کالبدشکافی هواوی P9؛ راز دوربین‌های دوقلوی لایکا و کپی‌برداری از پیچ‌های آیفون

هواوی تو این مدل یه گوشی تمام‌فلزی لوکس و خوش‌تراش ساخته. اما آیا مشخصات سخت‌افزاریش هم به اندازه ظاهرش جذابه؟ بیا یه مروری بکنیم:

← نمایشگر 5.2 اینچی از نوع IPS-NEO LCD با رزولوشن 1080 در 1920 پیکسل (تراکم حدود 423 پیکسل در هر اینچ).

← پردازنده هشت هسته‌ای اختصاصی Huawei Kirin 955 (شامل 4 هسته 2.5 گیگاهرتزی Cortex-A72 و 4 هسته 1.8 گیگاهرتزی Cortex-A53) به همراه پردازنده گرافیکی Mali-T880 MP4.

← دوربین‌های دوگانه 12 مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.2، لنز 27 میلی‌متری لایکا و فلش ال‌ای‌دی دوگانه؛ در کنار دوربین سلفی 8 مگاپیکسلی.

← حافظه داخلی 32 یا 64 گیگابایتی که با کارت MicroSD (تا 128 گیگابایت دیگه) قابل ارتقاست.

سنسور اثر انگشت که روی قاب پشتی جا خوش کرده.

سیستم‌عامل پیش‌فرض اندروید 6.0 (Marshmallow).

هواوی تو طراحی قاب پشتی گوی سبقت رو از اپل دزدیده و یه گوشی فلزی باریک ساخته که اصلا خبری از اون برآمدگی رو اعصاب دوربین توش نیست.

خطوط آنتن، لبه‌های تراش‌خورده، آلومینیوم برس‌خورده و... صبر کن ببینم، پیچ‌های Pentalobe؟ به نظر می‌رسه طراح‌های P9 قوانین طراحی آیفون رو مو به مو اجرا کردن، حتی تا استفاده از همون پیچ‌های ستاره‌ای پنج‌پر دردسرساز.

این اولین باریه که می‌بینیم یه شرکت خارج از اکوسیستم اپل، از این پیچ‌های کوچیک Pentalobe استفاده می‌کنه. فقط می‌تونیم امیدوار باشیم که این یه استثنا باشه و تبدیل به یه ترند بین بقیه برندها نشه.

واقعا هیچ دلیل منطقی و فنی‌ای برای استفاده از پیچ‌های Pentalobe وجود نداره. این پیچ‌ها خیلی کم‌عمق هستن و لبه‌های گردی دارن که باعث می‌شه خیلی راحت هرز بشن (اصطلاحا ببرن). تنها دلیلی که شرکت‌ها ازشون استفاده می‌کنن اینه که جلوی باز کردن گوشی توسط کاربرهای عادی رو بگیرن.

چون طراحی این گوشی خیلی شبیه آیفونه، حدس زدیم شاید موقع باز کردن قاب پشتی، فلت سنسور اثر انگشت مثل یه تله عمل کنه و پاره بشه. پس از ابزار iSclack استفاده می‌کنیم تا قاب رو با احتیاط و کنترل‌شده باز کنیم.

اما جالبه بدونی هواوی این مشکل رو خیلی هوشمندانه حل کرده! اونا از یه فلت بلند آکاردئونی‌شکل استفاده کردن که اجازه می‌ده قاب پشتی تقریبا به‌طور کامل از گوشی جدا بشه، بدون اینکه به فلت فشاری بیاد و قطع کردنش رو خیلی راحت کرده.

حالا با یه کم حرارت دادن و کمی اهرم کردن ملایم، می‌تونیم سنسور اثر انگشت رو که ظاهر خیلی آشنایی هم داره، از قاب جدا کنیم.

بریم سراغ دل و روده گوشی! اول از همه براکت‌های فلزی و پیچ‌ها رو باز می‌کنیم تا به مهم‌ترین قدم، یعنی قطع کردن اتصال باتری برسیم.

اولین قطعه‌ای که از برد جدا می‌شه: دوربین سلفی 8 مگاپیکسلی با دیافراگم ƒ/2.4 هست که کانکتورش فقط با یه تیکه چسب ساده محافظت می‌شه.

این دوربین سلفی بامزه و جمع‌وجور، کیفیت و تراکم پیکسلی خیلی خوبی داره، اما هدف اصلی ما رسیدن به برادرهای بزرگ‌ترشه که اون پشت منتظرن.

راستش یه کوچولو حیف شد که نتونستیم ویژگی‌های نرم‌افزاری خفنی که با این سخت‌افزار مچ شدن رو تست کنیم. گرفتن "سلفی بی‌نقص" فعلا باید منتظر بمونه.

ماژول دوربین‌های دوگانه و خفن پشتی، روی یه فلت مشترک سوار شدن که بیرون آوردنشون رو خیلی راحت و بی‌دردسر کرده.

