راز شیشه خمیده و شاسی یکپارچه؛ کالبدشکافی آیپاد نانو نسل چهارم

آیپاد نانو نسل چهارم روی میز کار ماست! با اینکه خیلی از قابلیت‌های جدید این مدل به نرم‌افزارش برمی‌گرده، اما معماری داخلیش هم دستخوش تغییرات هیجان‌انگیزی شده. به شدت کنجکاویم ببینیم مهندس‌های اپل دقیقا چطور این شیشه خمیده رو به زیبایی روی بدنه سوار کردن و قطعات رو زیرش چیدن.

راستی، برای این کالبدشکافی ما رنگ نارنجی و جذابش رو انتخاب کردیم!

اول از همه بریم سراغ محتویات جعبه. همه‌چیز کاملا استاندارده و اگه هدفون‌های جدید و جذاب‌تر با دکمه کنترل صدا رو می‌خوای، باید جداگانه براشون هزینه کنی. حالا وقتشه که آستین‌ها رو بالا بزنیم و بریم سراغ باز کردن خود دستگاه.

معماری و ظرافت این مدل واقعا جای تحسین داره، اما ظاهرا اپل تو پروسه طراحی، کلا مبحث "تعمیرپذیری" رو فراموش کرده! باز کردن این دستگاه اصلا کار راحتی نیست. با این حال، نگران نباش چون ما قدم‌به‌قدم مسیر دسترسی به قطعات رو بهت نشون می‌دیم.

یه عکس یادگاری از خانواده آیپاد نانو! طراحی‌ها از نسل اول تا این نسل، فراز و نشیب‌های جالبی داشته.

تو این تصویر نسل‌های مختلف نانو (به جز نسل سوم) رو می‌بینی. نکته جالب اینجاست که ارتفاع صفحه‌نمایش نانو نسل چهارم، تقریبا دو برابر نسل اولشه و فضای خیلی بهتری برای نمایش اطلاعات می‌ده.

اپل ادعا می‌کنه که این مدل "نازک‌ترین" آیپاد نانویی هست که تا حالا ساخته. خب، شاید اگه با یه میکرومتر بیفتی به جونش این حرف درست باشه! اما جدای از ضخامت، لبه‌های خمیده بدنه باعث می‌شه تو دست به شدت حس خوبی داشته باشه.

کار رو از قسمت بالای دستگاه شروع می‌کنیم. اول باید اون قاب پلاستیکی رویی رو با احتیاط برداریم. این سبک طراحی خیلی شبیه به نانو نسل دومه. این زیر، پیچ‌های چهارسو (Phillips) به شدت ریزی وجود دارن که باز کردنشون قلق خاصی می‌خواد و باید خیلی مراقب باشی سر پیچ‌گوشتی هرز نره.

تو قسمت پایینی هم شگفتی خاصی منتظرمون نیست؛ همون ساختار بالا تکرار شده، فقط با این تفاوت که اینجا یه دونه پیچ بیشتر داریم.

درگاه داک (Dock Connector) با عرض 3.2 میلی‌متر، حالا در مقایسه با ضخامت خود آیپاد خیلی بزرگ به نظر می‌رسه. کاملا مشخصه که اپل اگه بخواد دستگاه‌های بعدیش رو از این هم نازک‌تر کنه، چاره‌ای جز طراحی یه کانکتور کاملا جدید نداره.

متاسفانه مثل بقیه اعضای خانواده نانو، این مدل هم اصلا با هدف راحت بودن تعمیرات ساخته نشده. بیرون کشیدن قطعات داخلی از تو این غلاف آلومینیومی به شدت سخته و نیاز به صبر و حوصله داره.

راستش رو بخوای، تا زمانی که مجبور نشدی، اصلا پیشنهاد نمی‌کنیم این آیپاد رو باز کنی چون ریسک پاره شدن فلت‌ها موقع بیرون کشیدن شاسی خیلی بالاست.

برای خارج کردن برد، باید محتویات رو به صورت ریلی به سمت بیرون هل بدی تا جایی که پایین‌ترین کانکتور (حدود چند میلی‌متر) نمایان بشه. خیلی مهمه که قبل از بیرون کشیدن کامل شاسی، همون‌طور که تو عکس می‌بینی حتما این کانکتور ظریف رو جدا کنی.

