کالبدشکافی آیپد پرو ۱۰.۵ اینچ

حالا می‌تونی خیالت رو راحت کنی، چون این آیپد واقعا برای کارهای حرفه‌ای ساخته شده. بیایم یه نگاهی به مشخصات روی کاغذ این غول جذاب بندازیم:

← صفحه نمایش 10.5 اینچی کاملا لمینت‌شده با نور پس‌زمینه ال‌ای‌دی، پنل Oxide TFT و فناوری True Tone. رزولوشن این صفحه 2224 در 1668 پیکسله و از تکنولوژی ProMotion (نرخ نوسازی 120 هرتز) پشتیبانی می‌کنه.

← پردازنده سفارشی 64 بیتی نسل چهارم اپل یعنی A10X، به همراه پردازنده کمکی حرکت M10.

← دوربین پشت 12 مگاپیکسلی مجهز به لرزشگیر اپتیکال (OIS) با قابلیت ضبط ویدئوی 4 کیلواهم، و دوربین جلوی 7 مگاپیکسلی FaceTime.

← سیستم صوتی چهارگانه با قابلیت بالانس خودکار صدا.

سنسور اثر انگشت Touch ID، دو عدد میکروفون، سنسور نور محیط، شتاب‌سنج، فشارسنج و ژیروسکوپ 3 محوره.

وای‌فای دو بانده 802.11ac با فناوری MIMO و بلوتوث نسخه 4.2.

← حافظه‌های داخلی 64، 256 یا 512 گیگابایتی.

← اپل همراه با ارتقای سخت‌افزار و سایز صفحه، یه شماره مدل جدید هم برای این دستگاه معرفی کرده که با حرف A شروع می‌شه.

بزرگتر شدن دقیقا یعنی چقدر؟ آیپد پرو 9.7 اینچی سال‌های قبل ابعادی معادل 9.4 در 6.6 اینچ داشت، اما این نسخه جدید 9.8 در 6.8 اینچه. البته ضخامت هر دو همون 0.24 اینچ باقی مونده. خلاصه بگیم: دستگاه به طرز محسوسی بزرگتر شده.

با این حال، حاشیه‌های دور صفحه نمایش خیلی کمتر شدن. بنابراین، وقتی دستگاه رو تو دستت می‌گیری حس نمی‌کنی خیلی گنده شده، اما صفحه نمایش بزرگتر کاملا خودش رو نشون می‌ده.

یکی دیگه از تغییرات ظاهری، جابه‌جایی سوراخ میکروفونه. میکروفون از کنار دوربین پشتی، حالا به قسمت وسط و نزدیک دوربین سلفی منتقل شده.

برای باز کردن این تبلت باید با یک چسب به شدت قدرتمند دست‌وپنجه نرم کنیم. از طرفی، باریک شدن حاشیه‌ها یعنی احتمال اینکه پیک پلاستیکی رو اشتباها بین ال‌سی‌دی و شیشه گلس فرو کنی خیلی بیشتر از قبله.

خوشبختانه ما ابزارهای تخصصی و تجربه کافی برای این کار رو داریم تا بدون آسیب زدن به قطعات، صفحه رو باز کنیم.

فرو کردن پیک تو دل یک آیپد جدید همیشه ترسناکه، چون هر لحظه ممکنه یک کابل فلت تصویر رو پاره کنی... ...اما این بار اپل هوای ما رو داشته! کابل‌های تصویر رو دقیقا وسط دستگاه قرار داده تا از تیغ پیک‌های بازکننده در امان باشن.

ما قبلا هم این چیدمان رو تو یکی از آیپدها دیده بودیم و به نظر می‌رسه اپل بالاخره تصمیم گرفته سری پرو رو به این طراحی متقارن و امن‌تر مجهز کنه.

همین جا باید یه دست‌مریزاد به اپل بگیم که برای براکت کابل‌های تصویر از پیچ‌های چهارسوی معمولی استفاده کرده و خبری از اون پیچ‌های سه‌سوی (Tri-point) اعصاب‌خردکنی که تو آیفون 7 دیدیم نیست.

همچنین اتصال کابل‌های تصویر رو به جای وسط مادربرد، نزدیک پورت شارژ (لایتنینگ) قرار دادن که این موضوع پروسه جدا کردن صفحه رو کمی راحت‌تر کرده.

با این حال، به نظر می‌رسه بازم باید با یک مادربرد که غرق در چسب شده مبارزه کنیم. فقط امیدواریم برای باتری از چسب‌های کششی استفاده کرده باشن!

قبل از اینکه بریم سراغ برد، با اشعه ایکس یه نگاهی به زیر شیلدهای فلزی و باکس‌های مشکی‌رنگ می‌ندازیم تا نقشه راه دستمون بیاد.

به چشم انسان، این صفحه نمایش تفاوت خیلی زیادی با نسل‌های قبلی نداره. تراکم پیکسلی 264 هم چیزی نیست که برای اولین بار تو آیپدها دیده باشیم.

