کالبدشکافی استیم ماشین (نسخه اولیه) و کنترلر پروتوتایپ استیم

با توجه به اینکه فقط 300 نسخه از این دستگاه ساخته شده، پیدا کردنش واقعا کار سختی بود.

ما این نسخه رو با کلی مکافات برای کالبدشکافی گیر آوردیم تا ببینیم داستان از چه قراره.

خیلی دوست داشتیم قبل از باز کردنش لیست مشخصات رو بهت بگیم، اما روی جعبه هیچ اطلاعاتی از سخت‌افزار نوشته نشده. معلوم نیست یه پردازنده i3 با گرافیک GTX 660 داخلشه یا یه هیولای i7 با گرافیک Titan؟ تا بازش نکنیم نمی‌فهمیم، اما فعلا نمی‌تونیم چشم از این بسته‌بندی جذاب برداریم.

فارغ از اینکه چه سخت‌افزاری داخلشه، جایزه بهترین و خفن‌ترین بسته‌بندی قطعا به شرکت ولو می‌رسه. دستگاه تو یه جعبه چوبی فوق‌العاده محکم قرار گرفته. این مکعب چوبی حسابی اتمسفر بازی‌های ولو رو تداعی می‌کنه. با احتیاط گیره‌های جعبه رو باز می‌کنیم تا به خود کنسول برسیم. خوشبختانه نیازی به دیلم نبود! به نظر می‌رسه خبری از عینک‌های ایمنی داخل جعبه نیست، اما برای اطمینان باید همه چیز رو بررسی کنیم.

با باز کردن در جعبه، خود استیم ماشین با اون لوگوی جذابش خودنمایی می‌کنه. تو پنل جلویی یه دکمه پاور خیلی بزرگ و دایره‌ای قرار داره. دور این دکمه یه حلقه نوری (ال‌ای‌دی) کار شده و کنارش دو تا پورت USB 3.0 برای وصل کردن کنترلرهای سیم‌دار تعبیه شده.

قبل از اینکه بریم سراغ جراحی کنسول، بیا یه نگاهی به لوازم جانبیش بندازیم. آیا این کنترلر قراره به بحث همیشگی کیبورد و موس در برابر گیم‌پد پایان بده؟ ولو عملا یه کیبورد و موس رو تو قالب یه دسته بازی جا داده. دو تا تاچ‌پد بزرگ و قابل تنظیم به همراه کلی دکمه، این کنترلر رو به یه دستگاه ترکیبی عجیب تبدیل کرده.

ولو توسعه‌دهنده‌ها رو تشویق می‌کنه تا سیستم‌عاملش رو دستکاری کنن، برای همین یه فلش ریکاوری USB هم داخل جعبه گذاشته. طبق گفته ولو، نسخه بتای SteamOS بهت اجازه می‌ده هم از رابط کاربری استیم استفاده کنی و هم در صورت نیاز به محیط استاندارد لینوکس دسترسی داشته باشی.

آوردن بازی‌های کامپیوتری به اتاق نشیمن بدون کیبورد، یعنی به یه کنترلر با دکمه‌های زیاد نیاز داری و این دسته دقیقا همین ویژگی رو داره. اما برای ما، تنها چیزی که از تو دست گرفتن یه کنترلر جدید لذت‌بخش‌تریه، کالبدشکافی و باز کردنشه!

پیچ‌گوشتی‌ها رو برداشتیم تا ببینیم زیر این تاچ‌پدها چه خبره.

خیلی راحت باز شد! قاب پلاستیکی به دو قسمت تقسیم می‌شه: تو نیمه بالایی برد اصلی و دکمه‌ها قرار دارن و نیمه پایینی کاملا خالیه.

راستی، باتری کجاست؟ ما به کنترلرهای بی‌سیم کنسول‌ها عادت کردیم، اما این نمونه اولیه فقط با سیم کار می‌کنه و با یه کابل USB بلند به کنسول وصل می‌شه.

با برداشتن برد اصلی، می‌تونیم ساختار تاچ‌پدهای قابل‌تنظیم رو ببینیم که چطور با ظرافت تو جای خودشون قرار گرفتن.

← خوندن این همه ورودی از تاچ‌پدها و دکمه‌ها و ارسالشون به کنسول کار راحتی نیست. این وظیفه به عهده میکروکنترلر NXP گذاشته شده که به‌خوبی از پسش برمیاد.

مدیریت این همه دکمه روی برد واقعا طراحی پیچیده‌ای داشته.

