لامپ هوشمند RGB با اتصال وای‌فای (پروژه ESP8266)

+1

قبل از اینکه دست به اره و دریل بشیم، بهتره یک طرح کلی از کار داشته باشیم. می‌تونی طرحت رو روی کاغذ بکشی یا اگه اهل نرم‌افزارهای سه‌بعدی هستی، از برنامه‌هایی مثل Fusion 360 استفاده کنی. داشتن مدل سه‌بعدی بهت کمک می‌کنه دقیقا جای پیچ‌ها و ابعاد نهایی رو تجسم کنی. البته نیازی نیست حتما طراح حرفه‌ای باشی؛ ساختار این لامپ به‌قدری ساده‌ست که با یک نقشه دستی هم کار راه می‌افته.

طراحی کلی این پروژه بر اساس یک نمای چوبی و یک ساختار پشتی آلومینیومی شکل گرفته که ریسه‌ها روی بخش آلومینیومی چسبونده می‌شن تا نور رو به دیوار پشت سر بازتاب بدن. اجزای اصلی طراحی ما شامل این موارد می‌شه:

1. یک پنل چوبی با ابعاد حدودی 110 در 14 سانتی‌متر و ضخامت 19 میلی‌متر (ابعاد کاملا سلیقه‌ایه).
2. دو نوار پروفیل آلومینیومی نبشی 20 در 20 میلی‌متر که قراره پشت چوب نصب بشن و ریسه‌ها روشون بچسبه.
3. برد ESP8266 که با پایه‌های فاصله‌انداز (اسپیسر) پشت چوب محکم می‌شه.
4. یک ترمینال پیچی برق که در مرکز چوب قرار می‌گیره تا اتصالات سیم‌ها تمیز دربیاد.
5. پیچ‌های مناسب برای وصل کردن آلومینیوم و قطعات به چوب.
6. ریسه آدرس‌پذیر WS2812B که دور تا دور پروفیل‌های آلومینیومی رو می‌پوشونه.

طراحی رو طوری در نظر بگیر که تمام سیم‌کشی‌ها و قطعات الکترونیکی، پشت قاب چوبی مخفی بشن و از روبرو فقط یک صفحه چوبی یکدست دیده بشه.

اگر دوست داشته باشی می‌تونی روی بافت چوب کار کنی؛ مثلا از روغن جلا یا رنگ چوب استفاده کنی تا ظاهر نهایی کار خیلی حرفه‌ای‌تر و به دکور اتاقت نزدیک‌تر بشه. همین جزئیات کوچیک مثل انتخاب رنگ چوب و دقت در مخفی کردن سیم‌ها، تفاوت بین یک کاردستی ساده و یک دکوری لوکس رو رقم می‌زنه. حالا که می‌دونیم دقیقا چی می‌خوایم بسازیم، بریم سراغ جمع‌آوری وسایل.

حالا که طرحمون مشخص شد، باید قطعات رو تهیه کنیم. این بخش به دو قسمت یراق‌آلات و قطعات الکترونیکی تقسیم می‌شه. یراق‌آلات رو می‌تونی از ابزارفروشی‌ها و قطعات الکترونیکی رو از فروشگاه‌های آنلاین تهیه کنی.

قطعات الکترونیکی این پروژه خیلی رایج هستن و به‌راحتی تو اکثر فروشگاه‌ها پیدا می‌شن. اول از یراق‌آلات شروع می‌کنیم که پایه و اساس بدنه لامپ رو تشکیل می‌دن. وسایلی که برای بدنه نیاز داری ایناست:

• چوب: یک قطعه چوب صاف و بدون تاب (مثل چوب کاج). حتما دقت کن سطح چوب گره‌های ناجور نداشته باشه. می‌تونی از نجاری محلتون بخوای چوب رو برات سمباده بزنه و به ابعاد دلخواهت (مثلا 110 سانتی‌متر) برش بده.
• پروفیل آلومینیومی: دو شاخه آلومینیوم نبشی با زاویه 90 درجه (مدل 20 در 20 میلی‌متری). بهتره ضخامتش کم باشه تا لامپت الکی سنگین نشه. این پروفیل‌ها به عنوان هیت‌سینک و پایه برای ریسه‌ها عمل می‌کنن.
• پیچ چوب: برای وصل کردن آلومینیوم به چوب. پیچ‌های کوتاه (حدود 12 میلی‌متری) بخر که موقع بستن، از اون طرف چوب بیرون نزنن و نمای کار رو خراب نکنن.

