کالبدشکافی کیبورد ارگوداکس ای‌زد (ErgoDox EZ)؛ طراحی عجیب و ماژولار

اول از همه یه نگاه کلی به ظاهر دستگاه می‌ندازیم تا طراحی دوتکه و خاصش رو بهتر درک کنیم و ببینیم هر بخش چطور به بخش دیگه متصل می‌شه.

این کیبورد هیچ‌جور عایق‌بندی ضدآبی نداره. یعنی اگه وسط کار چای یا قهوه روش بریزه، مایعات مستقیما به بورد اصلی نفوذ می‌کنن و می‌تونن آسیب جدی و جبران‌ناپذیری بهش بزنن.

خبر خوب اینه که طراح‌ها برای اتصال بخش‌ها به همدیگه، از پورت‌های کاملا استاندارد مینی یو‌اس‌بی (mini-USB) و جک 3.5 میلی‌متری (TRRS) استفاده کردن. این یعنی اگه کابل‌ها بر اثر استفاده زیاد خراب بشن، خیلی راحت می‌تونی یه کابل جدید بگیری و جایگزینش کنی.

توی جعبهٔ این کیبورد یه ابزار مخصوص برای بیرون کشیدن کلیدها و سوییچ‌ها قرار دادن که کار رو به‌شدت راحت می‌کنه. با این ابزار می‌تونی بدون آسیب زدن به پلاستیک‌ها، کلیدها رو بکشی بیرون. البته آموزش‌های خوبی برای این کار تو اینترنت هست، ولی داشتن یه راهنمای چاپ‌شده هم می‌تونه کمک‌کننده باشه.

خراب شدن سوییچ‌های کیبورد همیشه روی اعصابه و یکی از دلایل اصلی دور انداختن کیبوردهاست. اما اینجا به لطف سیستم CIY (تغییر سوییچ توسط خود کاربر)، می‌تونی سوییچ‌های خراب رو دربیاری و سوییچ‌های استانداردی که تو بازار پیدا می‌شن رو جاشون بندازی؛ اونم بدون نیاز به هویه و لحیم‌کاری!

حالا وقتشه قاب اصلی رو باز کنیم تا به مغز متفکر کیبورد برسیم. قاب دستگاه با چندتا پیچ چهارسوی استاندارد به هم متصل شده که باز کردنشون کاری نداره. فقط حواست باشه که یکی از این پیچ‌ها زیر برچسب پلاستیکی پشت کیبورد مخفی شده و باید اول اونو پیدا کنی.

با اینکه سازنده تو سایت رسمیش گفته یه پیچ مخفی اینجا وجود داره، اما خیلی بهتر می‌شد اگه روی خود برچسب یه علامتی می‌زدن تا موقع باز کردن الکی قاب رو تحت فشار نذاریم.

وقتی قاب رو باز کردیم، می‌بینیم پایه‌های فلزی که وظیفه تنظیم زاویه کیبورد رو دارن، خیلی راحت قابل جدا شدن هستن و در صورت خرابی یا کج شدن می‌شه اونا رو عوض کرد.

تو این مدل خاص، بورد اصلی فقط با خود سوییچ‌های کیبورد سر جاش محکم شده! یعنی هیچ پیچ اضافه‌ای بورد رو نگه نداشته و با یه اهرم کردن خیلی ملایم می‌تونی بورد رو کامل بیاری بیرون.

روی بورد مدار چاپی، شناسهٔ مربوط به هر کلید به صورت واضح چاپ (Silkscreen) شده. این یه راهنمای عالی برای زمانیه که می‌خوای عیب‌یابی کنی و ببینی دقیقا کدوم مسیر مشکل داره.

تنها پورت‌های این دستگاه همون پورت‌های مینی یو‌اس‌بی و جک 3.5 میلی‌متری هستن که مستقیم روی بورد لحیم شدن. از اونجایی که این پورت‌ها قرار نیست مدام قطع و وصل بشن و کابل‌ها معمولا ثابت می‌مونن، لحیم بودنشون تأثیر منفی روی عمر کلی کیبورد نمی‌ذاره.

طراحی این کیبورد به قدری بی‌نظیر و ماژولار بود که راحت می‌تونه بالاترین نمره یعنی 10 از 10 رو تو مقیاس تعمیرپذیری بگیره:

← قطعاتی که استهلاک بالایی دارن (مثل سوییچ‌ها و کابل‌ها) کاملا ماژولار طراحی شدن و خیلی راحت می‌تونی با قطعات استانداردی که تو بازار فراوونه عوضشون کنی.

← سازنده یه ابزار مخصوص تو جعبه گذاشته که هرچند بدون اون هم می‌شه کار رو پیش برد، اما سرعت باز کردن سوییچ‌ها رو فوق‌العاده بالا می‌بره.

← قاب کیبورد فقط با پیچ‌های کاملا استاندارد چهارسو بسته شده و خبری از چسب‌های دردسرساز یا گیره‌های پلاستیکی شکننده نیست.

← خود شرکت سازنده هم مستندات خوبی برای تعمیرات ارائه داده. خلاصه که کالبدشکافی امروز تو آیسی‌مدار حسابی جذاب بود و نشون داد که هنوز هم گجت‌هایی پیدا می‌شن که بشه تا سال‌ها اونا رو ارتقا داد و ازشون استفاده کرد. امیدوارم از این کالبدشکافی لذت برده باشی!