کالبدشکافی و بررسی قطعات فیت‌بیت سنس

قبل از اینکه دل و روده دستگاه رو بریزیم بیرون، بیا اول یه نگاهی بندازیم ببینیم فیت‌بیت سنس رو کاغذ چه مشخصات جذابی برامون آورده:

← صفحه نمایش 1.58 اینچی از نوع AMOLED

← حافظه داخلی 4 گیگابایتی

← سنسور جدید نوار قلب (ECG) در کنار سنسور دمای پوست و حسگر ضربان قلب اپتیکال استاندارد

← پشتیبانی از وای‌فای، NFC، بلوتوث نسخه 5.0 و البته GPS داخلی

مقاومت در برابر نفوذ آب تا عمق 50 متری

علاوه بر اینا، سنسورهای دیگه‌ای مثل ژیروسکوپ، ارتفاع‌سنج، شتاب‌سنج 3 محوره و سنسور نور محیط هم تو این ساعت تعبیه شدن. برای اینکه درک بهتری از ابعادش داشته باشی، تو تصویر می‌تونی فیت‌بیت آیونیک رو سمت چپ و اپل واچ سری 6 رو سمت راست ببینی.

راستش رو بخوای مرحله اول باز کردن ساعت رو تو عکس‌ها نیاوردیم، چون فقط شامل کلی حرارت دادن و با احتیاط اهرم کردن بود! مثل اپل واچ، ضدآب بودن فیت‌بیت سنس به این معنیه که یه لایه خیلی نازک و سرسخت از چسب، بین صفحه نمایش و بدنه ساعت قرار گرفته.

حتی با وجود سشوار صنعتی و ابزارهای خیلی نازک، باز کردن این صفحه کار به شدت سختیه. وجود پنل حساس OLED زیر شیشه و فلت‌هایی که دقیقا لبه‌های دستگاه قرار دارن، ریسک آسیب به قطعات رو حسابی بالا می‌بره.

با وجود خطراتی که موقع باز کردن لبه‌ها هست، جای شکرش باقیه که فلت صفحه نمایش به اندازه کافی بلنده. این یعنی وقتی از سد چسب‌های قدرتمند گذشتیم، می‌تونیم با خیال راحت صفحه رو بلند کنیم.

زیر صفحه نمایش به یه براکت فلزی کوچیک می‌رسیم که با پیچ‌های ریز T2 Torx سر جاش محکم شده و روی کانکتورها رو پوشونده. باز کردن این پیچ‌ها با کیت ابزار مناسب اصلا کاری نداره.

وقتی براکت رو برداشتیم، می‌بینیم که چند تا پیچ Torx دیگه و یه سری کانکتور، مادربرد سبزرنگ رو سر جاش نگه داشتن. البته برد اصلی تنهایی بیرون نمیاد! باتری هم با یه چسب ملایم به زیر برد چسبیده و باهاش بلند می‌شه.

ظرفیت این باتری 1.02 وات‌ساعت (معادل 266 میلی‌آمپر ساعت با ولتاژ 3.85 ولت) هست. اگه بخوایم مقایسه کنیم، یه مقدار ضعیف‌تر از باتری 1.17 وات‌ساعتی اپل واچ سری 6 و خیلی کمتر از باتری 2.16 وات‌ساعتی اپل واچ اصلیه.

با وجود اینکه مرحله اول و باز کردن چسب‌ها خیلی سخت بود، اما حالا می‌بینیم که طراحی داخلی فیت‌بیت سنس خیلی ساده‌تر از اپل واچه. این برای ما تعمیرکارها یه خبر عالیه؛ یعنی باتری، برد و صفحه نمایش فقط تو چند مرحله در دسترس هستن!

برخلاف اپل واچ‌ها که قطعاتشون زیر رزین مخفی شده، فیت‌بیت تمام چیپ‌هاش رو راحت در معرض دید گذاشته تا دقیق بررسیشون کنیم. بیا ببینیم رو این برد چه خبره:

← چیپ MT3333 که همون سیستم روی چیپ (SoC) برای GPS هست.

← حافظه فلش 4 گیگابایتی مدل EMMC04G-M627.

← پردازنده اصلی دستگاه که مدل Fitbit FBT18SW با معماری ARM هست.

← تراشه USI که به احتمال خیلی زیاد ماژول وای‌فای ساعت محسوب می‌شه.

کدک هوشمند صوتی Logic CS47L35 همراه با پردازشگر سیگنال دیجیتال (DSP) کم‌مصرف برای صدا.

