کالبدشکافی و بررسی قطعات هواوی Mate 20 Pro

بریم سراغ مشخصات اصلی که هواوی تو این مدل پرچمدار استفاده کرده:

← صفحه نمایش 6.39 اینچی AMOLED با رزولوشن بالای 3120 در 1440 که تراکم پیکسلی فوق‌العاده‌ای بهت می‌ده.

← پردازنده قدرتمند Kirin 980 با هشت هسته پردازشی و پردازنده گرافیکی Mali-G76 که مغز متفکر این گوشیه.

← ماژول دوربین سه‌گانه در پشت شامل لنزهای 40، 20 و 8 مگاپیکسلی با قابلیت زوم اپتیکال 5 برابری.

← دوربین سلفی 24 مگاپیکسلی برای ثبت تصاویر باکیفیت و واضح.

گواهی IP68 که نشون می‌ده دستگاه در برابر نفوذ آب و گردوغبار حسابی مقاوم‌سازی شده.

سیستم‌عامل پیش‌فرض اندروید 9.0 (Pie).

← سخت‌افزار اختصاصی تشخیص چهره سه‌بعدی و حسگر اثر انگشت مخفی زیر صفحه نمایش.

وقتی به نمای جلوی گوشی نگاه می‌کنی، صفحه نمایش خمیده با اون بریدگی (ناچ) بالای صفحه کاملا خودنمایی می‌کنه. این طراحی باعث شده حاشیه‌ها به حداقل برسن.

این بریدگی بالای صفحه نسبت به نسل‌های قبلی کمی بزرگ‌تر شده تا بتونه سنسورهای پیشرفته و حجیم برای تشخیص چهره سه‌بعدی رو تو خودش جا بده.

هواوی تو این مدل، حسگر اثر انگشت پشت گوشی رو حذف کرده و جاش رو به دوربین سوم داده. همین کار باعث شده قاب پشتی ظاهر یکپارچه‌تر و خاص‌تری داشته باشه.

قاب پشتی از جنس شیشه‌ است، اما هواوی یه روکش مخصوص روی اون کشیده تا هم جلوی لیز خوردن از دست رو بگیره و هم رد انگشت کمتر روش بمونه.

یه تغییر دیگه تو طراحی، حذف سوراخ‌های اسپیکر در لبه پایینیه. به جای اون، اسپیکر با پورت شارژ یکپارچه شده و فضا برای قرارگیری خشاب سیم‌کارت باز شده.

برای شروع کار، باید چسب‌های قوی قاب پشتی رو ضعیف کنیم. سشوار صنعتی یا کیسه حرارتی رو بردار و لبه‌های قاب رو حسابی گرم کن تا چسب‌ها نرم بشن.

حالا با استفاده از پیک بازکننده و ساکشن کاپ، خیلی آروم درز بین قاب و شاسی رو باز کن. مراقب باش قاب شیشه‌ای تحت فشار زیاد خم نشه و نشکنه.

خبر خوب اینه که چون حسگر اثر انگشت پشت گوشی نیست، موقع برداشتن قاب پشتی نگران پاره شدن فلت‌های کوتاه و حساس نیستی و می‌تونی با خیال راحت‌تر قاب رو جدا کنی.

به محض برداشتن قاب پشتی، اولین قطعه‌ای که جلب توجه می‌کنه کویل بزرگ شارژ بی‌سیمه. این قطعه قابلیت شارژ دوطرفه داره و تکنولوژی جالبی رو به نمایش می‌ذاره.

این کویل هم می‌تونه باتری گوشی رو شارژ کنه و هم می‌تونه به عنوان فرستنده عمل کنه تا بتونی دستگاه‌های دیگه مثل هندزفری‌های بلوتوثی رو با گذاشتن پشت گوشی شارژ کنی.

هشت تا پیچ که روی فریم میانی قرار دارن رو باز کن. بعد از اون، می‌تونی فریم پلاستیکی که شامل کویل شارژ بی‌سیم، آنتن NFC و فلش دوربینه رو به آرومی جدا کنی.

در نگاه اول به نظر می‌رسه مادربرد به راحتی آزاد می‌شه، اما اگه دقیق‌تر نگاه کنی، 9 تا فلت مختلف به همراه یه کابل آنتن اون رو سر جاش نگه داشتن که باید تک‌تک قطع بشن.

هواوی تو این مدل از یه مادربرد نسبتا کوچیک استفاده کرده تا فضای بیشتری برای قرار دادن یه باتری حجیم‌تر و پهن‌تر تو پایین شاسی فراهم بشه.

