کالبدشکافی آیپاد کلاسیک؛ رازهای مهندسی اپل در دل یک هارد مینیاتوری

اپل عادت داشت چندتا مدل رو همزمان معرفی کنه و خب ما هم دست به کار شدیم تا همون روز اول کالبدشکافی رو استارت بزنیم. این تصویر همون لحظه‌ایه که خودمون رو برای یه چالش فنی و دست‌وپنجه نرم کردن با گیره‌های قاب آماده می‌کنیم.

اول بریم سراغ جعبه و ببینیم اپل چه چیزهایی رو همراه این مدل ارائه داده:

← یه دفترچه راهنمای نسبتا بزرگ که با ابعاد خود دستگاه هم‌خونی داره.

← کابل رابط همیشگی برای شارژ و انتقال اطلاعات.

← هدفون‌های استاندارد اپل تو اون دوره.

← یه قطعه پلاستیکی (Dock Insert) برای هماهنگ کردن ضخامت مدل‌های 80 و 160 گیگابایتی روی پایه‌های رومیزی.

و در نهایت، خود آیپاد کلاسیک با اون بدنه نقره‌ای و چشم‌نوازش.

اینجا آیپاد کلاسیک 80 گیگابایتی رو کنار آیپاد ویدئو 30 گیگابایتی گذاشتیم تا تفاوت‌ها رو بهتر درک کنیم. با اینکه از نظر طول و عرض کاملا هم‌اندازه هستن، اما کلاسیک با وجود ظرفیت خیلی بیشتر، ضخامت کمتری داره.

پنل جلویی از آلومینیوم آنودایز شده ساخته شده و لبه‌هاش کمی خمیدگی دارن، در حالی که تو مدل ویدئو شاهد یه سطح پلاستیکی و کاملا تخت بودیم.

خب، بالاخره تونستیم قاب رو باز کنیم! در نگاه اول چیدمان قطعات خیلی شبیه نسل‌های قبلی به نظر می‌رسه. باز کردن این مدل واقعا ازمون انرژی گرفت. دلیلش اینه که اپل تو طراحی قاب کلاسیک، گیره‌های پلاستیکی رو با نسخه‌های فلزی جایگزین کرده. این گیره‌های فلزی خیلی محکم‌تر چفت می‌شن و نفوذ به داخل دستگاه رو به یه چالش اساسی تبدیل می‌کنن.

اگه یادت باشه تو آیپاد نانو، باتری بیشتر فضای داخلی رو اشغال کرده بود؛ اما تو معماری آیپاد کلاسیک، هارد دیسک پادشاهی می‌کنه و بیشترین حجم از فضای داخل قاب رو به خودش اختصاص داده.

هارد دیسک پایه این مدل 80 گیگابایت ظرفیت داره که شاید عدد عجیبی برای آیپاد نباشه، اما نکته مهندسی جذابش اینجاست: هارد 80 گیگابایتی آیپاد ویدئو 8 میلی‌متر ضخامت داشت، در حالی که این هارد جدید تو مدل کلاسیک فقط 5 میلی‌متر ضخامت داره! این کاهش ضخامت فوق‌العاده رو باید مدیون مهندسی دقیق شرکت Toshiba باشیم که این درایو مینیاتوری رو طراحی کرده.

یه نکته جالب و غافلگیرکننده تو این بخش، اضافه شدن یه صفحه فلزی پشت نمایشگر بود. به نظر می‌رسه مهندس‌های اپل این شیلد رو برای محافظت بیشتر از پنل ال‌سی‌دی قرار دادن تا در برابر ضربه و فشار مقاومت بیشتری داشته باشه و احتمال شکستنش کمتر بشه.

حالا تمام قطعات رو از هم جدا کردیم و کنار هم چیدیم. چندتا نکته فنی مهم تو این طراحی وجود داره که باید بهشون دقت کنیم:

← باتری استفاده شده تو این مدل، دقیقا همون باتری‌ایه که تو آیپاد ویدئو 30 گیگابایتی دیده بودیم.

← مادربرد برخلاف نسل ویدئو (که هیچ پیچی نداشت)، حالا با دو تا پیچ به شاسی فلزی محکم شده تا پایداری بیشتری داشته باشه.

← نمایشگر جدید به شکل محسوسی نازک‌تر شده و ضخامتش حدود هفتاد درصد ضخامت نمایشگر نسل قبلیه.

این هم یه نمای نزدیک و شفاف از بخش رویی مادربرد که چیدمان قطعات نصب سطحی رو به خوبی نشون می‌ده.

و در نهایت، نمای پشت مادربرد که به نظر ما به خاطر نوع طراحی مدارها حتی از روش هم جذاب‌تره.

به پایان کالبدشکافی این گجت دوست‌داشتنی رسیدیم. دیدن هاردهای مکانیکی کوچیک و تلاش مهندسا برای جا دادن این قطعات تو یه فضای محدود، همیشه پر از نکته‌های آموزشی جالبه. اگه از این سفر به درون دستگاه‌های کلاسیک لذت بردی، حتما بقیه آموزش‌های کالبدشکافی رو تو آیسی‌مدار دنبال کن تا با معماری داخلی گجت‌های بیشتری آشنا بشی.