداره.

← کارتریج‌های جوهر هم به‌سادگی قابل تعویض هستن.

← اما خیلی از قطعات داخلی آغشته به جوهر هستن، که تعمیرات رو به یه کار حسابی کثیف تبدیل می‌کنه.

← دسترسی به استپر موتور دوم به‌شدت سخته و برای رسیدن بهش باید تقریبا کل پرینتر رو اوراق کنی.

← فریم میانی که گیربکس و موتور دوم روش سوارن، با اتصالات پلاستیکی ذوب‌شده به کیس چسبیده و برای باز کردنش باید این پلاستیک‌ها رو ببری.

← باز کردن خود کیس هم خیلی زمان‌بره و اگه دقت نکنی، خارهاش راحت می‌شکنن.

رسیدیم به بخش جایزه این کالبدشکافی! وقتشه ببینیم زیر اون برچسب "جدا نکنید" روی کارتریج جوهر چه خبره. این شبکه پیچ‌درپیچ که شبیه یه هزارتوی عجیبه، دقیقا چیه؟

این در واقع یه تونل مویینگه که وظیفه‌اش کاهش فشار جوهره. ردیف پایینی سوراخ‌ها به داخل خود کارتریج راه دارن و ردیف بالایی مستقیم به نازل‌های جوهر وصل می‌شن. خب، اینم از اوراق کردن این پرینتر کلاسیک و کثیف‌کاری‌هاش! امیدوارم از این کالبدشکافی متفاوت تو آیسی‌مدار لذت برده باشی. حتما این آموزش رو برای دوستای عشق سخت‌افزارت هم بفرست.