جادوی مغناطیسی اپل زیر تیغ جراحی؛ کالبدشکافی اسمارت کاور آیپد ۲

وقتی اپل اسمارت کاور رو معرفی کرد، خیلی‌ها تعجب کردن که چطور این‌قدر دقیق و محکم به بدنه آیپد 2 می‌چسبه. خود استیو جابز می‌گفت این دو تا در واقع یک دستگاه واحد هستن و داشتنش برای هر کاربری واجبه.

ما هم وقتی باهاش کار کردیم، دیدیم عملکردش فوق‌العاده نرم و بی‌نقصه. همون‌جا بود که سوال اصلی تو ذهنمون شکل گرفت: این اتصال جادویی واقعا چطور عمل می‌کنه؟

شدیدا کنجکاو بودیم بدونیم آیا اپل از آهنرباهای خاص و پیشرفته‌ای استفاده کرده یا نه. مگنت‌هایی که قطب‌های متعددی دارن و می‌تونن عملکردهای پیچیده‌ای مثل همین اتصال دقیق کاور رو شکل بدن.

استفاده از یه ورق حساس به میدان مغناطیسی، مثل یه عینک اشعه ایکس عمل می‌کنه و بهمون نشون می‌ده زیر این لایه پلاستیکی اسمارت کاور و بدنه آیپد 2 چه خبره.

این ورق‌های مخصوص، خاصیتی دارن که مستقیما به قطب‌های آهنربا واکنش نشون می‌دن و شکل هندسی مگنت‌های مخفی رو به خوبی نمایان می‌کنن.

← بررسی‌ها نشون می‌ده که اسمارت کاور فقط یه آهنربای گرد کوچیک برای خاموش کردن صفحه آیپد 2 داره. بقیه آهنرباها یا برای چسبیدن به لبه سمت راست تبلت طراحی شدن، یا برای اینکه کاور بتونه شکل مثلثی به خودش بگیره و تبدیل به پایه نگهدارنده (Stand) بشه.

راستی، برای روشن و خاموش کردن صفحه آیپد حتما به این کاور نیاز نداری. ما با یه ابزار پیکاپ مگنت‌دار ساده تونستیم سنسور خواب (Sleep Sensor) آیپد رو تحریک کنیم و صفحه رو ببندیم!

در سمت چپ هر دو دستگاه هم یه ردیف آهنربا وجود داره. مگنت‌های خود آیپد 2 در واقع داخل فریم کناری دستگاه جاسازی شدن و وظیفه‌شون اینه که اتصال کاور به بدنه رو مثل یه لولای نامرئی، محکم و پایدار نگه دارن.

اما ترکیب هندسی این آهنرباها یه کم عجیبه: دو مجموعه که شامل یه آهنربای بلند در کنار دو تا آهنربای کوتاه هستن. جلوتر بهت می‌گیم دلیل این چیدمان خاص چیه.

ما قبلا تو کالبدشکافی خود آیپد 2 این قسمت‌ها رو باز کرده بودیم، پس بد نیست یه نگاهی به ساختار داخلیش بندازیم و ببینیم پشت پرده چه خبره.

← اول از همه، سنسور خواب رو می‌بینیم. این همون سنسور کوچیکیه که به اون آهنربای گرد داخل اسمارت کاور واکنش نشون می‌ده و فرمان خاموش یا روشن شدن نمایشگر رو صادر می‌کنه.

← این ردیف آهنرباها که لبه سمت راست قرار دارن، کاور رو محکم به آیپد می‌چسبونن. اگه دقت کنی، قطب‌های این مگنت‌ها روی اون‌ها مشخص شده و به صورت یکی‌درمیون (مثبت، منفی، مثبت، منفی) چیده شدن.

این چیدمان متناوب قطب‌ها توی آیپد، دقیقا قرینه چیدمان مگنت‌های داخل کاور (منفی، مثبت، منفی، مثبت) هست. این طراحی هوشمندانه باعث می‌شه کاور همیشه فقط تو یک جهت درست به دستگاه بچسبه و اصلا نتونی اون رو برعکس نصب کنی.

← اینا همون مگنت‌های سمت چپ آیپد 2 هستن که فریم فلزی اسمارت کاور رو به سمت خودشون می‌کشن. این قطعات داخل قاب پشتی آیپد جاسازی شدن و با چهار تا پیچ ریز چهارسو #00 سر جاشون محکم شدن.

طراحی این آهنرباها دقیقا با انحنای قاب آلومینیومی آیپد 2 هماهنگ شده. این قوس ظریف باعث می‌شه بیشترین سطح تماس بین آهنرباهای تبلت و مگنت‌های لولای کاور ایجاد بشه و اتصال فوق‌العاده قدرتمندی شکل بگیره.

