کالبدشکافی Huawei Mate 20 X 5G؛ راز مودم مخفی و رم ۳ گیگابایتی اختصاصی

قبل از اینکه دست به آچار بشیم، بیایم ببینیم روی کاغذ با چه سخت‌افزاری طرفیم:

← یک صفحه نمایش عظیم 7.2 اینچی از نوع OLED با رزولوشن 1080 در 2244 پیکسل که حسابی چشم‌نوازه.

← تراشه هشت هسته‌ای Kirin 980 که در کنار 8 گیگابایت حافظه رم، قلب تپنده این گوشی رو تشکیل می‌ده.

← فضای ذخیره‌سازی داخلی 256 گیگابایتی برای نگهداری تمام اطلاعات و فایل‌های سنگین.

← مودم چندحالته Balong 5000 که ستاره اصلی این دستگاه برای ارتباطات 5G هست.

باتری 4200 میلی‌آمپر ساعتی با پشتیبانی از شارژ فوق‌سریع 40 واتی (SuperCharge 2.0).

سیستم دوربین سه‌گانه در پشت: دوربین اصلی 40 مگاپیکسلی، لنز اولتراواید 20 مگاپیکسلی و دوربین تله‌فوتو 8 مگاپیکسلی با زوم اپتیکال 5 برابری.

دوربین سلفی هم داخل یک بریدگی قطره‌ای (Waterdrop) بالای نمایشگر جا خوش کرده و روی قاب پشتی یه برچسب راهنما هست که ما طبق معمول تعمیرکارها، قراره نادیده‌اش بگیریم!

روی لبه پایینی گوشی، ترکیب همیشگی رو می‌بینیم: درگاه شارژ USB-C، دو تا سوراخ برای میکروفون و شبکه اسپیکر اصلی. لبه بالایی هم میزبان یک میکروفون دیگه، فرستنده مادون قرمز (IR Blaster) و یه شیار فوق‌العاده باریک برای اسپیکر مکالمه‌ست.

وقتی این مدل رو کنار Mate 20 Pro قرار می‌دیم (که خودش گوشی بزرگیه)، نسخه X 5G واقعا مثل یه غول به نظر می‌رسه. روی قاب پشتی لوگوی 5G خودنمایی می‌کنه و حسگر اثر انگشت هم دقیقا زیر ماژول مربعی دوربین‌ها قرار گرفته.

با اینکه این گوشی فقط گواهی ضدپاشش آب IP53 داره، اما روی خشاب سیم‌کارتش یه واشر لاستیکی تعبیه شده؛ چیزی که معمولا تو گوشی‌های کاملا ضدآب می‌بینیم.

نکته جالب اینه که شیار شماره 1 سیم‌کارت مخصوص شبکه‌های 5G طراحی شده، در حالی که شیار شماره 2 نهایتا از 4G پشتیبانی می‌کنه.

اما سورپرایز اصلی موقع باز کردن قاب پشتی اتفاق افتاد! ما تونستیم قاب رو با کمک یه ساکشن کاپ و اسپاجر تیغه‌ای، بدون نیاز به هیچ حرارتی خیلی سریع و تمیز جدا کنیم.

البته یادت باشه چسب‌ها با گذشت زمان سفت می‌شن و ممکنه باز کردن گوشی تو آینده به این راحتی نباشه. گوشی ما چون کاملا نو و تازه از کارخونه درآمده بود، حسابی باهامون راه اومد.

همون‌طور که می‌بینی، یه کابل فلت بلند و پهن متعلق به حسگر اثر انگشت، قاب پشتی رو به برد متصل نگه داشته. خوشبختانه این کابل اونقدر بلنده که آزادی عمل کافی برای کار کردن بهمون می‌ده. بریم سراغ لایه بعدی.

تعداد زیادی پیچ، مجموعه سیم‌پیچ NFC، آنتن و پد گرافیتی انتقال حرارت رو سر جای خودشون محکم کردن. یکی از این پیچ‌ها زیر برچسب گارانتی قایم شده و یه پیچ دیگه هم دقیقا زیر ماژول فلش دوربین پنهان شده که واقعا جای عجیبی برای بستن پیچه!

با باز کردن این شیلدها، بالاخره می‌تونیم کانکتور حسگر اثر انگشت رو قطع کنیم و برای اولین بار یه نگاه درست و حسابی به چیدمان داخلی این گوشی بندازیم.

