کالبدشکافی و بررسی قطعات داخلی گوشی وان‌پلاس Nord

اول از همه بیا یه نگاهی به مشخصات فنی وسوسه‌کننده این گوشی بندازیم تا ببینیم با چه سخت‌افزاری طرفیم:

← صفحه نمایش 6.44 اینچی Fluid AMOLED با رزولوشن 2400 در 1080 پیکسل و نرخ نوسازی 90 هرتز.

← پردازنده اسنپدراگون 765G کوالکام به همراه پردازنده گرافیکی آدرنو 620.

← هشت گیگابایت رم LPDDR4X و 128 گیگابایت حافظه داخلی.

← باتری با ظرفیت 4115 میلی‌آمپر ساعت.

چهار تا دوربین در پشت و دو تا دوربین سلفی در جلو.

حسگر اثر انگشت زیر صفحه نمایش. حالا که با قطعات آشنا شدیم، بریم سراغ کالبدشکافی.

برای اینکه بفهمیم وان‌پلاس چقدر تو طراحی پیشرفت کرده، بد نیست نورد رو با مدل سال قبل یعنی وان‌پلاس 7T (سمت چپ تصویر) مقایسه کنیم. ظاهرشون خیلی شبیهه، اما تفاوت‌های جالبی دارن.

اولین چیزی که جلب توجه می‌کنه ماژول دوربینه؛ نه‌تنها سخت‌افزارش عوض شده، بلکه حالا به صورت خطی روی لبه سمت چپ قرار گرفته.

شبکه‌ی اسپیکر مکالمه هم کوچیک‌تر شده و به جای بریدگی قطره‌ای، دو تا دوربین سلفی تو یه سوراخ بیضی‌شکل روی نمایشگر جا خوش کردن.

لبه پایینی تقریبا همونه (البته بدون خطوط آنتن) و پورت تایپ سی، اسپیکر بازطراحی‌شده، خشاب سیم‌کارت و سوراخ میکروفون رو تو خودش جا داده. حالا که تفاوت‌ها رو دیدیم، وان‌پلاس 7T رو می‌ذاریم کنار تا کالبدشکافی نورد رو رسما شروع کنیم.

خبر خوب اینه که برای باز کردن قاب پشتی نیازی به گرما نداریم! ترکیب پیک بازکننده و ساکشن کاپ کار رو حسابی راحت می‌کنه، پس فعلا هیتر رو روشن نمی‌کنیم. هیچ کابل مخفی یا تله‌ای هم موقع باز کردن قاب وجود نداره؛ پس کارمون تا اینجا عالی پیش میره.

تو این گوشی خبری از شارژ بی‌سیم نیست؛ البته وقتی می‌تونی با شارژر فابریک 30 واتی تو نیم ساعت شارژ گوشی رو از صفر به 70 درصد برسونی، دیگه کی به شارژ بی‌سیم نیاز داره؟

البته شارژ بی‌سیم مزایای خودش رو داره، مثلا استهلاک سوکت شارژ رو کم می‌کنه. ولی خب به خاطر بازدهی پایینش، فعلا بیشتر به عنوان یه قابلیت جانبی بهش نگاه میشه.

برای رسیدن به کانکتور باتری، اول باید درپوش مادربرد رو باز کنیم. با باز کردن یازده تا پیچ استاندارد، درپوش مادربرد که آنتن NFC و فلش دوربین هم بهش متصل هستن، به راحتی جدا میشه.

استفاده از پیچ‌های استاندارد کار رو خیلی راحت‌تر می‌کنه. خوشبختانه همه این یازده پیچ اندازه و طول یکسانی دارن که باعث میشه موقع بستن گوشی، احتمال اشتباه خیلی کم بشه.

این دقیقا یکی از اون برتری‌های گوشی‌های اندرویدی نسبت به اپل محسوب میشه. تو گوشی‌های اپل معمولا با یه مجموعه عجیب‌وغریب از پیچ‌های اختصاصی با طول و سایزهای مختلف طرفیم که حسابی گیج‌کننده‌ست.

درآوردن باتری تو این مدل خیلی راحت و بی‌دردسره. وان‌پلاس نورد هم مثل خیلی از مدل‌های دیگه، یه زبانه کششی پلاستیکی داره که با کشیدنش باتری راحت از جاش درمیاد.

