اسپیکر بلوتوثی خانگی با مقوا

اول کار رو با اندازه‌گیری دقیق تمام قطعاتی که قراره استفاده کنم شروع کردم؛ دو تا اسپیکر، کلید روشن/خاموش و پورت USB ماژول صوتی بلوتوث.

بعد از اینکه اندازه‌ها رو مشخص کردم، اونا رو روی مقوا منتقل کردم و دقیقا محل قرارگیری هر قطعه رو علامت زدم. این شامل برش‌های تمیز برای دو اسپیکر روی پنل جلو، جای مخصوص کلید برق، و یه بازشو برای پورت شارژ USB ماژول می‌شد. نکته: مقوا خیلی جای اشتباه می‌ذاره، اما برش‌های تمیز و جاگذاری دقیق تأثیر خیلی زیادی روی نتیجه نهایی کار داره.

بعد از علامت‌گذاری، وقتشه برش‌های موردنیاز رو بزنیم. با یه کاتر تیز، خط‌به‌خط جلو رفتم و سوراخ‌های اسپیکر، جای کلید و بازشوی پورت USB رو با دقت برش زدم.

برش‌های تمیز و دقیق وقتی با مقوا کار می‌کنی خیلی مهمه. هم باعث می‌شه قطعات درست جا بیفتن، هم ظاهر نهایی کار رو مرتب و حرفه‌ای می‌کنه. من با حوصله و فشار ملایم کار کردم و از یه خط‌کش فلزی برای صاف نگه‌داشتن لبه‌ها کمک گرفتم. نکته: هر وقت با کاتر تیز کار می‌کنی، همیشه ایمنی رو در اولویت بذار.

نکته حرفه‌ای: همیشه زیر مقوا یه زیرانداز برش یا یه سطح ضخیم بذار تا هم میزت آسیب نبینه هم برش‌ها تمیزتر دربیان.

برای شکل‌دادن به بدنه، اول پنل‌های مقوایی رو با چسب نواری به هم وصل کردم. این کار کمک کرد قبل از چسب‌کاری دائمی، همه‌چیز رو موقتی سرجاش نگه دارم و تراز بودنش رو چک کنم.

وقتی از شکل و اندازه کلی راضی شدم، اتصالات رو با چسب فویکول محکم کردم تا پیوندی قوی‌تر و ماندگارتر داشته باشن. بدنه اسپیکر کم‌کم شکل گرفت؛ محکم، مرتب و از یه ساخت مقوایی خیلی بهتر از چیزی که فکرش رو می‌کردم درومد.

پنل بالایی رو عمدا باز نگه داشتم، چون هنوز باید سیم‌کشی داخلی و جاگذاری قطعات انجام می‌شد و باز بودن اون قسمت کار رو خیلی راحت‌تر می‌کرد.

حالا وقت نصب اسپیکرها بود. هر اسپیکر رو با دقت داخل بریدگی مخصوص خودش روی پنل بالایی که از قبل آماده کرده بودم قرار دادم.

چون چسب فویکول برای چسبوندن قطعات الکترونیکی مثل اسپیکر مناسب نیست، از چسب‌تفنگی استفاده کردم که هم سریع بود هم محکم. با این حال خیلی مراقب بودم و فقط یه مقدار کم چسب دور لبه‌ها زدم؛ چون گرمای زیاد یا چسب اضافی می‌تونه به اسپیکر آسیب بزنه، پس آروم و دقیق پیش رفتم. بعد از اینکه اسپیکرها محکم سرجاشون نشستن، سیم‌ها رو با کانکتورهای JST وصل کردم تا اتصال کاملا پلاگ‌اند‌پلی بشه.

کلید رو با دقت داخل بریدگی‌ای که از قبل روی پنل کناری بدنه ایجاد کرده بودم جا زدم. برای اینکه محکم سرجاش بمونه، از چسب‌تفنگی استفاده کردم و فقط از داخل، به اندازه‌ای که لازم بود چسب زدم تا هم محکم بشه هم شلوغ‌کاری نکنه.

گذاشتن کلید روی پنل کناری باعث شد هم راحت در دسترس باشه هم با طراحی جلوی اسپیکر تداخلی نداشته باشه؛ در نتیجه چیدمانی تمیز و کاربردی گرفتم.

حالا وقت نصب مهم‌ترین قطعه کل پروژه بود؛ ماژول صوتی بلوتوث MH-M38. همین ماژول کوچیک اما قدرتمنده که پخش صدای بی‌سیم رو تو این اسپیکر مقوایی زنده می‌کنه.

ماژول رو روی پنل کناری، درست کنار کلید برق نصب کردم تا چیدمان جمع‌وجور و مرتب بمونه. برای محکم کردنش از چسب دورو استفاده کردم که هم تمیز و محکم بود، هم قابل جدا کردن؛ گزینه‌ای عالی برای قطعات حساس الکترونیکی مثل این.

