کالبدشکافی نینتندو Wii: سفری به درون کنسول خاطره‌ساز

قبل از هر کاری، تمام کابل‌های برق، تصویر و سنسورها رو از پشت کنسول جدا کن تا دستگاه کاملا آزاد بشه. حالا ابزارهای لازم رو دور خودت جمع کن تا وسط کار معطل پیدا کردن پیچ‌گوشتی نمونی و با تمرکز پیش بری.

کار رو با پیدا کردن یه پیچ کوچیک که درپوش باتری حافظه بایوس (BIOS) رو نگه داشته شروع می‌کنیم. به محض اینکه این پیچ رو باز کنی، می‌تونی محفظه پلاستیکی باتری رو به صورت کشویی بیرون بکشی. این باتری وظیفه نگه داشتن تنظیمات اولیه و ساعت دستگاه رو داره.

← حالا باید سه تا پیچ مشکی رنگ روی بدنه رو باز کنی. حواست باشه که پیچ سمت راستی چند میلی‌متر بلندتر از بقیه‌ست. این پیچ‌ها در واقع کاور پلاستیکی مشکی رنگی که روی پورت‌های دسته‌های GameCube قرار گرفته رو محکم سر جاشون نگه می‌دارن.

صفحه پلاستیکی مشکی رو به آرومی بلند کن و کنار بذار تا به لایه زیرین دسترسی پیدا کنی.

← زیر این صفحه چهار تا پیچ قرار داره؛ دو تا پیچ چهارسوی شماره 00 (Phillips #00) و دو تا پیچ سه‌پر (Tri-Wing) که برای باز کردنشون به همون پیچ‌گوشتی مخصوص نینتندو نیاز داری.

وقتشه که تمام پیچ‌های باقی‌مونده روی بدنه اصلی رو باز کنیم تا قاب کنسول آزاد بشه.

بعضی از این پیچ‌ها زیر پایه‌های لاستیکی یا کاورهای کاغذی مربع‌شکل (مثل مربع قرمزی که تو عکس می‌بینی) مخفی شدن. برای درآوردن این کاورها می‌تونی از یه ابزار فلزی نوک‌تیز مثل کاتر یا پنس استفاده کنی، فقط مراقب باش روی قاب خط نندازی.

← برای باز کردن خیلی از پیچ‌های اصلی قاب به همون پیچ‌گوشتی سه‌پر (Tri-Wing) نیاز داری، پس حتما از قبل آماده‌اش کن.

تو مرحله بعدی عکس‌های بیشتری از نحوه برداشتن این پایه‌های لاستیکی و پیچ‌های زیرشون می‌بینی. این پایه‌ها چسبی هستن، اما یادت باشه که زیر همه اون‌ها پیچ وجود نداره و فقط بعضی‌هاشون پیچ رو مخفی کردن.

پایه‌های لاستیکی رو دونه‌دونه جدا کن و پیچ‌هایی که زیرشون پنهان شدن رو با دقت باز کن تا بدنه کاملا آماده جدا شدن بشه.

خیلی مراقب باش! اگه قبل از جدا کردن پنل جلویی دستگاه، همه پایه‌ها و پیچ‌های زیرشون رو باز نکرده باشی، فشار آوردن برای باز کردن قاب می‌تونه باعث شکستن زبانه‌های پلاستیکی بشه.

وقتی مطمئن شدی هیچ پیچی جا نمونده، می‌تونی پنل جلویی که مربوط به قسمت ورود دیسک هست رو به آرومی به سمت بیرون بکشی. کابلی که پنل جلویی رو به برد متصل می‌کنه (تو عکس سوم با مربع‌های سبز مشخص شده) خیلی ظریفه. می‌تونی با دست یا به کمک یه اسپاجر خیلی ملایم کانکتورش رو جدا کنی.

حالا دیگه هیچ مانعی وجود نداره و می‌تونی دو نیمه قاب پلاستیکی رو از هم جدا کنی و به دنیای داخلی نینتندو Wii قدم بذاری.

