کالبدشکافی گلکسی نوت ۲۰ و نوت ۲۰ اولترا؛ رازهای پنهان در معماری خنک‌کننده و دوربین‌های غول‌پیکر سامسونگ

این گوشی‌ها تو نسخه‌های مختلفی تو بازار هستن، ولی ما رفتیم سراغ مدل‌های آمریکایی با پشتیبانی از شبکه 5G تا کامل‌ترین کالبدشکافی رو برات آماده کنیم. مشخصات اصلی این غول‌ها از این قراره:

← پردازنده اسنپدراگون 865 پلاس که با 8 گیگابایت رم در نوت 20 و 12 گیگابایت رم LPDDR5 تو نسخه اولترا جفت شده.

← صفحه‌نمایش‌های Infinity-O از نوع AMOLED؛ نسخه معمولی 6.7 اینچی و نسخه اولترا 6.9 اینچی با نرخ نوسازی 120 هرتز.

← حافظه داخلی 128 گیگابایتی که تو مدل اولترا می‌تونی با کارت حافظه microSD تا یک ترابایت دیگه هم بهش اضافه کنی.

← هر کدوم چهار تا دوربین دارن. نوت 20 معمولی یه دوربین 64 مگاپیکسلی تله‌فوتو داره، در حالی که اولترا با یه سنسور اصلی 108 مگاپیکسلی و یه لنز پریسکوپی با زوم اپتیکال 5 برابری دلبری می‌کنه.

باتری‌های 4300 میلی‌آمپرساعتی برای نوت 20 و 4500 میلی‌آمپرساعتی برای مدل اولترا.

پشتیبانی از شبکه‌های 5G و ارتباطات باند فوق‌عریض در کنار وای‌فای 802.11ax و بلوتوث نسخه 5 هم تو هر دو مدل دیده می‌شه.

قبل از اینکه دست به آچار بشیم، با استفاده از دستگاه اشعه ایکس یه نگاه عمیق به ساختار داخلی مدل اولترا می‌ندازیم تا ببینیم با چی طرفیم.

یه نکته جالب رو جا انداختیم؛ رنگ‌بندی! ما رنگ سبز رو برای نوت 20 و برنزی رو برای اولترا انتخاب کردیم. دلیلش هم سادست، چون رنگ مشکی خاصی تو این سری برای ما در دسترس نبود.

حالا که عکس‌های اشعه ایکس هر دو گوشی رو کنار هم گذاشتیم، کلی سوال برامون پیش اومده.

مثلا چرا کویل‌های شارژ بی‌سیم که همون حلقه‌های مسی وسط گوشی هستن، انقدر با هم فرق دارن؟ سامسونگ حرفی از تفاوت‌های فنی این بخش نزده، اما مدل اولترا یه ساختار دوگانه خیلی جالب و عجیب برای کویل شارژ داره.

اگه یادت باشه، قبلا یه طراحی مشابه همین رو تو یکی دیگه از گوشی‌های اولترای سامسونگ هم دیده بودیم.

نکته عجیب دیگه اینه که مدل اولترا چقدر فضای زیادی رو به ماژول دوربین اختصاص داده. اون سنسور 108 مگاپیکسلی وسطی به خودی خود غول‌پیکره، حالا فرض کن سامسونگ یه ماژول پریسکوپی کشویی هم دقیقا کنارش جا داده!

اول از همه قلم‌های S Pen رو درمیاریم تا چند تا نکته درباره بیرون‌زدگی دوربین‌ها بررسی کنیم. اگه از اون دسته‌ای هستی که دوست داری از پشت شیشه گوشیت، یه شیشه دیگه بزنه بیرون، نوت 20 اولترا دقیقا برای تو ساخته شده!

با دیدن این دوربین، اون بیرون‌زدگی سه‌گانه آیفون 11 Pro Max الان برامون کاملا منطقی و جمع‌وجور به نظر می‌رسه و بابت تمام ایرادهایی که قبلا بهش گرفتیم، رسما عذرخواهی می‌کنیم.

تو دنیای گوشی‌های هوشمند، قطعات هر روز دارن کوچیک‌تر می‌شن، اما دوربین‌ها مسیر برعکسی رو می‌رن. دلیلش هم محدودیت‌های فیزیکی تو علم اپتیک هست؛ برای ثبت عکس‌های بهتر، به سنسورها و لنزهای بزرگ‌تری نیاز داریم.

