کالبدشکافی دوربین Kodak EasyShare DX7590: سفر به گذشته با سنسور CCD و فلاش ولتاژ بالا

باتری لیتیوم یونی، کارت حافظه و بند آویز دوربین رو جدا کن تا هیچ قطعه خارجی مزاحم کارمون نباشه.

هر دوربینی که فلاش غیر ال‌ای‌دی داره، احتمالا یه مدار ولتاژ بالای خیلی خطرناک تو دلش مخفی کرده که می‌تونه شوک الکتریکی شدیدی بهت وارد کنه.

قبل از اینکه بخوای دل‌وروده دوربین رو بریزی بیرون، حتما باتری رو خارج کن و چند ساعت بهش زمان بده. این کار باعث می‌شه مدارهای ولتاژ بالا تا حدودی تخلیه بشن و خطر کمتری تهدیدت کنه.

← اول باید هفت تا پیچ چهارسو #00 که دور تا دور قاب دوربین قرار گرفتن رو باز کنی.

حالا نوبت درپوش لاستیکی پورت‌های دوربینه که باید از جاش دربیاد.

← درپوش رو خیلی آروم بکش. این قطعه با دو تا زبانه لاستیکی نگه داشته شده که می‌تونی با فشار دادنشون به داخل شیارها، راحت آزادشون کنی.

بدنه دوربین رو با دو دست محکم بگیر و یه کم تکون بده. همونطور که تو عکس می‌بینی، یه شکاف بین دو نیمه بدنه ایجاد می‌شه. این کار رو با احتیاط برای هر چهار طرف دوربین انجام بده. دیگه هیچ پیچی بدنه رو نگه نداشته و خوشبختانه از خارهای پلاستیکی شکننده هم خبری نیست.

دو نیمه بدنه هنوز با فلت‌های خیلی ظریفی به هم وصلن. یهو بدنه رو با زور از هم جدا نکنی که فلت‌ها پاره بشن!

← دو تا زبانه مشکی رنگ قفل سوکت رو آروم به سمت پایین فشار بده. حالا فلت باید شل شده باشه و می‌تونی با احتیاط از سوکت بیرون بکشیش.

همین مراحل رو برای تمام فلت‌هایی که تو تصویر علامت‌گذاری شدن انجام بده.

وقتی مطمئن شدی همه کابل‌ها جدا شدن، می‌تونی با خیال راحت قاب جلویی و پشتی دوربین رو کاملا از هم جدا کنی.

این برد اصلی دوربینه. وظایف مهمی مثل پردازش تصویر، خوندن و نوشتن روی کارت حافظه و پردازش دستورات کاربر رو همین قطعه انجام می‌ده.

← این 4 تا نقطه لحیم‌کاری شده، برق ولتاژ بالا رو از برد تغذیه به واحد فلاش منتقل می‌کنن.

← اینم باتری بک‌آپ (پشتیبان) دوربینه. وقتی باتری اصلی رو درمیاری، این باتری کوچیک ساعت و تنظیمات دوربین رو تو حافظه نگه می‌داره.

اینجا سیمی رو می‌بینی که برای تریگر (تحریک) فلاش اکسترنال استفاده می‌شه و به پورت فلاش راه دور وصله.

← این کابل فلت مستقیم به منظره‌یاب الکترونیکی یا همون EVF دوربین وصل می‌شه.

این یکی فلت، وظیفه انتقال اطلاعات از سنسور تصویر به مادربرد رو بر عهده داره.

← و در نهایت این فلت به دکمه‌های پنل بالایی و همچنین سنسورهای نورسنجی دوربین متصل شده.

← هر دو قفل سوکت رو فشار بده تا فلت‌های مربوط به پنل پشتی و منظره‌یاب (EVF) آزاد بشن.

← نوار قهوه‌ای رنگ سوکت رو خیلی آروم بالا بده تا فلت سنسور آزاد بشه. همین کار رو برای فلت پنل بالایی هم تکرار کن.

