کالبدشکافی Backbone One: رازهای فنی یک دسته بازی حرفه‌ای آیفون

این کنترلر جذاب امکانات جالبی داره که بد نیست قبل از باز کردن قابش، یه مروری روی ظاهر و قابلیت‌هاش داشته باشیم.

← سمت چپ، پد جهت‌نما و آنالوگ رو داریم. سمت راست هم دکمه‌های اصلی (A-B-X-Y) و آنالوگ دوم قرار گرفتن. دکمه‌های شانه‌ای و تریگرها هم سر جای همیشگی‌شون روی لبه‌ها تعبیه شدن.

← یه پورت Lightning این پایین تعبیه شده که هم برای شارژ گوشی حین بازی به کار میاد و هم برای اتصال لوازم جانبی می‌تونی ازش استفاده کنی.

← حضور جک 3.5 میلی‌متری هدفون واقعا خوشحال‌کننده‌ست! قابلیتی که سال‌هاست از گوشی‌های هوشمند حذف شده، اینجا دوباره برگشته تا بدون تأخیر صدا، غرق بازی بشی.

← چندتا دکمه اختصاصی هم برای بی‌صدا کردن فوری، اجرای اپلیکیشن مخصوص Backbone و ضبط گیم‌پلی روی بدنه به چشم می‌خوره.

جالب‌ترین نکته اینه که اینجا خبری از بلوتوث و باتری داخلی نیست. این دسته مستقیما به آیفون وصل می‌شه و برقش رو از همون‌جا تأمین می‌کنه.

راستش نمی‌دونیم حذف باتری و بلوتوث رو یه مزیت عالی در نظر بگیریم یا نه، اما حداقل خیالمون راحته که قطعات کمتری برای خراب شدن و دردسر درست کردن وجود داره.

این دسته بازی به اندازه بعضی از مدل‌های رقیبش جمع‌وجور نمی‌شه، اما وقتی بازش می‌کنی و گوشی رو داخلش می‌ذاری، خیلی یکپارچه و خوش‌دست به نظر می‌رسه. اگه قاب گوشیت خیلی ضخیم باشه، احتمالا برای اینکه گوشی خوب و محکم سر جاش بشینه، مجبور می‌شی قاب رو دربیاری.

موقع جا زدن یا بیرون آوردن گوشی از پورت Lightning داخلی، خیلی مراقب باش. فشار زاویه‌دار یا کشیدن ناگهانی می‌تونه به پورت خود دستگاه یا گوشیت آسیب جدی بزنه.

دیگه وقتشه بریم سراغ باز کردن دل‌وروده دستگاه! کارمون رو با دستگیره سمت راست شروع می‌کنیم. اول چندتا پیچ چهارسو رو از روی قاب باز می‌کنیم. خوشبختانه سازنده از چسب برای پلمپ کردن بدنه استفاده نکرده و کارمون خیلی راحت‌تره. قاب پلاستیکی رو که برداریم، کابل‌های رنگارنگ و اولین نمای داخلی از مدارهای Backbone One خودشون رو نشون می‌دن.

حالا کابل ارتباطی رو از زیر گیره کانکتور ZIF آزاد می‌کنیم و دوتا کابل مربوط به پورت Lightning رو هم از روی مادربرد جدا می‌کنیم. با باز کردن چندتا پیچ چهارسوی دیگه، می‌تونیم دکمه شانه‌ای، تریگر و اولین برد مدار چاپی رو کامل بیاریم بیرون.

بریم ببینیم روی این برد چه قطعاتی سوار شده:

← جوی‌استیک مستقیما روی برد لحیم شده. این یعنی اگه آنالوگت دچار دریفت بشه، تعویضش اصلا کار راحتی نیست و قطعه به راحتی جدا نمی‌شه.

← شش تا کنتاکت کلیکی (از نوع گنبدی) برای دکمه‌های A-B-X-Y، دکمه نارنجی اپلیکیشن و دکمه Option اینجا دیده می‌شن.

← این تراشه به احتمال زیاد یک آیسی مدل SKY52101-11 ساخت Skyworks هست که برای ارتباطات و عملکردهای اینترنت اشیا استفاده می‌شه.

← یه آیسی آنالوگ مدل AV3425C هم داریم که وظیفه‌اش مدیریت صدای هدست‌های متصل به پورت لایتنینگه.

دکمه بامپر هم مستقیما روی همین برد لحیم شده.

برای دکمه تریگر، از یه سنسور اثر هال (مدل DRV5053 ساخت Texas Instruments) استفاده کردن که اون هم روی برد لحیم شده.

← در نهایت یه پورت Lightning لحیم‌شده رو می‌بینیم که انتقال برق یا صدای بازی رو مدیریت می‌کنه.

سمت چپ دستگاه هم تقریبا چیدمان مشابهی داره. دوباره با باز کردن پیچ‌های چهارسو و آزاد کردن کانکتور ZIF کارمون رو پیش می‌بریم.