اول پایه باتری رو با چسب دورو داخل بدنه مقوایی نصب کردم. این روش هم چسبندگی خوبی داشت هم بدون کثیف‌کاری بود و در صورت نیاز می‌شد راحت جاش رو عوض کرد. جاش رو طوری انتخاب کردم که چیدمان داخلی مرتب بمونه و فشاری روی سیم‌ها وارد نشه.

بعد از اینکه پایه محکم سرجاش نشست، باتری رو با دقت داخلش گذاشتم و مطمئن شدم که قطبیت درست باشه و اتصال محکم بگیره. یه اتصال محکم و درست باتری، جریان برق پایدار و بدون قطعی رو برای ماژول بلوتوث و اسپیکرها تضمین می‌کنه.

+1

چون در حال حاضر برای رسم نقشه مدار دسترسی به لپ‌تاپ نداشتم، اتصالات رو به‌صورت متنی و ساده توضیح می‌دم تا هرکسی به‌راحتی بتونه دنبالش کنه.

اتصال اسپیکرها به ماژول MH-M38: هر اسپیکر دو تا سیم مثبت (+) و منفی (−) داره. سیم‌های اسپیکر چپ رو به پایه‌های L+ و L− ماژول MH-M38 وصل کردم و سیم‌های اسپیکر راست رو به پایه‌های R+ و R−.

اتصال تغذیه: از یه پایه باتری با باتری لیتیومی 3.7 ولت استفاده کردم. سیم مثبت (+) پایه باتری به ورودی VCC یا 5 ولت ماژول MH-M38 وصل می‌شه (بسته به مدل ماژولت، مال من ولتاژ 3.7 تا 5 ولت رو پشتیبانی می‌کنه) و سیم منفی (−) هم به پایه GND ماژول متصل می‌شه.

اتصال کلید: کلید رو روی مسیر سیم مثبت باتری، قبل از رسیدن به ماژول بلوتوث قرار دادم. این کار باعث می‌شه کلید بتونه برق ورودی به ماژول رو کنترل کنه و به‌راحتی اسپیکر رو روشن یا خاموش کنی.

بعد از تمام شدن سیم‌کشی و جاگذاری قطعات، بالاخره وقت بستن اسپیکر و تکمیل ساخت رسید. پنل بالایی که اسپیکرها روش نصب شده بودن رو با دقت روی بدنه قرار دادم. چون این آخرین مرحله بود و می‌خواستم اتصال محکم و پایداری داشته باشم، از چسب فویکول برای چسبوندن پنل بالایی استفاده کردم.

چسب رو به‌طور یکنواخت دور لبه‌ها زدم، بعد پنل رو آروم فشار دادم و چند ثانیه نگه داشتم تا جفت‌وجور بشینه. بعدش گذاشتم به‌طور کامل خشک بشه تا پیوند محکمی ایجاد بشه.

با تموم شدن مونتاژ و بسته شدن پنل بالایی، وقت تست اسپیکر و دیدن نتیجه این همه زحمت بود. قبل از تست، باتری رو با یه کابل میکرو USB شارژ کردم. یکی از ویژگی‌های خوب ماژول بلوتوث MH-M38 اینه که قابلیت شارژ باتری داخلی رو داره، پس نیازی به شارژر جداگانه نیست؛ فقط کافیه وصلش کنی تا شارژ شروع بشه.

بعد از شارژ، اسپیکر رو با کلید روی پنل کناری روشن کردم. یه چراغ ال‌ای‌دی کوچیک روی ماژول MH-M38 روشن شدن دستگاه رو تأیید کرد. بعدش گوشیم رو برداشتم، بلوتوث رو روشن کردم و با دستگاه "MH-M38" جفت کردم. اتصال سریع و بدون مشکل انجام شد.

در آخر یه آهنگ پلی کردم و صدا از دل اسپیکر مقوایی زنده شد! لحظه خیلی رضایت‌بخشی بود که صدای واضح و بی‌سیم رو از یه چیزی بشنوم که کاملا از مقوا و خلاقیت ساخته شده بود.

مقوا رو برای این پروژه انتخاب کردم چون چیزیه که همیشه دورواطراف‌مون پیدا می‌شه. هر بار که چیزی آنلاین سفارش می‌دم، تو یه جعبه مقوایی برام می‌رسه. بعد از جمع شدن چندتا از این جعبه‌ها، متوجه شدم دارن انباشته می‌شن؛ مخصوصا یکی از جعبه‌های بزرگ که دلم نمی‌اومد دورش بندازم.

برای همین به این فکر افتادم که چرا بازیافتش نکنم و ازش یه چیز کاربردی و باحال نسازم؟ این‌طوری بود که این اسپیکر بلوتوثی دست‌ساز شکل گرفت؛ یه نمونه کوچیک از اینکه چطور می‌شه وسایل دورریختنی روزمره رو به چیزی جالب و کاربردی تبدیل کرد.

امیدوارم از این پروژه به همون اندازه که خودم از ساختنش لذت بردم، خوشت اومده باشه. تیم آیسی‌مدار خوشحال می‌شه نظرها، پیشنهادها و ایده‌هات رو تو بخش دیدگاه‌ها باهامون در میون بذاری.