کالبدشکافی آیپد ۴ وای‌فای: راز ارتقای زودهنگام اپل

خیلی خوش اومدید به یه کالبدشکافی جذاب دیگه. اپل با معرفی آیپد 4 تو اواخر سال 2012، اونم فقط هفت ماه بعد از آیپد 3، دنیای تکنولوژی رو حسابی غافلگیر کرد. بیا یه نگاه سریع به مشخصات سخت‌افزاری این غول تازه وارد بندازیم:

← پردازنده دو هسته‌ای A6X به همراه پردازنده گرافیکی چهار هسته‌ای

← صفحه نمایش 9.7 اینچی رتینا (پنل IPS ال‌ای‌دی) با رزولوشن فوق‌العاده 2048 در 1536 پیکسل

← حافظه داخلی 16، 32 یا 64 گیگابایتی (در زمان عرضه)

← دوربین پشتی 5 مگاپیکسلی

و البته درگاه جدید و جمع‌وجور لایتنینگ

واضح‌ترین تفاوت ظاهری بین نسل سوم و چهارم، همین کانکتور پایینی دستگاهه. آیپد 3 (بالا) از همون درگاه پهن 30 پین استفاده می‌کنه، در حالی که آیپد 4 (پایین) به پورت مدرن‌تر لایتنینگ مجهز شده.

← شماره مدل این دستگاه هم به A1458 تغییر کرده تا راحت‌تر بشه از نسل‌های قبلی تشخیصش داد.

همون‌طور که انتظار می‌رفت، این آیپد هم با یه عالمه چسب قدرتمند پلمپ شده. البته ما با آیپدهای چسبی غریبه نیستیم و راه‌های خوبی برای راحت‌تر کردن این مرحله پردردسر پیدا کردیم.

استفاده از کیسه حرارتی (iOpener) بهمون کمک می‌کنه تا حرارت رو دقیقا همون‌جایی که نیازه اعمال کنیم و چسب‌های سرسخت رو نرم کنیم. وقتی چند تا پیک بازکننده بین شیشه و فریم جا بگیره، دیگه می‌شه گفت بخش سخت ماجرا رو رد کردیم.

خوشبختانه تو این کالبدشکافی هیچ صفحه نمایشی نشکست! البته همیشه اینقدر خوش‌شانس نیستیم و باز کردن آیپدها همیشه ریسک شکستن تاچ رو به همراه داره.

وقتی بالاخره چسب‌ها تسلیم شدن، پنل جلویی رو مثل یه کتاب باز می‌کنیم. همون‌طور که انتظار داشتیم، چیدمان اولیه قطعات تو این مرحله هیچ فرقی با آیپد 3 نداره و همه‌چیز آشنا به نظر می‌رسه. حالا که سخت‌ترین بخش کار تموم شده، می‌تونیم یه نفس راحت بکشیم و آماده بشیم برای باز کردن پیچ‌ها.

برخلاف آیپد 3 که ال‌سی‌دی اون ساخت سامسونگ بود، متوجه شدیم که پنل ال‌سی‌دی این مدل رو شرکت ال‌جی (LG) تولید کرده. با توجه به اینکه اپل تصمیم گرفته وابستگیش رو به سامسونگ کمتر کنه، دیدن یه پنل ال‌جی اینجا اصلا عجیب نیست. البته اپل معمولا برای تامین یه قطعه با چند تا شرکت مختلف کار می‌کنه؛ پس احتمال داره تو بقیه آیپد 4های بازار، ال‌سی‌دی‌هایی از برندهای دیگه هم پیدا بشه.

کمی بیشتر فلت‌های ال‌سی‌دی رو بررسی می‌کنیم تا ببینیم فرقی با نسل قبل دارن یا نه... خب، ظاهرا تنها تفاوتی که پیدا کردیم اینه که اپل این بار از یه ماژیک با رنگ متفاوت برای علامت‌گذاری استفاده کرده!

ال‌سی‌دی رو بلند می‌کنیم تا به قلب تپنده انرژی، یعنی باتری غول‌پیکر دستگاه برسیم. شماره مدل روی باتری (A1389) دقیقا همون چیزیه که تو آیپد 3 دیدیم؛ پس تعجبی نداره که ظرفیتش هم همون 43 وات‌ساعت با ولتاژ 3.7 ولت باشه.

درست مثل نسل قبل، باتری با چسب‌های به شدت قوی به شاسی پشتی چسبیده. از اونجایی که باتری یه قطعه مصرفیه و بعد از چند سال نیاز به تعویض داره، این طراحی مبتنی بر چسب تو دستگاه‌های اپل واقعا روند تعمیرات رو سخت و پرریسک می‌کنه.