این ماژول تحسین‌برانگیز از دو تا سنسور تصویر تشکیل شده: یه سنسور معمولی 12 مگاپیکسلی رنگی (RGB) و یه سنسور 12 مگاپیکسلی تک‌رنگ (مونوکروم).

وظیفه اون سنسور تک‌رنگ اضافه‌کردن عمق و کنتراست فوق‌العاده به عکس‌های رنگیه (البته به عنوان یه دوربین عکاسی سیاه‌وسفید حرفه‌ای هم عالی عمل می‌کنه).

وقتی این ماژول دوربین دوگانه رو با دوربین آیفون 6s مقایسه می‌کنیم، می‌بینیم که به‌طور محسوسی کوتاه‌تره و همین باعث شده پشت P9 کاملا صاف باشه و برآمدگی نداشته باشه.

انگار یکی آدامسش رو اینجا جا گذاشته! وقتی مادربرد رو برمی‌داریم، با حجم عظیمی از خمیر سیلیکون حرارتی روبه‌رو می‌شیم که خیلی وقته تو یه گوشی به این مقدار ندیده بودیم. بیا ببینیم روی قسمت جلویی مادربرد چه خبره:

← پردازنده هشت هسته‌ای HiSilicon Kirin 955 (احتمالا مدل Hi3650) که زیر 3 گیگابایت رم LPDDR3 از برند SK Hynix لایه‌بندی شده.

← تراشه حافظه فلش 32 گیگابایتی eMMC NAND ساخت سامسونگ.

← آیسی شارژ سریع ساخت Texas Instruments.

← کدک صوتی اختصاصی HiSilicon Hi6402.

آمپلی‌فایر صوتی Maxim Integrated MAX98925.

و احتمالا پردازنده هوش مصنوعی دوربین مدل Altek AL6610-72M1.

پشت مادربرد هم کلی چیپ مهم داریم:

← کنترلر وای‌فای 5G و بلوتوث 4.0 ساخت Broadcom.

← چیپ Broadcom BCM47531A1 (که احتمالا کنترلر موقعیت‌یاب GNSS هست).

← کنترلر NFC از شرکت NXP Semiconductor با شماره PN548.

← ماژول‌های فرانت‌اند Skyworks و SkyOne برای شبکه‌های WCDMA/LTE و FDD/TDD LTE.

آیسی مدیریت تغذیه HiSilicon Hi6421.

آیسی مدیریت تغذیه دوم با شماره HiSilicon Hi6422.

← آیسی مدیریت تغذیه Skyworks SKY87020-13.

قسمت دوم شناسایی آیسی‌ها:

← فرستنده و گیرنده فرکانس رادیویی (RF) مدل HiSilicon Hi6362.

← ماژول آمپلی‌فایر قدرت شبکه چهاربانده GSM مدل Skyworks SKY77360-12.

← سوییچ آنتن مدل Skyworks SKY13552-669LF DP12T.

← سوییچ Skyworks SKY13351-378LF.

سوییچ فرکانس رادیویی Skyworks SKY13598-683LF.

سوییچ تیونینگ آنتن Skyworks SKY19225-001.

← سوییچ شنت (Shunt switch) مدل Skyworks SKY19003-001.

قسمت سوم شناسایی آیسی‌ها:

← آمپلی‌فایر کم‌نویز (LNA) برای سیستم‌های موقعیت‌یاب ساخت NXP Semiconductor مدل BGU8009.

← آمپلی‌فایر کم‌نویز شبکه LTE مدل NXP Semiconductor BGU8M1.

← یک آمپلی‌فایر کم‌نویز شبکه LTE دیگه از NXP مدل BGU8H1.

← سوییچ فرکانس رادیویی (احتمالا Murata 324 Ln).

مبدل کاهنده DC-DC چهار کاناله Texas Instruments LP8758-E0.

آیسی تامین توان نمایشگر Texas Instruments TPS65132.

← درایور موتور ویبره و بازخورد لمسی (Haptic) مدل Texas Instruments DRV2605.

قسمت چهارم شناسایی آیسی‌ها:

← آیسی اندازه‌گیری ظرفیت باتری ساخت ON Semiconductor.

← درایور ال‌ای‌دی مدل Monolithic Power Systems MP3312GC.

← احتمالا کنترلر فلش دوربین ساخت Texas Instruments.

← کنترلر پورت USB-C مدل ON Semiconductor FUSB301A.

سوییچ آنالوگ مدل ANGSemi Microelectronics AS3646B.

آیسی مترجم سطح ولتاژ دوطرفه چهار کاناله Maxim Integrated MAX13042E.

← رگولاتور افزاینده-کاهنده قابل تنظیم Renesas ISL91110IIAZ.

قسمت پنجم شناسایی آیسی‌ها (سنسورها):

← سنسور سنجش زمان پرواز (ToF) مدل STMicroelectronics VL53L0X (برای فوکوس دوربین).

← سنسور 3 محوره شتاب‌سنج/ژیروسکوپ مدل STMicroelectronics LSM6DS3.

← قطب‌نمای 3 محوره AKM Semiconductor AK09911.

