کالبدشکافی و بررسی تخصصی هواوی Mate 30 Pro

این گوشی شاید ظاهرش شبیه ماشین لباسشویی باشه، ولی تنها کاری که نمی‌تونه بکنه شستن لباساته! بیا یه نگاهی به مشخصات هیولایی که امروز زیر دستمون (مدل چینی LIO-AL00) افتاده بندازیم:

← صفحه‌نمایش 6.53 اینچی OLED با رزولوشن 2400 در 1176 پیکسل (حدود 409 پیکسل در هر اینچ).

← پردازنده قدرتمند Kirin 990 با پردازنده مرکزی 8 هسته‌ای، پردازنده گرافیکی 16 هسته‌ای Mali-G76 و واحد پردازش عصبی (NPU).

← دوربین‌های چهارگانه خفن در پشت: لنز 40 مگاپیکسلی با دیافراگم ƒ/1.8، لنز 40 مگاپیکسلی ƒ/1.6، لنز 8 مگاپیکسلی ƒ/2.4 با زوم اپتیکال 3 برابری، و یه دوربین تشخیص عمق سه‌بعدی.

← دوربین سلفی 32 مگاپیکسلی، به همراه یه دوربین تشخیص عمق سه‌بعدی دیگه برای جلو.

گواهی IP68 برای مقاومت در برابر آب و گردوغبار، پورت USB-C (البته بدون جک هدفون!).

سخت‌افزار تشخیص چهره، تشخیص حرکات دست (Gesture) و حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر.

اگه این گوشی رو کنار Mate 20 X 5G غول‌پیکر بذاری، می‌بینی که هنوزم اون مدل بزرگ‌ترین عضو خانواده میت به حساب میاد و Mate 30 Pro کنارش کوچیک به نظر می‌رسه.

اما وقتی به ضخامت برآمدگی دوربین نگاه کنی، می‌بینی که برآمدگی 1.1 میلی‌متری دوربین Mate 30 Pro بیش از دو برابر برآمدگی 0.4 میلی‌متری نسل قبلیش یعنی Mate 20 Pro هست!

در همین حال، انحنای شدید 88 درجه‌ای لبه‌های نمایشگر، ظاهر خیلی جذابی به گوشی داده، ولی از اون طرف باعث می‌شه که نگه داشتن قاب پشتی لیز گوشی تو دست یکم سخت بشه.

این گوشی تو جعبه‌اش یه قاب محافظ هم داره که لبه‌های کناریش بریدگی داره تا بتونی به دکمه‌های لمسی تنظیم صدا دسترسی داشته باشی. البته همین بریدگی‌ها ممکنه کارایی قاب رو برای محافظت کم کنه.

ما خیلی کنجکاویم ببینیم این لبه‌های خمیده نمایشگر از داخل چطوری طراحی شدن. تجربه ثابت کرده که باز کردن نمایشگرهای خمیده همیشه یه دردسر بزرگه!

تو قسمت بالای صفحه هم، دوربین اضافی تشخیص عمق سه‌بعدی فضای خیلی بیشتری رو نسبت به بریدگی قطره‌ای کوچیک نسل قبلی اشغال کرده.

با اینکه صفحه‌نمایش این گوشی خیلی جذابه، اما مطمئنیم که باید در مرحله آخر باز بشه. پس کارمون رو با روش کلاسیک خودمون یعنی باز کردن قاب پشتی با ساکشن کاپ و ابزار پلاستیکی شروع می‌کنیم.

از اونجایی که حسگر اثر انگشت زیر صفحه‌نمایش قرار داره، نباید نگران پاره شدن فلت‌های مزاحم زیر قاب پشتی باشیم؛ البته به جز فلت فلش دوربین که باید حواسمون بهش باشه.

خوشبختانه بدون هیچ دردسری از این مرحله رد شدیم! قاب پشتی با کمی ملایمت خیلی تمیز جدا می‌شه. تمام قطعاتی که از بیرون دیده می‌شدن، یا روی فریم پلاستیکی دوربین سوار شدن یا با خیال راحت داخل ماژول دوربین جا گرفتن؛ پس اینجا هیچ فلت پنهانی وجود نداره که بخواد پاره بشه.

