پایه فرمان ریسینگ چوبی (Racing Wheel Stand)

قبل از اینکه بریم سراغ برش قطعات اصلی، خیلی مهمه که ابعاد دقیق رو برای خودت پیدا کنی. من اول یه استند آزمایشی سریع با تیکه‌های چوب و ام‌دی‌اف ساختم تا ارتفاع فرمان و فاصله پدال‌ها رو تست کنم. پیدا کردن بهترین زاویه و ارتفاع، تأثیر مستقیمی روی لذت بردن از بازی داره.

چون می‌خواستم جای کمتری تو خونه اشغال بشه، تصمیم گرفتم به جای صندلی‌های مسابقه‌ای بزرگ و جاگیر، مستقیم روی مبل بشینم و بازی کنم! پس تمام ابعاد رو بر اساس نشستن روی مبل تنظیم کردم. البته این مدل آزمایشی با اینکه کار راه‌انداز بود، چند تا مشکل اساسی داشت که باید تو نسخه نهایی حل می‌شد:

• خیلی سنگین بود.
• لق می‌زد و پایداری خوبی نداشت.
• قابلیت تنظیم ارتفاع نداشت (اگه کس دیگه‌ای می‌خواست بازی کنه به مشکل می‌خورد).
• ظاهرش اصلا جذاب نبود.
• فضای زیادی رو اشغال می‌کرد.

برای مدل نهایی، یه لیست از ویژگی‌های مهم رو در نظر گرفتم تا یه استند بی‌نقص داشته باشم:

• قابلیت تنظیم ارتفاع فرمان
• امکان جابه‌جایی و تنظیم فاصله پدال‌ها
• پایداری بالا و جلوگیری از لرزش به طرفین
• ظاهر شیک و گیمرپسند
• قابلیت تا شدن برای اینکه راحت تو کمد جا بشه
• طراحی بهینه‌شده برای برش با دستگاه CNC

طراحی این پایه رو با نرم‌افزارهای سه‌بعدی انجام دادم و خروجی‌ها رو برای دستگاه CNC آماده کردم. سوراخ‌های روی کفی دقیقا برای پدال‌های فرمان لاجیتک G920 تنظیم شده، اما صفحه بالایی طوری طراحی شده که بتونی هر فرمانی که گیره داره رو روش نصب کنی.

برای تنظیم ارتفاع، سوراخ‌هایی روی پایه‌ها در نظر گرفتم تا با پیچ و مهره‌های دستی (Knob) بتونی راحت ارتفاع رو تغییر بدی. البته این پیچ‌ها خیلی سریع باز و بسته نمی‌شن و اگه خواستی می‌تونی از پیچ و مهره‌های خروسکی استفاده کنی.

برای جنس کار، تخته سه‌لایه چندلایی توس (Baltic Birch) رو پیشنهاد می‌کنم؛ چون هم لبه‌های زیبایی بعد از برش داره و هم خیلی محکم و متراکمه. درسته که وزنش یه مقدار بیشتر از چوب‌های معمولیه، اما به خاطر پایداری بالایی که به استند می‌ده، کاملا ارزشش رو داره.

فقط حواست باشه که ضخامت چوب‌های تو بازار ممکنه کمی متغیر باشه. پس قبل از برش حتما ابعاد شیارها رو با ضخامت واقعی چوبت چک کن تا قطعات کاملا کیپ هم بشن. این دقت تو اندازه‌گیری باعث می‌شه استند تو تکون‌های شدید مسابقه، کاملا ثابت بمونه.

وقتی طراحی‌ها آماده شد و چیدمان قطعات رو روی ورق چوبی بهینه‌سازی کردیم، نوبت به برش می‌رسه. اگر از دستگاه CNC استفاده می‌کنی، یه مته مارپیچ با کیفیت می‌تونه لبه‌های فوق‌العاده تمیزی بهت بده. من تمام مراحل سوراخ‌کاری و برش لبه‌ها رو با همون یک مته انجام دادم.

البته اگه به CNC دسترسی نداری اصلا جای نگرانی نیست! این پروژه طوری طراحی شده که می‌تونی نقشه رو روی چوب پیاده کنی و با ابزارهای نجاری معمولی مثل اره عمودبر یا اره نواری هم برشش بدی. فقط باید موقع خط‌کشی و کشیدن الگوها روی چوب خیلی دقت کنی. موقع سوراخ‌کاری پایه‌های تنظیم ارتفاع هم حساسیت زیادی به خرج بده تا سوراخ‌ها دقیقا روبه‌روی هم دربیان.

+1

بعد از برش، لبه‌های همه قطعات رو سنباده بزن تا کاملا صاف بشن. کلا دو بخش اصلی برای مونتاژ داریم: بخش پایینی (شامل کفی و پایه‌های ثابت) و بخش بالایی (شامل صفحه نصب فرمان و پایه‌های متحرک). پیشنهاد می‌کنم اول بخش بالایی رو سرهم کنی و چسب بزنی، بعد از اون به عنوان یه شابلون یا فاصله‌انداز برای تنظیم دقیق فاصله پایه‌های پایینی استفاده کن.

چون ضخامت چوب‌ها ممکنه یه مقدار تفاوت داشته باشه، این روش باعث می‌شه خیالت راحت باشه که پایه‌ها دقیقا تو هم چفت می‌شن. قطعات رو با چسب چوب و پیچ محکم کن و بذار خوب خشک بشن و در نهایت یه سنباده حسابی به کل کار بکش.