به خاطر اضافه شدن سنسورهای تشخیص چهره و ماژول بزرگ دوربین سه‌گانه، هواوی مجبور شده طراحی برد رو تغییر بده و بریدگی‌های خاصی روی اون ایجاد کنه.

بعد از جدا کردن تمام فلت‌ها با کمک یه اسپاجر پلاستیکی، حالا می‌تونی مادربرد اصلی رو به همراه ماژول دوربین‌ها با احتیاط از روی شاسی بلند کنی.

دوربین‌ها با قطع کردن دو تا فلت دیگه از پشت برد آزاد می‌شن. تو این مرحله هم حتما از ابزار پلاستیکی استفاده کن تا به قطعات ریز روی برد آسیبی نرسونی. ماژول دوربین سه‌گانه این گوشی شامل سه تا لنز با وظایف کاملا متفاوته: لنز بالا سمت راست: یه دوربین 40 مگاپیکسلی با دید عریض برای عکاسی اصلی. لنز پایین سمت راست: دوربین 20 مگاپیکسلی فوق‌عریض (Ultra Wide) برای ثبت تصاویر با زاویه دید خیلی وسیع.

لنز پایین سمت چپ: دوربین 8 مگاپیکسلی تله‌فوتو که قابلیت زوم اپتیکال 5 برابری رو بدون افت کیفیت بهت می‌ده. لنز فوق‌عریض تو این گوشی برای عکاسی از مناظر طبیعی و البته ثبت تصاویر ماکرو (از فاصله خیلی نزدیک) فوق‌العاده عمل می‌کنه.

پردازشگر قدرتمند تصویر تو این گوشی در کنار هوش مصنوعی، باعث می‌شه خروجی عکس‌های این سه تا لنز به شدت شفاف و خیره‌کننده باشه.

وقتی دوربین‌ها رو جدا کردیم، می‌تونیم یه نگاه دقیق به آیسی‌ها و قطعات روی مادربرد بندازیم. روی این سمت برد این قطعات مهم رو می‌بینیم:

← حافظه 128 گیگابایتی UFS ساخت شرکت توشیبا که سرعت انتقال دیتای بالایی داره.

← آیسی مدیریت تغذیه (PMIC) مدل Hi6421 ساخت HiSilicon که ولتاژ بخش‌های مختلف رو تامین می‌کنه.

← ماژول فرکانس رادیویی Skyworks برای پشتیبانی از باندهای ارتباطی مختلف.

← یه ماژول شبکه دیگه از Skyworks برای تقویت سیگنال‌های دریافتی.

سومین ماژول شبکه Skyworks برای پوشش‌دهی کامل امواج مخابراتی.

قطعه بعدی یه ماژول RF یکپارچه از برند Skyworks هست که پایداری آنتن‌دهی رو تضمین می‌کنه.

← تراشه ردیاب سیگنال HiSilicon Hi6422 که برای بهینه‌سازی مصرف انرژی در بخش آنتن استفاده می‌شه.

حالا مادربرد رو برمی‌گردونیم تا قطعاتی که روی سمت دیگه نصب شدن رو بررسی کنیم:

← حافظه رم LPDDR4X ساخت SKhynix که پردازنده اصلی Kirin 980 دقیقا زیر اون قرار گرفته و با هم پک شدن.

← کنترلر NFC ساخت NXP که برای پرداخت‌ها و ارتباطات نزدیک کاربرد داره.

← تراشه وای‌فای HiSilicon Hi1103 برای اتصال سریع و پایدار به شبکه‌های بی‌سیم.

← گیرنده و فرستنده امواج رادیویی (Transceiver) مدل Hi6363.

آیسی مدیریت تغذیه نمایشگر که ولتاژ مورد نیاز پنل صفحه رو تامین می‌کنه.

سوییچ آنالوگ تایپ سی ساخت ON Semiconductor برای مدیریت جریان و دیتای پورت شارژ.

← سوییچ آنالوگ دوگانه دیگه از همین برند برای مسیردهی سیگنال‌های مختلف روی برد.

بریم سراغ بریدگی بالای نمایشگر و قطعات ظریفش. مجموعه دوربین سلفی و سیستم تشخیص چهره رو با احتیاط بیرون میاریم. این بخش یه پکیج کامل از سنسورهای امنیتیه:

← پروژکتور نقطه‌ای (Dot projector) که هزاران نقطه نوری رو برای اسکن سه‌بعدی روی صورت می‌تابونه.

← دوربین سلفی 24 مگاپیکسلی که کیفیت فوق‌العاده‌ای برای عکاسی چهره داره.