با باز کردن چند تا پیچ با پیچ‌گوشتی چهارسو، فریم پلاستیکی محافظ رو که شامل فلش دوربین، کویل NFC و کویل شارژ بی‌سیم هست، به راحتی جدا می‌کنیم.

وقتی این فریم مزاحم رو برداشتیم، به یه فلت ارتباطی Y شکل بزرگ می‌رسیم که پورت USB-C، مادربرد و برد ثانویه رو به هم وصل می‌کنه. نکته جالبش اینه که روی این فلت یه فلش راهنما کشیدن تا جهت درست وصل کردنش رو بهت نشون بده و اشتباه نکنی.

تنها چیزی که الان بین ما و درآوردن باتری فاصله انداخته، همین فلت بزرگ ارتباطیه که مثل مار روی باتری چنبره زده!

با اینکه باز کردن این فلت‌ها یکم وقت‌گیره، اما ما این طراحی رو به فلت‌هایی که زیر باتری قایم می‌شن و موقع اهرم کردن باتری احتمال پارگی دارن، ترجیح می‌دیم.

باتری با استفاده از همون چسب‌های کششی آشنا و زبانه‌های راهنما بیرون میاد. این زبانه‌های نارنجی‌رنگ دستورالعمل‌های خوبی روشون دارن که کار رو خیلی راحت می‌کنن.

این باتری 4500 میلی‌آمپرساعتی ولتاژ 3.85 ولت و توان چشمگیر 17.32 وات‌ساعت داره. این مقدار کمی بیشتر از باتری 16.04 وات‌ساعتی مدل‌های قبلی مثل Mate 20 X یا P30 Pro هست و خیلی از رقبای سرسختش جلوتره.

این چهار تا لنز دقیقا همون چیزی هستن که هواوی مانور تبلیغاتی زیادی روشون داده و واقعا هم حق داره. بیا ببینیم چه مجموعه خفنی اینجاست:

← دوربین 40 مگاپیکسلی Cine با دیافراگم ƒ/1.8 که از سنسور 1/1.54 اینچی IMX608 با الگوی کلاسیک RGGB استفاده می‌کنه و خروجی با فرمت 3:2 می‌ده.

← دوربین 40 مگاپیکسلی SuperSensing با دیافراگم ƒ/1.6، لرزشگیر اپتیکال (OIS)، الگوی اختصاصی RYYB هواوی و سنسور 1/1.7 اینچی IMX600 که با فرمت 4:3 عکس می‌گیره.

گفته می‌شه این دوربین می‌تونه ویدئوهای فوق آهسته با سرعت 7680 فریم بر ثانیه ضبط کنه! شاید به همین خاطره که یه برد کوچیک وسط مسیر دیتای این دوربین قرار گرفته که احتمالا یه پردازنده سیگنال تصویر (ISP) اختصاصی برای پردازش این حجم از داده‌های ویدئویی اسلوموشن هست.

← لنز تله‌فوتو 8 مگاپیکسلی با دیافراگم ƒ/2.4 و لرزشگیر اپتیکال روی سنسور OV08A10 که زوم اپتیکال 3 برابری، هیبریدی 5 برابری و دیجیتال تا 30 برابر بهت می‌ده.

← دوربین تشخیص عمق سه‌بعدی برای افکت‌های ویدئویی لحظه‌ای.

چیزی که روی مادربرد باقی مونده، به نظر می‌رسه ماژول پرتاب‌کننده نقطه (Dot Projector) باشه که به دوربین سه‌بعدی کمک می‌کنه تا محیط رو اسکن کنه.

با کمی دقت و اهرم کردن کانکتورها با اسپاجر، سه تا دوربین جلویی گوشی رو هم آزاد می‌کنیم. اولش یکم گیج شدیم که چرا هواوی تو لیست مشخصاتش فقط به دو تا دوربین سلفی اشاره کرده بود، تا اینکه فهمیدیم یکی از این سنسورها در واقع همون "سنسور تشخیص حرکات دست" (Gesture Sensor) هست که جای دیگه‌ای معرفی شده بود.

