کالبدشکافی آمازون Fire TV؛ راز هیت‌سینک چسبناک و چیپ‌های گیمینگ

آمازون با این دستگاه حسابی تنور رقابت ستاپ‌باکس‌ها رو داغ کرده. قبل از اینکه بریم سراغ جراحی، بیا یه نگاهی به مشخصات فنی خفنش بندازیم که قراره تلویزیونت رو به آتیش بکشه:

← پردازنده چهار هسته‌ای Qualcomm Krait 300 با فرکانس 1.7 گیگاهرتز که سرعت پردازش بالایی داره.

← پردازنده گرافیکی مجزای Qualcomm Adreno 320 برای اجرای روان بازی‌ها و ویدئوها.

← دو گیگابایت حافظه رم از نوع LPDDR2 با فرکانس 533 مگاهرتز.

← هشت گیگابایت حافظه داخلی برای نصب اپلیکیشن‌ها و بازی‌ها.

وای‌فای دو بانده MIMO با پشتیبانی از استانداردهای 802.11a/b/g/n برای استریم بدون لگ.

← بلوتوث نسخه 4.0 برای اتصال بی‌سیم لوازم جانبی.

فایر تی‌وی فقط یه پخش‌کننده فیلم نیست؛ این دستگاه برای اجرای بازی‌ها هم بهینه‌سازی شده و با یه هزینه کوچیک می‌تونی یه گیم‌پد جذاب هم براش تهیه کنی تا رسما تبدیل به یه کنسول بشه.

پشت این جعبه مشکی‌رنگ و ساده، مجموعه‌ای کامل از پورت‌های مختلف ردیف شدن:

← جک 5.5 میلی‌متری برای اتصال آداپتور برق (DC).

← خروجی HDMI 1.4b (تایپ A) با پشتیبانی از قفل سخت‌افزاری HDCP.

← خروجی صدای اپتیکال (TOSLINK) برای اتصال به سیستم‌های صوتی حرفه‌ای.

← درگاه شبکه اترنت 10/100 برای اتصال کابلی به اینترنت.

یه پورت USB 2.0 (تایپ A) برای اتصال فلش یا لوازم جانبی.

خب، دیدن ظاهر دستگاه دیگه کافیه؛ وقتشه بریم تو دلش. حالا ابزار بازکننده پلاستیکی رو وارد بازی می‌کنیم! با اهرم کردن ابزار، خارهای پلاستیکی محکمی که قاب رو نگه داشتن آزاد می‌کنیم. این جعبه شاید خیلی سفت‌وسخت بسته شده باشه، اما حریف ابزارهای تخصصی ما نمی‌شه. روی کفی دستگاه یه سری اطلاعات حک شده که بد نیست بهشون اشاره کنیم:

← مدل دقیق دستگاه که CL1130 هست.

ورودی برق که 6.25 ولت DC نیاز داره. و تاییدیه‌های مربوط به کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC).

باز کردن پیچ‌های ظریف مادربرد فقط یه مهارت نیست، خودش یه جور ورزشه! با یه پیچ‌گوشتی دقیق به جون پیچ‌های روی برد می‌افتیم و دونه‌دونه بازشون می‌کنیم. با باز کردن این چند تا پیچ، مادربرد دستگاه کاملا آزاد می‌شه و می‌تونیم برش داریم. ای بابا! کی آدامس خرسیش رو چسبونده تو این جعبه جادویی؟ شوخی کردم!

این خمیر صورتی‌رنگ در واقع یه پد حرارتیه که دقیقا جای پردازنده اصلی رو روی برد بهمون نشون می‌ده.

همون‌طور که انتظار می‌رفت، سخت‌افزار قدرتمند این دستگاه حرارت زیادی تولید می‌کنه. برای اینکه این جعبه ذوب نشه، آمازون یه هیت‌سینک (خنک‌کننده فلزی) خیلی بزرگ گذاشته که تقریبا کل فضای قاب بالایی رو اشغال کرده. این هیت‌سینک فلزی در کنار همون پد حرارتی آدامسی‌شکل، وظیفه دارن گرمای پردازنده رو به خوبی دفع کنن.

