کالبدشکافی گوپرو هیرو ۴ سشن؛ نفوذ به مکعب ورزشی غیرقابل نفوذ

بعد از سه سال توسعه، گوپرو از یه دوربین اکشن کاملا جدید با فرم فاکتوری متفاوت رونمایی کرد. بیا ببینیم روی کاغذ چه مشخصاتی داره:

← طراحی مقاوم و کاملا ضدآب

← باتری لیتیوم-یونی داخلی و قابل شارژ با ظرفیت 1030 میلی‌آمپر ساعت

← وای‌فای یکپارچه، پورت میکرو USB و درگاه کارت حافظه microSD (پشتیبانی تا 64 گیگابایت)

← حالت‌های مختلف فیلم‌برداری؛ از کیفیت WVGA با سرعت 120 فریم تا 1440p با 30 فریم بر ثانیه

عکاسی 8 مگاپیکسلی با زاویه دید عریض (Wide)

ما یه دوربین گوپرو Hero3+ رو آوردیم تا با این مدل مقایسه‌اش کنیم. نتیجه جالب بود: وزن هیرو 4 سشن فقط 74 گرمه. پورت‌ها تقریبا شبیه همن؛ هر دو مدل درگاه میکرو SD دارن، اما سشن از پورت میکرو USB به جای مینی USB استفاده کرده و اون پورت اتصال لوازم جانبی گوپروهای سنتی رو هم کاملا حذف کرده.

مدل سشن تمام پورت‌هاش رو زیر یه درپوش لولایی عایق‌بندی‌شده مخفی کرده، در حالی که مدل 3+ یه درپوش پلاستیکی جداشونده داشت که ما درش آوردیم و گمش هم کردیم!

حجمشون خیلی شبیه همه! با یه حساب سرانگشتی هندسی، می‌شه فهمید که حجم هر دو مدل Hero3+ و Session کمی بیشتر از 50 سانتی‌متر مکعبه.

پس آیا واقعا درسته که بگیم سشن "کوچیک‌تر" شده؟ بله. چون خود دوربین ضدآبه، دیگه نیازی به اون قاب‌های محافظ پلاستیکی و بزرگ نداری؛ همون قاب‌هایی که حجم گوپروهای کلاسیک رو بیشتر از سه برابر می‌کردن.

عکس‌برداری یا فیلم‌برداری؟ هر دو کار رو می‌تونی فقط با زدن همون یه دکمه انجام بدی! گوپرو یه راهنمای بصری خیلی خوب هم پشت دستگاه قرار داده تا دقیقا بدونی چطوری باید ازش استفاده کنی.

چیزی که یکم متعجبمون کرد، استفاده از یه نمایشگر با نور پس‌زمینه بود. این یعنی یه قطعه پرمصرف اضافی برای دستگاهی که باتریش یکپارچه و غیرقابل تعویضه.

قبل از اینکه کالبدشکافی رو شروع کنیم، بیا جایمون رو با این گوپرو عوض کنیم و چند تا عکس جالب از خودش بگیریم. دوستان متخصص ما، این مکعب کوچیک رو زیر دستگاه اشعه ایکس بردن تا یه نمای 360 درجه خیره‌کننده از قطعات داخلیش رو ثبت کنن. با دیدن این حجم از تراکم، به نظر می‌رسه کار خیلی سختی برای باز کردنش در پیش داریم.

هی نگاه کن، چند تا پیچ تورکس T4 روی پنل جلویی خودنمایی می‌کنن! گوپرو، برای یه لحظه نگرانمون کرده بودی که نکنه اصلا هیچ پیچی تو کارت نباشه.

معمولا وقتی شرکت‌ها برای اولین بار می‌خوان یه دستگاه رو ضدآب کنن، نتیجه‌اش می‌شه یه گجت کاملا چسب‌کاری‌شده که بدون تخریب نمی‌شه بازش کرد. اما انگار اینجا اوضاع یکم فرق داره.

پیچ‌ها رو باز می‌کنیم و کاور لنز جدا می‌شه، اما زیرش فقط به یه واشر لاستیکی عایق (O-ring) می‌رسیم.

شیشه محافظ لنز احتمالا آسیب‌پذیرترین بخش این دوربینه، اما خبر خوب اینه که تعویضش راحت‌ترین کار ممکنه. خیلی عالیه که گوپرو حداقل تو این یه مورد به تعمیرپذیری فکر کرده و حتی کیت تعویض شیشه لنز رو به صورت جداگانه می‌فروشه.

خب، انگار اون پیچ‌ها فقط یه ردگم‌کنی بودن! البته برای عوض کردن کاور لنز یا واشر لاستیکی خیلی به درد می‌خورن، اما هیچ راهی به داخل بدنه اصلی باز نمی‌کنن.