شاید گوگل تنها شرکتی باشه که با تکیه بر نرم‌افزار و پردازش تصویر، با کمترین سخت‌افزار بهترین نتیجه رو می‌گیره. با این حال، رویکرد سخت‌افزاری سامسونگ تو این گوشی‌ها فوق‌العاده جذابه و قطعا حرف‌های زیادی برای گفتن داره.

خب، حالا وقتشه که دست به کار بشیم. با استفاده از پد حرارتی iOpener سعی می‌کنیم چسب‌های لبه گوشی رو نرم کنیم تا باز کردن قاب پشتی راحت‌تر بشه.

با اینکه چسب‌ها همیشه روی اعصابن، اما باز کردن نوت 20 معمولی استرس کمتری داره. قاب پشتی این مدل پلاستیکیه و موقع خم شدن و باز کردن، خیلی کمتر از شیشه احتمال شکستنش وجود داره.

شاید خیلیا بگن یه گوشی گرون‌قیمت نباید قاب پلاستیکی داشته باشه، اما از نظر تعمیرپذیری و باز کردن راحت‌تر، این یه امتیاز مثبت محسوب می‌شه.

خیلی دقت کن! اگه برای نرم کردن چسب‌ها از سشوار صنعتی استفاده می‌کنی، حواست به دما باشه. شیشه حرارت بالایی رو تحمل می‌کنه، اما قاب پلاستیکی نوت 20 اگه زیاد گرم بشه، خیلی زود تغییر شکل می‌ده و آب می‌شه.

تو قدم بعدی با استفاده از چند تا پیک بازکننده، قاب پشتی هر دو گوشی رو بدون دردسر و بدون اینکه کابلی سر راهمون باشه، از شاسی جدا می‌کنیم. رسما وارد شکم این دو تا غول شدیم!

مثل همیشه، اولین کاری که بعد از باز کردن قاب پشتی باید انجام بدیم، باز کردن پیچ‌هاست. پیچ‌گوشتی رو برمی‌داریم و می‌ریم سراغشون.

با وجود اینکه خیلی از بخش‌های گوشی‌های سامسونگ سخت باز می‌شن، اما همیشه بابت استفاده از پیچ‌های استاندارد Phillips #00 ازمون نمره قبولی می‌گیرن.

بعد از باز کردن چند تا پیچ به‌شدت سفت روی فریم میانی، بالاخره یه نمای کامل از قطعات داخلی رو می‌بینیم. اسپیکر مکالمه هر دو گوشی روی مجموعه آنتن بالایی سوار شده و یه محفظه اختصاصی برای خودش داره که واقعا جالبه. این اسپیکر با یه واشر قرمز رنگ عایق شده و صدا رو از طریق یه کانال روی فریم میانی به بیرون هدایت می‌کنه. این طراحی جدید محفظه‌ها باعث می‌شه کیفیت صدا به مراتب بهتر بشه.

روی قاب پشتی هر دو مدل هم یه میکروفون نصب شده که خوشبختانه با پین‌های فنری به برد متصل می‌شه. همین اتصال فنری باعث شد موقع برداشتن قاب پشتی، نگران پاره شدن کابل و فلت نباشیم.

حالا می‌ریم سراغ دوربین‌ها. اما قبل از اینکه بتونیم ماژول‌ها رو بررسی کنیم، باید مادربردهای هر دو گوشی رو کامل از جاشون دربیاریم.

تفاوت اصلی این دو تا مجموعه دوربین، تو قابلیت زوم و تعداد پیکسل‌های سنسورهاشونه:

مدل اولترا همون ماژول زوم اپتیکال خفن رو به ارث برده، ولی با یه سنسور 12 مگاپیکسلی کوچیک‌تر در پشتش. اما نوت 20 معمولی زوم فضایی نداره و به جاش از یه سنسور متراکم 64 مگاپیکسلی و تکنیک‌های نرم‌افزاری کراپ برای زوم استفاده می‌کنه.

داستان برای لنزهای واید کاملا برعکسه. مدل اولترا یه سنسور فوق‌العاده بزرگ 108 مگاپیکسلی داره که معمولا خروجی‌هاش رو به 12 مگاپیکسل فشرده می‌کنه. در حالی که نسخه معمولی یه سنسور 12 مگاپیکسلی ساده‌تر داره. هیچ‌کدوم از این دو مدل دوربین سلفی 40 مگاپیکسلی ندارن و سامسونگ برای هر دو از یه سنسور سلفی 10 مگاپیکسلی استفاده کرده.