جالبه که زیر پورت HDMI، یه آنتن کوچیک پیدا کردیم که هیچ اتصالی به سیستم نداره. وسط این آنتن یه چیپ ریز هست که نشون می‌ده این قطعه یه برچسب RFID (شناسایی با امواج رادیویی) است. احتمالا آمازون از این برچسب برای رهگیری دستگاه‌ها تو خط تولید و انبار استفاده می‌کنه.

برای جدا کردن هیت‌سینک اول سعی کردیم بدون حرارت پیش بریم که اصلا شانس باهامون یار نبود و چسبش خیلی محکم‌تر از این حرفا بود. اینجا بود که نبرد سخت ما با این چسب سرسخت شروع شد... خوشبختانه ما ابزار آی‌اوپنر رو داریم؛ با کمی گرما دادن به قاب، سعی می‌کنیم چسب زیر هیت‌سینک رو نرم کنیم.

در نهایت، ترکیب حرارت و تکون دادن‌های مداوم جواب داد و تونستیم این غول فلزی رو از جاش دربیاریم.

حالا که به روی مادربرد رسیدیم، بیا ببینیم چه آیسی‌هایی این دستگاه رو به یه غول پردازشی تبدیل کردن:

← تراشه رم 2 گیگابایتی LPDDR2 ساخت سامسونگ. زیر این رم، پردازنده چهار هسته‌ای 1.7 گیگاهرتزی Qualcomm Krait 300 به صورت لایه‌ای قرار گرفته.

← حافظه داخلی 8 گیگابایتی eMMC NAND Flash از برند Toshiba.

← آیسی مدیریت انرژی (PMIC) مدل PMM8920 ساخت Qualcomm.

← کنترلر شبکه اترنت مدل AR8152-B از شرکت Atheros.

تراشه کلاک PCI-E از شرکت Pericom.

← فرستنده صوتی دیجیتال ساخت Texas Instruments.

پشت برد هم ماژول ترکیبی وای‌فای و بلوتوث (QCA6234XH) از Qualcomm Atheros قرار داره که قبلا مشابه‌ش رو تو تبلت‌های آمازون دیده بودیم.

کارمون با جعبه اصلی تموم شد، حالا می‌ریم سراغ ریموت کنترل صوتی. باتری‌های قابل تعویض؟ بله! ما از روزی می‌ترسیم که سازنده‌ها تصمیم بگیرن تو ریموت کنترل‌ها هم باتری‌های چسبی و داخلی بذارن. حالا وقتشه قاب ریموت رو باز کنیم. برای رسیدن به برد اصلی و میکروفون، باید با یه پیچ‌گوشتی و ابزار پلاستیکی قاب رو با احتیاط اهرم کنیم.

اینجا هم یه تگ RFID دیگه پیدا کردیم! به نظر می‌رسه آمازون علاقه خاصی به رهگیری دقیق تمام قطعاتش داره.

دور دوم آیسی‌خونی ما روی برد ریموت کنترل، نشون‌دهنده حضور پررنگ قطعات Texas Instruments هست:

← میکروکنترلر 16 بیتی فوق کم‌مصرف از Texas Instruments.

← تراشه بلوتوث دومنظوره (کلاسیک و کم‌مصرف BLE) از Texas Instruments.

← حافظه فلش سریال از شرکت Winbond با رابط SPI.

← میکروفون مدل MD v1.2 که وظیفه دریافت فرمان‌های صوتی رو داره.

پردازنده صوتی از شرکت Audience برای پردازش صدای کاربر.

یه نکته جالب اینه که خیلی از این چیپ‌ها تو دستگاه‌های دیگه‌ای مثل گوشی‌ها و تبلت‌های آمازون تست پس دادن و قطعات بسیار قابل اعتمادی هستن.

خب، پرونده ریموت هم بسته شد. می‌تونی از دیدن چیدمان تمیز قطعاتش لذت ببری تا بریم سراغ بخش بعدی.