حالا با دقت تمام فلت‌ها رو از داخل سوکت‌هاشون بیرون بکش.

سه تا پیچ چهارسو #00 که مادربرد رو سر جاش نگه داشتن، باز کن. حالا مادربرد رو خیلی آروم از روی شاسی بدنه بلند کن.

اصلا سعی نکن برد رو با زور بیرون بکشی! مادربرد هنوز با چند تا کابل فلت و سیم‌های لحیم‌شده به شاسی وصله.

بیا یه نگاه دقیق‌تر به قطعات پشت مادربرد بندازیم:

← اسلات کارت حافظه SD که از بیرون دوربین هم بهش دسترسی داری.

← حافظه 32 مگابایتی SDRAM از برند Hynix که برای پردازش‌های موقت استفاده می‌شه.

← پردازنده تصویر ساخت تگزاس اینسترومنتس (Texas Instruments). در واقع مغز متفکر این دوربین همین تراشه‌ست.

کانکتور USB اختصاصی کداک که طراحی مخصوص به خودش رو داره.

با دیدن این قطعات می‌فهمیم که از زمان اوج این دوربین تا الان چقدر تکنولوژی پیشرفت کرده!

← قفل سوکت‌ها رو بالا بده تا کابل‌های موتور سروو لنز آزاد بشن. بعد کابل‌ها رو آروم بیرون بیار.

← پیچ چهارسو #00 که سیم اتصال به زمین (Ground) رو به شیلد سنسور وصل کرده، باز کن.

← اینجا می‌تونی سیم سفید رنگ رو قطع کنی یا لحیمش رو از روی برد برداری. این سیم همون رابط سینک فلاش اکسترناله.

حالا مادربرد کاملا از شاسی جدا شده و می‌تونی با خیال راحت ببریش کنار.

← قاب پلاستیکی بالایی رو همون‌طور که فلش تو عکس نشون داده، یه کم تکون بده تا آزاد بشه.

← حالا می‌تونی اسپیکر و دکمه‌های پلاستیکی که نمایان شدن رو برداری.

یه اسپاجر یا پیچ‌گوشتی سرتخت رو ببر زیر ضامن نقره‌ای رنگ و یه کم به سمت بالا فشار بده تا سوییچ مکانیکی فلاش آزاد بشه.

وقتی سوییچ مکانیکی فلاش شل شد، می‌تونی بخش پلاستیکی مشکی رنگ بالایی رو جدا کنی.

← دو تا پیچ چهارسو #00 که برد بالایی رو نگه داشتن باز کن. الان برد شل شده و می‌تونی برش گردونی، اما حواست باشه هنوز با سیم وصله.

← برد رو برگردون. یه سوکت دو سیمه می‌بینی؛ فیش رو با احتیاط از سوکت بکش بیرون.

بریم سراغ برد بالایی. اینجا قطعه خیلی پیچیده‌ای نداریم:

← سوییچ الاکلنگی که برای زوم کردن (بزرگ‌نمایی و کوچیک‌نمایی) استفاده می‌شه.

← سوییچ سنسوری که تشخیص می‌ده باتری دوربین سر جاش قرار گرفته یا نه.

← کلید چرخشی (Radial) که برای انتخاب حالت‌های مختلف منو و عکاسی به کار می‌ره.

دکمه اصلی پاور برای روشن و خاموش کردن دستگاه.

و یه سنسور تماسی خیلی ریز و مرموز که احتمالا وظیفه‌اش تشخیص باز بودن واحد فلاشه.

← دو تا پیچ چهارسو #00 که منظره‌یاب رو به شاسی متصل کردن، باز کن.

ماژول EVF رو بچرخان تا از شاسی اصلی جدا بشه.

← برای جدا کردن این بخش، باید اون چهار تا سیمی که ماژول EVF رو به برد تغذیه وصل کردن، قطع کنی یا لحیمشون رو برداری.

وقتی این چهار تا سیم قطع بشن، منظره‌یاب کاملا آزاد می‌شه.