نکته عجیب ماجرا اینجاست که دوربین سلفی نوت 20 معمولی خیلی راحت و با یه اهرم کردن ساده درمیاد، اما دوربین سلفی اولترا به طرز عجیبی با چسب حرارتی سر جاش محکم شده!

دم سامسونگ گرم که مادربردها رو انقدر فضایی طراحی کرده! بیا ببینیم روی این بردهای جذاب چه قطعاتی سوار شده:

← پردازنده قدرتمند Snapdragon 865+ که زیر رم LPDDR5 سامسونگ پنهان شده.

← حافظه فلش 128 گیگابایتی یونیورسال مدل KLUDG4UHDB ساخت خود سامسونگ.

← سیستم مودم 5G و فرکانس رادیویی کوالکام در کنار آیسی فرکانس میانی SMR526.

← ماژول‌های تقویت‌کننده کوالکام مدل‌های QDM4820، QDM5872 و QDM4870.

تراشه‌های NXP 11OUV2H و 9468B3 که احتمالا وظیفه ارتباطات NFC، سیم‌کارت الکترونیکی و باند فوق‌عریض رو بر عهده دارن.

آیسی مدیریت تغذیه Maxim MAX77705C.

← احتمالا سوییچ محافظت از ولتاژ بیش از حد ON Semiconductor FPF3788UCX.

برد رو برمی‌گردونیم تا ببینیم اون طرفش چه خبره و چه قطعات دیگه‌ای جا خوش کردن:

← فرستنده و گیرنده شبکه‌های 5G و LTE کوالکام.

← احتمالا کنترلر دیجیتایزر Wacom W9020 که وظیفه ارتباط با قلم رو داره.

← ماژول ترکیبی وای‌فای و بلوتوث Murata 1RH.

← ماژول تقویت‌کننده قدرت Skyworks.

آیسی‌های مدیریت تغذیه کوالکام مدل‌های PMX55، PM150C و PM8250.

ماژول‌های گیرنده AVAGO AFEM-9136.

← ماژول تقویت‌کننده قدرت کوالکام QPA5580.

بدتر از درآوردن یه باتری پر از چسب چیه؟ درآوردن دو تا باتری پر از چسب، اونم همزمان! خوشبختانه حلال چسبمون اینجاست تا نجاتمون بده. با چند قطره حلال، کمی صبر و استفاده از دستگیره‌های مکنده، تونستیم هر دو باتری رو بدون اینکه عرق بریزیم از سر جاشون دربیاریم.

دیگه کم‌کم داریم عادت می‌کنیم که باتری‌های سامسونگ همیشه این‌طور سفت‌وسخت چسب شده باشن، اما هنوز امیدمون رو از دست ندادیم که شاید تو نسل‌های بعدی یه راهکار بهتر برای تعویض راحت‌تر باتری در نظر بگیرن. باتری نوت 20 ظرفیتی معادل 16.69 وات‌ساعت داره و باتری نوت 20 اولترا به 17.46 وات‌ساعت می‌رسه.

هر دو باتری ظرفیت خوبی دارن، اما به خاطر فضایی که قلم S Pen اشغال کرده، نتونستن به باتری‌های غول‌پیکری که تو مدل‌های بدون قلم می‌بینیم برسن.

عجیب‌ترین چیزی که تا اینجای کار تو این گوشی‌ها دیدیم، قطعات زیر مادربرد بود.

انتظار داشتیم برای خنک کردن پردازنده هشت هسته‌ای، یه محفظه بخار مسی بزرگ ببینیم؛ همون چیزی که سامسونگ همیشه بهش افتخار می‌کرد. اما در کمال تعجب، با یه پد حرارتی گرافیتی چند لایه روبه‌رو شدیم!

عجیب‌تر اینکه ظاهرا بقیه نسخه‌های نوت 20 لوله حرارتی مسی دارن، اما نسخه آمریکایی ما گرافیت داره! یعنی پردازنده‌های اگزینوس تو نسخه‌های جهانی نسبت به نسخه‌های اسنپدراگون به سیستم خنک‌کننده متفاوتی نیاز دارن؟ طبق اطلاعاتی که از منابع مختلف گرفتیم، نسخه‌های کره‌ای هم از همین پد گرافیتی استفاده می‌کنن.

اول فکر کردیم شاید این موضوع ربطی به ماژول‌های 5G داره که حرارت زیادی تولید می‌کنن، اما این فرضیه هم درست درنیومد. به نظر می‌رسه سامسونگ داره یه تست بزرگ روی سیستم‌های خنک‌کننده انجام می‌ده. واقعا منطق پشت این طراحی برامون یه رازه.

