کالبدشکافی کنترلر ادپتیو ایکس‌باکس؛ طراحی بی‌نظیر برای گیمرهای خاص

این کنترلر خاص طوری طراحی شده که هم به کنسول‌های ایکس‌باکس وان و هم به سیستم‌های ویندوز 10 وصل بشه. همون‌طور که گفتیم، قدرت این دستگاه تو انعطاف‌پذیریشه. بیایم نگاهی به مشخصات اصلیش بندازیم:

← نوزده عدد پورت 3.5 میلی‌متری، دو پورت USB 2.0، یک پورت USB-C و یک جک 3.5 میلی‌متری هدست استریو

← پشتیبانی از بلوتوث و اتصال بی‌سیم اختصاصی ایکس‌باکس (Xbox Wireless)

← سازگاری با پایه‌های استاندارد AMPS و سه‌پایه‌های عکاسی برای نصب راحت در هر زاویه

← باتری قابل شارژ لیتیوم-پلیمر (Li-Po)

ابعاد: 292 میلی‌متر طول، 130 میلی‌متر عرض و 23 میلی‌متر ضخامت

مایکروسافت حتی تو طراحی جعبه این محصول هم به فکر کاربرهای هدفش بوده. بسته‌بندی طوری طراحی شده که باز کردنش فوق‌العاده راحت باشه. حلقه‌های بزرگ و جذابی روی جعبه تعبیه شده تا با کشیدن اون‌ها، سینی حاوی کنترلر خیلی نرم و بی‌دردسر بیرون بیاد.

وقتی این دستگاه رو کنار یه دسته معمولی ایکس‌باکس می‌ذاریم، ابعاد غول‌پیکرش کاملا به چشم میاد. درسته که روی خود این پنل، دکمه‌های زیادی نمی‌بینیم، اما قابلیت پیکربندی و شخصی‌سازی این دستگاه به شدت بالاست.

پشت این کنترلر یه ردیف طولانی شامل نوزده پورت 3.5 میلی‌متری قرار گرفته. این پورت‌ها به گیمر اجازه می‌دن تا بی‌نهایت ترکیب مختلف از کلیدها و سنسورها رو برای بازی کردن بسازه.

بعضی از این پورت‌ها دیجیتال هستن، بعضی آنالوگ و بعضی‌ها هم از هر دو حالت پشتیبانی می‌کنن. مایکروسافت با یه راهنمای بصری خیلی خوب، کاربرد هر پورت رو بالای اون مشخص کرده.

استفاده از سوییچ‌های خارجی به افراد دارای محدودیت حرکتی اجازه می‌ده تا با اعضای مختلف بدنشون مثل سر، پا یا دهان، بازی رو کنترل کنن. قبلا این تجهیزات پزشکی خیلی گرون و جاگیر بودن، اما این کنترلر کار رو برای همه خیلی ساده‌تر کرده.

شناسه این مدل 1836 هست. پشت دستگاه سه تا رزوه فلزی محکم تعبیه شده تا بتونی کنترلر رو روی پایه‌های استاندارد سوار کنی و تو راحت‌ترین حالت ممکن برای خودت قرارش بدی.

اول از همه می‌ریم سراغ چهار تا پایه لاستیکی زیر دستگاه تا ببینیم چی زیرشون قایم شده. بله، پیچ‌های تورکس امنیتی TR9! معمولا از پیچ‌های امنیتی خوشمون نمیاد چون کار تعمیر رو سخت می‌کنن، اما خب ما ابزارش رو داریم و راحت بازشون می‌کنیم.

بعد از برداشتن قاب، چشممون به یه طراحی مخفی (Easter Egg) جذاب می‌افته. روی پلاستیک داخلی یه گورکن عسل‌خوار حک شده! محصولات مایکروسافت همیشه پر از این غافلگیری‌ها هستن.

با توجه به ابعاد بزرگ کنترلر، باتری فضای خیلی کمی رو اشغال کرده. مشخصات باتری نشون می‌ده که با یه باتری قدرتمند طرفیم: یه سلول لیتیوم‌پلیمری 7.79 وات‌ساعتی.

این ظرفیت وقتی با دو تا باتری قلمی که تو دسته‌های معمولی ایکس‌باکس استفاده می‌شه مقایسه بشه، کاملا معقول و مناسب به نظر می‌رسه. خبر خوب اینه که جک هدفون به صورت ماژولار طراحی شده و راحت جدا می‌شه. اما بقیه پورت‌ها روی برد ثابت به نظر می‌رسن؛ بیایم عمیق‌تر بررسی کنیم تا مطمئن بشیم.

برای جدا کردن مادربرد از قاب پلاستیکی، باید دوازده تا پیچ تورکس امنیتی دیگه و یه پیچ چهارسوی تنها رو باز کنیم.