← نکته جالب اینجاست که قطب‌های این آهنرباها با یه خط آبی ماژیک به صورت دستی علامت‌گذاری شدن! انتظار داشتیم اپل این علائم رو با دستگاه روی فلز حک کنه، اما ظاهرا تو خط تولید به همین روش سنتی بسنده کردن.

فقط 10 ثانیه بعد از گرفتن عکس دوم، این مگنت‌ها به خاطر نیروی مغناطیسی شدیدشون به سمت هم کشیده شدن و محکم به هم چسبیدن. واقعا قدرت بالایی دارن!

خب، تا اینجا سهم آیپد رو بررسی کردیم. اما داخل خود اسمارت کاور چی می‌گذره؟ تنها راه برای فهمیدنش اینه که بی‌رحمانه با تیغ جراحی بشکافیمش! با بریدن لایه رویی کاور، به این قطعات جالب رسیدیم:

← یه صفحه فلزی بزرگ که تو پلاستیک پوشونده شده و وظیفه‌اش اینه که به مگنت‌ها بچسبه و ساختار پایه نگهدارنده رو شکل بده.

دو تا ورق پلاستیکی زردرنگ هم تو بخش میانی قرار دارن که فقط برای حفظ فرم و استحکام ساختاری کاور اونجا هستن.

← و البته همون ستون آهنرباهایی که قبلا با ورق مغناطیسی از بیرون تشخیصشون داده بودیم.

برامون سوال بود که چرا اپل این‌همه آهنربا تو سمت راست کاور گذاشته. قطعا 4 تاشون برای اتصال به آیپد لازم بود، اما اون 10 تای دیگه برای چی هستن؟

دلیلش اینه که اتصال فلز به آهنربا خیلی ضعیف‌تر از اتصال دو تا آهنربا به همدیگه است. پس برای اینکه وقتی کاور رو تا می‌کنی تا شکل مثلثی به خودش بگیره و زیر وزن آیپد از هم باز نشه، به تعداد زیادی مگنت نیاز داشتن.

جالبه بدونی وقتی این مگنت‌ها، صفحه فلزی و ورق‌های پلاستیکی رو درمیاریم، کاور عملا شل و ول می‌شه و هیچ کارایی خاصی نداره.

← فریم فلزی سمت چپ اسمارت کاور در مجموع 6 تا آهنربا داره؛ دو تا بزرگ و چهار تا کوچیک.

← این مگنت‌ها به قدری قوی هستن که نمی‌تونیم از هم جدا نگهشون داریم! موقع عکاسی، آهنرباهای فریم آیپد 2 با یه جهش 5 سانتی‌متری روی میز پریدن و به این مگنت‌ها چسبیدن. قدرت جذبشون واقعا شگفت‌انگیزه!

باز همون داستان شکل و قطب‌های مکمل اینجا تکرار شده. این چیدمان خاص باعث می‌شه مگنت‌ها فقط تو یک حالت مشخص به همدیگه قفل بشن. با این طراحی، عملا محاله بتونی کاور رو برعکس یا با فاصله اشتباه روی آیپد نصب کنی، چون خود مگنت‌ها تو رو به مسیر درست هدایت می‌کنن.

امتیاز تعمیرپذیری اسمارت کاور آیپد 2: صفر از 10 (عدد 10 یعنی راحت‌ترین حالت برای تعمیر).

← تو این گجت تقریبا هیچ چیزی برای تعمیر وجود نداره. اپل موقع طراحیش قطعا به باز شدنش فکر نکرده.

← به محض اینکه تیغ رو بهش بزنی و پاره‌اش کنی، راه برگشتی نیست؛ دیگه هرگز نمی‌شه سر همش کرد.

← برخلاف تصور اولیه‌مون، هیچ آهنربای چندقطبی و پیچیده‌ای این تو پیدا نشد. اپل ترجیح داده از همون مگنت‌های استاندارد دوقطبی، اما با چیدمانی هوشمندانه داخل آیپد و کاور استفاده کنه.

البته که دادن امتیاز تعمیرپذیری به یه تیکه کاور پارچه‌ای فقط جنبه شوخی داره! در نهایت دیدیم که جادوی اتصال بی‌نقص کاور آیپد، تو دل همین چیدمان دقیق قطب‌های مثبت و منفی قایم شده بود. مرسی که تو این کالبدشکافی متفاوت با تیم "آیسی‌مدار" همراه بودی. اگه از این سبک مطالب خوشت میاد، حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو به دوستات هم معرفی کن تا اون‌ها هم از رازهای مهندسی گجت‌ها باخبر بشن!