اما چیزی که این پنل رو متمایز می‌کنه، نرخ نوسازی فوق‌العاده سریع 120 هرتزیه. احتمالا به خاطر همین حجم از پردازش تصویره که این ال‌سی‌دی به جای دو تا کابل (مثل مدل‌های قبلی)، به چهار تا کابل فلت نیاز داره!

حاشیه‌های باریک و تکنولوژی True Tone هم از ویژگی‌های برجسته این صفحه‌ن. بعد از برداشتن شیلدهای فلزی روی برد تصویر، به این آیسی‌ها رسیدیم:

← تولیدکننده ولتاژ مرجع و بافر گاما مدل ISL24882B ساخت Intersil.

← کنترلر زمان‌بندی (Timing) مدل DP825 ساخت Parade Technologies.

← آیسی مدیریت تغذیه تصویر مدل TPS565158 ساخت Texas Instruments.

← سنسور دمای محلی/از راه‌دور مدل TMP456 ساخت Texas Instruments.

تو نسخه وای‌فای آیپد پرو 10.5 اینچ، اپل چند تا بلوک پلاستیکی عجیب رو درست همون‌جایی که معمولا آنتن‌های LTE قرار می‌گیرن جاسازی کرده. نکته عجیب‌تر اینه که تو نسخه وای‌فای آیپد پرو 12.9 اینچی خبری از این بلوک‌ها نبود...

ما حدس می‌زنیم که این بلوک‌ها برای ایجاد تکیه‌گاه و پشتیبانی مکانیکی از مجموعه صفحه نمایش تعبیه شدن تا فضای خالی زیر ال‌سی‌دی (مثل آیپدهای قدیمی) باعث شکنندگی نشه.

تا زمانی که شیلد بزرگ روی مادربرد رو برنداریم، چیز خاص دیگه‌ای برای دیدن نیست. پس بریم سراغ باز کردن شیلد.

هر چقدر تو دل این دستگاه باریک جلوتر می‌ریم، متوجه می‌شیم که هنوز هیچ کابل ارتباطی خاصی ندیدیم. سوکت هدفون 3.5 میلی‌متری و درایور اسپیکر دقیقا همون‌جایی هستن که انتظارش رو داشتیم...

...اما به جای اینکه فلت‌های این قطعات رو از روی محفظه اسپیکر رد کنن (مثل مدل‌های قبلی)، اپل اون‌ها رو خیلی بدقلقانه برد زیر اسپیکر! یعنی بین اسپیکر و قاب پشتی ساندویچ شدن.

با بلند کردن یک نوار چسب رسانا، چند تا پیچ پیدا کردیم! دفعه قبل برای درآوردن اسپیکرهای آیپد پرو خیلی اذیت شدیم، پس دیدن پیچ خبر خوبیه. اما زهی خیال باطل! باز کردن این پیچ‌ها هم ما رو از شر مبارزه با چسب‌های به شدت قوی زیر اسپیکر نجات نداد.

همون‌طور که حدس می‌زدیم، تمام کابل‌های اتصالی زیر این محفظه بزرگ اسپیکر قایم شدن. حداقل خبر خوب اینه که خود محفظه اسپیکر و درایورش کاملا سالم و یک‌تکه بیرون میان. درست مثل آیپد پرو 12.9، اینجا هم اسپیکر کنتاکت‌های فنری داره و بدون پارگی کابل جدا می‌شه. اما کابل‌های فلتی که به قاب پشتی چسبیدن، همچنان دردسرسازن و باید با دقت جداشون کنیم.

بعد از پیروزی در مبارزه با چسب‌های اسپیکر سمت مخالف، بالاخره به دوربین پشتی و سنسور نور دسترسی پیدا کردیم. روی سنسور نور یک فیلتر سبز/سفید/شفاف قرار داره که احتمالا به سیستم تشخیص رنگ True Tone کمک می‌کنه. این آیپد دقیقا همون دوربین‌های قدرتمندی رو به ارث برده که روی آیفون 7 دیده بودیم.

این یک پیشرفت بزرگ نسبت به دوربین 8 مگاپیکسلی آیپد پرو 12.9 مدل 2015 محسوب می‌شه.

دوربین سلفی هم دست‌کمی از دوربین اصلی نداره و می‌تونه عکس‌های 7 مگاپیکسلی و ویدئوهای 1080p ثبت کنه.

قدرت یک تبلت به پردازنده‌هاش بستگی داره. بیایم ببینیم روی این مادربرد چه خبره:

← چیپست A10X Fusion اپل با معماری 64 بیتی و پردازنده کمکی M10 تعبیه‌شده.

← حافظه رم LPDDR4 با فرکانس 1600 مگاهرتز ساخت Micron (دو تا چیپ 2 گیگابایتی که در مجموع 4 گیگابایت رم رو تشکیل می‌دن).

← حافظه فلش 64 گیگابایتی NAND مدل THGBX669D4LLDXG ساخت توشیبا.

← کنترلر NFC مدل 67V04 ساخت NXP (که قبلا تو آیفون 7 و اپل واچ سری 2 هم دیده بودیم).

ماژول وای‌فای مدل 339S00249 ساخت مشترک Murata و اپل.

