کالبدشکافی و بررسی قطعات مایکروسافت Surface Pro 6

نسل جدید سرفیس با مشخصات سخت‌افزاری تازه‌نفس (تا حدودی) از راه رسیده. بیا یه نگاهی به کانفیگش بندازیم:

← صفحه نمایش 12.3 اینچی PixelSense با رزولوشن 2736 در 1824 پیکسل (تراکم 267 پیکسل در اینچ).

← پردازنده نسل هشتم اینتل (Kaby Lake R) چهار هسته‌ای Core i5 به همراه گرافیک مجتمع Intel UHD Graphics 620.

← 8 گیگابایت حافظه رم (البته نسخه 16 گیگابایتی هم قابل سفارشه).

← 128 گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی پرسرعت SSD (مدل‌های 256، 512 و 1 ترابایتی هم در دسترس هستن).

دوربین پشتی 8 مگاپیکسلی با قابلیت فیلم‌برداری 1080p و دوربین سلفی 5 مگاپیکسلی با پشتیبانی از Windows Hello.

درگاه‌های ارتباطی شامل USB 3.0، درگاه کارت حافظه microSDXC، مینی دیسپلی‌پورت، SurfaceConnect و جک 3.5 میلی‌متری صدا.

← پشتیبانی از وای‌فای 802.11a/b/g/n/ac و بلوتوث نسخه 4.1.

به نظر میاد دو تا Surface Pro 6 جلوی رومون هست... البته صبر کن، یکیشون همون سرفیس پرو نسل قبله! از لحاظ ظاهری تقریبا هیچ تغییری نسبت به سال گذشته نمی‌بینیم. همون بدنه، همون لولاها و همون ترکیب پورت‌های همیشگی رو داریم.

چیزی که خیلی تو ذوق می‌زنه، غیبت پورت محبوب USB-C تو مدل 2018 هست؛ همون پورتی که تو نسخه Go بالاخره دیده بودیمش.

برای اینکه بتونیم این دو تا رو از هم تشخیص بدیم باید خیلی با دقت بهشون نگاه کنیم. حتی شماره مدل زیر پایه (Kickstand) هم همون 1796 سال گذشته‌ست!

سری سرفیس پرو تو کانفیگ‌های مختلفی عرضه می‌شن، ولی همه‌شون یه درد مشترک دارن: چسب‌های فوق‌العاده قوی و ارتقایافته صفحه نمایش. خوشبختانه ما قلق باز کردن این غول چسبی رو می‌دونیم و یه دستورالعمل خوب براش داریم. قدم اول: تا جایی که می‌تونی به حاشیه‌ها گرما بده تا چسب‌ها حسابی نرم بشن. قدم دوم: یه پیک پلاستیکی و یه ساکشن کاپ بردار و برای زندگیت در برابر چسب‌های بی‌رحم مایکروسافت بجنگ!

قدم سوم (کاملا اختیاری): اگه بی‌حوصلگی کنی و فشار الکی بیاری، ال‌سی‌دی رو می‌شکنی! پس حسابی صبور باش. خوشبختانه موقع باز کردن صفحه نمایش به هیچ سورپرایز عجیبی برنخوردیم. همه‌چیز دقیقا مثل نسل قبلیه، فقط یه کابل تصویر اضافه نسبت به مدل Go اینجا می‌بینیم.

روند کالبدشکافی رو همینجا متوقف می‌کنیم تا یه نگاهی به تراشه‌های جذاب روی پنل تصویر بندازیم!

← تراشه Microsoft X904169 (احتمالا کنترلر قلم سرفیس) و X904163 که احتمالا درایور خطی تاچ‌اسکرین هست.

← تراشه Analogix ANX2604 که احتمال زیاد همون مبدل سیگنال دیسپلی‌پورت به حساب میاد.

← حافظه فلش سریال 16 مگابیتی Macronix MX25U1635F.

← آیسی مدیریت تغذیه (Power Management) مدل SW5077 از برند Silicon Works.

بافر برنامه‌پذیر گاما از شرکت Silicon Mitus با شماره مدل SM4063B.

سازنده این پنل باکیفیت شرکت LG هست. راستش این صفحه نمایش به طرز مشکوکی شبیه همون پنلیه که تو مدل Pro 5 دیده بودیم.

آیا این دو تا صفحه نمایش به هم می‌خورن؟ بله دقیقا! ما پنل نسل قبل رو روی این Surface Pro 6 نصب کردیم و جوری بی‌نقص کار کرد که انگار از اول برای همین طراحی شده بود.

حالا که صفحه نمایش رفت کنار، می‌تونیم بریم سراغ قطعات جذاب داخلی. به نظر می‌رسه مایکروسافت یه دستکاری‌هایی تو سیستم خنک‌کننده بدون فن (پسیو) انجام داده. ظاهرش شبیه خنک‌کننده نسل قبله، اما یه لوله ناقل حرارت کوچیک تو سمت چپ اضافه شده و پدهای پخش حرارت جالبی هم روی کار نشستن.