بعد از بدنه، نوبت به لیست قطعات الکترونیکی می‌رسه که قلب تپنده لامپ هوشمندت هستن:

• ترمینال پیچی (کانکتور برق): یک ترمینال سه‌تایی نیاز داری تا پایه‌های مثبت، منفی و دیتای ریسه رو تمیز و ایمن به برد وصل کنی.
• سیم جامپر: مدل نری به مادگی برای ارتباط بین برد ESP و ترمینال پیچی.
• اسپیسر (پایه‌های فاصله‌انداز): برای اینکه برد مستقیم روی چوب نچسبه و هوا زیرش جریان داشته باشه.
• پین هدر نری نود درجه (اختیاری): اگر می‌خوای سیم‌های جامپر رو خیلی راحت و بدون خم کردن پین‌های برد متصل کنی، این قطعه عالیه.
• پیچ‌های M3: برای سفت کردن قطعات الکترونیکی مثل برد و ترمینال روی چوب.
• منبع تغذیه 5 ولت: چون ریسه‌های آدرس‌پذیر جریان زیادی می‌کشن، باید آداپتوری با آمپر بالا بگیری (تو مرحله بعد مفصل بررسیش می‌کنیم).
• خازن ظرفیت بالا (اختیاری اما مهم): یک خازن مثلا 1000 میکروفارادی که روی پایه‌های تغذیه بسته می‌شه و جلوی ریست شدن ناگهانی برد رو موقع روشن شدن لامپ‌ها می‌گیره.

علاوه بر این قطعات، دو تا جزء حیاتی و اصلی هم داریم:

• برد توسعه ESP8266 (ترجیحا مدل NodeMCU): این برد پورت USB داره و برنامه‌نویسیش بی‌نهایت راحته. تازه وای‌فای داخلیش کل داستان هوشمندسازی رو برامون هندل می‌کنه.
• ریسه آدرس‌پذیر WS2812B: یک رول سه متری از این ریسه‌ها با تراکم 30 ال‌ای‌دی در متر انتخاب خوبیه. تراکم پایین‌تر یعنی مصرف برق کمتر و داغ شدن کمتر، ولی در عین حال نورش کاملا برای این پروژه کافی و خیره‌کننده‌ست.

یکی از بزرگترین اشتباهاتی که خیلی‌ها تو شروع پروژه‌های الکترونیکی می‌کنن، دست‌کم گرفتن منبع تغذیه‌ست. تامین برق کافی و پایدار، مهم‌ترین بخش این پروژه‌ست. ریسه‌های آدرس‌پذیر ذاتا پرمصرف هستن، به‌خصوص وقتی تعداد زیادی از اون‌ها رو روشن می‌کنی. هر یک عدد ال‌ای‌دی مدل WS2812B وقتی روی رنگ سفید کامل با حداکثر روشنایی تنظیم بشه، حدود 60 میلی‌آمپر جریان می‌کشه.

حالا حساب کن اگر تو این پروژه مثلا 66 تا از این ال‌ای‌دی‌ها رو استفاده کنی، تو بالاترین حالت نزدیک به 4 آمپر فقط برای ریسه نیاز داری! اگر حدود 300 میلی‌آمپر هم برای کارکرد برد ESP8266 در نظر بگیری، می‌بینی که به یک منبع تغذیه حسابی قدرتمند نیاز داری و آداپتورهای شارژر گوشی اصلا جوابگوی این کار نیستن.

