کالبدشکافی موتورولا Droid 3: بررسی معماری کیبورد کشویی و چیدمان قطعات

بعد از عرضه نسخه‌های مختلفی از Droid 2، بالاخره جانشین اون یعنی Droid 3 از راه رسید. موتورولا نزدیک به دو سال وقت داشت تا این گوشی رو با کلی مشخصات فنی جذاب روانه بازار کنه و حسابی دل طرفدارهاش رو ببره.

← سیستم‌عامل اندروید 2.3 (نان زنجبیلی)

← پردازنده دو هسته‌ای 1 گیگاهرتزی

← کیبورد فیزیکی کامل QWERTY پنج‌ردیفه

← دوربین 8 مگاپیکسلی با قابلیت فیلم‌برداری 1080p

صفحه‌نمایش 4 اینچی qHD با رزولوشن 960 در 540 پیکسل و شیشه محافظ

موتورولا تو تبلیغاتش خیلی روی این موضوع مانور می‌داد که Droid 3 باریک‌ترین گوشی هوشمند با کیبورد کامل تو دنیاست.

اگه اون رو با نسل اول مقایسه کنیم، واقعا کوچیک‌تر شده، اما اختلاف ضخامتش اون‌قدرها هم چشمگیر نیست که بخوایم خیلی بابتش هیجان‌زده بشیم.

دوربین پشتی این گوشی یه فلش ال‌ای‌دی داره و می‌تونه تا 8 برابر زوم دیجیتال انجام بده. روی لبه دستگاه، پورت‌های micro USB و micro HDMI رو می‌بینیم که خروجی تصویر 1080p رو برای دستگاه‌های سازگار فراهم می‌کنن. این چیدمان پورت‌ها روی لبه سمت چپ، طراحی گوشی رو خیلی شبیه به مدل Motorola Atrix کرده.

اول قاب پشتی رو درمیاریم تا برای اولین‌بار چشممون به باتری قابل‌تعویض گوشی بیفته. موتورولا ادعا کرده که این باتری می‌تونه تا 9 ساعت مکالمه مداوم یا 300 ساعت حالت آماده‌به‌کار (استندبای) دوام بیاره. البته که 300 ساعت دست نزدن به گوشی و رها کردنش تو حالت استندبای قطعا کار خیلی خسته‌کننده‌ایه!

روی این باتری ظرفیت 1540 میلی‌آمپر ساعت و ولتاژ 3.7 ولت درج شده.

اوه! این نسخه از دروید اسلات سیم‌کارت داره!

معمولا شبکه CDMA (مخصوص اپراتورهایی مثل ورایزن تو اون زمان) نیازی به سیم‌کارت فیزیکی نداشت.

نبود سیم‌کارت باعث می‌شد استفاده از گوشی تو کشورهای دیگه و خارج از شبکه ورایزن حسابی دردسرساز بشه. اما اضافه شدن این اسلات به Droid 3 اجازه می‌ده که کاربر بتونه تو سراسر دنیا ازش استفاده کنه.

شبکه CDMA و استانداردهای ارتباطی اون زمان ساختار پیچیده‌ای داشتن که باعث می‌شد معماری آنتن‌دهی این گوشی‌ها کمی متفاوت از مدل‌های GSM باشه.

یه کارت هشدار نارنجی‌رنگ تو جعبه گوشی هست که دلیل مهمی داره. حواست باشه که تو بعضی مناطق خارج از آمریکا، هزینه‌های رومینگ دیتا تو اون زمان به‌شدت نجومی بود و این برگه دقیقا برای هشدار دادن بابت همون هزینه‌هاست!

مثل نسل‌های قبلی، قاب پشتی Droid 3 با چند تا پیچ تورکس T5 سر جاش محکم شده. موتورولا عادت داره پیچ‌ها و خارها رو زیر برچسب مشخصات گوشی مخفی کنه، که همین موضوع باز کردنش رو کمی چسبناک و پردردسر می‌کنه. البته این موانع برای ابزارهای ما و دست‌های فرز تو هیچ کاری نداره و به‌راحتی از پسشون برمیایم.

حالا که پیچ‌ها باز شدن، خارها آزاد شدن و برچسب‌ها رو کندیم، می‌تونیم یه نگاه حسابی به دل و روده این گوشی بندازیم.

در قدم بعدی، با یه ابزار بازکننده پلاستیکی، فلت دوربین رو خیلی آروم از روی سوکت مادربورد بلند می‌کنیم. این همون دوربین 8 مگاپیکسلی پشتیه که می‌تونه ویدئوهای 1080p رو با سرعت 30 فریم بر ثانیه برای کاربر ثبت کنه.

با پیچ‌های مادربورد خداحافظی می‌کنیم... زمان زیادی کنارمون نبودن! بعد از جدا کردن چند تا کانکتور دیگه، مادربورد به‌راحتی از روی شاسی گوشی بلند می‌شه. برای اینکه مادربورد کاملا لخت بشه و قطعاتش رو ببینیم، باید مجموعه اسپیکر و آنتن رو از روی برد اهرم کنیم و دربیاریم.

این مجموعه از اتصال‌های فشاری (پین‌های فنری) برای انتقال دیتا به اسپیکر و آنتن استفاده می‌کنه. نکته جالب تو طراحی اینه که یه سوراخ روی مادربورد تعبیه شده تا صدا بتونه بهتر از داخل دستگاه به بیرون منتقل بشه.