← سنسور مجاورت و فاصله‌سنج که موقع تماس، صفحه رو خاموش می‌کنه.

← روشن‌کننده مادون قرمز (Flood illuminator) که کمک می‌کنه چهره تو تاریکی مطلق هم به راحتی تشخیص داده بشه.

سنسور تشخیص نور محیط برای تنظیم خودکار روشنایی صفحه نمایش.

دوربین مادون قرمز (IR Camera) که الگوی سه‌بعدی ساخته شده از چهره رو می‌خونه.

← یه سنسور مستطیلی و ناشناخته که به احتمال زیاد به همین شبکه امنیتی چهره مربوط می‌شه.

با کمک پنس، قطعات کوچیکی که زیر مادربرد باقی موندن رو هم بیرون میاریم تا فریم کاملا خالی بشه. یکی از این قطعات، یه برد متصل‌کننده برای دکمه‌های پاور و ولوم هست که چند تا آیسی ریز روی اون نصب شده:

← گیرنده انرژی شارژ بی‌سیم از برند IDT.

← تراشه نیمه‌هادی Lattice برای پردازش‌های منطقی و کنترلی.

← آمپلی‌فایر صوتی Cirrus Logic که کیفیت و بلندی صدای خروجی اسپیکر رو تقویت می‌کنه.

← درایور ال‌ای‌دی فلش دوربین ساخت Texas Instruments برای کنترل دقیق شدت نور فلش.

کارمون با بخش بالایی تموم شد؛ حالا وقتشه بریم سراغ قسمت پایین گوشی تا قطعات اونجا رو هم بررسی کنیم.

معمولا خشاب سیم‌کارت تو گوشی‌ها چیز خاصی برای بررسی نداره، اما تو این مدل قضیه متفاوته؛ چون این خشاب از یه استاندارد حافظه جدید به اسم نانو مموری (NM) پشتیبانی می‌کنه.

کارت‌های نانو مموری دقیقا هم‌اندازه یه سیم‌کارت نانو هستن و حدود 45 درصد فضای کمتری نسبت به کارت‌های MicroSD قدیمی اشغال می‌کنن.

هواوی خودش این کارت‌های حافظه رو تولید می‌کنه تا سرعت انتقال اطلاعات رو تضمین کنه و مانع از کندی گوشی به خاطر استفاده از مموری‌های بی‌کیفیت بشه.

به خاطر ابعاد کوچیک‌تر این کارت‌ها، هواوی تونسته کل خشاب سیم‌کارت رو هم جمع‌وجورتر طراحی کنه و فضای مفیدی داخل گوشی ذخیره کنه.

پورت شارژ تایپ سی (USB-C) روی یه فلت بزرگ سوار شده. این یه مزیت عالیه؛ چون اگه سوکت شارژ خراب بشه، نیازی نیست کل یه برد شارژ گرون رو عوض کنی و فقط همون فلت تعویض می‌شه.

تو این گوشی پرچمدار هم خبری از جک 3.5 میلی‌متری هدفون نیست. برای گوش دادن به موزیک باید از هدفون‌های تایپ سی یا تبدیل استفاده کنی.

جالبه که هواوی تو مدل‌های ارزون‌تر همین خانواده، جک هدفون رو نگه داشته. انگار کاملا مطمئن نیستن که تایپ سی بتونه کاملا جایگزین پورت‌های قدیمی بشه.

برد کارت‌خوان سیم‌کارت هم روی یه فلت جداگانه نصب شده و دقیقا کنار موتور ویبره سکه‌ای گوشی قرار گرفته.

حالا می‌ریم سراغ قلب تپنده گوشی، یعنی باتری. باید ببینیم هواوی چه ظرفیتی رو تو این فضا جا داده. خوشبختانه هواوی روی باتری نوارهای چسبی نارنجی‌رنگ تعبیه کرده که با کشیدن اون‌ها می‌تونی باتری رو خیلی راحت بیرون بیاری.

همیشه دیدن این زبانه‌های کششی جذابه، چون بدون نیاز به استفاده از حلال چسب و فقط با کمی کمک گرفتن از اسپاجر، باتری آزاد می‌شه و خطر خم شدن یا آسیب دیدنش به صفر می‌رسه. این باتری ظرفیت خیره‌کننده 4200 میلی‌آمپر ساعتی داره که برای تامین انرژی این سخت‌افزار قدرتمند حسابی لازمه.

ظرفیت این باتری تو زمان عرضه خودش، اکثر رقبا رو به راحتی کنار می‌زد و یکی از نقاط قوت اصلی این پرچمدار به حساب میومد.

