کالبدشکافی ریزر کیشی (Razer Kishi): رازهای مهندسی در دل یک دسته بازی کشویی

بیا قبل از دست به آچار شدن، یه نگاه به قابلیت‌هایی بندازیم که این گجت برای دنیای گیمینگ موبایل به ارمغان آورده:

← دکمه‌های استاندارد A-B-X-Y، دو تا آنالوگ استیک قابل کلیک، یک D-pad هشت‌جهته و دکمه‌های تریگر و شانه‌ای (Shoulder) در هر دو طرف.

← اتصال مستقیم به گوشی از طریق پورت USB-C یا لایتنینگ (بسته به مدلی که تهیه می‌کنی).

این نوع اتصال بهت اجازه می‌ده که موقع بازی کردن، گوشیت رو از طریق پورت Type-C تعبیه‌شده زیر دسته، شارژ کنی.

← بدون باتری داخلی، بدون بلوتوث و متأسفانه بدون جک هدفون!

← سازگاری با اندروید 8 به بالا یا iOS 9 به بالا، با پشتیبانی از گوشی‌هایی در ابعاد حدودی 145 تا 163 میلی‌متر طول.

پشت این گجت، دو تا قفل کشویی وجود داره که وقتی گوشی بهش وصل نیست، دو نیمه دسته رو محکم کنار هم نگه می‌داره تا خیلی جمع‌وجور بشه.

با کشیدن این ضامن‌ها به سمت بیرون، گیره رها می‌شه و می‌تونی دو طرف دسته رو از هم فاصله بدی تا به اندازه طول گوشیت باز بشه و دستگاهت دقیقا اون وسط قرار بگیره.

احتمالا مجبور می‌شی قاب گوشیت رو دربیاری تا ضخامتش مانع جا رفتن تو دسته نشه؛ یه جورایی گیمینگ روی لبه تیغ!

حالا وقت شروع کاره! ده تا پیچ سه‌پر (Tri-point) پشت دستگاه رو با احتیاط باز می‌کنیم. خوشبختانه ما کیت ابزار کاملی داریم و از همون اول با دست پر وارد میدون شدیم.

با برداشتن قاب پشتی، دو تا کابل ارتباطی فلت که مثل تله‌های انفجاری طراحی شدن خودشون رو نشون می‌دن. هر کدوم از این کابل‌ها مثل مار پیچیدن و به یه برد مدار چاپی مجزا تو هر نیمه متصل شدن.

برخلاف خیلی از گجت‌های گیمینگ که پر از پیچ‌های عجیب و غریب و ضدتعمیر هستن، وقتی وارد فضای داخلی دسته‌ها می‌شیم، فقط با پیچ‌های معمولی چهارسو (Phillips #0) روبه‌رو می‌شیم.

معمولا تو کالبدشکافی هرچی جلوتر می‌ریم کار سخت‌تر می‌شه، اما اینجا انگار ریزر خواسته بهمون استراحت بده. باز کردن این پیچ‌های استاندارد واقعا لذت‌بخش و بی‌دردسر بود. هنوز به غول مرحله آخر نرسیدیم! فعلا فقط دو تا برد اصلی جلوی راهمون هستن که خیلی سریع و راحت اون‌ها رو بیرون می‌کشیم.

بردی که تو سمت راست دسته قرار داره، این قطعات جالب رو تو خودش جا داده:

← کنترلر USB3.1 Type-C PD3.0 مدل Logic FL7102

← پورت شارژ USB Type-C که مستقیما روی برد لحیم شده

← ماژول جوی‌استیک لحیم‌شده (دقیقا مشابه ساختاری که تو کنترلرهای کنسول‌های معروف می‌بینیم)

← کانکتور اتصال به گوشی (که تو این مدل از نوع Type-C هست)

یه برد جداگانه (Breakout Board) لحیم‌شده برای یکی از دکمه‌های شانه‌ای

دکمه Forward

← چراغ نشانگر ال‌ای‌دی

وقتی این برد رو برمی‌گردونیم، قطعات پردازشی اصلی خودشون رو نشون می‌دن:

← پردازنده مرکزی Cortex-M0

← میکروپردازنده مدل Broadcom 4407 DA9N1S

← یه برد جداگانه برای دومین دکمه تریگر که به صورت مجزا وصل شده و این یعنی در صورت خرابی، تعمیر و تعویضش خیلی راحت‌تره.