دو عدد کنترلر تاچ اسکرین ساخت Broadcom.

← آیسی‌های مدیریت تغذیه اختصاصی اپل با شماره مدل‌های 343S00118-A0، 343S00120-A0 و 343S00121-A1.

بررسی چیپ‌های روی برد همچنان ادامه داره:

← کدک صوتی CS42L83A و پردازنده سیگنال دیجیتال صدای CS48L10A0 ساخت Cirrus Logic.

← درایور نور پس‌زمینه (بک‌لایت) مدل LM5662A0 ساخت Texas Instruments.

← سوییچ USB 2.0 مدل PI3USB102E ساخت Diodes Incorporated.

← مبدل صدای استریو ADAU7002 ساخت Analog Devices.

آیسی شتاب‌سنج ساخت Invensense.

سنسور فشار هوا ساخت Bosch Sensortec.

← آیسی CBTL610A38 ساخت NXP که احتمالا مالتی‌پلکسر پورت تصویره.

با بررسی دقیق‌تر مادربرد به یک قطعه خیلی جالب برخورد کردیم:

← کنترلر پورت USB Type-C ساخت Cypress.

آخه کنترلر تایپ سی تو دستگاهی که پورت شارژش لایتنینگه چیکار می‌کنه؟

نکته همین‌جاست! اگه یک کابل لایتنینگ به تایپ سی داشته باشی و اون رو به آداپتور 29 واتی اپل وصل کنی، این چیپ کوچیک وارد عمل می‌شه و قابلیت Power Delivery یا همون "شارژ سریع" رو فعال می‌کنه.

این قابلیت که قبلا فقط تو آیپد پرو 12.9 اینچی وجود داشت، زمان شارژ شدن باتری غول‌پیکر دستگاه رو نصف می‌کنه و به شدت کاربردیه.

تو آیپد پرو اصلی، اپل از چسب‌های کششی برای باتری استفاده کرده بود که کار رو خیلی راحت می‌کرد. ما هم با کلی امیدواری رفتیم سراغ چسب لبه باتری تا شاید اینجا هم شانس بیاریم.

اما متاسفانه هیچ خبری از چسب‌های کششی تمیز نبود؛ فقط اسپیسرهای پلاستیکی و یک عالمه چسب چسبناک و دردسرساز زیر باتری قرار داشت. امیدواریم اپل تو نسل‌های بعدی دوباره به فکر تعمیرکارها باشه!

این باتری با ولتاژ 3.77 ولت، ظرفیت 8134 میلی‌آمپر ساعت و توان 30.8 وات‌ساعت طراحی شده. این ظرفیت از باتری آیپد پرو 12.9 کمتره، اما نسبت به آیپد پرو 9.7 اینچی یک ارتقای خوب محسوب می‌شه.

و اما یک نکته کوچیک دیگه قبل از پایان.

دفعه قبلی که خواستیم یکی از کیبوردهای هوشمند اپل رو باز کنیم، اوضاع خیلی خوب پیش نرفت. اما این بار ما اشعه ایکس داریم و می‌تونیم بدون خرابی داخلش رو ببینیم.

اون نوار تیره‌رنگی که بالای کیبورد می‌بینی، در واقع همون کانکتور هوشمند (Smart Connector) هست. اون لکه‌های سیاه دیگه هم آهنرباهایی هستن که کیبورد رو محکم به آیپد می‌چسبونن. طراحی مدارهای داخلی این کیبورد زیر اشعه ایکس واقعا شبیه یک اثر هنریه!

خب، کالبدشکافی ما به پایان رسید و تمام قطعات این تبلت قدرتمند رو روی میز چیدیم. با بررسی این دستگاه متوجه شدیم که اپل چطور از هر میلی‌متر فضای داخلی برای جا دادن تکنولوژی‌های جدید استفاده کرده.

امتیاز تعمیرپذیری آیپد پرو 10.5 اینچ: 2 از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر).

← با اینکه باتری به برد لحیم نشده، اما با چسب‌های بسیار محکمی سر جاش فیکس شده و خبری از چسب‌های کششی راحت نیست.

← تعویض پورت کانکتور هوشمند تقریبا غیرممکنه، هرچند که قطعه متحرکی نداره و احتمال خراب شدنش خیلی پایینه.

← ال‌سی‌دی و شیشه جلویی (گلس) کاملا به هم پرس شدن؛ این یکپارچگی باعث می‌شه باز کردن اولیه دستگاه یکم سرراست‌تر باشه.

← اما از طرفی، پرس بودن پنل جلویی هزینه تعویض صفحه نمایش رو به شدت بالا می‌بره و ریسک آسیب دیدن ال‌سی‌دی موقع باز کردن قاب رو بیشتر می‌کنه.

← در نهایت، استفاده بیش از حد از چسب تو تمام بخش‌های دستگاه، پروسه تعمیرات رو کند و پرخطر کرده. اگه این کالبدشکافی برات جالب بود، حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو به دوستای تعمیرکارت معرفی کن تا اونا هم از این آموزش‌های تخصصی استفاده کنن و مهارت‌هاشون رو ارتقا بدن!