برای نصب مهره‌های رزوه‌دار (Threaded Inserts) داخل چوب، چون چوبمون خیلی متراکمه، نمی‌تونی مستقیم با چکش بکوبیشون تو کار. اول جای شاخک‌های مهره رو علامت بزن، چند تا سوراخ خیلی ریز و کم‌عمق با مته ایجاد کن.

بعد می‌تونی با کمک یه پیچ، چند تا واشر و یه تیکه چوب باطله (برای اینکه روی کار خط نیفته)، مهره رو با فشار کامل داخل چوب پرس کنی. وقتی مهره کامل جا رفت، چند قطره چسب قطره‌ای دورش بریز تا سر جاش فیکس بشه.

چون این مهره‌ها موقع استفاده معمولا تحت فشار هستن، چسب فقط برای اینه که وقتی استند رو باز می‌کنی مهره‌ها نیفتن بیرون. وجود شاخک‌های مهره تو سوراخ‌ها باعث می‌شه که تو چوب قفل بشن و مقاومت خیلی بالایی داشته باشن.

حالا وقتشه یه ظاهر خفن به استندمون بدیم. بخش‌های بالایی و پایینی رو جداگانه رنگ کن. من اول یه دست پرایمر طوسی زدم و بعد با رنگ مشکی نیمه‌براق کل کار رو پوشوندم.

وقتی رنگ‌ها کاملا خشک شدن، روی سطوح داخلی پایه‌ها (جاهایی که روی هم می‌لغزن) کمی واکس ماشین زدم تا رنگ‌ها به هم نچسبن و تنظیم ارتفاع به نرمی انجام بشه.

برای اینکه پایه روی فرش یا موکت سر نخوره و حسابی محکم باشه، چند تا پایه پلاستیکی (ترمز فرش) زیر کفی نصب کردم. کابل‌های فرمان و پدال رو هم با استفاده از چند تا بست کمربندی و پایه چسب‌دار، از داخل یکی از پایه‌های بالایی هدایت کردم تا ظاهر کار تمیز بمونه. حواست باشه کابل‌ها رو به بخش پایینی فیکس نکنی، چون وقتی می‌خوای استند رو تا کنی کابل‌ها کشیده می‌شن و ممکنه قطع بشن.

لوازمی که برای ساخت نیاز داری:

• تخته چندلایی با ضخامت حدود 19 میلی‌متر
• چسب چوب
• چسب قطره‌ای سریع
• حدود 40 عدد پیچ چوب سرتخت (طول 2.5 تا 3 سانتی‌متر)
• پیچ و مهره‌های ماشین‌کاری شده، مهره‌های رزوه‌دار چوب و پیچ‌های دستی (Knob) برای اتصال و تنظیم ارتفاع پایه‌ها
• اسپری پرایمر رنگ
• رنگ مشکی نیمه‌براق
• 4 عدد پایه پلاستیکی محافظ فرش
• بست کمربندی و چسب کابل

ابزارهایی که کارت رو راه میندازن:

• دستگاه CNC (البته با اره عمودبر، اره میزی یا حتی اره دستی هم می‌شه ساختش)
• دستگاه سنباده‌لرزان (یا سنباده دستی)
• دریل شارژی

با اینکه این پایه فرمان خیلی عالی کار می‌کنه، اما همیشه راه برای بهتر شدنش هست. اگه بخوام دوباره این پروژه رو بسازم، حتما یه سری تغییرات کوچیک توش می‌دم.

اول اینکه وزن کار هنوز یه مقدار بالاست. می‌تونی روی کفی پایینی یه سری سوراخ‌های بزرگ (Speed Holes) ایجاد کنی تا هم وزنش کمتر بشه و هم ظاهر ریسینگ‌تری بگیره. یه سوتی کوچیک هم موقع سوراخ‌کاری کفی برای پدال‌ها دادم که تو نباید تکرارش کنی!

الگوی پیچ‌های زیر پدال‌ها ممکنه متقارن نباشه. من سوراخ‌ها رو متقارن زدم و به همین خاطر پیچ‌های داخلی پدال درست جا نرفتن (البته با همون پیچ‌های بیرونی هم حسابی محکم شد). پس حتما قبل از سوراخ‌کاری، پدال خودت رو روی چوب بذار و جای دقیقش رو علامت بزن.

همچنین می‌تونی دو تا سوراخ اضافه روی پایه‌های بالایی در نظر بگیری تا وقتی استند رو تا می‌کنی، بتونی با پین یا همون پیچ‌های دستی قفلش کنی. اینطوری موقع جابه‌جایی قطعاتش از هم باز نمی‌شه و حمل‌ونقلش خیلی راحت‌تر می‌شه. این کار یه مزیت دیگه هم داره؛ باعث می‌شه وقتی استند تاشده است، فرمان مستقیم به صفحه پایینی فشار نیاره و به محور فرمان آسیبی نرسه.

نصب یه جعبه کوچیک روی بدنه برای جمع کردن کابل‌ها هم می‌تونه ایده جالبی باشه تا وقتی دستگاه رو جمع می‌کنی، سیم‌ها دست و پاگیر نشن. امیدوارم از این آموزش لذت برده باشی و با این استند، رکوردای جدیدی تو بازی‌ها ثبت کنی. اگه این پایه خفن رو ساختی، حتما نظرت رو تو کامنت‌های آیسی‌مدار برامون بنویس و ایده‌هات رو با بقیه به اشتراک بذار. پرگاز برو جلو!