اینکه مایکروسافت بدون اضافه کردن سیستم دفع حرارت سنگین و فن، تونسته قدرت پردازشی رو بالاتر ببره واقعا تحسین‌برانگیزه. باید ببینیم این ترکیب جدید زیر بار پردازشی سنگین چطور از پس گرما برمیاد.

اگه یکم پایین‌تر رو نگاه کنیم، شباهت‌ها همچنان ادامه داره؛ یه باتری چهار سلولی بزرگ تقریبا تمام فضای پایین کیس رو اشغال کرده.

نکته مثبت ماجرا اینه که تا اینجای کار تمام پیچ‌ها از نوع استاندارد تورکس هستن. پس پیچ‌گوشتی رو بردار تا بازشون کنیم و بریم مرحله بعد!

برای رسیدن به گنجینه‌های زیر هیت‌سینک، باید یه سری پوشش‌ها رو کنار بزنیم. تو مدل Pro 4 از پخش‌کننده حرارت مسی استفاده شده بود، اما این یکی‌ها بیشتر شبیه ورقه‌های گرافیت هستن. زیر این پدهای حرارتی چیز عجیبی پیدا نکردیم، اما حالا مسیر کاملا باز شده تا خود هیت‌سینک رو برداریم.

با کنار رفتن خنک‌کننده، حالا دسترسی کاملی به قلب تپنده و تولیدکننده‌های گرمای این تبلت داریم؛ یه عالمه تراشه سیلیکونی منتظر بررسی ما هستن!

ترکیبی از تراشه‌های جدید و قدیمی (البته بیشتر قدیمی) روی مادربرد خودنمایی می‌کنه:

← پردازنده اصلی از خانواده Intel Core.

← چهار تا چیپ رم سامسونگ مدل LPDDR3 (هر کدوم 2 گیگابایت که مجموعا 8 گیگ رم رو تشکیل می‌دن).

← حافظه ذخیره‌سازی پرسرعت 128 گیگابایتی NVMe SSD ساخت شرکت SK Hynix (مدل BC501).

← حافظه فلش سریال 128 مگابیتی از شرکت Winbond.

تراشه مجتمع (SoC) برند Marvell برای مدیریت شبکه‌های 802.11ac، NFC و بلوتوث.

ماژول امنیتی Nuvoton Trusted Platform Module.

← کنترلر کارت‌خوان میکرو اس‌دی از برند Realtek با شماره مدل RTS5343.

حالا مادربرد رو برمی‌گردونیم تا ببینیم اون طرفش چه خبره:

← میکروکنترلر Kinetis K22F بر پایه معماری آرم Cortex-M4 با فرکانس 120 مگاهرتز (ساخت Freescale/NXP).

← کنترلر شارژ و مبدل کاهنده/افزاینده ولتاژ باتری مدل BQ25700A ساخت شرکت Texas Instruments.

← آیسی کدک صوتی مدل ALC3269 از شرکت Realtek.

بخش دوم از شناسایی تراشه‌های روی مادربرد:

← کنترلر دیجیتال چندفاز مدل MP2949A با رابط PMBus ساخت Monolithic Power Systems.

← مبدل باک سنکرون 6 آمپری مدل NB681 از کمپانی Monolithic Power Systems.

← مبدل‌های باک سنکرون 8 آمپری مدل‌های NB679A و NB680GD.

← مبدل باک سنکرون 12 آمپری مدل NB685A.

تراشه‌های فاز قدرت مدل‌های MP86901-A و MP86902-B.

بلوک قدرت 20 آمپری مدل CSD87334Q3D ساخت Texas Instruments.

← مبدل کاهنده 3 آمپری مدل TLV62085 از Texas Instruments.

بخش سوم از بررسی آیسی‌ها و مدارات تغذیه:

← مبدل کاهنده 2 آمپری مدل TPS62140 ساخت Texas Instruments.

← مبدل کاهنده 0.5 آمپری مدل TPS62175.

← درایور ال‌ای‌دی هشت کاناله WLED مدل MP3376A از Monolithic Power Systems.

← درایور ال‌ای‌دی سفید رنگ مدل MP2370DGT.

رگولاتور خطی 150 میلی‌آمپری LDO مدل TPS70933.

ردیاب ولتاژ 18 ولتی مدل TPS3700 از Texas Instruments.

← مقایسه‌کننده ولتاژ مدل TLV3011 مجهز به مرجع ولتاژ داخلی.

و در نهایت بخش چهارم شناسایی تراشه‌ها:

← شتاب‌سنج و ژیروسکوپ سه محوره مدل BMI160 از شرکت Bosch Sensortec.

← احتمالا شتاب‌سنج مدل BMA254 از Bosch Sensortec.

← حافظه EEPROM سریال 16 کیلوبیتی CAT24C16 از ON Semiconductor در کنار حافظه فلش NOR چهار مگابیتی Winbond.

