کالبدشکافی کروم‌کست ۲۰۱۵ گوگل؛ راز آنتن‌های هوشمند و دانگل استریم

قبل از اینکه قاب براق این دانگل رو باز کنیم، بیایم ببینیم گوگل رو کاغذ چه مشخصاتی براش ردیف کرده:

← وای‌فای دو بانده با پشتیبانی از استاندارد 802.11b/g/n/ac برای ارتباط سریع‌تر.

← آرایه آنتن چندجهته برای دریافت بهتر و پایدارتر سیگنال شبکه.

← تامین برق مستقیم از طریق پورت USB تلویزیون یا آداپتور.

← خروجی تصویر با کیفیت 1080p از طریق رابط HDMI.

ظاهرا گوگل هیچ اطلاعاتی درباره آهنربای تعبیه‌شده داخل محفظه پورت HDMI نداده. ما این سکوت رو به این معنی می‌گیریم که احتمالا یه طراحی خفن اون تو قایم شده!

قبل از اینکه دست به کار بشیم، نسل اول کروم‌کست رو کنار برادرهای جدیدش گذاشتیم؛ کروم‌کست 2015 اون وسط قرار داره و سمت راست هم نسخه صوتی یعنی Chromecast Audio (که شبیه توپ هاکی روی یخه) دیده می‌شه.

مدل‌های ویدیویی از نظر عملکرد خیلی به هم شبیه هستن و هر دو از همون خروجی HDMI، دکمه ریست، پورت تغذیه میکرو یو‌اس‌بی و یه دونه چراغ وضعیت ال‌ای‌دی استفاده می‌کنن.

نگران نباش، اون هاله نارنجی که تو عکس می‌بینی قرار نیست چشمت رو اذیت کنه؛ این فقط انعکاس رنگ جذاب بدنه است که گوگل بهش می‌گه "مرجانی".

شماره مدل نسل قبلی جای خودش رو به یه چیز معمولی‌تر داده: NC2-6A5. نمی‌دونیم گوگل اینجا به چیز خاصی تو فرهنگ عامه اشاره کرده یا فقط یه کد ساده است!

یکی از کاربرای تیزبین اشاره کرده که NC2 می‌تونه همون NCC خونده بشه و 6A5 تو مبنای شانزده (هگزادسیمال) برابر با عدد 1701 می‌شه. اگه طرفدار فیلم‌های علمی‌تخیلی باشی، حتما می‌دونی که NCC-1701 شماره ثبت سفینه معروف اینترپرایز تو سری استار ترکه!

طبق گفته گوگل، کابل لاستیکی جدید HDMI باعث می‌شه فاصله دانگل از تلویزیون بیشتر بشه و این‌طوری تداخل امواج وای‌فای با منابع الکترومغناطیسی اطراف (EMF) حسابی کاهش پیدا می‌کنه.

برخلاف نسل قبلی، باز کردن کروم‌کست 2015 حسابی دردسر داره و به این راحتی‌ها تسلیم نمی‌شه. دور تا دور لبه‌های قاب با یه حلقه چسب به‌شدت محکم پوشونده شده. برای جدا کردن این دو تیکه قاب، مجبور شدیم حسابی با پیک‌های پلاستیکیمون کلنجار بریم.

بالاخره بعد از کلی اهرم کردن و فشار ملایم، قاب بالایی جدا شد و تونستیم یه نگاه اولیه به قطعات داخلی این گجت دایره‌ای بندازیم.

حالا که درپوش کروم‌کست رو برداشتیم، سه تا پیچ تورکس T5 خودشون رو نشون می‌دن که شیلد محافظ امواج (EMI) و مادربرد رو به قاب پایینی سفت کردن. با اسپاجر مادربرد رو یکم بالا می‌کشیم، اما حس می‌کنیم به یه چیزی شبیه آدامس گیر کرده!

با دقت بیشتر متوجه می‌شیم که اون ماده چسبناک در واقع خمیر حرارتی (سیلیکون) هست؛ اونم به مقدار خیلی زیاد!

امیدواریم این حجم از خمیر حرارتی به این معنی باشه که مشکل داغ کردن بیش از حد که تو نسل قبلی وجود داشت، کلا برطرف شده باشه.

اون قسمت‌های تیره‌رنگ دور لبه‌های مادربرد، در واقع آنتن‌های دو بانده یکپارچه هستن. با اینکه این تکنولوژی شبیه نسل اوله، اما این نسخه از یه آرایه هوشمند سه آنتنه استفاده می‌کنه تا همیشه بهترین و قوی‌ترین سیگنال رو انتخاب کنه.

با برداشتن اولین شیلد EMI، بازم با یه عالمه خمیر سیلیکون مواجه می‌شیم! زیر شیلد دوم هم همین داستان تکرار می‌شه. تو یه دستگاهی که اندازه‌اش قد یه سکه بزرگه، سه تا تیکه بزرگ خمیر حرارتی استفاده شده که واقعا عجیبه.

طراحی کابل HDMI فوق‌العاده مقاومه؛ یه روکش لاستیکی ضخیم داره، کانکتورش حسابی لحیم‌کاری شده و براکت اون با پیچ محکم شده تا در برابر کشش مقاومت کنه.