حالا می‌رسیم به مرحله جذاب جدا کردن صفحه‌نمایش (LCD) از روی شاسی اصلی. یکی از بهترین ویژگی‌های این نسل، محافظ روی نمایشگره که حالا از جنس شیشه واقعی ساخته شده.

نسل‌های قبلی آیپاد نانو به شدت مستعد خط و خش بودن و زود مات می‌شدن. اضافه شدن این شیشه واقعی نشون می‌ده که اپل بالاخره تصمیم گرفته کیفیت متریال دستگاه‌های گرون‌قیمتش رو به سری نانو هم بیاره و ما از این بابت واقعا خوشحالیم.

خوشبختانه شیشه به بدنه آلومینیومی چسب نشده. در واقع هیچ گیره یا چسبی وجود نداره و این فقط خود قطعات داخلی آیپاد هستن که وقتی سر جاشون قرار می‌گیرن، شیشه رو محکم به بدنه فشار می‌دن.

سطح رویی این شیشه دقیقا هماهنگ با انحنای بدنه طراحی شده. ضخامتش تو لبه‌ها حدود 0.7 میلی‌متر و تو قسمت وسط به 1.7 میلی‌متر می‌رسه.

خود پنل LCD از نظر ابعاد تقریبا هم‌اندازه نمایشگر نانو نسل سومه. تنها فرقش اینه که به جای رزولوشن افقی 320 در 240، حالا به خاطر طراحی ایستاده دستگاه، رزولوشن 240 در 320 پیکسل رو داریم.

باتری این دستگاه از نظر فیزیکی خیلی کوچیکه، که خب با توجه به ابعاد خود آیپاد چیز عجیبی نیست. با این حال، بهینه‌سازی‌ها باعث شده که این باتری باریک بتونه تا 24 ساعت پخش مداوم موسیقی رو جواب بده.

نمای رویی مادربرد یا همون لاجیک‌برد رو می‌بینی. قطعات به فشرده‌ترین شکل ممکن کنار هم چیده شدن و ما رفتیم سراغ شناسایی تراشه‌ها.

پردازنده اصلی یه چیپ با معماری ARM و برند اپله که تو کارخونه سامسونگ تولید شده و حافظه DRAM هم روی همون پکیج قرار داره. کدهای روی قطعه نشون می‌ده که این پردازنده تو اوایل جولای 2008 تولید شده. کدهای روی پردازنده اصلی این موارد هستن: 339S0049 ARM و K4X56323PI-KGC4 و YWE025QH 825 و APL0278A00 و N1B2HOP 0831. یه چیپ با لوگوی اپل هم بالای پردازنده قرار داره با مارک: 338S0687-AC و 08288HBB.

یه تراشه مشکی و کوچیک هم پایین پردازنده اصلی نشسته با کدهای: 33DL و 2827.

در نهایت اون چیپ براق با لوگوی اپل تو گوشه پایین سمت راست، این کدها رو داره: 338S055C و 189N0824 و SGP.

وقتی برد رو برمی‌گردونیم، می‌بینیم که کل فضای پشت برد توسط تراشه حافظه فلش 8 گیگابایتی ساخت توشیبا اشغال شده. اطلاعات حک‌شده روی این تراشه حافظه به این ترتیبه: TH58NVG6D1DLA87 و U20516 و JAPAN و 0826MAE.

متاسفانه باتری مستقیما به لاجیک‌برد لحیم شده! این یعنی اگه روزی باتری آیپادت خراب بشه، تعویضش اصلا کار راحتی نیست و حتما به مهارت لحیم‌کاری ظریف نیاز داره.

این هم از تمام قطعاتی که تو دل این گجت کوچیک جا خوش کرده بودن. وقتی به ابعاد فوق‌العاده ریز مادربرد و این‌همه تکنولوژی فشرده‌شده نگاه می‌کنی، تازه متوجه شاهکار مهندسی اپل تو این نسل می‌شی.

خب، کالبدشکافی این پخش‌کننده نوستالژیک و جذاب هم به پایان رسید. دیدیم که قطعات چطور به شکل ریلی و فشرده داخل اون شاسی آلومینیومی مونتاژ شده بودن. ممنون که تا آخر این بررسی با تیم "آیسی‌مدار" همراه بودی. اگه سوالی درباره قطعات روی برد داری یا تجربه‌ای از باز کردن این مدل‌های قدیمی داری، حتما تو بخش نظرات برامون بنویس تا با هم در موردش گپ بزنیم!