← برای رسیدن به درایو نوری، اول باید کاور روی اون رو برداریم. این کار با باز کردن شش تا پیچ چهارسوی شماره 00 انجام می‌شه که تو عکس‌های قبلی همه‌شون رو برات مشخص کردیم.

چون یه سیم محکم به درایو متصل بود و دسترسی رو سخت می‌کرد، ما دوباره کاور رو سر جاش بستیم تا بتونیم کل مجموعه درایو رو به صورت یکپارچه خارج کنیم و به قطعات الکترونیکی حساس آسیبی نرسه.

داخل این درایو نوری پر از قطعات ریز، چرخ‌دنده‌ها و اهرم‌های پیچیده‌ست. چون مکانیزم این درایو مکشی تفاوت خیلی خاصی با بقیه درایوها نداره و سر و کله زدن با این چرخ‌دنده‌ها هم دردسر زیادی داره، تصمیم گرفتیم دل‌وروده‌اش رو بیشتر از این بیرون نریزیم!

← پیچ‌هایی که کل مجموعه درایو رو به بدنه متصل می‌کنن، خیلی عمیق تو محفظه قرار گرفتن و برای باز کردنشون باید کمی حوصله به خرج بدی.

به محض اینکه این پیچ‌های عمیق رو باز کنی، کل قاب محافظ آماده بلند شدن می‌شه.

یه وقت با زور محفظه رو نکشی! دو تا کابل فلت حساس اون زیر هست که درایو رو به مادربرد متصل می‌کنه و اگه حواست نباشه پاره می‌شن.

یکی از سیم‌ها رو باید از شیار افقیش به صورت کشویی بیرون بیاری. وقتی این سیم آزاد شد، کابل فلت عریض‌تر هم به راحتی از سوکتش جدا می‌شه.

با جدا شدن این دو تا کابل حساس، حالا می‌تونی کل مجموعه درایو نوری رو به طور کامل از روی دستگاه برداری و کنار بذاری.

حالا برای اینکه بتونیم به مادربرد برسیم، اول باید این حاشیه پلاستیکی و مشکی رنگ رو که دور تا دور قرار گرفته باز کنیم.

از اینجا به بعد تمام پیچ‌های داخل دستگاه از نوع چهارسوی شماره 00 هستن. روی مادربرد علائم جالبی مثل فلش، مثلث، مربع و صلیب چاپ شده. تا جایی که متوجه شدیم، فلش یعنی پیچ فقط از کاور برد رد می‌شه. مثلث نشون‌دهنده یه پیچ بلندتر برای کاوره. صلیب برای نگه داشتن یه قطعه پلاستیکیه و مربع هم پیچ‌های مربوط به شیلد الکترومغناطیسی یا هیت‌سینک رو نشون می‌ده. عجب راهنمای باحالی برای مونتاژکارها!

← تمام پیچ‌های روی کاور مادربرد رو باز کن. دو تا از این پیچ‌ها وسط کاور تو رفتگی دارن و بقیه‌شون دور لبه‌ها چیده شدن. هرچی قطعات بیشتری رو باز کنی، پیچ‌های بیشتری خودشون رو نشون می‌دن. انگار داری یه بازی پازل حل می‌کنی! می‌تونی اول از قطعات پلاستیکی مشکی شروع کنی و بعد بری سراغ بقیه پیچ‌ها.

← دو تا سیم ظریف (که تو عکس سوم می‌بینی) از مادربرد خارج شدن و به آنتن‌های وای‌فای متصل هستن. این سیم‌ها به شدت آسیب‌پذیرن، پس خیلی مراقب باش که موقع کار قطع نشن.

← پیچ‌هایی که قسمت‌های پلاستیکی مشکی رنگ رو به شاسی متصل کردن رو دونه‌دونه پیدا کن و بازشون کن.