اهرم کردن و فشار آوردن به قاب‌های جلو و عقب هم هیچ نتیجه‌ای نداشت. پس یه آی‌اوپنر داغ رو روی دوربین گذاشتیم تا چسب‌های زیر روکش لاستیکیش نرم بشن؛ بعدش هم شروع کردیم به بریدن و کندن روکش.

تو قسمت بالای دوربین، دکمه شاتر با همون روکش لاستیکی یکپارچه شده بود و بعد از کندنش، یه سوراخ کوچیک روی بدنه پلاستیکی دیدیم که مستقیما به میکروسوییچ می‌رسید.

حالا که روکش لاستیکی کاملا کنده شده، بالاخره می‌تونیم ببینیم زیرش چه خبره. یه مکعب پلاستیکی شفاف که دل و روده‌اش رو بهمون نشون می‌ده و حسابی وسوسه‌مون می‌کنه.

خیلی نزدیک شدیم! بردها دقیقا همون تو هستن! اما دیدن قطعات داخلی اصلا به این معنی نیست که می‌تونیم بهشون دسترسی پیدا کنیم.

متأسفانه هیچ گیره یا پیچ دیگه‌ای روی این مکعب پلاستیکی وجود نداره و کاملا پرس و مهروموم شده. وقتشه با کف‌چین به جون این مکعب سرسخت بیفتیم.

باید یه راه بهتری برای باز کردنش باشه که ما نمی‌بینیم، مگه نه؟ بیا سعی کنیم این درپوش انتهایی رو جدا کنیم. ...و حالا این صفحه فلزی رو... ...و بازم نه! هیچ راه ورودی نیست. چاره‌ای نداریم جز همون بریدن پلاستیک‌ها.

راستش رو بخوای، امیدوار بودیم که ما اشتباه کرده باشیم. شاید اگه شرکت‌ها یه راهنمای تعمیرات منتشر می‌کردن، کالبدشکافی این گجت‌ها خیلی راحت‌تر و منطقی‌تر پیش می‌رفت.

بالاخره یه روزنه امید پیدا شد! تونستیم فقط یه بخش از قاب بیرونی رو بشکنیم و برداریم. اما قطعات داخلی مثل بازی تتریس (Tetris) تو هم گره خوردن و هیچ راه مشخصی برای بیرون کشیدن باتری وجود نداره. هعی... (با حسرت) دیگه کاسه صبرمون لبریز می‌شه و برای بریدن آخرین لایه‌های پلاستیکی، فرز مینیاتوری رو روشن می‌کنیم.

دیگه کم‌کم بوی قطعات داخلی به مشاممون می‌رسه! البته شایدم فقط بوی پلاستیک آب‌شده و خاک‌اره باشه.

موفق شدیم! حالا وقتشه واقعا قطعات رو تحلیل کنیم. اولین قطعه‌ای که بیرون میاد، برد ثانویه ارتباط بی‌سیمه که یه چیپ از کوالکام روش سوار شده:

← تراشه یکپارچه (SiP) وای‌فای و بلوتوث ساخت کوالکام

بعد از تخریب بی‌رحمانه بیشتر بخش‌های بدنه، اصلا تعجب نکردیم وقتی دیدیم باتری گوپرو هم به مادربرد لحیم شده و هم با چسب تو یه براکت محکم شده! دیگه خبری از باتری‌های قابل‌تعویض نیست؛ احتمالا اینم تاوانیه که برای ضدآب شدن دستگاه باید پس بدیم.

مدل Hero4 Session یه باتری 3.8 ولتی با ظرفیت 1000 میلی‌آمپر ساعت (3.8 وات‌ساعت) داره که تقریبا با هیرو 3+ برابری می‌کنه اما از باتری 1160 میلی‌آمپری هیرو 4 معمولی ضعیف‌تره.

با توجه به عمر باتری دوساعته، مجبوری مرتبا این دوربین رو شارژ کنی. این کار چرخه شارژ باتری رو بالا می‌بره و عمرش رو کم می‌کنه. بدترین قسمتش اینه که وقتی باتری خراب بشه، هیچ راهی برای تعویضش نداری.

بالاخره مادربرد رو هم کشیدیم بیرون. بیا ببینیم چه تراشه‌هایی روش نصب شدن:

← سیستم روی چیپ (SoC) پردازش ویدئو و تصویر ساخت Ambarella

← حافظه فلش NAND مدل JWB25 به همراه رم LPDDR2 ساخت Micron

← آیسی مدیریت توان (PMU) ساخت AMS AG

با یه حرکت دست، نمایشگر و دکمه شاتر/پاور رو هم درمیاریم. هر چیزی که کاربر برای کار با گوپرو نیاز داره، روی یه براکت گیج‌کننده و توهم‌رفته قرار گرفته.