← فرستنده و گیرنده گذرگاه (Bus Transceiver) مدل SN74AVC2T245.

سوئیچ مولتی‌پلکسر پرسرعت USB 2.0 مدل TS3USB30E.

بافر چهارگانه و درایور خطی 74LVC125A ساخت Nexperia (همون NXP سابق).

← گیت منطقی OR دو ورودی مدل 74AUP1G32 از برند Nexperia.

باز هم رسیدیم به همون دوراهی همیشگی تو کالبدشکافی سرفیس‌ها: آیا باتری که وحشتناک به شاسی چسبیده رو دربیاریم یا بی‌خیالش بشیم؟

با توجه به اینکه هیچ نوار چسب کششی (Stretch Release) زیر باتری تعبیه نشده و تا همینجای کار هم کلی انرژی برای باز کردن چسب‌های دیگه صرف کردیم، تصمیم گرفتیم فعلا بذاریم این غول خفته سر جاش بمونه. این باتری ظرفیتی معادل 45 وات‌ساعت (7.57 ولت و 5940 میلی‌آمپر ساعت) داره که دقیقا با ظرفیت باتری سال قبل یکیه.

البته همونطور که انتظار می‌رفت، از باتری برادر کوچیکترش یعنی مدل Go بزرگتره و حتی یه مقدار از باتری آیپدهای جدید هم ظرفیت بیشتری بهت می‌ده.

حالا که داریم به کف کیس می‌رسیم و هنوز دنبال یه چیز جدید می‌گردیم، اسپیکرها و دوربین‌ها رو بیرون می‌کشیم. دوربین‌ها همچنان زیر یه براکت فلزی که آنتن‌ها رو نگه داشته قایم شدن (همون براکتی که موقع باز کردن خیلی راحت ممکنه کج و کوله بشه). اسپیکرها هم دقیقا مثل قبل به شکل مثلثی تو گوشه‌ها نصب شدن تا همون حس صدای فراگیر رو موقع تماشای فیلم بهت بدن.

به نظرم این تبلت دیگه کار خاصی نمی‌تونه بکنه تا نمره تعمیرپذیریش رو پیش ما بالا ببره... اما خب، یه تعمیرکار همیشه به آینده امیدواره!

این هم از لاشه باز شده Surface Pro 6 تقدیم به نگاه شما! تو تئوری این فقط یه تبلته، ولی تو دنیای واقعی برای تعمیرکارا یه دردسر به تمام معناست!

سرفیس پرو 6 قدرت پردازشی و طبیعتا گرمای بیشتری تولید می‌کنه، اما راهکار خنک‌کننده‌اش تقریبا دست‌نخورده مونده. آیا پدهای حرارتی جدید می‌تونن از پس این ارتقای قدرت بربیان؟ فقط زمان می‌تونه این رو مشخص کنه.

بعد از شنیدن شایعاتی درباره ماژولار بودن نسخه Studio، خیلی امیدوار بودیم که این نسل از سرفیس پرو هم به اون سمت بره. اما متأسفانه، این مدل هم دقیقا مثل قبل نه قابلیت ارتقا داره، نه راحت تعمیر می‌شه و حتی یه پورت USB-C ساده هم برای دلخوشی ما روش نذاشتن.

کالبدشکافی و بررسی این تبلت ویندوزی تو تیم "آیسی‌مدار" به پایان رسید. اگرچه دیدن معماری داخلیش جذاب بود، اما مایکروسافت Surface Pro 6 نمره به شدت ناامیدکننده 1 از 10 رو تو مقیاس تعمیرپذیری ما می‌گیره (نمره 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر):

← تنها نکته مثبت اینه که هر جا پیچی استفاده شده، از نوع استاندارد تورکس هست و خبری از پیچ‌های عجیب و غریب نیست.

← این تبلت هنوز جک هدفون داره که به صورت ماژولار طراحی شده و اگه بتونی با مصیبت بهش برسی، قابل تعویضه.

← برای هر تعمیری اول از همه باید صفحه نمایش رو باز کنی؛ قطعه‌ای که فوق‌العاده گرونه، با چسب‌های وحشتناک محکم شده و خیلی خیلی راحت می‌شکنه.

← باتری با قدرت تمام به شاسی چسبیده و کانکتورش هم زیر مادربرد گیر افتاده؛ یعنی برای یه تعویض باتری ساده باید کل دستگاه رو اوراق کنی.

← یه زمانی حافظه ذخیره‌سازی تو سری سرفیس پرو قابل ارتقا و تعویض بود، اما تو این نسخه این خبرها نیست و SSD کاملا رو برد لحیم شده.

← طراحی بسیار پیچیده داخلی باعث شده که باز و بسته کردن این دستگاه در مقایسه با تبلت‌های دیگه به شدت خسته‌کننده، پرریسک و زمان‌بر باشه.