البته در عمل، معمولا هیچ‌وقت لامپ رو با حداکثر روشنایی روی رنگ سفید خالص قرار نمی‌دی و جریان مصرفی خیلی کمتر از این حرف‌ها می‌شه. ولی قانون طلایی تو الکترونیک اینه که آداپتور رو همیشه قوی‌تر از نیاز واقعیت انتخاب کنی.

وقتی یک منبع تغذیه با ظرفیت آمپر بالاتر از مصرفت می‌گیری، به آداپتور فشار نمیاد، داغ نمی‌کنه و طول عمر پروژه به شدت بالا می‌ره. هیچ ضرری نداره که منبع تغذیه‌ات قوی‌تر باشه، فقط ممکنه ابعادش یکم بزرگتر بشه. اما اگه آداپتور ضعیف باشه، احتمال سوختنش یا ریست شدن مداوم مدارت خیلی بالاست. دلیل اینکه گفتم ریسه با تراکم 30 ال‌ای‌دی در متر بگیری همین بود؛ تراکم کمتر یعنی جریان کمتر.

ریسه‌های WS2812B مدار تنظیم جریان داخلی دارن، یعنی اگر افت ولتاژ کوچیکی پیش بیاد، سعی می‌کنن نور و رنگ رو ثابت نگه دارن که این برای پروژه‌های نورپردازی یک مزیت فوق‌العاده‌ست.

البته می‌تونی از طریق نرم‌افزار هم روشنایی ریسه رو محدود کنی تا جریان کمتری بکشه، اما روی این روش به عنوان یک راه‌حل دائمی برای جبران آداپتور ضعیف حساب نکن. چون ممکنه یک بار اشتباهی شدت نور رو تا آخر زیاد کنی و آداپتورت آسیب ببینه. پس حرف آخر این بخش: برای پروژه‌های نوری، همیشه یک آداپتور قدرتمند 5 ولت تهیه کن تا با خیال راحت لامپت رو روشن بذاری.

+4

حالا که همه‌چیز آماده‌ست، بریم سراغ بخش جذاب ماجرا یعنی مونتاژ بدنه. اول میز کارت رو تمیز کن تا روی سطح چوب خط و خش نیفته. برای اتصال آلومینیوم‌ها به چوب، این قدم‌ها رو به ترتیب انجام بده:

1. اول پروفیل‌های آلومینیومی، برد ESP8266 و ترمینال پیچی رو موقتا روی چوب بچین تا مطمئن بشی همه‌چیز تو جای درستی قرار می‌گیره و با هم تداخل ندارن.
2. با خط‌کش دقیقا محل قرارگیری آلومینیوم‌ها رو مشخص کن. مثلا می‌تونی اون‌ها رو دقیقا وسط چوب تنظیم کنی. جای قطعات الکترونیکی هم تو همون فضای وسط باشه خوبه.
3. با مته 7 میلی‌متری روی آلومینیوم سوراخ‌هایی برای عبور پیچ ایجاد کن. بعد از دریل‌کاری، حتما با یک مته بزرگتر یا سوهان کوچیک، لبه‌های سوراخ رو پلیسه‌گیری کن تا سطحش صاف بشه و به سیم‌ها یا دستت آسیب نزنه.
4. یک سوراخ جداگانه هم روی یکی از آلومینیوم‌ها برای رد شدن کابل برق تغذیه دریل کن و اون رو هم حسابی پلیسه‌گیری کن.
5. حالا آلومینیوم رو دقیقا سر جاش روی چوب بذار و با مداد، از تو سوراخ‌هایی که دریل کردی، روی چوب علامت بزن.
6. یک مته 2.5 میلی‌متری بردار. برای اینکه مته از اون طرف چوب بیرون نزنه، حدود 1 سانتی‌متر بالاتر از نوک مته رو چسب نواری بپیچ تا برات مثل یک خط‌کش عمق‌سنج عمل کنه. حالا روی علامت‌هایی که روی چوب زدی رو دریل کن.
7. در نهایت آلومینیوم‌ها رو سر جاشون قرار بده و پیچ‌های چوب رو با پیچ‌گوشتی محکم کن. فقط خیلی زور نزن که رزوه چوب هرز بشه!