البته یادت باشه این کار ممکنه به باتری فشار بیاره، پس اگه قصد تعویض باتری نداری و می‌خوای همون باتری رو دوباره استفاده کنی، خیلی مراقب باش.

این باتری با مدل BLP785، ظرفیتی معادل 4115 میلی‌آمپر ساعت (15.92 وات‌ساعت تو ولتاژ 3.87 ولت) داره و انرژی دستگاه رو تامین می‌کنه.

جالبه بدونی ظرفیت این باتری از رقیب میان‌رده‌ش یعنی گلکسی A51 سامسونگ و حتی از آیفون 11 پرو مکس هم بیشتره! اما خب در برابر برادر بزرگترش یعنی وان‌پلاس 8 پرو همچنان ظرفیت کمتری داره.

حالا که باتری رو درآوردیم، حسابی کنجکاو شدیم ببینیم زیر این قطعات چه خبره. بریم ادامه ماجرا.

حالا نوبت به بیرون کشیدن مجموعه دوربین‌های پشتی می‌رسه:

← دوربین اصلی 48 مگاپیکسلی با دیافراگم f/1.75 و لرزشگیر اپتیکال که از سنسور IMX586 سونی استفاده می‌کنه (دقیقا همون سنسوری که تو وان‌پلاس 8 به کار رفته).

← دوربین 8 مگاپیکسلی اولتراواید (فوق عریض) با زاویه دید 119 درجه.

← سنسور عمق‌سنج 5 مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.4.

← دوربین ماکرو 2 مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.4 برای عکاسی از فاصله نزدیک.

دوربین‌های سلفی هم با هم از روی برد جدا میشن:

دوربین سلفی اصلی 32 مگاپیکسلی (سنسور IMX616 سونی) که فقط لرزشگیر الکترونیکی (EIS) داره.

دوربین سلفی 8 مگاپیکسلی اولتراواید با زاویه دید 105 درجه.

با اینکه وان‌پلاس نورد استاندارد رسمی ضدآب (IP rating) نداره، اما روی کانکتورهاش از همون واشرهای لاستیکی استفاده شده که تو مدل ضدآب وان‌پلاس 8 پرو دیدیم. پس احتمالا این گوشی هم تا حدودی در برابر آب و گردوغبار مقاومه.

واشرهای لاستیکی قیمت زیادی ندارن، اما تست و گرفتن گواهینامه رسمی IP هزینه بالایی داره که وان‌پلاس تصمیم گرفته برای این مدل میان‌رده بی‌خیالش بشه. با این حال، استفاده از همین واشرها هم یه حرکت مثبت و محافظتی خوب محسوب میشه.

دو تا پیچ چهارسو رو باز می‌کنیم تا مادربرد کامل از روی شاسی بلند بشه. پشت مادربرد یه مقدار خمیر سیلیکون برای دفع حرارت دیده میشه.

خمیر سیلیکون دقیقا روی ورقه گرافیتی که چیپ‌ها رو پوشونده قرار گرفته؛ خود این چیپ‌ها هم زیرشون خمیر سیلیکون دارن. در سمت دیگه، این خمیر حرارت رو به یه قطعه مسی منتقل می‌کنه که پشت مادربرد و بین باتری و صفحه نمایش کشیده شده تا گوشی داغ نکنه.

رسیدیم به جذاب‌ترین بخش یعنی بررسی چیپ‌های روی برد:

← ماژول فرستنده و گیرنده چندبانده اسکای‌ورکس مدل SKY58094-11.

← چیپ مدیریت انرژی کوالکام مدل PM7250.

← چیپ مدیریت انرژی کوالکام مدل PM7150A.

← آیسی مدیریت انرژی کوالکام مدل PM7250B.

ردیاب پوششی کوالکام مدل QET5100.

اما گوهر‌های اصلی سخت‌افزاری رو میشه اون طرف برد پیدا کرد:

← پردازنده اصلی اسنپدراگون 765G کوالکام.

← چیپ ترکیبی حافظه و رم ساخت سامسونگ که شامل 128 گیگابایت حافظه UFS 2.1 و 8 گیگابایت رم LPDDR4X میشه.