با بررسی‌های بیشتر متوجه شدیم که سامسونگ روی روند طراحی سیستم‌های خنک‌کننده‌اش تغییرات مهمی اعمال کرده که هنوز جزئیات کاملش مشخص نیست.

راستی در مورد ماژول‌های شبکه 5G هم باید بگم که هر دو گوشی ما این قطعه رو دارن، اما فقط دو تا ازش استفاده شده. تو مدل‌های قبلی سه تا ماژول وجود داشت. مشخص نیست سخت‌افزار قوی‌تر شده یا داستان چیز دیگه‌ست.

آخرین قطعاتی که از شاسی فلزی جدا می‌شن، نمایشگرهای جذاب AMOLED هستن. و جالب اینجاست که دقیقا پشت این نمایشگرها، همون لایه‌های مسی رو پیدا کردیم که دنبالشون می‌گشتیم!

سامسونگ مدت‌هاست که پشت نمایشگرهاش رو با مس می‌پوشونه تا حرارت بهتر پخش بشه و اینجا هم با وجود تغییر خنک‌کننده اصلی به گرافیت، این ساختار حفظ شده. کد نام داخلی هر دو گوشی Canvas هست که در نوع خودش جالبه.

پشت هر نمایشگر یه حسگر اثر انگشت اولتراسونیک یکپارچه قرار گرفته. از اون طرف، شیشه محافظ جدید یعنی Gorilla Glass Victus روی نمایشگر رو پوشونده که سامسونگ ادعا می‌کنه مقاومت بسیار بالایی در برابر خط و خش و ضربه داره.

تو سال‌های اخیر شیشه گوشی‌ها در برابر شکستن مقاوم‌تر شدن، اما معمولا این مقاومت باعث می‌شه زودتر خط و خش بیفتن. باید ببینیم این فرمول جدید کورنینگ می‌تونه این معادله رو تغییر بده یا نه.

کارمون تقریبا تموم شده، اما اگه می‌خوای یه بار دیگه ساختار داخلی رو بررسی کنی، این عکس‌های اشعه ایکس از زوایای مختلف اولترا، کاملا واضح همه چیز رو نشون می‌ده.

تنها چیزی که نتونستیم تو این کالبدشکافی پیداش کنیم، آنتن‌های باند فوق‌عریض (UWB) بود. آیا ما پیداش نکردیم یا سامسونگ کلا ساختارش رو جوری تغییر داده که با قطعات دیگه یکپارچه شده باشه؟

خب، اینم از داستان کالبدشکافی پرچمدارهای قلم‌دار سامسونگ!

قبل از اینکه کار رو تموم کنیم، باید بگیم که طراحی داخلی این گوشی‌ها پر از سورپرایز و تغییرات عجیب بود؛ از سیستم خنک‌کننده تا چیدمان دوربین‌ها.

واقعا سامسونگ با این معماری نشون داد که می‌تونه تو یه فضای محدود، کلی قطعه پیشرفته رو در کنار یه قلم هوشمند جا بده. هرچند هنوز هم سر باز کردن باتری‌ها و چسب‌کاری‌های زیاد جای بحث داره و تعمیرکارها رو حسابی به دردسر می‌ندازه. حالا بریم سراغ جمع‌بندی نهایی در مورد وضعیت تعمیرپذیری این دو تا غول کره‌ای.

تو بررسی‌های ما مشخص شد که این دو گوشی از نظر باز شدن و تعمیر، چالش‌های خودشون رو دارن:

← نکته مثبت اینه که فقط به یه پیچ‌گوشتی استاندارد چهارسو نیاز داری و خبری از پیچ‌های عجیب‌وغریب نیست.

← خیلی از قطعات مثل پورت شارژ، کاملا ماژولار هستن و می‌شه جداگانه تعویضشون کرد که عالیه.

← اما تعویض باتری به عنوان یه قطعه مصرفی، به خاطر چسب‌های به‌شدت قوی، همچنان یه کابوسه.

← باز کردن نمایشگر هم نیازمند زمان و دقت خیلی بالاست و ریسک زیادی داره.

← تو تمام مراحل تعمیر، درگیری با چسب‌های محکم و تمیز کردن دوباره اون‌ها حسابی وقت و انرژی می‌گیره. و اینجا کار ما به پایان می‌رسه! اگه این کالبدشکافی برات جذاب بود و دوست داری دوستات هم از رازهای سخت‌افزاری گوشی‌ها سر دربیارن، حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو بهشون معرفی کن تا اونا هم به جمع ما اضافه بشن!