کالبدشکافی مک‌بوک پرو ۱۵ اینچ A1211: رازهای سخت‌افزاری نسل Core 2 Duo

این مک‌بوک جذاب دقیقا تو همون جعبه به شدت باریک نسل اول مک‌بوک پرو به دستمون رسیده؛ ضخامت جعبه فقط حدود 8.2 سانتی‌متره که برای بسته‌بندی لپ‌تاپ تو اون زمان یه شاهکار محسوب می‌شد.

اگه به دوربین iSight دقت کنی، می‌بینی که برخلاف مدل قبلی دیگه خبری از اون سوراخ ریز برای چراغ ال‌ای‌دی نیست. اپل چراغ رو همون جای قبلی نگه داشته، ولی به جاش از یه الگوی دایره‌ای با سوراخ‌های میکروسکوپی استفاده کرده تا نور ازش رد بشه. البته تو مدلی که دست ماست، سوراخ‌ها خیلی یکدست ایجاد نشدن و سمت چپ نور بیشتری نسبت به سمت راست نشون می‌ده.

مدلی که الان روی میز ماست، به پردازنده اینتل Core 2 Duo با فرکانس 2.16 گیگاهرتز مجهزه. کنارش هم یه رم 1 گیگابایتی (به صورت تک‌ماژول) و یه هارد دیسک 120 گیگابایتی قرار گرفته. لوازم جانبی و آداپتور شارژ هم هیچ فرقی با قبل نکردن.

تو تصویر می‌تونی مک‌بوک جدید رو در بالا ببینی که بالاخره پورت جذاب Firewire 800 بهش اضافه شده؛ واقعا وقتش بود که اپل این پورت پرسرعت رو بیاره!

باتری این دستگاه دقیقا همون مدل A1175 است که تو نسل قبلی هم استفاده شده بود؛ یه باتری 10.8 ولتی با ظرفیت 60 وات‌ساعت.

طراحی داخلی این مدل تا حد زیادی شبیه برادر بزرگ‌ترشه، ولی خب ما اینجا هستیم تا دقیقا همون تفاوت‌های مهم و ظریف رو بهت نشون بدیم. اول از همه قاب رویی دستگاه (قسمت کیبورد) رو جدا می‌کنیم تا به قلب تپنده لپ‌تاپ برسیم.

یکی از تغییرات جالب اینه که برد بلوتوث از کنار هارد دیسک در قاب پایینی، حالا کوچ کرده و اومده روی قاب بالایی، درست کنار پورت جدید Firewire در سمت راست دستگاه نصب شده.

آنتن بلوتوث طوری نصب شده که کاملا با بدنه آلومینیومی در تماسه. این یعنی برای اینکه بهترین آنتن‌دهی و اتصال رو داشته باشی، بهتره موس یا گوشی بلوتوثی خودت رو سمت راست لپ‌تاپ قرار بدی.

یه شاهکار مهندسی که اینجا می‌بینیم، کابل فلت اتصال قاب رویی به مادربرده. اپل اومده تمام سیم‌های مربوط به کیبورد، ترک‌پد، بلوتوث، سنسور خواب (Sleep) و دکمه پاور رو تو همین یه دونه فلت یکپارچه کرده. موقع جدا کردنش باید حسابی مراقب باشی که آسیب نبینه.

حالا که قاب رویی رو کامل برداشتیم، می‌تونیم نمای کلی قطعات داخلی رو ببینیم. بیا چند تا از بخش‌های مهمش رو بررسی کنیم. اینجا هارد درایو 120 گیگابایتی ساخت شرکت فوجیتسو رو داریم که از تکنولوژی ضبط طولی استفاده می‌کنه.

درایو نوری هم به یه سوپردرایو 9.7 میلی‌متری دو لایه با سرعت 6X ارتقا پیدا کرده. نکته عجیب اینجاست که روی خود درایو مدل UJ-857C نوشته شده، اما سیستم‌عامل اون رو به عنوان UJ-857D می‌شناسه!

چیدمان قطعات روی مادربرد تقریبا مو نمی‌زنه با نسل قبل. اما اپل یه کانکتور کابل جدید معرفی کرده که خیلی محکم‌تر به مادربرد لحیم شده. این تغییر عالیه و باعث می‌شه مشکلات شکستگی سوکت که تو مدل‌های قبلی زیاد می‌دیدیم، به حداقل برسه.

اینجا برد جدید شبکه بی‌سیم یا همون AirPort رو داریم. یه راز خیلی معروف هست که می‌گه این چیپست در واقع یه نسخه پیش‌نویس از استاندارد پرسرعت 802.11n رو پشتیبانی می‌کنه.

اگه خوب دقت کنی می‌بینی که سه تا کابل آنتن به برد متصل شده، در حالی که مدل قبلی فقط دو تا کابل داشت. این آنتن اضافه می‌تونه به خاطر تقویت گیرندگی سیگنال باشه، یا اینکه فرکانس‌های متفاوتی (مثل پشتیبانی همزمان از 2.4 و 5 گیگاهرتز) رو برای این چیپست جدید مدیریت کنه.

اینم از نمای رویی مادربرد مک‌بوک پرو. پردازنده مرکزی یا همون Merom اینجاست که مشخصات جالبی روش حک شده: بریم ببینیم روی خود تراشه چه اطلاعاتی نوشته شده:

← در قسمت بالا کدهای LE80537، T7400، 7626B184 و SL9SK دیده می‌شه.

← و در قسمت پایین هم عبارت 2.16 / 4M / 667 Intel درج شده که نشون‌دهنده فرکانس، حافظه کش و باس پردازنده‌ست.

اگه از اون دسته کاربرهای خوش‌بین هستی که فکر می‌کنی میشه پردازنده لپ‌تاپ رو در آینده ارتقا داد، باید ناامیدت کنیم! این پردازنده مستقیما روی مادربرد لحیم شده و به هیچ‌وجه قابلیت تعویض نداره.

تو این بخش هم نمای پشتی مادربرد رو می‌بینیم که قطعات مختلف روش سوار شدن. نکته خیلی خاص یا عجیبی تو این قسمت به چشم نمی‌خوره و طراحی همون سبک مینیمال و فشرده همیشگی اپل رو داره.

خب، کالبدشکافی این لپ‌تاپ کلاسیک هم به پایان رسید و حسابی با سخت‌افزار دوران Core 2 Duo تجدید خاطره کردیم. امیدوارم از این تور سخت‌افزاری که تیم آیسی‌مدار برات آماده کرده بود لذت برده باشی. اگه این مطلب برات جالب بود، حتما لینک این صفحه رو برای دوستای خوره تکنولوژیت هم بفرست تا اونا هم با طراحی‌های قدیمی و مهندسی اپل بیشتر آشنا بشن!