درایور تقویت‌کننده هپتیک (ویبره) مدل Logic CS40L25B.

← چیپ امنیتی NXP SN100T.

بررسی قطعات روی برد رو ادامه می‌دیم:

← تراشه Maxim Integrated که یه سنسور یکپارچه آنالوگ برای اندازه‌گیری سیگنال‌های زیستی بدن (مثل Bioimpedance) هست.

← شتاب‌سنج و ژیروسکوپ Bosch Sensortec BHI160 که هاب سنسور هم داخلش تعبیه شده.

← شتاب‌سنج 3 محوره MEMS که به احتمال زیاد ساخت شرکت STMicroelectronics هست.

← حافظه رم سلولی (CRAM) با ظرفیت 128 مگابیت مدل JSC283SP16ATDT-70LF ساخت Jeju Semiconductor.

آیسی مدیریت تغذیه (PMIC) که احتمالا مدل BQ25152 از شرکت Texas Instruments باشه.

مبدل باک بوست (Buck-boost) از شرکت Texas Instruments.

← سوئیچ آنالوگ 4 کاناله مدل TMUX1111 ساخت Texas Instruments.

دو تا براکت فلزی دیگه هم گوشه‌های قاب بدنه جاسازی شدن که قطعات مهمی رو سر جاشون نگه می‌دارن: یه طرف اسپیکر و سنسور فشار قرار گرفته، و طرف دیگه میکروفون، موتور ویبره و یه دکمه لمسی خازنی. به جز موتور ویبره، بقیه این قطعات مستقیم به برد سنسور که کف قاب قرار داره وصل هستن و اتصالشون هم از نوع لحیم‌کاریه.

حتی اگه تو لحیم‌کاری خیلی حرفه‌ای باشی، باز هم کار سختی در پیش داری؛ چون این برد سنسور زیر یه صفحه فلزی قرار گرفته و کل مجموعه با یه چسب دائمی و خیلی قوی سر جاش کیپ شده. درآوردنش بدون آسیب زدن به قطعات تقریبا غیرممکنه.

دور لبه‌های صفحه نمایش هم دو تا براکت فلزی مجزا وجود داره که وظیفه‌شون خوندن سطح فعالیت الکترودرمال (EDA) پوست و گرفتن نوار قلب هست.

ما تو این بررسی به اندازه کافی با چسب‌های سخت سر و کله زدیم، پس کالبدشکافی قطعات رو همینجا به پایان می‌رسونیم! با اینکه مرحله باز کردن صفحه نمایش اصلا چنگی به دل نمی‌زنه و سخته، اما خبر خوب اینه که بیشتر قطعات حیاتی این ساعت فیت‌بیت به راحتی در دسترس هستن و می‌شه عوضشون کرد. در کل، روند باز کردنش کاملا سرراست بود.

متاسفانه یه سری از قطعات مهم با برد سنسور یکی شدن و چون این برد با چسب دائمی محکم شده، تعمیر اون بخش‌ها حسابی دردسرسازه. حالا وقتشه که این بررسی جذاب رو با یه امتیازدهی تموم کنیم.

خب رفقا، رسیدیم به آخر این کالبدشکافی. فیت‌بیت سنس تو بررسی‌های تیم آیسی‌مدار تونست امتیاز 5 از 10 رو برای تعمیرپذیری به دست بیاره (یادت باشه 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر). بیا دلایلش رو با هم مرور کنیم:

← تعویض بندهای ساعت خیلی راحته (هرچند که بندهاش طراحی اختصاصی دارن و استاندارد نیستن).

← تو کل دستگاه به طور منطقی و درست از پیچ‌های استاندارد استفاده شده که کار تعمیرکار رو راحت می‌کنه.

← چون اول از همه باید صفحه نمایش باز بشه، تعویض ال‌سی‌دی فقط به چند مرحله نیاز داره؛ اما همون چند مرحله اول به شدت سخته و احتمال آسیب دیدن صفحه خیلی بالاست.

← باتری زیر مادربرد پنهان شده، اما به محض باز کردن ساعت می‌تونی کانکتورش رو جدا کنی و درآوردنش دردسر زیادی نداره.

← قطعاتی که زیر باتری قرار دارن (مثل سنسورها) ماژولار نیستن و به خاطر چسب فوق‌العاده قوی‌شون، درآوردنشون حسابی مکافات داره. امیدوارم از این مقاله لذت برده باشی، اگه دوست داری کالبدشکافی گجت‌های دیگه رو هم ببینی، حتما به بقیه آموزش‌های آیسی‌مدار سر بزن!