+2

بعد از اینکه آلومینیوم‌ها فیکس شدن، نوبت به نصب قلب مدار، یعنی ESP8266 و ترمینال پیچی می‌رسه. اگر هدرهای نود درجه نداری، می‌تونی پین‌های 5 ولت، GND و D1 رو با احتیاط کمی به سمت بیرون خم کنی تا راحت‌تر بتونی سیم‌های جامپر رو بهشون وصل کنی. البته این روش خیلی تمیز نیست، ولی کاملا جواب می‌ده.

برای نصب قطعات این کارها رو بکن:

1. جای ترمینال و برد رو روی چوب مشخص کن. با همون مته 2.5 میلی‌متری و ترفند چسب نواری، جای یکی از سوراخ‌های برد و ترمینال رو روی چوب دریل کن.
2. یک پیچ M3 بردار و با پیچ‌گوشتی اون رو تو سوراخی که ایجاد کردی با کمی فشار بپیچ تا داخل چوب دنده (قلاویز) بشه. این‌طوری قطعه خیلی محکم سر جاش می‌مونه.
3. برد رو با همون یک پیچ موقتا ببند و با استفاده از سوراخ‌های دیگه‌ش به عنوان الگو، بقیه سوراخ‌ها رو روی چوب دریل کن تا فواصل کاملا دقیق دربیاد.
4. پیچ‌های موقتی رو باز کن و خاک‌اره‌ها رو کاملا تمیز کن.
5. اول ترمینال پیچی رو ببند و حسابی سفتش کن. چون بعدا قراره سیم‌ها رو توش پیچ کنیم، نباید موقع کار تکون بخوره.
6. حالا برد ESP8266 رو روی اسپیسرها (پایه‌های فاصله‌انداز) قرار بده و با پیچ‌های M3 هر چهار گوشه‌ش رو روی چوب محکم کن. اسپیسر باعث می‌شه هوا زیر برد جریان پیدا کنه و قطعات زیرش آسیب نبینن.

نکته فوق‌العاده مهم: ریسه‌های آدرس‌پذیر دارای جهت دیتا هستن! روی ریسه علامت فلش یا عبارات IN و OUT نوشته شده. قبل از برش و چسبوندن، حتما جهت فلش‌ها رو چک کن.

دیتایی که از برد ESP میاد باید به سمت IN ریسه متصل بشه. حالا که سخت‌افزارهای اصلی روی بدنه سوار شدن، وقتشه به لامپمون جون بدیم. برای چسبوندن ریسه این مراحل رو پیش برو:

1. سطح آلومینیوم‌ها رو با یک پارچه نمدار یا آغشته به کمی الکل تمیز کن تا هیچ براده یا چربی روی اون باقی نمونه. این کار باعث می‌شه چسب ریسه محکم بچسبه و بعدا ول نکنه.
2. کابل‌های تغذیه ریسه رو از سوراخی که روی آلومینیوم ساختی رد کن و نقطه شروع ریسه رو با یک تکه چسب کاغذی همونجا فیکس کن.
3. بدون اینکه برچسب پشت ریسه رو باز کنی، کل ریسه رو دور پروفیل‌های آلومینیومی بپیچ تا ببینی دقیقا چقدر نیاز داری و نقطه برشت کجا می‌افته.
4. سعی کن تعداد ال‌ای‌دی‌ها در بالا و پایین و در دو لبه کناری دقیقا متقارن باشه (مثلا 30 تا بالا، 30 تا پایین و 3 تا برای هر ضلع کناری). این تقارن برای اجرای درست افکت‌های نوری تو کدهای پروژه خیلی مهمه.
5. وقتی اندازه‌ها و تعداد دقیق شد، ریسه رو از روی قسمت‌های مشخص‌شده (خطوط مسی بین ال‌ای‌دی‌ها) با قیچی ببر.
6. حالا از همون نقطه اول، برچسب چسب دوطرفه پشت ریسه رو کم‌کم باز کن و با فشار ملایم انگشت، ریسه رو دقیق و صاف روی آلومینیوم بچسبون تا کل مسیر تکمیل بشه.