بریم سراغ بخش جذاب ماجرا! مادربرد رو بیرون آوردیم تا مهم‌ترین ارتقای این نسل، یعنی پردازنده A6X و چیپ‌های کنارش رو بررسی کنیم:

← پردازنده اصلی Apple A6X

← حافظه فلش 16 گیگابایتی NAND ساخت SK Hynix (مدل H2JTDG8UD2MBR)

← کدک صوتی سفارشی اپل ساخت Cirrus Logic

← آیسی مدیریت تغذیه (PMIC) ساخت Dialog Semi با شماره 343S0622-A1

آمپلی‌فایر صوتی کلاس D اپل ساخت Cirrus Logic با شماره 338S1077

← تراشه مبدل افزاینده ولتاژ (احتمالا) ساخت Texas Instruments با شماره QVP TI 261 A9P2

با بررسی پشت مادربرد، می‌بینیم که تغییرات خیلی شگفت‌انگیزی اینجا اتفاق نیفتاده:

← کنترلر صفحه لمسی ساخت Broadcom

← یکی دیگه از کنترلرهای صفحه لمسی Broadcom مدل BCM5973A1

← درایور خطی صفحه لمسی ساخت Texas Instruments با شماره CD3240B0

← دو تا پکیج رم الپیدا LP DDR2 (هر کدوم 4 گیگابیت) که مجموعا 1 گیگابایت حافظه رم رو به صورت 64 بیتی فراهم می‌کنن

دو عدد رگولاتور ولتاژ/مرجع ساخت Fairchild مدل BCHAH/FDMC

← ماژول وای‌فای Murata با شماره 339S0171 (شامل چیپ وای‌فای BCM4334 ساخت Broadcom)

یه نکته خیلی جالب! اپل با جایگزین کردن پورت بزرگ 30 پین با درگاه کوچیک لایتنینگ (عکس پایینی)، هیچ فضایی رو تو بدنه ذخیره نکرده. در واقع اونا کانکتور لایتنینگ رو داخل همون فریم قبلی جاسازی کردن.

ما امیدوار بودیم این تغییر پورت باعث بشه فضای بیشتری برای اسپیکرهای بزرگ‌تر و باکیفیت‌تر باز بشه، اما متاسفانه همچین اتفاقی نیفتاده.

یه راست بریم سراغ باز کردن سوکت شارژ جدید. حتی با وجود چند تا پیچ بدقلق، با یه ست پیچ‌گوشتی مناسب میشه خیلی راحت مجموعه کانکتور لایتنینگ رو آزاد کرد.

البته یه مقدار چسب هم زیر کانکتور استفاده شده تا سر جاش محکم بمونه، اما اصلا قابل مقایسه با چسب‌های وحشتناک قطعات دیگه نیست و راحت جدا میشه.

خبر خوب برای تعمیرکارها و کاربرایی که با شارژر خشن رفتار می‌کنن! کانکتور لایتنینگ روی یه فلت کاملا مجزا قرار گرفته و این یعنی اگه خراب بشه، تعویضش خیلی راحت و کم‌هزینه خواهد بود.

با اینکه تو این تصویر دوربین جلوی نسل 3 (بالا) و نسل 4 (پایین) خیلی شبیه هم به نظر می‌رسن، اما یه تفاوت مهم دارن. آیپد 4 به یه دوربین 1.2 مگاپیکسلی FaceTime HD با قابلیت فیلم‌برداری 720p مجهز شده. این یه ارتقای بزرگ نسبت به دوربین ضعیف 0.3 مگاپیکسلی آیپد 3 به حساب میاد. با اینکه این دوربین جدید حدود 0.4 میلی‌متر ضخیم‌تر از نسل قبلیه، اما اپل تونسته اون رو دقیقا تو همون فضای قبلی جا بده.

خب، کالبدشکافی آیپد 4 هم به پایان رسید. در نهایت متوجه شدیم که به جز تغییر پردازنده، سوکت شارژ و دوربین جلو، بقیه معماری دستگاه دقیقا همون آیپد 3 هست. مرسی که تو این بررسی با تیم آیسی‌مدار همراه بودی! حتما یه سر به بقیه کالبدشکافی‌های سایت ما بزن تا با طراحی‌های مهندسی بقیه گجت‌ها هم آشنا بشی. امتیاز تعمیرپذیری آیپد 4: 2 از 10 (10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر).

← به محض اینکه پنل جلویی (شیشه تاچ) رو جدا کنی، باز کردن و درآوردن ال‌سی‌دی خیلی راحت و سرراسته.

← باتری به مادربرد لحیم نشده، و این باعث می‌شه اگه بتونی از سد چسب‌ها بگذری، تعویضش کمی منطقی‌تر باشه.

← دقیقا مثل آیپدهای نسل 2 و 3، پنل جلویی با چسب به شاسی اصلی متصل شده و همین موضوع، ریسک شکستن شیشه موقع باز کردن رو به شدت بالا می‌بره.

← اپل تو این مدل به طرز وحشتناکی از چسب استفاده کرده؛ مخصوصا زیر باتری که اگه موقع درآوردنش سوراخ بشه، احتمال آتش‌سوزی خیلی زیاده.

← ال‌سی‌دی با نوارهای چسبی اسفنجی به پنل جلویی متصل شده و اگه موقع باز کردن دقت نکنی، خیلی راحت ممکنه خود ال‌سی‌دی هم بشکنه.

← تا زمانی که ال‌سی‌دی رو به طور کامل برنداری، هیچ دسترسی‌ای به کانکتورهای تاچ و پنل جلویی نداری؛ این یعنی برای یه تعمیر ساده، باید کل ریسک باز کردن ال‌سی‌دی رو به جون بخری.