ساختار داخلی واقعا ساده‌ست و فقط از یه برد اصلی تشکیل شده. یکم ناراحت‌کننده‌ست که این همه پورت 3.5 میلی‌متری مستقیما روی برد لحیم شدن و ماژولار نیستن. البته چون نوزده تا پورت داریم، خراب شدن یکی دوتاشون شاید مشکل بزرگی ایجاد نکنه؛ به‌علاوه اینکه می‌شه عملکرد دکمه‌ها رو تو نرم‌افزار تغییر داد. روی این برد بزرگ سبزرنگ، چند تا تراشه مهم به چشم می‌خوره:

← یه تراشه ARM با برند مایکروسافت و شناسه X905893-002

این تراشه به احتمال خیلی زیاد همون میکروکنترلر اصلی (MCU) دستگاهه. شواهد نشون می‌ده که دقیقا همین چیپ تو دسته‌های معمولی ایکس‌باکس وان (سری 1708) هم استفاده شده.

← آیسی شارژر باتری لیتیوم-یون 2 آمپری مجهز به مدیریت مسیر توان، ساخت Texas Instruments مدل BQ24250

← کنترلر هاست قابل برنامه‌ریزی USB 2.0 مدل Vinculum-II

← تراشه توسعه‌دهنده ورودی/خروجی (I/O Expander) مدل PCAL6524

بیایم کمی راجع به دکمه‌ها صحبت کنیم. سوییچ‌ها و دکمه‌هایی که برای این کنترلر طراحی شدن، میزان حرکت و نیروی فشاری کاملا دقیقی دارن. مشخصه که مهندس‌ها روی حس کلیک کردن این دکمه‌ها (مخصوصا دکمه‌های بزرگ A و B) زمان زیادی گذاشتن تا هم نرم باشن و هم بازخورد خوبی داشته باشن.

عملکرد تمام دکمه‌ها کاملا لمسی و دقیقه. جالبه که هیچ پد لاستیکی‌ای برای نرم کردن سوییچ‌ها استفاده نشده؛ حتی زیر دکمه‌های جهت‌نما (D-pad)!

دکمه‌های بزرگ A و B کمترین مقاومت رو موقع فشار دادن دارن. این دو دکمه تنها کلیدهایی هستن که مستقیما روی سوییچ‌های مادربرد فشار نمیارن. در واقع برای این دو دکمه بزرگ، از روکش‌های پلاستیکی و یه مکانیزم فنری جذاب استفاده شده تا با کمترین اشاره، عمل کنن.

کنترلر ادپتیو تو نگاه اول یه دستگاه خیلی ساده به نظر می‌رسه، اما از همون لحظه‌ای که در جعبه رو باز می‌کنی، می‌فهمی مایکروسافت چقدر روی جزئیاتش فکر کرده.

کاش باز کردن خود کنترلر هم به اندازه جعبه‌ش راحت بود! مخفی کردن پیچ‌ها زیر پایه‌های لاستیکی قابل درکه، اما استفاده بی‌رویه از پیچ‌های امنیتی T6 و T9 کار تعمیرکارها رو کمی سخت می‌کنه.

نسبت به یه دسته معمولی، اینجا قطعات متحرک کمتری داریم که یعنی استهلاک دستگاه پایینه. اما لحیم شدن مستقیم تمام سوییچ‌ها و پورت‌های 3.5 میلی‌متری روی مادربرد یه نقطه ضعفه؛ اگه این پورت‌ها آسیب ببینن، تعمیرشون سخته و ممکنه کل هزینه خرید دستگاه از بین بره.

با وجود لحیم بودن پورت‌ها، جای خوشحالی داره که مایکروسافت از همون استاندارد رایج جک‌های 3.5 میلی‌متری برای اتصال لوازم جانبی استفاده کرده. این یعنی اکثر سوییچ‌ها و دکمه‌های کمکی موجود تو بازار، بدون هیچ دردسری به این دستگاه وصل می‌شن.

امتیاز تعمیرپذیری کنترلر ادپتیو ایکس‌باکس: '''7 از 10''' (امتیاز 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر).

← باز کردن دستگاه کاملا سرراسته، باعث خرابی قاب نمی‌شه و همه‌چیز راحت سر جای اولش برمی‌گرده.

← تمام قطعات اصلی با پیچ محکم شدن و هیچ اثری از چسب‌های آزاردهنده تو این دستگاه نیست.

← باتری قابل شارژ، طراحی ماژولار داره و فقط با باز کردن چهار تا پیچ به راحتی تعویض می‌شه.

← بخشی از قطعات به صورت ماژولار قابل تعویض هستن، اما قطعات پرمصرفی مثل پورت‌های 3.5 میلی‌متری و مکانیزم فنری دکمه‌های A و B روی برد لحیم شدن و تعمیرشون نیاز به مهارت لحیم‌کاری داره.

← استفاده از پیچ‌های تورکس امنیتی، یه مانع غیرضروری برای کاربرهایی ایجاد کرده که می‌خوان دستگاهشون رو باز کنن. امیدواریم از این کالبدشکافی تو تیم "آیسی‌مدار" لذت برده باشی. این کنترلر یه قدم بزرگ برای دنیای گیمینگه تا همه بتونن از بازی کردن لذت ببرن. نظرت درباره طراحی داخلی این دستگاه چیه؟ حتما برامون کامنت بذار!