+2

کار چسبوندن ریسه‌ها که تموم شد، بریم سراغ مغز پروژه یعنی سیم‌کشی‌ها. این بخش رو با دقت انجام بده تا هیچ اتصالی اشتباهی پیش نیاد:

1. سیم‌های برق و دیتای ریسه رو متناسب با فاصله‌شون تا ترمینال پیچی کوتاه کن. با سیم‌لخت‌کن حدود 1 سانتی‌متر از سر سیم‌ها رو لخت کن.
2. سیم‌های لخت‌شده ریسه رو به یک سمت از ترمینال پیچی وصل کن. مثلا می‌تونی پیچ سمت چپ رو برای 5 ولت، وسط رو برای دیتا و راست رو برای GND اختصاص بدی.
3. حالا سه تا سیم جامپر بردار. سر مادگی اون‌ها رو به پین‌های 5 ولت، GND و D1 روی برد ESP8266 وصل کن. (برای راحتی کارت بهتره از رنگ‌های استاندارد مثل قرمز، مشکی و سبز استفاده کنی).
4. سر نری سیم‌های جامپر رو ببر داخل سمت مقابل ترمینال پیچی و دقیقا روبروی سیم‌های متناظر ریسه سفتشون کن.
5. حالا باید کابل آداپتورت رو آماده کنی. فیش انتهای کابل آداپتور 5 ولتت رو بچین تا سیم‌های داخلیش بیرون بیاد. روکش سیم‌ها رو لخت کن تا آماده اتصال به ترمینال بشن.
6. تشخیص قطب مثبت و منفی آداپتور خیلی مهمه. اگه رنگ سیم‌ها مشخص نیست (مثل قرمز و مشکی)، حتما با یک مولتی‌متر تست کن تا مثبت و منفی رو اشتباه نبندی و مدارت نسوزه.
7. وقتی قطبیت‌ها رو پیدا کردی، کابل رو از همون سوراخ عبور کابل رد کن و سیم مثبت رو به قسمت 5 ولت و سیم منفی رو به GND در ترمینال پیچی متصل کن.
8. قبل از اینکه آداپتور رو به برق بزنی، یک دور تمام اتصالات رو با چشم چک کن. اگر همه‌چیز درست بود آداپتور رو به برق بزن. ریسه‌ها هنوز روشن نمی‌شن اما باید چراغ آبی روی برد ESP یک لحظه کوتاه چشمک بزنه. اگه این اتفاق افتاد یعنی مدارت سالمه و آماده برنامه‌نویسیه!

هشدار خیلی مهم: هروقت خواستی برد ESP8266 رو با کابل USB به کامپیوتر وصل کنی، حتما قبلش اتصال برق 5 ولت ریسه (آداپتور) رو قطع کن! در غیر این صورت ممکنه برق از سمت برد برگرده و هم برد و هم پورت کامپیوترت رو بسوزونه. البته اتصال پین GND باید همیشه بین ریسه و برد برقرار بمونه تا مدار کار کنه.

حالا که آداپتور رو از برق کشیدی، کابل USB رو به برد وصل کن تا کدهای پروژه رو با نرم‌افزار Arduino IDE روش آپلود کنیم. برنامه‌نویسی این برد اصلا سخت نیست. کافیه یک سری تنظیمات اولیه رو انجام بدی و کدهای آماده این پروژه رو روی برد بریزی. محیط آردوینو (Arduino IDE) بهترین و ساده‌ترین نرم‌افزار برای شروع کار با بردهای ESP هست.