برای جدا کردن صفحه نمایش، باید دوباره سراغ سشوار صنعتی بریم. لبه‌های نمایشگر با چسب‌های ضدآب به شدت محکمی به شاسی چسبیدن و نیاز به حرارت یکنواخت دارن. این پنل نمایشگر حاشیه‌های خمیده داره و رزولوشن بالاش نشون می‌ده با یه قطعه بسیار ظریف و البته گرون‌قیمت طرفیم.

تراکم پیکسلی بالای این صفحه نمایش باعث می‌شه تصاویر با جزئیات فوق‌العاده‌ای دیده بشن، اما همین خمیدگی و کیفیت بالا، حساسیت کار موقع تعویض رو بیشتر می‌کنه.

با استفاده از چند تا پیک بازکننده، خیلی آروم چسب‌های دور نمایشگر رو برش می‌دیم. دقت کن که ابزار رو زیاد داخل نبری تا به فلت‌های تصویر و سنسورهای زیر صفحه آسیبی نرسه.

یکی از مهم‌ترین تکنولوژی‌های این گوشی، یعنی حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر مونده که باید بررسیش کنیم. این سنسور دقیقا پشت پنل AMOLED چسبیده. تکنولوژی جذابی که باعث شد حسگرهای فیزیکی از روی بدنه گوشی‌ها حذف بشن.

← روی فلت این حسگر، یه آیسی کنترلر اختصاصی قرار داره که وظیفه پردازش اولیه اطلاعات اثر انگشت رو بر عهده داره.

برخلاف حسگرهای قدیمی که خازنی بودن، این حسگر از نوع اپتیکال (نوری) هست. در واقع مثل یه دوربین مینیاتوری عمل می‌کنه که از خطوط انگشتت عکس می‌گیره.

وقتی انگشتت رو روی صفحه می‌ذاری، پنل نور زیادی به انگشت می‌تابونه و سنسور از طریق بازتاب این نور، شیارهای اثر انگشتت رو با دقت اسکن می‌کنه.

← زیر نمایشگر، علاوه بر سنسور اثر انگشت، آیسی کنترلر تاچ (لمس) صفحه هم نصب شده که فرمان‌های لمسی رو دریافت می‌کنه.

خب، به پایان این کالبدشکافی پرماجرا رسیدیم. تمام قطعات رو بیرون آوردیم و متوجه شدیم هواوی تو این مدل از یه معماری داخلی به شدت فشرده و پر از فلت استفاده کرده.

باز کردن این گوشی به خاطر چسب‌های محکم و طراحی پیچیده مادربرد، نیاز به حوصله و دقت خیلی بالایی داره تا قطعه‌ای آسیب نبینه.

اگه تو کار تعمیراتی و همیشه دنبال یادگیری ترفندهای جدید برای باز کردن گوشی‌های روز بازار هستی، مقالات آیسی‌مدار می‌تونه خیلی به دردت بخوره.

تعمیر کردن میت 20 پرو کار راحتی نیست؛ چسب‌های قوی شیشه پشت و جلو در کنار تعداد زیاد فلت‌های داخلی، باعث می‌شه برای هر تعمیری وقت و انرژی زیادی بذاری.

← نکته مثبت اینه که خیلی از قطعات ماژولار هستن و تعویض باتری هم دردسر زیادی نداره.

← برای رسیدن به باتری، نیازی به باز کردن قطعات اصلی نیست و فقط با برداشتن قاب پشت و فریم میانی کار انجام می‌شه.

← پیچ‌ها از نوع استاندارده، اما حجم چسب استفاده شده تو بعضی بخش‌ها زیاده.

← طراحی ساندویچی مادربرد باعث شده تعداد فلت‌ها بیشتر از حد معمول باشه که زمان تعمیر رو بالا می‌بره.

← شیشه‌ای بودن پشت و جلوی گوشی، ریسک شکستگی موقع باز کردن رو به شدت افزایش می‌ده.

← برای تعویض صفحه نمایش، مجبوری تقریبا تمام قطعات گوشی رو باز کنی تا بتونی پنل رو آزاد کنی.

← اگه صفحه نمایش بشکنه، احتمالش زیاده که مجبور بشی سنسور اثر انگشت زیر اون رو هم کالیبره یا تعویض کنی. برای دسترسی به نقشه‌ها و راهنماهای دقیق‌تر این مدل و مدل‌های دیگه، حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو نصب کن و به همکارات هم معرفی کن تا موقع کار به مشکل نخوری. موفق باشی!