مثل بقیه قسمت‌های مدل سشن، این قطعات هم خیلی کوچیک‌تر شدن و کابل‌های فلتشون خیلی پیچیده‌تر و درهم‌تنیده‌تر از مدل‌های قبلی به هم وصل هستن.

بالاخره! قلب تپنده (یا بهتره بگیم چشم) گوپرو آزاد شد! دقیقا مثل دوربین‌های قبلی سری هیرو 4، مدل سشن هم از یه لنز شیشه‌ای با دیافراگم ƒ/2.8 و "زاویه دید فوق‌عریض با کمترین اعوجاج" بهره می‌بره.

فقط باید امیدوار باشیم که اون عایق‌بندی‌ها و محافظ‌های ساختاری بدنه واقعا درست کار کنن، چون تعویض این لنز بدون نابود کردن کل دوربین، عملا غیرممکنه.

یادت میاد قدیما می‌تونستی برد سنسور تصویر رو با باز کردن چند تا پیچ از پشت لنز جدا کنی؟ آره، یادش بخیر! اما افسوس که اون روزها خیلی وقته تموم شدن. تو مدل سشن، یه حلقه چسب سفت تنها چیزیه که لنز رو به سنسور تصویر متصل نگه داشته.

سنسور 8 مگاپیکسلی سشن، قابلیت فیلم‌برداری 4 کیلواهم رو که تو سنسورهای 12 مگاپیکسلی مدل‌های بلک و سیلور بود از دست داده و در عوض نهایتا از رزولوشن 1440p با سرعت 30 فریم بر ثانیه پشتیبانی می‌کنه.

بعد از یه اندازه‌گیری سریع، متوجه شدیم ابعاد سنسور تصویر این مدل حدود 4.5 در 3.4 میلی‌متره. این یعنی با یه سنسور 1/3.2 اینچی سروکار داریم (همون ابعادی که تو مدل‌های ارزون‌تر گوپرو هیرو هم استفاده می‌شه).

آخرین قطعه پازل ما، شیار کارت حافظه microSD هست که با یه زاویه عجیب جاسازی شده. پورت میکرو USB هم بخشی از همین مجموعه است.

برخلاف برادرهای گرون‌قیمت‌ترش، سشن پورت لوازم جانبی نداره. این یعنی نمی‌تونی چیزهایی مثل نمایشگر LCD اضافه یا باتری ثانویه رو به این گوپرو وصل کنی. با اینکه این آخرین قطعه‌ای بود که از دوربین خارج کردیم، اما کالبدشکافی ما هنوز کاملا تموم نشده...

درسته! وقت نگاه کردن به عکس‌های اشعه ایکس رسید! حالا که گوپرو رو به صورت مجازی و جادویی دوباره مونتاژ کردیم، می‌تونیم دقیق‌تر ببینیم قطعات چطور تو هم چفت شدن.

اگه حتی یه میلی‌متر جای خالی برای اضافه کردن چیزی به این مکعب کوچیک وجود داشته باشه، ما که ندیدیم! فقط نگاه کن شیار کارت حافظه چطور با زاویه خودشو اون تو جا داده. اون چیزی که تو عکس شبیه ابر قارچی چندمرحله‌ای به نظر می‌رسه، در واقع همون مجموعه لنزه! اون بیضی کشیده و رشته‌رشته هم همون باتریه که مثل پیاز لایه‌لایه ساخته شده.

امتیاز تعمیرپذیری گوپرو هیرو 4 سشن: 1 از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر)

← قاب جلویی با هشت تا پیچ تورکس T4 بسته شده و خیلی راحت قابل تعویضه.

← دسترسی به قطعات داخلی یعنی بریدن، پاره کردن و فرز کشیدن روکش لاستیکی، قاب پلاستیکی و مقدار زیادی چسب! این یعنی مونتاژ مجدد دوربین عملا غیرممکنه.

← قطعات داخلی مثل یه تار عنکبوت از مدارها و چسب‌ها به هم بافته شدن.

← باتری داخلی به بقیه دستگاه لحیم و چسبیده شده، پس تعویضش چیزی شبیه به یه مأموریت غیرممکنه.

اینم از کالبدشکافی پر از چالش ما در آیسی‌مدار! همون‌طور که دیدی، گوپرو هیرو 4 سشن یه شاهکار مهندسی فشرده‌ست، اما وقتی خراب بشه عملا باید باهاش خداحافظی کنی. امیدوارم از این بررسی تخریبی لذت برده باشی. اگه این مطلب برات جالب بود، حتما لینک این صفحه رو برای دوستات هم بفرست تا اونا هم ببینن داخل این مکعب عجیب چه خبره. موفق باشی!