اگر نرم‌افزار آردوینو رو نداری، از سایت رسمیش نسخه مناسب سیستم‌عاملت رو دانلود و نصب کن. بعد از نصب، باید به نرم‌افزار بگی که قرار با برد ESP8266 کار کنی. برای این کار از منوی File برو به بخش Preferences و لینک مربوط به بردهای ESP رو تو قسمت Boards Manager URLs قرار بده. بعد از منوی Tools به بخش Board و Boards Manager برو و ESP8266 رو جستجو و نصب کن.

حالا باید کدهای آماده این پروژه که برای لامپ هوشمند طراحی شده رو دانلود کنی. فایل کدهای پروژه معمولا با پسوند ino هستن. اونو با نرم‌افزار آردوینو باز کن.

توجه داشته باش که این پروژه به یک‌سری کتابخونه‌های جانبی (مثل کتابخونه کنترل ریسه و اتصال به وای‌فای) نیاز داره. این کتابخونه‌ها رو می‌تونی به صورت فایل Zip دانلود کنی.

از منوی Sketch تو آردوینو، بخش Include Library و بعد Add .ZIP Library رو انتخاب کن و کتابخونه‌ها رو یکی‌یکی به نرم‌افزار اضافه کن. بعد از نصب کتابخونه‌ها، روی دکمه Verify (علامت تیک) کلیک کن تا مطمئن بشی کد هیچ خطایی نداره و درست کامپایل می‌شه. وقتی کد بدون ارور کامپایل شد، از منوی Tools نوع برد رو روی NodeMCU v1.0 تنظیم کن.

یک تنظیم مهم دیگه اینه که مقدار Flash Size رو روی 4M (1MB SPIFFS) تنظیم کنی تا قابلیت‌های مربوط به رابط کاربری تحت وب به درستی کار کنه.

در نهایت پورت متصل به برد رو انتخاب کن و دکمه Upload (علامت فلش) رو بزن. کمی صبر کن تا آپلود تموم بشه. می‌تونی Serial Monitor رو هم باز کنی تا پیغام‌های دیباگ برد رو ببینی. حالا فقط مونده تنظیمات نرم‌افزاری لامپت رو شخصی‌سازی کنی!

تو این مرحله باید به کدهای پروژه بگی که لامپت دقیقا چطوری ساخته شده و به کدوم شبکه وای‌فای باید وصل بشه تا افکت‌ها به درستی اجرا بشن.

اولین متغیری که تو کد باید چکش کنی، پین دیتا (DATA_PIN) هست. چون ما تو مدار پایه D1 رو برای دیتا استفاده کردیم، تو کد هم باید به پین 5 (که معادل D1 در چیپ ESP هست) اشاره بشه. به این مورد دقت کن، چون خیلی وقت‌ها شماره‌گذاری روی بدنه با شماره پین واقعی تفاوت داره.

مورد بعدی، تعداد کل LEDهاست. دقیقا بشمار ببین چند تا ال‌ای‌دی روی لامپت استفاده کردی و این عدد رو تو متغیر NUM_LEDS بنویس. مثلا اگر از 66 تا ال‌ای‌دی استفاده کردی، این عدد رو دقیق تو کد وارد کن تا لامپ بدونه تا کجا باید روشن بشه.

برای اینکه ساعت اینترنتی لامپت با ساعت محلی تنظیم بشه، یک متغیر آفست زمانی در نظر گرفته شده که باید متناسب با کشور خودت تنظیمش کنی. مثلا برای ایران، این مقدار رو می‌تونی با توجه به اختلاف زمان جهانی تنظیم کنی.

بخش مهم بعدی، مپ کردن یا مسیردهی LEDهاست. کد باید بدونه کدوم ال‌ای‌دی تو بخش بالا، کدوم پایین، و کدوم‌ها در سمت راست و چپ بدنه هستن تا افکت‌هایی مثل چرخش رنگ درست اجرا بشه. باید شماره ال‌ای‌دی‌ها رو به ترتیب برای بخش‌های بالا، پایین، چپ و راست تو آرایه‌های مربوطه در کد وارد کنی. راحت‌ترین کار اینه که از یک گوشه شروع کنی، در جهت عقربه‌های ساعت حرکت کنی و شماره هر ال‌ای‌دی رو یادداشت کنی.