دوربین سلفی 24 مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.0 خیلی راحت و فقط با یه اهرم کردن ساده بیرون میاد. واقعا این کانکتورهای فشاری (Press-fit) نعمت بزرگی برای تعمیرکارها هستن.

مادربرد هم بدون دردسر خاصی از شاسی جدا می‌شه. با درآوردن برد، می‌تونیم بلوک سه‌گانه دوربین‌های پشتی رو از زیرش قطع و خارج کنیم.

این مجموعه دقیقا همون تکنولوژی عکاسی Mate 20 Pro رو با خودش به همراه داره: یه سنسور 40 مگاپیکسلی برای زاویه دید عریض، یه 20 مگاپیکسلی اولتراواید و یه تله‌فوتوی 8 مگاپیکسلی.

بالاخره رسیدیم به جذاب‌ترین بخش ماجرا؛ بررسی سیلیکون‌های روی مادربرد:

← آیسی رم 8 گیگابایتی LPDDR4 ساخت Micron که پردازنده مرکزی Kirin 980 دقیقا زیر اون پکیج شده.

← حافظه NAND فلش 256 گیگابایتی ساخت شرکت توشیبا.

← یک رم 3 گیگابایتی LPDDR4X ساخت سامسونگ (که جلوتر بهت می‌گیم اینجا چی کار می‌کنه!).

← ماژول ارتباطی فرکانس پایین Skyworks 78191-11 برای شبکه‌های WCDMA/LTE.

آیسی مدیریت تغذیه (PMU) مدل Hi6526 ساخت HiSilicon.

تراشه NXP 80T37 که به احتمال زیاد کنترلر NFC دستگاهه.

برای مقایسه، اون برد کوچیک‌تری که تو سمت چپ و پایین تصویر می‌بینی، مادربرد گوشی Mate 20 Pro هست.

حالا برد رو برمی‌گردونیم تا ببینیم اون طرف چه خبره:

← ماژول فرکانس متوسط/بالای Qorvo 4T8 اهم برای پردازش سیگنال.

← تراشه Hi63650 ساخت شرکت HiSilicon.

← آیسی مدیریت تغذیه دوم مدل Hi6421 از برند HiSilicon.

← ماژول وای‌فای Hi1103 که بازم از تولیدات اختصاصی هواوی (HiSilicon) هست.

تراشه مبدل یا سوییچ مدل Hi6D03.

و باز هم تو تصویر، برد کوچیک‌تر Mate 20 Pro رو برای مقایسه سایز در کنار این برد عظیم می‌بینی.

شاید متوجه شده باشی که تو لیست قبلی خبری از مودم معروف Balong 5000 نبود؛ همون چیپست چندحالته‌ای که قراره قدرت 5G این گوشی رو تأمین کنه.

بر اساس یه حدس تخصصی، تصمیم گرفتیم لایه رویی اون رم اضافی سامسونگ (LPDDR4X) رو با احتیاط بتراشیم تا ببینیم زیرش چی قایم شده و...

← بوم! تراشه HiSilicon Hi9500 GFCV101 خودنمایی کرد! این دقیقا همون مودم Balong 5000 هست که دنبالش می‌گشتیم.

← برای اطمینان بیشتر، آیسی رم Micron رو هم از روی برد تراشیدیم و همون‌طور که انتظار می‌رفت، تراشه Hi3680 GFCV150 یا همون پردازنده Kirin 980 زیرش خوابیده بود.

ما اینجا به جای استفاده از هیتر و روش‌های استاندارد برای برداشتن آیسی، یه راست رفتیم سراغ تراشیدن لایه‌ها تا سریع‌تر و مستقیم به جواب برسیم!

به نظر می‌رسه مودم 5G این گوشی با یک بلوک حافظه رم اختصاصی LPDDR4X به حجم عظیم 3 گیگابایت (طبق کدهای روی پکیج سامسونگ) باندل شده. احتمالا این رم یه بافر داده خیلی بزرگ برای پردازش حجم سنگین اطلاعات 5G هست. این یکی از اولین مودم‌های 5G بود که از نزدیک دیدیم و مهندسی جالبی داشت.

برای اینکه دسترسی بدون مانعی به باتری داشته باشیم، کابل فلت ارتباطی بین برد بالا و پایین رو جدا می‌کنیم. حالا که اینجاییم، بلندگوی اصلی که با چسب سر جاش محکم شده رو هم بیرون میاریم. و در نهایت ساب‌برد (برد پایینی) کوچیکی که درگاه شارژ USB-C روش لحیم شده رو هم از شاسی خارج می‌کنیم.