هواوی تو طراحی این گوشی حسابی دست‌ودلبازی کرده و قطعات رو ماژولار چیده! با وجود شایعاتی که در مورد حذف جک هدفون تو گوشی‌های آینده به گوش می‌رسه، P9 همچنان جک استاندارد 3.5 میلی‌متری رو داره و می‌تونی راحت هدفون‌های قدیمیت رو بهش وصل کنی.

نکته عالی اینه که این جک کاملا مستقله و بدون نیاز به دست گرفتن هویه یا باز کردن لحیم، خیلی راحت از جاش درمیاد!

برد کوچیک پایینی (Daughterboard) که پورت USB-C روش سوار شده هم با کمترین درگیری آزاد می‌شه.

پورت‌های USB معمولا به خاطر وصل کردن روزانه شارژر، خیلی زود مستهلک و خراب می‌شن. پس اینکه می‌بینیم پورت USB-C روی یه برد مجزاست و تعویضش انقدر راحته، واقعا خوشحال‌کننده‌ست.

اسپیکر مکالمه (Earpiece) کوچیک و جمع‌وجور گوشی که با پین‌های فنری وصل می‌شه، خیلی راحت از روی مجموعه نمایشگر جدا می‌شه.

دیدن پین‌های فنری (Spring contacts) تو مسیر کالبدشکافی همیشه لذت‌بخشه، چون مونتاژ و دمونتاژ قطعات رو تقریبا بی‌نقص و بدون خطر پارگی فلت‌ها می‌کنه.

اسپیکر اصلی یا همون بلندگو (که یه تیکه فوم هم روشه) با یه کوچولو اهرم کردن توسط ابزار پلاستیکی، به‌سرعت آزاد می‌شه.

اون تیکه فوم احتمالا یه راهکار برای جلوگیری از ورود گردوغبار و اشیای نوک‌تیز به داخل اسپیکره. البته اگه از ما بپرسی، بیشتر شبیه یه راه‌حل دم‌دستی و لحظه‌آخری به نظر می‌رسه تا یه مهندسی دقیق.

با کشیدن اون زبانه‌های مشکی رنگ و آشنا، حسابی ذوق‌زده می‌شیم چون زیر باتری P9 هم از این چسب‌های کششی (Pull tabs) استفاده شده.

هرچی از این زبانه‌های چسبی تعریف کنیم کم گفتیم! اینا یه راه ارزون و بی‌دردسر برای محکم کردن باتری هستن که باز کردنش رو برای تعمیرکار خیلی راحت و ایمن می‌کنن.

و چقدر هم خوب شد که این چسب‌ها اینجا بودن! چون دو تا فلت ارتباطی نارنجی‌رنگ دقیقا زیر باتری رد شدن و اگه قرار بود با حرارت و اهرم کردن باتری رو دربیاریم، احتمال پاره شدن این فلت‌ها و آسیب جدی به گوشی خیلی زیاد بود.

هواوی دو تا عدد برای باتری ثبت کرده: یه "ظرفیت اسمی" 11.08 وات‌ساعتی و یه "ظرفیت معمول" که کمی بالاتره و 11.46 وات‌ساعته.

این اعداد، باتری P9 رو از باتری 10.45 وات‌ساعتی آیفون 6s Plus بالاتر قرار می‌دن و فقط یه پله پایین‌تر از باتری 11.55 وات‌ساعتی گلکسی S7 می‌شینه.

امتیاز تعمیرپذیری هواوی P9: 7 از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر). کالبدشکافی این گوشی نشون داد که هواوی تونسته تعادل خوبی بین طراحی لوکس و تعمیرپذیری ایجاد کنه؛ هرچند هنوزم چالش‌هایی مثل پرس بودن نمایشگر وجود داره. تیم آیسی‌مدار همیشه دنبال کشف این رازهای سخت‌افزاریه و سعی می‌کنیم دقیق‌ترین بررسی‌ها رو برات آماده کنیم. اگه از این جراحی خوشت اومد، حتما یه سر به بقیه آموزش‌ها و کالبدشکافی‌های ما تو اپلیکیشن بزن و با دنیای جذاب روی بردها بیشتر آشنا شو!

← قطعات ماژولار با اتصال پین‌های فنری، مسیردهی هوشمندانه فلت‌ها و استفاده حداقلی از چسب، تعمیر این گوشی رو هم ارزون‌تر و هم راحت‌تر کرده.

← دسترسی به باتری سرراسته. درآوردنش فقط نیاز به دونستن قلق کشیدن چسب‌های کششی داره و کار سختی نیست.

← مجموعه نمایشگر (شیشه و ال‌سی‌دی) به هم پرس شدن و تعویضش نیازمند اینه که تقریبا کل قطعات گوشی رو از روی شاسی باز کنی.

← هواوی بدون هیچ دلیل منطقی‌ای از پیچ‌های امنیتی Pentalobe برای قاب بیرون استفاده کرده که یعنی برای باز کردنش به یه پیچ‌گوشتی خاص نیاز داری.