این ماژول دوقلو شامل یه دوربین سلفی بزرگ 32 مگاپیکسلی (سنسور IMX616) در سمت راست و همون دوربین 2.4 مگاپیکسلی تشخیص حرکت (سنسور IMX332) در سمت چپ می‌شه.

ماژول تکی هم دوربین تشخیص عمق سه‌بعدی با سنسور IMX516 هست که احتمالا برای باز کردن قفل با چهره و ایجاد افکت‌های عمق در عکس‌های سلفی استفاده می‌شه.

حالا که دوربین‌ها رو برداشتیم، یادمون میاد که این گوشی فقط از هفت تا دوربین تشکیل نشده و کلی قطعات دیگه هم اینجاست: پورت USB-C به همراه فلت Y شکل ارتباطیش. یه برد ثانویه کوچیک که خشاب سیم‌کارت پشتش قرار گرفته. بلندگو که داخل یه فریم پلاستیکی محکم شده. و در نهایت، اسکنر اثر انگشت اپتیکال ساخت شرکت SYNAPTICS.

می‌دونی ویژگی مشترک همه این قطعات چیه؟ اینکه همشون ماژولار هستن و می‌تونی اون‌ها رو به صورت جداگانه و خیلی راحت تعویض کنی!

در قسمت بالایی گوشی هم یه عالمه کابل‌های کواکسیال درهم‌تنیده می‌بینیم که برای آنتن‌دهی استفاده می‌شن.

با این همه قطعه‌ای که تو گوشی چپونده شده، مادربرد طوری طراحی شده که بتونه از کوچک‌ترین فضای باقیمونده هم استفاده کنه. بریم ببینیم روی این برد ارزشمند چه آیسی‌هایی پیدا می‌کنیم:

← آیسی مدیریت تغذیه HiSilicon Hi6421.

← یه آیسی مدیریت تغذیه دیگه از نوع HiSilicon Hi6422.

← آیسی گیرنده شارژ بی‌سیم ساخت STMicroelectronics BWL68.

← آیسی مدیریت باتری Halo Micro HL1506F1.

ماژول پرتاب‌کننده نقطه (Dot Projector).

یه میکروفون کوچیک.

زیر مادربرد، یه صفحه مسی می‌بینیم که تا پایین سمت چپ فریم کشیده شده. این طراحی خیلی شبیه به سیستم خنک‌کننده قدرتمندی هست که تو گوشی Mate 20 X 5G دیده بودیم و برای دفع حرارت استفاده می‌شه.

اون روی مادربرد هم پر از آیسی‌های مهمه:

← رم 8 گیگابایتی LPDDR4X ساخت SKhynix که پردازنده قدرتمند Kirin 990 دقیقا زیر اون لایه شده.

← حافظه داخلی 256 گیگابایتی UFS ساخت توشیبا (Kioxia).

← ماژول وای‌فای HiSilicon Hi1103.

← یه پد خالی که ظاهرا تو نسخه 5G این گوشی، ماژول فرانت‌اند مربوط به شبکه روی اون نصب می‌شه.

فرستنده و گیرنده رادیویی HiSilicon Hi6363.

آیسی مدیریت تغذیه HiSilicon Hi6526.

← کنترلر NXP 80T37 که احتمالا همون چیپ NFC هست.

حالا نوبت می‌رسه به درآوردن درایور اسپیکر القایی؛ همون تکنولوژی جذابی که قبلا هم تو کالبدشکافی‌های سری پرو دیده بودیم.

این قطعه کوچیک، با لرزوندن خود صفحه‌نمایش صدا رو تولید می‌کنه و عملا جایگزین اسپیکر مکالمه سنتی شده. ترفند خیلی جالبیه، ولی معایب خودش رو هم داره: یه قطعه اضافه‌ست که موقع تعویض صفحه باید جابجا بشه و اگه صفحه‌نمایشت بشکنه و تو این ناحیه آسیب ببینه، احتمالا کیفیت صدای مکالمه‌ات هم به شدت افت می‌کنه.