استفاده از این چیپ ترکیبی ترفند جالبیه، هرچند حیف که جایگاه کارت حافظه MicroSD برای ارتقای فضای ذخیره‌سازی تو این گوشی وجود نداره.

← پلتفرم موبایل 5G اسنپدراگون.

← کدک صوتی Aqstic ساخت کوالکام.

ماژول گیرنده دایورسیتی اسکای‌ورکس مدل SKY5 3735-11.

چیپست وای‌فای 6 و بلوتوث 5 مدل WCN3998 ساخت Atheros که از امنیت WPA3 و رادیو دیجیتال هم پشتیبانی می‌کنه.

حالا می‌ریم سراغ قسمت پایینی گوشی. با برداشتن درپوش پایینی، با یه جنگل پر از کابل و واشرهای لاستیکی روبه‌رو می‌شیم.

قانون شماره 19 تعمیرکارها: هیچ‌وقت درآوردن خشاب سیم‌کارت رو فراموش نکن! قانون شماره 21: تا جایی که می‌تونی از ابزارات به صورت همزمان استفاده کن.

خوشبختانه تمام این قطعات پایینی به صورت جداگانه قابل تعویض هستن؛ از پورت شارژ تایپ سی گرفته تا کابل‌های رابط، موتور ویبره، حسگر اثر انگشت و فلت اون.

روی برد ثانویه پایینی، متوجه یه کانکتور می‌شیم که دورش واشر لاستیکی نداره؛ یعنی همون کانکتور صفحه نمایش. اما جای نگرانی نیست، چون واشر محافظ روی خود فلت صفحه نمایش قرار گرفته.

جدا کردن صفحه نمایش از روی شاسی یکی از پردردسرترین کارهاست، چون با چسب خیلی محکمی به فریم پلاستیکی چسبیده. اما با کمی حرارت دادن و استفاده از ابزارهای نازک، بالاخره موفق می‌شیم ال‌سی‌دی رو سالم جدا کنیم.

زیر این صفحه نمایش دیگه قطعه خاصی نیست، فقط یه بریدگی مستطیلی شکل (که یه کم کج طراحی شده) برای حسگر اثر انگشت دیده میشه. خب، وسایلمون رو جمع می‌کنیم و آماده می‌شیم برای نتیجه‌گیری.

این هم از تصویر تمام قطعاتی که تو این کالبدشکافی جذاب از هم باز کردیم. تو این بررسی یه باتری با دسترسی راحت، واشرهای لاستیکی متعدد برای مقاومت در برابر رطوبت، یه سیستم خنک‌کننده جالب و کلی قطعه ماژولار و قابل تعویض دیدیم.

وان‌پلاس با این گوشی قطعا دوباره تو بازار میان‌رده‌ها قدرت‌نمایی کرده. بیا بریم تو بخش آخر ببینیم از نظر تعمیرپذیری چه نمره‌ای می‌گیره.

به عنوان جمع‌بندی این کالبدشکافی در آیسی‌مدار، می‌تونیم به گوشی وان‌پلاس نورد نمره 6 از 10 رو برای تعمیرپذیری بدیم. دلایل این امتیاز رو با هم مرور می‌کنیم:

← برای باز کردن تمام پیچ‌های گوشی فقط به یه پیچ‌گوشتی چهارسوی استاندارد نیاز داری.

← تقریبا تمام قطعات داخلی به صورت ماژولار طراحی شدن و می‌تونی هر کدوم رو به تنهایی تعویض کنی.

← تعویض باتری نسبتا راحته و فقط کافیه محافظ مادربرد رو باز کنی. چسب زیرش خیلی سفت نیست و زبانه کششی کار رو آسون کرده.

← نقطه شروع تمام تعمیرات یعنی قاب پشتی، با چسب نگه داشته شده اما بدون نیاز به حرارت زیاد هم باز میشه.

← اما متاسفانه تعویض صفحه نمایش که یکی از رایج‌ترین تعمیراته، اصلا راحت نیست و دردسرهای خاص خودش رو داره. ممنون که تو این بررسی جذاب همراه ما بودی؛ حتما نظرت رو برامون بنویس و این مطلب رو برای دوستای عشق سخت‌افزارت هم بفرست!