← سه تا پیچ چهارسو #00 رو باز کن و صفحه فلزی رو بردار.

← با استفاده از یه پنس یا گیره کاغذ، پین نقره‌ای رنگ رو به سمت داخل فشار بده.

پین رو کامل دربیار تا واحد فلاش از منظره‌یاب الکترونیکی جدا بشه.

حالا می‌تونی محفظه EVF رو باز کنی. داخل این محفظه، چند تا لنز پلاستیکی و یه صفحه نمایش به‌شدت کوچیک قرار داره. چقدر کوچیک؟ قطر این صفحه فقط 0.26 اینچه و رزولوشن خنده‌دار 0.3 مگاپیکسلی داره!

← دو تا پیچ چهارسو #00 که سنسور تصویر رو سر جاش نگه داشتن باز کن. حالا می‌تونی براکت سنسور رو دربیاری.

شیلد فلزی رو بردار تا ببینی پشتش چه خبره؛ یه برد مدار چاپی که وظیفه راه‌اندازی سنسور رو داره.

این قطعه در واقع چشم دوربین شماست: یه سنسور CCD با اندازه 1/2.5 اینچ و رزولوشن 5 مگاپیکسل. نور روی این سطح شیشه‌ای پر از نیمه‌هادی متمرکز می‌شه و این قطعه، نور رو به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کنه.

← سه تا پیچ چهارسو #00 که براکت رو به شاسی پلاستیکی وصل کردن، باز کن.

براکت رو آروم از شاسی بیرون بکش. اینجا چند تا نکته مهم وجود داره که باید بهشون دقت کنی:

← اون خازن گنده رو می‌بینی؟ اون خازن و مداری که بهش وصله، برای تولید ولتاژ خیلی بالا جهت تخلیه لامپ فلاش استفاده می‌شن. اگه مدار هنوز تخلیه نشده باشه، دست زدن به پایه‌های لخت روی این برد می‌تونه باعث برق‌گرفتگی شدیدی بشه.

← این قسمت سنسورهای نورسنجی و همچنین لامپ کمکی فوکوس خودکار رو تو خودش جا داده.

← بخش دیگه‌ای از این برد مربوط به تنظیم ولتاژه؛ احتمالا همون مداریه که اجازه می‌ده باتری داخل خود دوربین شارژ بشه و نیازی به شارژر اکسترنال نداشته باشی.

← سه تا پیچ چهارسو #00 که مجموعه لنز رو به شاسی متصل کردن باز کن. بعد از باز کردن پیچ‌ها، راحت می‌تونی کل لنز رو بلند کنی.

← شش تا پیچ چهارسو #00 که قطعات خود لنز رو به هم وصل کردن باز کن تا بتونی محفظه بیرونی لنز رو جدا کنی.

بیا چند تا مشخصات جالب از این لنز رو بررسی کنیم: فاصله کانونی این لنز بین 6.32 تا 63.2 میلی‌متره (معادل 38 تا 380 میلی‌متر تو دوربین‌های 35 میلی‌متری). دریچه دیافراگمش بین f/2.8 تا 3.7 متغیره. و حداقل فاصله فوکوس اون حدود 60 سانتی‌متره.

اینم از این! دیدیم که داخل یه دوربین دیجیتال مال 16 سال پیش چه خبره.

دوربین‌های امروزی هم از نظر ساختار داخلی خیلی متفاوت نیستن. شاید قطعاتشون خیلی کوچیک‌تر شده باشه و سنسورهاشون 5 تا 6 برابر مگاپیکسل بیشتری داشته باشن، اما مفاهیم مهندسی و تکنولوژی‌های پایه‌ای که تو این دوربین کداک دیدیم، هنوز هم دارن استفاده می‌شن. اگه از این کالبدشکافی نوستالژیک لذت بردی، حتما لینک این مقاله از آیسی‌مدار رو برای دوستان علاقه‌مند به عکاسیت بفرست!