صبر کن... هنوز تموم نشده! راند سوم کالبدشکافی ما به گیم‌پد (دسته بازی) آمازون اختصاص داره. این دسته با یه مدل خاص از پیچ‌های سه‌سو (Tri-wing) بسته شده تا کسی نتونه راحت بازش کنه. این پیچ‌ها شبیه ستاره‌های نینجا به نظر میان و هر کسی پیچ‌گوشتی مخصوصش رو تو جعبه ابزارش نداره.

البته ما تو ست پیچ‌گوشتی‌هامون سری Y1 رو داریم که به خوبی روی این پیچ‌ها می‌شینه و بازشون می‌کنه.

با دور زدن این پیچ‌های عجیب‌وغریب، قاب گیم‌پد باز می‌شه. حداقل جای شکرش باقیه که اینجا دیگه از چسب‌های وحشتناک خبری نیست.

← و برای تکمیل کلکسیون ما، اینم سومین تگ RFID که داخل گیم‌پد تعبیه شده!

با پنس بردهای کوچیکی که پشت دکمه‌های تریگر (بمپرها) قرار دارن رو بیرون می‌کشیم. بعدش هم سریعا برد مربوط به چراغ‌های وضعیت (ال‌ای‌دی) رو آزاد می‌کنیم تا به مادربرد اصلی دسته برسیم.

طراحی داخلی این دسته بازی خیلی استاندارد و آشناست. به نظر می‌رسه آمازون خواسته با یه طراحی ایمن و جواب‌پس‌داده، هم نظر گیمرها رو جلب کنه و هم به امکانات ستاپ‌باکسش اضافه کنه.

تو قدم بعدی، مادربرد گیم‌پد رو کاملا از قاب جدا می‌کنیم. حالا که به برد اصلی دسته رسیدیم، بیا ببینیم اینجا چه خبره:

← تراشه سیستم روی چیپ (SoC) بلوتوث و صدا از شرکت CSR.

← میکروکنترلر 32 بیتی Cortex-M0+ از شرکت NXP.

← حافظه فلش سریال Winbond با رابط SPI دوگانه و چهارگانه.

← آیسی‌های شیفت رجیستر 8 بیتی از Texas Instruments.

مالتی‌پلکسر/دی‌مالتی‌پلکسر آنالوگ 4 کاناله از شرکت NXP. اینم از چیدمان نهایی قطعات گیم‌پد که برای خوره‌های سخت‌افزار خیلی جذابه!

به پایان این کالبدشکافی جذاب تو "آیسی‌مدار" رسیدیم. آمازون تو این دستگاه قطعات قدرتمندی رو دور هم جمع کرده بود و البته تو بخش گیم‌پد و ریموت هم خوب ظاهر شد. اگه از دیدن دل‌وروده این گجت لذت بردی، حتما لینک این مقاله رو برای دوستای گیمر و فیلم‌بازت بفرست. این دستگاه تو بررسی‌های ما امتیاز 6 از 10 رو برای تعمیرپذیری گرفت؛ بیا ببینیم چرا:

← طراحی کلی نسبتا ساده‌ست (قاب بالا، قاب پایین، هیت‌سینک و مادربرد). وقتی بازش کنی، قطعات پیچیده و گیج‌کننده‌ای وجود نداره.

← منبع تغذیه (آداپتور) جداگانه‌ست و اگه خراب بشه، نیازی به باز کردن خود دستگاه نداری.

← داخل دستگاه از پیچ‌های استاندارد چهارسو استفاده شده که کار رو راحت می‌کنه...

← ...البته به شرطی که هیچ‌وقت نخوای هیت‌سینک رو دربیاری! چون با یه مقدار خیلی زیادی چسب حرارتی فوق‌العاده چسبناک سر جاش محکم شده.

← قاب بیرونی خیلی محکم چفت شده. درسته که از چسب استفاده نکردن، اما خارهای پلاستیکی اون‌قدر سفت هستن که باز کردنش مکافاته.

← تمام قطعات اصلی و پورت‌ها روی یه برد واحد لحیم شدن. این طراحی ساده و تمیزه، اما اگه یه پورت خراب بشه، یا باید مهارت بالایی تو لحیم‌کاری داشته باشی یا کل برد رو عوض کنی.