آیسی‌های اصلی روی بخش جلویی مادربورد شامل این موارد می‌شن:

← تراشه Qualcomm MDM6600 با پشتیبانی از سرعت HSPA+ تا 14.4 مگابیت بر ثانیه

← حافظه فلش 16 گیگابایتی MLC NAND مدل SanDisk SDIN4C2

← رم 512 مگابایتی Elpida B4064B2PB-8D-F در کنار پردازنده TI OMAP 4430

← تقویت‌کننده خطی توان Triquint TQM7M5013

آیسی A2F1106

← تراشه‌های A5005 K1116، A5002 K1118 و A5001 K1118 (به‌ترتیب از پایین به بالا)

شتاب‌سنج سه‌محوره Kionix 11425 1411

بازیگرهای اصلی روی پشت مادربورد هم از این قرارن:

← تراشه Qualcomm PM8028 که در کنار تراشه MDM6600 کار می‌کنه تا اتصال دیتای بی‌سیم گوشی رو برقرار کنه.

← حافظه Hynix H8BCS0QG0MMR که شامل DRAM هاینیکس و فلش STM می‌شه.

← تراشه ST Ericsson CPCAP 006556001

← قطعه 13M1HH3

چیپ 6792A 1113 T3971

این مسیرهای مارپیچ و عجیب‌وغریب چیه؟ نه، پیست ماشین‌سواری مخفی نیست! این فقط مجموعه جک هدفونه. گوشی Droid 3 از یه جک 3.5 میلی‌متری هدفون استفاده می‌کنه که با اکثر هدفون‌های استاندارد بازار سازگاره.

دکمه پاور/قفل هم روی همین فلت مارپیچ قرار گرفته و در کنارش میکروفون دوم برای حذف نویز و شفافیت صدا هنگام مکالمه تعبیه شده.

با کمی اهرم کردن دقیق توسط اسپاجر، آنتن وای‌فای به‌راحتی از جاش درمیاد. این گوشی از سیگنال‌های b، g و n وای‌فای پشتیبانی می‌کنه. برای اون زمان عالیه! حالا خیلی محترمانه موتور ویبره رو با یه ابزار پلاستیکی و کمی "زور و اصرار" از خونش میندازیم بیرون. با کمی تلاش بیشتر و استفاده مجدد از اسپاجر، می‌تونیم به صفحه کشویی (Slider Plate) گوشی دسترسی کامل پیدا کنیم.

یکی از مهم‌ترین و جذاب‌ترین ویژگی‌های Droid 3، کیبورد فیزیکی کامل 5 ردیفه و کشویی اونه. طراحی کلیدها به‌صورت پله‌ای و مجزا، تایپ کردن رو خیلی لذت‌بخش‌تر می‌کنه؛ ویژگی مثبتی که تو نسل اول غایب بود اما موتورولا اون رو اضافه کرد. مثل نسل‌های قبلی، دسترسی به مجموعه صفحه‌نمایش تو این گوشی هم به‌شدت سخته و نیاز به باز کردن کل دستگاه داره.

با برداشتن کیبورد، به یه مشت پیچ تورکس T3 خیلی ریز می‌رسیم که مجموعه نمایشگر رو به مکانیزم کشویی و کیبورد متصل کردن. بعد از کمی مانور دادن روی فلت تصویر که واقعا آدم رو به استرس میندازه تا پاره نشه، بالاخره می‌تونیم این دو قسمت رو از هم جدا کنیم.

با یه مقدار فشار ملایم، پنل LCD از روی شیشه جلویی (که مجهز به گوریلا گلس هست) بلند می‌شه. صفحه نمایش Droid 3 نسبت به نسل‌های قبلیش 0.3 اینچ بزرگ‌تر شده و حالا 4 اینچیه. رزولوشن اون هم افزایش پیدا کرده و به 960 در 540 پیکسل رسیده.

کابلی که به پشت LCD چسبیده، اسپیکر مکالمه، دوربین سلفی، سنسور نور محیط و ال‌ای‌دی اعلان‌ها رو تو خودش جا داده! چه خبره این پشت!

قرار گرفتن این همه قطعه روی یه فلت، شاید باز کردنش رو راحت کنه، اما هزینه تعمیر و تعویضش رو به‌شدت بالا می‌بره؛ چون اگه یکیشون خراب بشه باید کل مجموعه رو عوض کنی.

← کنترلر تاچ خازنی Atmel MXT224E هم در داخل پنل جلویی قرار داره.

خب، به انتهای مسیر کالبدشکافی موتورولا Droid 3 در آیسی‌مدار رسیدیم. بررسی معماری این گوشی نشون داد که موتورولا چقدر تو جاسازی قطعات ظرافت به خرج داده. با در نظر گرفتن همه جوانب، این گوشی امتیاز تعمیرپذیری 6 از 10 رو می‌گیره؛ دلایلش هم ایناست:

← خوشبختانه هیچ پیچ امنیتی عجیب‌وغریبی تو کل دستگاه استفاده نشده بود.

← باتری به جایی لحیم نشده بود و تعویضش کار ساده‌ای بود.

← قرار گرفتن قطعات زیاد روی یک فلت یعنی در صورت خرابی یکیشون، باید کل مجموعه رو یکجا عوض کنی.

← چسب‌های زیادی برای نگه‌داشتن قطعات کنار هم استفاده شده که باز و بسته کردن رو حسابی سخت می‌کنه.

← برای رسیدن به ال‌سی‌دی هم باید کل دستگاه رو اوراق کنی که اصلا جالب نیست. امیدوارم از این بررسی فنی لذت برده باشی؛ این لینک رو برای دوستای عشق سخت‌افزارت هم بفرست تا با معماری این گوشی آشنا بشن!