کالبدشکافی Kindle Voyage: رازهای دکمه‌های نامرئی PagePress و جوهر الکترونیکی

اگه منتظری مشخصات یه تبلت غول‌پیکر رو بشنوی، مسیر رو اشتباه اومدی. اینجا با یه کتاب‌خوان الکترونیکی طرفیم که قواعد بازی خودش رو داره:

← صفحه‌نمایش 6 اینچی با تکنولوژی کاغذ الکترونیکی Carta و تراکم 300 پیکسل در اینچ

← حافظه داخلی 4 گیگابایتی

← شبکه وای‌فای 802.11b/g/n

← نور پس‌زمینه داخلی همراه با سنسور تطبیق‌پذیر نور محیط

سنسورهای PagePress مجهز به بازخورد لمسی (هپتیک)

برای اینکه ابعاد کیندل وویاژ دستت بیاد، اون رو کنار یه آپاتوساروس (یا همون برونتوساروس) گذاشتیم!

البته این دایناسور یکی از بزرگ‌ترین حیوانات خشکی تو تاریخ بوده که طولش به 23 متر و وزنش به 16 تن می‌رسیده.

خیالت راحت، این فقط یه ماکت مینیاتوریه! پشت این مسافر کوچک آمازون، شماره مدل NM460GZ حک شده که هویت اصلیش رو نشون می‌ده.

کیندل وویاژ ترکیبی از طراحی مدل‌های Paperwhite و Fire رو به ارث برده. کار رو با برداشتن قاب پلاستیکی براق بالای دستگاه شروع می‌کنیم که زیرش... ...چند تا پیچ چهارسو و قطعات مربوط به آنتن مخفی شدن. حالا وقتشه بقیه قاب پشتی رو هم باز کنیم.

سورپرایز! قاب پشتی به صورت کشویی به سمت پایین سر می‌خوره و درمیاد. برخلاف خیلی از دستگاه‌ها، اینجا خبری از چسب‌های اعصاب‌خردکن زیر قاب نیست و این یه طراحی عالی محسوب می‌شه.

سفرمون به مرکز کیندل رو با برداشتن کامل قاب پشتی ادامه می‌دیم تا قطعات داخلی خودشون رو نشون بدن. به خاطر اضافه شدن قابلیت‌های جدید نسبت به کیندل‌های ساده و مدل Paperwhite، معماری داخلی اینجا کمی پیچیده‌تر شده و فلت‌ها و سوکت‌های ZIF زیادی روی برد به چشم می‌خوره.

درآوردن این قطعه مگنتی از کیندل وویاژ چقدر سخته؟ اون‌قدر راحت که حتی یه انسان اولیه با یه تیکه آهنربا هم می‌تونه این کار رو انجام بده!

خیلی زود رسیدیم به قلب تپنده دستگاه. انرژی این کتاب‌خوان رو یه باتری 3.8 ولتی با ظرفیت 1320 میلی‌آمپر ساعت تأمین می‌کنه. برای آزاد کردن باتری از شر چسب‌های زیرش، یه کارت پلاستیکی رو زیرش اهرم می‌کنیم و با کمی فشار درش میاریم.

آمازون با افتخار میگه که این کیندل با یه بار شارژ تا شش هفته روشن می‌مونه. برای اینکه درک بهتری داشته باشی، به این مقایسه دقت کن:

کیندل نسل هفتم با یه باتری 890 میلی‌آمپری می‌تونست تا چهار هفته دوام بیاره. اما تبلت پرمصرف‌تری مثل Kindle HD 6 با یه باتری غول‌پیکر 3400 میلی‌آمپری، نهایتا فقط 8 ساعت استفاده مداوم رو جواب می‌ده.

از اونجایی که نسخه 3G این دستگاه که اجازه می‌ده همه‌جا بدون نیاز به وای‌فای کتاب بخری هنوز عرضه نشده، مدلی که دست ماست فقط از وای‌فای پشتیبانی می‌کنه. همین موضوع باعث می‌شه که شناسایی این نوار آنتن بزرگ بالای دستگاه خیلی راحت باشه. به آنتن وای‌فای کیندل وویاژ سلام کن!

حالا که با تیغه فلزیمون تا اینجا پیش اومدیم، می‌ریم سراغ درآوردن موتور ویبره دستگاه.

این موتور ویبره در حالت عادی هماهنگ با سنسورهای PagePress کار می‌کنه که روی حاشیه‌های کناری دستگاه تعبیه شدن.

از اونجایی که این سنسورها هیچ قطعه متحرکی ندارن، این موتور ویبره‌ست که موقع ورق زدن صفحات، یه بازخورد لمسی (هپتیک) ظریف به انگشتت می‌ده تا حس کنی واقعا یه دکمه رو فشار دادی.

بعد از بررسی دقیق متوجه شدیم که این یه آرمیچر یا موتور چرخشی معمولی نیست، بلکه یه ویبراتور هپتیک پیزوالکتریک خیلی پیشرفته‌ست که احتمالا شرکت Texas Instruments اون رو ساخته.