← به نظر می‌رسه این تریگر از یه مکانیزم چرخشی خاص استفاده می‌کنه که فقط حالت صفر و یک (خاموش/روشن) نداره، بلکه میزان فشار دادن دکمه رو هم به صورت تدریجی تشخیص می‌ده.

حالا بریم سراغ برد سمت چپ؛ با بیرون کشیدنش این قطعات رو می‌بینیم:

← جوی‌استیک دوم که متأسفانه این هم مستقیما روی برد لحیم شده

← چهار تا پد طلایی برای دکمه‌های جهت‌نما (D-pad) که شبیه پدهای برد قبلی هستن

← دکمه شانه‌ای که به برد لحیم شده

← یک برد مجزای دیگه برای تریگر سمت چپ

دکمه Back

دکمه Home

لوگوی شرکت Gamevice به وضوح روی این برد حک شده؛ پس اگه برات سوال بود که ریزر برای طراحی این دسته با چه شرکتی همکاری داشته، الان جوابش رو می‌دونی!

چیزی که الان باقی مونده، مکانیزم کشویی و ریلی دستگاهه که وقتی گوشی رو نصب می‌کنی، وظیفه نگهداری و ایجاد کشش رو بر عهده داره.

این بخش شامل یه بالشتک لاستیکی تاشو می‌شه که با فنرهای کوچیک به قاب پشتی متصل شده. این لاستیک‌ها همون ناجی‌هایی هستن که نمی‌ذارن پشت گوشیت موقع بازی کردن و جابه‌جایی خط و خش بیفته.

همون‌طور که احتمالا متوجه شدی، تمام قاب‌های پلاستیکی بیرونی به راحتی از قطعات الکترونیکی جدا می‌شن. این یعنی اگه کسی اهل شخصی‌سازی و رنگ‌آمیزی قاب دسته باشه، کارش حسابی راحته!

خب، مأموریت با موفقیت به پایان رسید! این گجت هم به طور کامل باز شد و تونستیم تمام اجزاش رو بررسی کنیم. بیا یه مرور سریع بکنیم که چه چیزهایی دستگیرمون شد:

فرآیند باز کردن در کل خیلی راحت بود (البته به شرطی که پیچ‌گوشتی‌های مناسب داشته باشی). فقط خطر گم شدن دکمه‌ها و فنرهای ریز پلاستیکی وجود داره. از اونجایی که امکان ذخیره بازی وسط کالبدشکافی وجود نداره، بهتره قبل از شروع، یه میز کار مرتب برای خودت آماده کنی!

حالا سوال نهایی اینه: این دستگاه از نظر مهندسی و تعمیرپذیری چه امتیازی می‌گیره؟

ما تو تیم آیسی‌مدار بعد از بررسی تمام قطعات و نحوه مونتاژ، به این نتیجه رسیدیم که ریزر کیشی (Razer Kishi) نمره 6 از 10 رو تو مقیاس تعمیرپذیری می‌گیره (نمره 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر):

← هیچ چسبی تو مونتاژ استفاده نشده و همه قطعات با پیچ به هم وصل شدن.

← طراحی ماژولار بعضی قسمت‌ها باعث می‌شه تعویض خیلی از قطعات کار ساده‌ای باشه.

← کانکتور اتصال به گوشی که بیشترین استهلاک رو داره، به صورت پلاگین طراحی شده و تعویضش راحته.

← استفاده از پیچ همیشه بهتر از چسبه، اما به کار بردن پیچ‌های سه‌پر (Tri-point) در کنار چهارسو واقعا کار غیرضروری و اعصاب‌خردکنی بود.

← قطعاتی که بیشترین احتمال خرابی رو دارن (مثل هر دو جوی‌استیک و پورت شارژ USB-C) مستقیما روی بردهای اصلی لحیم شدن و برای تعویضشون نیاز به تجهیزات لحیم‌کاری داری. دیدن اینکه چطور یه سیستم مکانیکی کشویی با مدارهای الکترونیکی ظریف ترکیب شده، واقعا لذت‌بخش بود. اگه تو هم عاشق کشف کردن معماری داخلی گجت‌های جدید هستی، پیشنهاد می‌کنم به بقیه آموزش‌ها و کالبدشکافی‌های آیسی‌مدار سر بزنی و این مطلب رو هم برای دوستای گیمرت بفرستی تا ببینن داخل کنسول دستیشون چه خبره!