کالبدشکافی و بررسی قطعات فیت‌بیت One

جدا کردن قاب فلزی پشتی کار سختی نیست. این قطعه فقط با یه چسب انعطاف‌پذیر سر جاش محکم شده. کافیه یه ابزار نوک‌تیز رو ببری زیر لبه‌ها و کمی اهرم کنی تا قاب فلزی راحت کنده بشه.

وقتی قاب رو برداشتی، می‌تونی شیارها و حفره‌های بزرگی رو روی قسمت پشتی قاب پلاستیکی دستگاه ببینی که برای جاگیری قطعات طراحی شدن.

← به اون سوراخ خیلی ریز روی قاب فلزی دقت کن؛ این سوراخ دقیقا با یه حفره که واشر لاستیکی داره روی قاب پلاستیکی تراز می‌شه. جلوتر می‌گیم که این سوراخ برای چیه.

← یه قسمت کوچیک هم داخل قاب فلزی تراش خورده که به نظر می‌رسه برای ایجاد فضای کافی برای چرخش موتور ویبره دستگاه طراحی شده.

قاب پلاستیکی فیت‌بیت از دو نیمه تشکیل شده که محکم به هم چسبیدن. برای باز کردنش باید یه کاتر دقیق برداری و خیلی باحوصله روی خط اتصال این دو نیمه برش ایجاد کنی.

تو هر دو انتهای قاب، گیره‌های پلاستیکی وجود داره. حواست باشه اگه کاتر رو خیلی عمیق فرو کنی، ممکنه این گیره‌ها رو ناخواسته ببری و بشکنی. بعد از برش کامل دور تا دور دستگاه، حالا قاب جلویی خیلی تمیز و راحت از بدنه اصلی جدا می‌شه.

داخل قاب جلویی می‌تونی صفحه نمایش LCD رو ببینی. این نمایشگر با یه کابل فلت به مادربرد وصل شده و حسابی روی برد محکم چسبیده. دقیقا بالای نمایشگر و در امتداد سمت راست بدنه، آنتن دستگاه قرار گرفته که برای ارتباطات بی‌سیم استفاده می‌شه.

تلاش برای بلند کردن شیشه LCD فقط باعث شکستن و نابودی اون می‌شه. زیرش هم قطعه خاص و جذابی وجود نداره، پس بهتره بی‌خیال باز کردنش بشی.

مادربرد خیلی راحت و بدون هیچ دردسری از داخل قاب پشتی پلاستیکی بیرون میاد. به طراحی پشت برد دقت کن؛ باتری روی یه سری پایه‌های نگه‌دارنده سوار شده تا فاصله استانداردی با مدار داشته باشه.

باتری با یه تیکه فوم چسبناک به مادربرد متصل شده تا سر جاش محکم بمونه. اگه این فوم رو با احتیاط ببری، باتری آزاد می‌شه و می‌تونی اون رو از روی برد بلند کنی.

حالا وقتشه بریم سراغ قطعات جالب‌تر و جذاب‌تر این گجت کوچیک. روی یکی از چیپ‌ها یه برچسب کددار خورده که احتمالا برای کنترل موجودی تو کارخونه است. این برچسب رو می‌کنیم تا ببینیم زیرش چه آیسی‌هایی قایم شدن.

تو قسمت پایین مادربرد، می‌تونی پین‌های فنری رو ببینی که مستقیم به کانکتورهای شارژ دستگاه وصل می‌شن تا باتری رو شارژ کنن. مدار کنترل توان باتری هم درست نزدیک پایانه‌های خود باتری، خیلی جمع‌وجور بسته‌بندی شده.

حالا یه نمای عالی از تمام چیپ‌ها و سنسورهای داخلی داریم که قلب تپنده این دستگاه رو تشکیل می‌دن:

← میکروکنترلر مبتنی بر آرم (ARM) مدل STM32L 151.

← چیپ بلوتوث nRF8001 برای ارتباط بی‌سیم با موبایل.

← شتاب‌سنج دستگاه که با کد 8304 AE علامت‌گذاری شده و وظیفه ثبت حرکات رو داره.

← سنسور ارتفاع‌سنج مدل MS5607-02BA03 برای تشخیص تغییر ارتفاع.

مدار محافظ باتری که جلوی نوسانات و مشکلات شارژ رو می‌گیره.

← باتری لیتیوم‌پلیمری دستگاه.

موتور ویبره کوچیکی که مستقیم روی مادربرد نصب شده.

یادت میاد تو مراحل قبل گفتیم یه سوراخ روی قاب هست؟ اون حفره برای سنجش فشار هوا و کارکرد ارتفاع‌سنج تعبیه شده. این سوراخ با یه تیکه کاغذ و یه حلقه فومی محافظت می‌شه. از اون طرف، لایه داخلی قاب پلاستیکی دقیقا روی یه واشر فومی که دور سنسور ارتفاع‌سنج روی برد قرار داره، فشرده می‌شه.

این نوع طراحی هوشمندانه باعث می‌شه دستگاه در برابر عرق کردن موقع ورزش مقاوم باشه، اما اصلا به این معنی نیست که کاملا ضدآبه!

به پایان این کالبدشکافی رسیدیم. همون‌طور که دیدی، باز کردن فیت‌بیت One بدون بریدن قاب و آسیب زدن به اون امکان‌پذیر نیست. طراحی این دستگاه جوریه که عملا برای تعمیر ساخته نشده و هر تلاشی برای باز کردنش، همون مقاومت نسبی در برابر رطوبت و عرق رو هم از بین می‌بره. تو همین بررسی هم دیدیم که صفحه نمایش چقدر حساسه و با کمترین فشاری می‌شکنه.

با این حال، بررسی معماری داخلی و نحوه چیدمان این همه سنسور تو یه فضای به این کوچیکی، کلاس درس خوبی برای طراحی الکترونیک بود. امیدوارم از این کالبدشکافی تو تیم آیسی‌مدار لذت برده باشی. اگه دوست داشتی، لینک این مقاله رو برای رفقای اهل تکنولوژی‌ات بفرست تا اونا هم با دل‌وروده این گجت آشنا بشن!