و اما اینجا چی داریم؟ به نظر میاد اون موتور ویبره دایره‌ای و کوچیک قدیمی جای خودش رو به یه موتور خطی مستطیلی‌شکل و قدرتمند داده.

وقتی قاب این قطعه مرموز رو مثل یه قوطی کنسرو باز کردیم، دیدیم که بله، با یه موتور ویبره خطی در راستای محور X طرفیم. به نظر می‌رسه ترندی که از سال‌ها پیش شروع شده بود، بالاخره بین بقیه سازنده‌ها هم جا افتاده. حالا دیگه شرکت‌های بزرگی مثل هواوی هم به این نتیجه رسیدن که موتورهای ویبره بزرگ‌تر و دقیق‌تر، حس بهتری موقع کار با گوشی به کاربر می‌دن و بازخورد لمسی (Haptic) خیلی بهتری دارن.

حالا می‌رسیم به غول مرحله آخر: صفحه‌نمایش با انحنای شدید! فاصله و حاشیه بین نمایشگر و فریم تقریبا صفره و کار رو خیلی سخت می‌کنه.

با حرارت دادن طولانی و استفاده از ابزارهای بازکننده، تونستیم یه شکاف کوچیک ایجاد کنیم و با احتیاط لبه‌های خمیده رو برش بدیم. بالاخره پیک‌های بازکننده ما تونستن چسب‌های لبه رو بشکافن و راه رو باز کنن... ... و در نهایت به چیزی که منتظرش بودیم رسیدیم؛ صفحه‌نمایش بدون آسیب جدا شد.

این صفحه‌نمایش فقط با یه کانکتور نسبتا کوچیک به برد وصل می‌شه. این در حالیه که خیلی از گوشی‌های جدید، دو تا فلت جداگانه برای تصویر و تاچ دارن.

این گوشی تا خرخره پر از قطعات ماژولار و تکنولوژی‌های پیشرفته‌ست. با دیدن این حجم از قطعات درهم‌تنیده، شاید بتونیم یه جورایی بهشون حق بدیم که چرا فضایی برای جک هدفون نذاشتن (هرچند ما هنوز هم دلمون برای جک هدفون تنگ می‌شه!). با این اوصاف، بیا بریم سراغ جمع‌بندی نهایی و امتیاز تعمیرپذیری این گوشی پرچمدار.

در نهایت، ما تو آیسی‌مدار به تعمیرپذیری گوشی هواوی Mate 30 Pro نمره متوسط 5 از 10 رو می‌دیم (نمره 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر). اگه از این آموزش لذت بردی و برات مفید بود، حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو نصب کن و به همکارهای تعمیرکارت هم معرفی کن تا به دنیایی از نقشه‌ها و آموزش‌های تخصصی دسترسی داشته باشن. دلایل این امتیاز رو با هم مرور می‌کنیم:

← تقریبا تمام قطعات داخلی ماژولار هستن و می‌تونی اون‌ها رو به صورت مستقل و راحت تعویض کنی.

← تو کل گوشی فقط از پیچ‌های استاندارد چهارسو استفاده شده و نیازی به پیچ‌گوشتی‌های خاص نیست.

← اگه بتونی از سد قاب پشتی، فریم پلاستیکی و چند تا فلت بگذری، تعویض باتری به خاطر وجود چسب‌های کششی نسبتا راحته.

← برای دسترسی و تعمیر بعضی از قطعات، باید خیلی از بخش‌های گوشی رو باز کنی که یکم زمان‌بره.

← صفحه‌نمایش رو می‌شه بدون درآوردن باتری باز کرد، اما جدا کردنش به خاطر انحنای شدید و فلت‌های مزاحم، کار به شدت سختیه.

← شیشه‌ای بودن قاب پشت و جلو و چسب‌کاری محکم اون‌ها، خطر شکستگی موقع تعمیر رو به شدت بالا می‌بره و هر تعمیری رو سخت و پرریسک می‌کنه.