← پشت برد اصلی هم سه تا سوئیچ قرار گرفته که عملکرد کلیدهای پشتی کنترلر رو تأمین می‌کنه.

برگردیم سراغ خود جعبه استیم ماشین. وقتی به پشت دستگاه نگاه می‌کنی، کاملا مشخصه که رگ و ریشه‌اش به کامپیوترهای شخصی برمی‌گرده. پنل پشتی پر از پورت‌های مختلفه:

← پورت قدیمی PS/2 برای موس و کیبورد

← دو عدد پورت USB 2.0 و چهار عدد پورت سریع USB 3.0

← خروجی‌های تصویر شامل HDMI، پورت Dual-link DVI و DisplayPort

← خروجی صدای دیجیتال اپتیکال (S/PDIF)

← پورت eSATA برای اتصال هاردهای اکسترنال

پورت شبکه اترنت (RJ-45) و کانکتورهای اتصال آنتن وای‌فای

← و در نهایت پورت‌های صدای 3.5 میلی‌متری شامل ورودی/خروجی، اسپیکر عقب، ساب‌ووفر و میکروفون.

قاب بالایی با یه قفل کشویی نرم و مقاوم به شاسی پایینی وصل شده و فقط یه دونه پیچ اون رو سر جاش محکم نگه داشته که بازش می‌کنیم.

با برداشتن قاب، مثل یه کیس کامپیوتر عادی، تمام قطعات آشنا رو می‌بینیم: کارت گرافیک، هارد دیسک، خنک‌کننده پردازنده و منبع تغذیه که خیلی مرتب زیر قاب‌های پلاستیکی و مجاری هوا چیده شدن. یه نکته خیلی جالب روی سوراخ‌های تهویه وجود داره:

از بین 300 تا سوراخ تهویه، رنگ فقط یکی‌شون پاک شده. به نظر می‌رسه ولو این‌طوری شماره ساخت این 300 نمونه اولیه رو روی هر دستگاه به شکل مخفیانه مشخص کرده! یه ایده واقعا خلاقانه.

اینجا یه کابل رابط داخلی می‌بینیم که برق رو از پنل پشتی دستگاه به منبع تغذیه که تو قسمت جلو قرار داره منتقل می‌کنه. برای ایمنی بیشتر، اول از همه این کابل رو جدا می‌کنیم. روی کارت گرافیک هم یه قاب پلاستیکی سفارشی قرار گرفته تا فضای خالی رو پر کنه و جلوی لرزش و آسیب دیدن کارت رو بگیره.

با کنار زدن کابل‌ها، هاردهای استاندارد SATA خودشون رو نشون می‌دن. اگه نگران فضای ذخیره‌سازی بودی، خیالت راحت باشه. استیم ماشین طوری طراحی شده که بتونی یه هارد دوم هم بهش اضافه کنی تا بازی‌های حجیمت جا بشن.

تو این نسخه از یه هارد دیسک هیبریدی (SSHD) لپ‌تاپی 1 ترابایتی از برند سیگیت استفاده شده. این هارد 2.5 اینچی رابط SATA III داره، سرعتش 5400 دور در دقیقه‌ست و به 64 مگابایت کش و 8 گیگابایت حافظه NAND فلش مجهزه.

به زبون ساده، این درایو ترکیبی از یه هارد مکانیکی حجیم با یه SSD کوچیکه که نرم‌افزار هوشمندش، فایل‌های پرکاربرد رو روی بخش سریع SSD نگه می‌داره تا لودینگ بازی‌ها سریع‌تر بشه.

تو دل این دستگاه، یه کارت گرافیک قدرتمند GeForce GTX 780 با 3 گیگابایت حافظه GDDR5 مخفی شده.

برای اینکه بدونی با چه غولی طرفی، یه نگاهی به مشخصاتش بنداز:

← دارای 2304 هسته پردازشی با فرکانس پایه 863 مگاهرتز (و بوست 900 مگاهرتز).

← 3 گیگابایت حافظه ویدیویی GDDR5 با فرکانس 6008 مگاهرتز.

← پشتیبانی از رابط PCI Express 3.0 و قابلیت SLI.

طراحی ظاهری خنک‌کننده‌اش هم واقعا جذابه و آدم رو یاد ماشین‌های فضایی می‌ندازه.

قاب پلاستیکی داخلی واقعا با دقت و مهندسی بالایی قالب‌گیری شده و درآوردن دو تیکه‌اش از جای خودشون کمی قلق داره. برای اتصال کارت گرافیک به مادربرد تو این فضای تنگ، از یه کارت رایزر (Riser) مدل PCI Express x16 ساخت SilverStone استفاده کردن تا کارت رو به صورت افقی نصب کنن.