← نوبت به فن خنک‌کننده دستگاه می‌رسه. دو تا پیچ کوچیک این فن رو سر جاش نگه داشتن که باید بازشون کنی.

برای اینکه فن رو کامل از دستگاه جدا کنی، حتما یادت باشه که کانکتور برقش رو از روی برد بکشی.

← بعضی از پیچ‌ها خیلی تو رفتن. اگه پیچ‌گوشتیت خاصیت آهنربایی نداره، به یه آهنربا نیاز پیدا می‌کنی تا پیچ‌ها رو از تو سوراخ‌هاشون بیرون بکشی. یه ترفند جالب اینه که یه آهنربا رو به میله پیچ‌گوشتیت بچسبونی تا موقتا خاصیت مغناطیسی پیدا کنه!

وقتی مطمئن شدی همه پیچ‌ها باز شدن، می‌تونی برداشتن قاب مشکی رنگ رو شروع کنی.

با برداشتن کاورهای پلاستیکی مشکی، حالا می‌تونیم سوراخ تمام پیچ‌ها رو ببینیم. بیشتر پیچ‌ها تا الان باز شدن، اما با باز کردن چند تا پیچ باقی‌مونده، کاور فلزی مادربرد هم آزاد می‌شه.

یادت باشه که حداقل یه پد حرارتی (Thermal Pad) بین قطعات و کاور مادربرد قرار داره. در حالت ایده‌آل شاید لازم باشه این پد رو عوض کنی، اما ما نیازی به این کار ندیدیم و موقع بستن دستگاه، همون رو سر جاش گذاشتیم.

← هر پیچ دیگه‌ای که روی کاور مادربرد مونده رو باز کن تا هیچ اتصالی باقی نمونه.

وقتی آخرین پیچ هم باز شد، می‌تونی کاور فلزی محافظ مادربرد رو بلند کنی و به قلب تپنده دستگاه برسی.

حالا وقتشه که یه نگاه دقیق به قطعات روی برد بندازی و معماری الکترونیکی نینتندو رو تحسین کنی.

← تو این بخش می‌تونی پدهای حرارتی که برای انتقال گرما از تراشه‌ها به هیت‌سینک استفاده شدن رو به وضوح ببینی.

← ما تصمیم گرفتیم هیت‌سینک رو از روی مادربرد جدا نکنیم، اما اگه بخوای خمیر سیلیکونش رو عوض کنی، به راحتی قابل باز شدنه.

دیدن این قطعات و تراشه‌ها که خاطرات بچگی خیلی از ماها رو ساختن، حسابی هیجان‌انگیزه و نشون می‌ده چقدر تکنولوژی از اون زمان تا حالا پیشرفت کرده.

جزئیات طراحی برد و فشرده بودن قطعات، هنر مهندسی نینتندو تو اون دوران رو نشون می‌ده.

ما تو همین نقطه کالبدشکافی رو متوقف کردیم، چون تمام قطعات اصلی و حیاتی کنسول رو بررسی کردیم و به هدفمون رسیدیم. یه ترفند عالی برای گم نکردن این همه پیچ جورواجور اینه که از یه قالب مافین یا جایخی استفاده کنی و پیچ‌های هر مرحله رو تو یه خونه جداگانه بذاری تا موقع بستن دستگاه گیج نشی.

سرهم کردن دوباره نینتندو Wii فقط حدود نیم ساعت زمان برد و دستگاه بدون هیچ مشکلی دوباره روشن شد. تو این ماجراجویی سخت‌افزاری دیدیم که چطور قطعات با چه ظرافتی کنار هم چیده شدن تا یکی از محبوب‌ترین کنسول‌های تاریخ رو بسازن. امیدواریم از این کالبدشکافی تو تیم "آیسی‌مدار" لذت برده باشی. اگه تو هم یه کنسول قدیمی داری، شاید وقتش رسیده باشه که با رعایت نکات ایمنی، یه نگاهی به داخلش بندازی و با ساختارش آشنا بشی!