حواست باشه که اگر نقطه شروع ریسه از وسط بدنه باشه، شماره‌ها از اونجا شروع می‌شن و در یک دور کامل دوباره به مرکز برمی‌گردن. اگر یک‌بار اشتباه تنظیم کردی هیچ مشکلی نیست، می‌تونی دوباره کد رو اصلاح کنی و آپلود کنی.

در نهایت، می‌تونی نام وای‌فای (SSID) و رمز عبور شبکه‌ت رو تو کد وارد کنی. اگر این کار رو بکنی، لامپ مستقیم به مودم خونه وصل می‌شه. دقت کن که نام وای‌فای و رمز، به حروف کوچک و بزرگ حساسن، پس دقیق تایپشون کن.

اگر قبلا کد رو آپلود کردی و الان می‌خوای اطلاعات وای‌فای جدید بدی، بهتره از منوی Tools گزینه Erase Flash رو روی All Flash Contents تنظیم کنی تا تنظیمات قبلی کاملا پاک بشن.

وقتی همه‌چیز تنظیم شد، دکمه آپلود رو بزن. بعد از اتمام آپلود، سریال مانیتور رو تو آردوینو باز کن (با باودریت تنظیم شده) تا ببینی برد چه پیامی برات چاپ می‌کنه. اگر مراحل رو درست رفته باشی، آی‌پی آدرس لامپ برات روی صفحه ظاهر می‌شه.

+4

اگه همه‌چیز عالی پیش رفته باشه، تو پنجره سریال مانیتور یک پیغام می‌بینی که می‌گه لامپ با موفقیت به شبکه‌ت متصل شده و یک آدرس IP بهت می‌ده. حالا کافیه مرورگر گوشیت یا لپ‌تاپت رو باز کنی و اون آدرس IP رو (مثلا 192.168.1.50) توش تایپ کنی.

اگر اطلاعات وای‌فای رو تو کد وارد نکرده باشی، خود برد ESP یک نقطه اتصال (Hotspot) می‌سازه. کافیه با گوشیت بری تو بخش وای‌فای و به اسم لامپت متصل بشی. بعدش اتوماتیک یک صفحه وب برات باز می‌شه. از داخل همون پنل تنظیمات، می‌تونی بعدا لامپ رو به هر وای‌فای دیگه‌ای که دوست داشتی متصل کنی.

به‌محض اینکه صفحه وب باز بشه، می‌تونی رابط کاربری لامپت رو ببینی! حالا وقتشه با رنگ‌ها و افکت‌ها بازی کنی. کدهای این پروژه چندتا افکت نوری جذاب داره که می‌تونی از منوی سایت انتخابشون کنی، مثل:

• حالت تک‌رنگ و ثابت
• حالت تغییر رنگ ملایم
• افکت رنگین‌کمان چرخان
• نمایش ساعت با استفاده از نورها
• افکت جذاب شبیه به ماشین نایت‌رایدر

چون این پنل تحت وب با فرمت JSON کار می‌کنه، قابلیت‌های توسعه خیلی بالایی داره و اگه به برنامه‌نویسی علاقه داشته باشی می‌تونی تو آینده حتی به سیستم‌های خانه هوشمند هم متصلش کنی.

امیدوارم از ساخت این لامپ وای‌فای جذاب لذت برده باشی و با روشن کردنش حسابی به اتاقت جلوه بدی. اگر این پروژه رو ساختی، یادت نره عکس و فیلمش رو بگیری و تو اپلیکیشن آیسی‌مدار برای ما هم بفرستی تا از دیدن خلاقیتت لذت ببریم. دست‌به‌کار شو و از نتیجه کارت کیف کن! Happy Making!