حالا مادربرد رو کامل بیرون می‌کشیم. این یه مادربرد استاندارد بازاره و قطعه عجیبی نیست. استیم ماشین به دو تا ماژول رم 8 گیگابایتی DDR3 از برند Crucial Ballistix مجهز شده که در مجموع 16 گیگابایت رم رو تشکیل می‌دن؛ این بالاترین ظرفیتیه که این مادربرد پشتیبانی می‌کنه.

یه شیار روی قاب مادربرد وجود داره که دسترسی به رم‌ها رو راحت می‌کنه، اما بیرون کشیدنشون تو این فضای بسته حتی با آزاد کردن گیره‌ها کمی دردسر داره.

روی خود مادربرد هم خروجی‌های تصویر قرار داره تا اگه خواستی از گرافیک مجتمع اینتل (Intel HD 4600) به جای کارت GTX 780 استفاده کنی، به مشکل نخوری.

البته ولو با گذاشتن درپوش روی این پورت‌ها، خیلی محترمانه بهت می‌گه که بهتره از همون گرافیک اصلی استفاده کنی!

یه سیستم گیمینگ با این قدرت، به خنک‌کننده حسابی هم نیاز داره. فن پردازنده یه مدل Mini-ITX از برند Zalman هست که هم عملکرد خیلی خوبی داره و هم فوق‌العاده بی‌صداست.

زیر این هیت‌سینک، پردازنده اصلی یعنی Intel Core i5-4570 جا خوش کرده که فرکانس پایه‌اش 3.2 گیگاهرتز و فرکانس بوستش به 3.6 گیگاهرتز می‌رسه.

بعد از باز کردن یه کوه از قطعات کامپیوتری بازار، بالاخره به یکی از بردهای اختصاصی ولو می‌رسیم. پشت اون دکمه بزرگ پاور تو پنل جلویی، یه برد قرار داره که 12 تا ال‌ای‌دی دور تا دورش چیده شده تا افکت نوری دکمه رو بسازن.

← این برد نوری توسط یه میکروکنترلر 32 بیتی ARM Cortex-M0 از شرکت NXP مدیریت می‌شه.

در نهایت به منبع تغذیه می‌رسیم. یه پاور 450 واتی کاملا ماژولار از شرکت SilverStone پیدا کردیم که گواهینامه 80 PLUS GOLD داره. از ویژگی‌های جالب این پاور می‌شه به این موارد اشاره کرد:

← خروجی 450 وات مداوم در دمای 40 درجه، مناسب برای کارکرد بی‌وقفه 24 ساعته.

← راندمان سطح طلایی (بین 87 تا 90 درصد بازدهی در لودهای مختلف) که مصرف انرژی رو به شدت بهینه می‌کنه.

← و یه فن 80 میلی‌متری خیلی کم‌صدا که در پایین‌ترین حالت فقط 18 دسی‌بل نویز داره.

امتیاز تعمیرپذیری استیم ماشین (نسخه بتا): 9 از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر):

← طراحی استیم ماشین دقیقا برای باز شدن و ارتقا دادن ساخته شده و قاب اصلی فقط با یه دونه پیچ چهارسو باز می‌شه.

← استفاده از قطعات استاندارد کامپیوتر باعث شده تا تعویض و ارتقای کارت گرافیک و هارد دیسک خیلی راحت و بی‌دردسر باشه.

← دسترسی به رم‌ها به خاطر وجود قاب‌های پلاستیکی محافظ کمی سخته و شاید مجبور بشی اول قاب‌ها رو کامل باز کنی.

← موقع جمع کردن مجدد دستگاه، مسیردهی دقیق کابل‌ها تو این فضای کوچیک بدون داشتن راهنما کمی چالش‌برانگیزه.

دستگاهی که ما باز کردیم یه نمونه اولیه بود، اما معماری بی‌نظیرش نشون داد که ولو چقدر روی آزادی عمل گیمرها برای ارتقای سخت‌افزار حساب باز کرده. تو آیسی‌مدار همیشه از دیدن چنین مهندسی ماژولار و تمیزی لذت می‌بریم. امیدوارم از این کالبدشکافی حسابی خوشت اومده باشه، حتما لینک این مقاله رو برای دوستای گیمرت هم بفرست تا اون‌ها هم از دیدن داخل این دستگاه خاص لذت ببرن!