ما همیشه از دیدن دستورالعمل‌های روی باتری برای جدا کردنش خوشحال می‌شیم. فقط کافیه مراحل 1-2-3 رو که روی برچسب‌ها نوشته شده دنبال کنی.

با اینکه این بار از هیچ حرارتی استفاده نکردیم، زبانه‌های کششی به خوبی عمل کردن و باتری خیلی تمیز و راحت از جاش بیرون اومد. این دقیقا همون باتری‌ایه که تو Mate 20 Pro استفاده شده بود؛ با ظرفیت 16.04 وات‌ساعت (یعنی 4200 میلی‌آمپر ساعت).

این ظرفیت به وضوح از باتری 5000 میلی‌آمپری که تو نسخه 4G (استاندارد) Mate 20 X استفاده شده بود کمتره. هواوی مجبور شده حجم باتری رو کم کنه تا فضای کافی برای قطعات 5G باز بشه. البته بازم در مقایسه با باتری 3179 میلی‌آمپری آیفون XS Max، یه هیولا به حساب میاد.

چسب‌های زیر صفحه نمایش خیلی محکم‌تر از قاب پشتی هستن، اما با اعمال حرارت کافی و کمی مهارت در استفاده از پیک و تیغ، بالاخره تسلیم می‌شن. زیر این نمایشگر هیچ خبری از سنسور اثر انگشت فانتزی و عجیب‌وغریب نیست. فقط یه پنل خام OLED هست و فریم آلومینیومی دستگاه.

این پنل غول‌پیکر 7.2 اینچی OLED ساخت شرکت سامسونگ هست.

← دقیقا مثل نسخه استاندارد Mate 20 X، اینجا هم یه محفظه بخار (Vapor Chamber) بزرگ برای خنک‌کنندگی تعبیه شده که روی فریم آلومینیومی و دقیقا پشت ورقه گرافیتی پنهان شده.

حالا که تمام قطعات رو با ملایمت (البته کم و بیش!) روی میز چیدیم، می‌تونیم یه نگاه کلی به استراتژی هواوی برای ورود به دنیای 5G بندازیم.

به جز سه تا چیپست که توسط شرکت‌های آمریکایی (Micron، Skyworks و Qorvo) ساخته شدن و یه ماژول هلندی از NXP، تقریبا تمام فضای مهم مادربرد توسط برند اختصاصی خود هواوی یعنی HiSilicon و شرکای آسیایی مثل توشیبا و سامسونگ تسخیر شده. این نشون می‌ده که هواوی برای توسعه تکنولوژی 5G چقدر روی توانمندی‌های داخلی و منطقه‌ای خودش حساب باز کرده.

در نهایت، دیدن اینکه چطور یک مودم 5G برای پردازش اطلاعات به یک رم 3 گیگابایتی اختصاصی نیاز داره، از جذاب‌ترین کشفیات ما تو تیم "آیسی‌مدار" بود. معماری این گوشی نشون می‌ده که تکنولوژی‌های ارتباطی جدید چقدر فضای سخت‌افزاری رو درگیر می‌کنن (تا جایی که هواوی مجبور شد ظرفیت باتری رو فدا کنه). اگه از این کالبدشکافی متفاوت لذت بردی، حتما لینک این مقاله رو برای دوستای خوره تکنولوژیت بفرست تا اون‌ها هم با معماری 5G بیشتر آشنا بشن. امتیاز تعمیرپذیری Huawei Mate 20 X 5G از 10 نمره، 4 هست (عدد بالاتر یعنی تعمیر راحت‌تر):

← بسیاری از قطعات به صورت ماژولار طراحی شدن و می‌شه اون‌ها رو مستقل تعویض کرد.

← باتری بعد از باز کردن قاب پشت و فریم میانی به راحتی در دسترسه و زبانه‌های کششی کار رو خیلی راحت کردن.

← از پیچ‌های استاندارد چهارسو استفاده شده و حجم چسب‌های به کار رفته در حد متوسط و معقوله.

← فریم میانی، کانکتورهای باتری و حسگر اثر انگشت رو مسدود کرده و خود این فریم هم زیر ماژول دوربین و فلش گیر افتاده که مسیر باز کردن رو طولانی می‌کنه.

← چسب‌کاری شیشه جلو و عقب، ریسک شکستگی رو بالا می‌بره و شروع هر تعمیری رو دشوار می‌کنه.

← برای تعمیر یا تعویض صفحه نمایش، مجبوری تقریبا کل قطعات گوشی رو باز کنی.