اگه از اون دسته آدم‌هایی هستی که عادت داری گجت‌ها رو از کابلشون آویزون کنی یا بکشی، تو این مورد خاص احتمالا خیالت راحته چون کابلش خیلی جون‌داره!

بعد از اینکه براکت رو با اهرم بالا می‌کشیم، کابل HDMI خیلی راحت آزاد می‌شه و حالا فقط خود مادربرد دستگاه دستمون مونده.

حالا که از شر پلاستیک‌ها و شیلدهای مزاحم راحت شدیم، وقتشه بریم سراغ قلب تپنده و قطعات سیلیکونی این گجت!

← چیپ Marvell Avastar برای مدیریت شبکه بی‌سیم، بلوتوث، NFC و گیرنده FM.

← حافظه رم 4 گیگابیتی (512 مگابایت) DDR3L مدل Samsung.

و اما پشت مادربرد:

← پردازنده رسانه‌ای دو هسته‌ای Marvell Armada 1500 Mini Plus با معماری ARM Cortex-A7.

← حافظه فلش NAND با ظرفیت 2 گیگابیت (256 مگابایت) ساخت Toshiba.

چیپ MRVL 21AA3 521GDT که احتمالا رگولاتور DC-DC ساخت شرکت Marvell هست.

از کالبدشکافی خسته شدی؟ ما که تازه گرم شدیم! حالا که یه دانگل رو با موفقیت باز کردیم، می‌ریم سراغ برادر صوتیش یعنی مدل RUX-J42. مشخصات فنی کروم‌کست صوتی رو کاغذ به این صورته:

← وای‌فای دو بانده استاندارد 802.11b/g/n/ac.

← آرایه آنتن چندجهته برای دریافت عالی سیگنال.

← تامین برق راحت از طریق پورت USB.

← پورت ترکیبی جک 3.5 میلی‌متری و خروجی اپتیکال mini-TOSLINK.

ظاهرش هم طوریه که می‌تونی به عنوان توپ زاپاس برای بازی ایر هاکی ازش استفاده کنی!

با باز کردن قاب کروم‌کست صوتی، برای اولین بار با یه سخت‌افزار آشنا روبرو می‌شیم که خیلی شبیه نسخه قبلیه. درست مثل مدل استریم ویدیو، اینجا هم فقط سه تا پیچ تورکس سر راهمون قرار دارن تا بتونیم مادربرد رو بیرون بیاریم.

با اینکه کروم‌کست 2015 و نسخه صوتی از بیرون تفاوت‌هایی دارن، اما معماری داخلیشون خیلی شبیه همه؛ حتی تو استفاده از اون حجم عظیم خمیر حرارتی آبی‌رنگ هیچ فرقی ندارن!

علاوه بر هیت‌سینک، هر دو مدل دو تا قطعه پلاستیکی کاربردی تو قاب پایینی دارن: یکی لوله نوری برای هدایت نور چراغ ال‌ای‌دی به بیرون و یکی هم یه پلاستیک کوچیک برای دکمه ریست.

بالاخره اون‌قدر عمیق شدیم که بتونیم تفاوت‌های سخت‌افزاری این دو تا برادر رو ببینیم. خیلی از قطعات با نسخه HDMI مشترکه، اما چند تا آیسی مخصوص پردازش صدا هم اینجا پیدا کردیم:

← چیپ Marvell Avastar برای مدیریت شبکه‌های بی‌سیم.

← حافظه رم 2 گیگابیتی DDR3L ساخت Nanya.

← مبدل دیجیتال به آنالوگ (DAC) استریو 24 بیتی 192 کیلوهرتز ساخت AKM.

پشت برد نسخه صوتی:

← پردازنده رسانه‌ای Marvell Armada 1500 Mini Plus.

حافظه فلش 2 گیگابیتی NAND ساخت Toshiba.

درایور خطی استریو DirectPath ساخت Texas Instruments برای خروجی صدای بدون نویز.

به پایان این کالبدشکافی دوقلو رسیدیم. مثل همیشه، تصمیم گرفتیم به هیچ‌کدوم از این دو مدل کروم‌کست 2015 امتیاز تعمیرپذیری ندیم!

دلیلش اینه که ذاتا دستگاه‌هایی مثل خانواده کروم‌کست یه داستان مشابه دارن؛ کلا یه دونه برد داخل یه جعبه پلاستیکی قرار گرفته. اگه یه قطعه داخلی خراب بشه، تقریبا هیچ کار خاصی برای تعمیرش نمی‌شه کرد.

با این حال، ما عاشق طراحی کابل HDMI شدیم که از داخل قابل جدا شدنه. این ویژگی طول عمر کروم‌کست 2015 رو حسابی بالا می‌بره، چون خراب شدن کانکتور یا قطعی کابل یکی از شایع‌ترین مشکلاتیه که پیش میاد. امیدوارم از این کالبدشکافی متفاوت در مجله آیسی‌مدار لذت برده باشی. اگه این مطلب برات جالب بود، حتما لینک مقاله رو برای دوستای عشق تکنولوژیت هم بفرست تا اونا هم ببینن داخل این دانگل‌های استریم چه خبره!