← موقع درآوردن دکمه تریگر یه لحظه گیر کردیم! نگو یه پیچ خیلی مخفی این زیر هست که دکمه رو سر جاش نگه داشته.

اگه به زاویه قرارگیری پیچ‌گوشتی روی این پیچ مخفی دقت کنی، می‌فهمی که اصلا جای استانداردی نداره. راستش وقتی پیچ بدون دردسر باز شد و تریگر دراومد، خودمون هم تعجب کردیم!

حالا بریم سراغ قطعات روی برد سمت چپ:

← اینجا هم مثل سمت راست، جوی‌استیک کاملا روی برد لحیم شده.

← چهارتا کنتاکت طلایی برای پد جهت‌نما به همراه چهارتا سوراخ برای محکم نگه داشتن روکش سیلیکونی روی برد قرار دارن.

← دوتا کنتاکت نقره‌ای کلیکی (گنبدی) برای دکمه‌های اسکرین‌شات و دکمه Option تعبیه شده.

← جک 3.5 میلی‌متری هدفون مستقیما روی این برد لحیم شده.

دکمه بامپر سمت چپ هم وضعیت مشابهی داره و روی برد لحیم‌کاری شده.

برای دکمه تریگر چپ هم دقیقا از همون سنسور اثر هال ساخت Texas Instruments استفاده شده.

حالا وقتشه بریم سراغ اصلی‌ترین بخش این دسته، یعنی همون مکانیزم کشویی وسط که کلمه Backbone روش حک شده. این مکانیزم از یک جفت فنر مارپیچ تخت استفاده می‌کنه که با کشیدن دستگیره‌ها باز می‌شن. این طراحی باعث می‌شه گوشی با فشار یکنواخت و خیلی محکم‌تر از مدل‌هایی که فنر کششی معمولی دارن، سر جاش قفل بشه.

محض اطلاع، از این فنرهای تخت توی وسایلی مثل کمربند ایمنی ماشین یا متروهای نواری هم استفاده می‌شه و مقاومت خیلی خوبی دارن.

پورت Lightning با دوتا پیچ سر جاش محکم شده. این خبر خوبیه، چون پورت شارژ قطعه‌ایه که زیاد استهلاک داره و باز کردنش با پیچ، امکان تعویضش رو فراهم می‌کنه.

از نظر تئوری، اگه کسی ابزار و مهارت کافی برای مادیفای (Modding) داشته باشه، شاید بتونه با کمی تغییر در قاب و سیم‌کشی، این پورت رو با یه پورت USB-C عوض کنه تا روی گوشی‌های اندرویدی هم جواب بده.

کابل ارتباطی که دو سمت کنترلر رو به هم وصل می‌کنه، توی محفظه خودش کمی لقی داره اما نمی‌شه بدون آسیب زدن بهش کامل درش آورد؛ پس کاری به کارش نداریم. حالا فنرها رو هم آزاد می‌کنیم تا قطعاتمون برای چیدمان نهایی آماده بشن.

خب، کارمون تموم شد و دل‌وروده Backbone One رو کامل بیرون ریختیم! بریم تو بخش بعدی یه جمع‌بندی از طراحی داخلیش داشته باشیم.

به عنوان حرف آخر، بررسی ساختار داخلی این کنترلر نشون می‌ده که طراحیش یه شمشیر دو لبه است. از طرفی باز کردن قاب بدون نیاز به حرارت دادن و کندن چسب واقعا لذت‌بخش بود، اما از طرف دیگه، لحیم بودن قطعات پرمصرف دردسرسازه. بیا نکات اصلی رو مرور کنیم:

← باز کردن قاب اصلی خیلی ساده است، چون کلا با پیچ‌های استاندارد بسته شده و خبری از چسب‌های مزاحم نیست.

← پورت ارتباطی خیلی راحت با باز کردن یه درپوش و دوتا پیچ جدا می‌شه که طراحی هوشمندانه‌ای برای یک قطعه پرمصرفه.

← با اینکه چسبی در کار نیست، اما محل قرارگیری بعضی از پیچ‌ها بدقلقه و دسترسی بهشون سخته.

← دکمه‌های شانه‌ای روی بردها لحیم شدن، که یعنی در صورت خرابی حتما به ابزار و مهارت لحیم‌کاری ظریف نیاز داری.

← بزرگترین نقطه ضعف طراحی، لحیم شدن مستقیم هر دو جوی‌استیک روی بردهاست. خرابی آنالوگ تو دسته‌های بازی شایعه و این نوع طراحی، تعویض قطعه رو حسابی سخت می‌کنه. امیدوارم از این گشت‌وگذار فنی توی تیم آیسی‌مدار لذت برده باشی. حتما لینک این صفحه رو برای اون دوستت که عشق گیم و سخت‌افزاره بفرست تا اونم ببینه تو دل این دسته‌های گرون‌قیمت چه خبره!