چی باعث می‌شه کیندل وویاژ فقط یه تیکه پلاستیک بی‌مصرف نباشه و تجربه خوندن رو لذت‌بخش کنه؟ قطعا وجود یه سنسور نور محیط برای تنظیم خودکار روشنایی صفحه‌نمایش یکی از واجباته. این سنسور دقیقا داخل یه شیار روی مجموعه صفحه‌نمایش قرار گرفته و با یه فلت بلند به پشت مادربرد متصل می‌شه.

قفل سوکت‌ها رو یکی‌یکی باز می‌کنیم، فلت‌ها رو با ملایمت بیرون می‌کشیم تا بالاخره بتونیم مادربرد رو برای بررسی دقیق‌تر از شاسی جدا کنیم.

حالا بیا یه نگاهی به تراشه‌های روی مادربرد بندازیم که مغز متفکر این کیندل هستن:

← حافظه فلش 4 گیگابایتی eMMC NAND ساخت Toshiba با مدل THGBM5G5A1JBAIR

← پردازنده اصلی برنامه‌ها (Applications Processor) ساخت Freescale Semiconductor با مدل MCIMX6L8DVN10AB

← حافظه رم 512 مگابایتی LPDDR2 SDRAM ساخت Samsung با مدل K4P4G324EQ-RGC2

← آیسی مدیریت تغذیه (PMIC) مدل Maxim Integrated MAX77696A

کنترلر شبکه وای‌فای Atheros AR6803G-BL3B

← تراشه Freescale Semiconductor M05R5 ولت 1N96F ACBIT

درایور کنترلر هپتیک پیزو ساخت Texas Instruments

آخرین ویژگی‌های پنهان وویاژ زیر شیشه نمایشگر مخفی شدن. بعد از اینکه حسابی با کیسه حرارتی بهش گرما دادیم، آماده‌ایم تا چسب‌ها رو بشکافیم.

خوشبختانه از اون چسب‌های قیرمانند وحشتناک خبری نیست. ترکیب این چسب ملایم با شیشه ضخیم نمایشگر و حاشیه‌های لاستیکی، باعث شده تا اهرم کردنش کار نسبتا راحتی باشه. به این تکنولوژی جوهر الکترونیکی (E-ink) نگاه کن! با اینکه باتری رو کاملا درآوردیم، اما هنوز تصویر روی صفحه مونده.

این دقیقا بزرگ‌ترین مزیت جوهر الکترونیکیه. این نمایشگر فقط برای تغییر دادن تصویر به جریان برق نیاز داره، نه برای نگه داشتن اون. می‌تونی ساعت‌ها به یه صفحه خیره بشی بدون اینکه حتی یه قطره از شارژ باتری کم بشه.

زیر مجموعه نمایشگر و تو قسمت پایینی، دو تا تراشه دیگه هم کشف کردیم:

← حافظه فلش سریال 4 مگابیتی Winbond 25Q40BWIG

← کنترلر تاچ‌اسکرین Cypress Semiconductor CY8CTMA4

با ادامه بررسی کیندل، می‌رسیم به سنسورهای معروف PagePress. این سنسورها با یه چسب ملایم روی حاشیه نمایشگر فیکس شدن تا اتصال خوبی داشته باشن.

شاید بپرسی PagePress دقیقا چیه و چطور کار می‌کنه؟

این تکنولوژی در واقع یه سنسور تشخیص فشار اختصاصیه که از کربن و نقره ساخته شده. وقتی کمی فشار انگشتت رو زیاد می‌کنی، سنسور این تغییر رو می‌فهمه، صفحه رو ورق می‌زنه و همون موقع یه ویبره خیلی ظریف زیر شستت حس می‌کنی.

این مکانیزم خیلی شبیه به استرین گیج (Strain Gauge) عمل می‌کنه؛ قطعه‌ای که با تغییر شکل فیزیکی، مقاومتش تغییر می‌کنه و می‌تونه نقش یه دکمه نامرئی و بی‌نقص رو بازی کنه.

در نهایت کیندل وویاژ تو شاخص تعمیرپذیری امتیاز 7 از 10 رو می‌گیره (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر).

← خیلی از قطعات داخلی به صورت ماژولار طراحی شدن و می‌تونی اون‌ها رو به صورت تکی تعویض کنی.

← قاب پشتی با پیچ و مکانیسم کشویی بسته شده که باز کردنش رو نسبت به خیلی از کیندل‌های دیگه ساده‌تر کرده.

← به خاطر استفاده از چسب ملایم، شیشه ضخیم و حاشیه‌های نرم، برداشتن پنل جلویی با ابزار مناسب کار نسبتا بی‌دغدغه‌ایه.

← شیشه جلویی مقاومت کیندل رو بالا برده و از نمایشگر محافظت می‌کنه، اما همچنان در برابر ضربه و شکستن آسیب‌پذیره.

← دسترسی به باتری خیلی راحته، هرچند چسبی که زیرش زدن یه مقدار بیشتر از حد نیازه.

← شیشه جلویی و پنل جوهر الکترونیکی به هم پرس شدن، که این موضوع هزینه تعمیر رو در صورت شکستن شیشه حسابی بالا می‌بره.