کالبدشکافی آیپد مینی ۴: بررسی نمایشگر یکپارچه و معماری فشرده‌تر

این آیپد باریک‌تر، سبک‌تر و قدرتمندتر از همیشه شده. بیاید قبل از شروع، یه نگاهی به لیست مشخصات هیجان‌انگیزی که اپل براش در نظر گرفته بندازیم:

← نمایشگر 7.9 اینچی یکپارچه (Fully laminated) با بک‌لایت ال‌ای‌دی، تکنولوژی IPS و رزولوشن 2048 در 1536 پیکسل.

← پردازنده قدرتمند Apple A8 با معماری 64 بیتی نسل دوم در کنار پردازنده کمکی حرکت M8.

← دوربین اصلی 8 مگاپیکسلی iSight پشت دستگاه و دوربین سلفی 1.2 مگاپیکسلی FaceTime HD در جلو.

← وای‌فای دو بانده (802.11a/b/g/n/ac) با پشتیبانی از MIMO و بلوتوث نسخه 4.2 برای ارتباطات سریع‌تر.

باتری لیتیوم-پلیمری قابل شارژ با ظرفیت 19.32 وات‌ساعت.

سنسورهای ژیروسکوپ سه محوره، شتاب‌سنج و حسگر نور محیط برای درک بهتر محیط اطراف. و در نهایت شماره مدل جدید A1538 که پشت بدنه آلومینیومیش حک شده.

ظاهر جدید مینی 4 تغییرات جالبی نسبت به نسل قبلی خودش یعنی مینی 3 داشته. وقتی این دو تا تبلت رو کنار هم می‌ذاریم، انگار داریم یه نسخه کوچیک‌شده از آیپد ایر 2 رو می‌بینیم.

ضخامت آیپد مینی 4 به 6.1 میلی‌متر رسیده که یعنی اپل تونسته 18 درصد از ضخامت 7.5 میلی‌متری نسل قبلی رو کم کنه و دستگاه رو به شدت خوش‌دست‌تر کنه.

تو بخش پایینی دستگاه، سوراخ‌های اسپیکر دستخوش تغییر شدن و حالا به جای دو ردیف سوراخ ریز، با یه ردیف سوراخ بزرگ‌تر و یکپارچه‌تر روبه‌رو هستیم.

میکروفون‌های دوگانه هم از جای قبلیشون نقل مکان کردن و حالا اطراف دوربین اصلی قرار گرفتن. ضمنا دکمه فیزیکی قفل چرخش صفحه هم کاملا حذف شده تا لبه‌های دستگاه خلوت‌تر بشن.

رنگ طلایی دستگاه همون تناژ قبلی رو حفظ کرده، پس اگه وسواس ست کردن رنگ محصولات اپل رو داری، خیالت راحت باشه که این تبلت با بقیه دستگاه‌های طلاییت هارمونی داره.

مثل همیشه برای غلبه بر چسب‌های سرسخت اپل، سراغ پد حرارتی یا همون آی‌اوپنر می‌ریم تا لبه‌های دستگاه رو حسابی گرم کنیم.

با وجود اینکه اپل تو مراسم معرفی خیلی گذرا به این تبلت اشاره کرد، اما معماری داخلیش یه بازطراحی اساسی رو تجربه کرده. یکی از مهم‌ترین تغییرات، استفاده از نمایشگر یکپارچه (Fully Laminated) هست؛ دقیقا همون تکنولوژی جذابی که تو آیپد ایر 2 دیده بودیم.

همین نمایشگر یکپارچه یکی از دلایل اصلی کاهش 18 درصدی ضخامت این مدله. البته این طراحی یه جنبه منفی هم داره؛ اگه شیشه دستگاه بشکنه، هزینه تعمیرش خیلی بالاتر از نسل‌های قبلی درمیاد چون باید کل پنل رو با هم عوض کنی.

بعد از اینکه چسب‌ها با حرارت نرم شدن، تکنیک همیشگی مکنده و پیک‌های پلاستیکی به دادمون می‌رسه. با دقت و حوصله پیک رو دور تا دور لبه‌ها حرکت می‌دیم تا راه ورودمون به داخل تبلت باز بشه.

هرچی بیشتر پیش می‌ریم، این آیپد بیشتر شبیه یه نسخه مینیاتوری از آیپد ایر 2 به نظر می‌رسه. پنل جلویی یکپارچه، کاملا ساختار باز کردن دستگاه رو تغییر داده.

چسبیدن شیشه و ال‌سی‌دی به هم، باعث شده استحکام پنل بیشتر بشه. به خاطر همین مقاومت بالا، اپل تونسته شیلد فلزی بزرگی که تو مدل‌های قبلی پشت ال‌سی‌دی قرار می‌گرفت رو به کل حذف کنه و فضا رو آزادتر کنه.

یکی از خبرهای خوب تو طراحی این تبلت اینه که باتری همچنان به راحتی قابل قطعه. پس اول از همه کانکتور باتری رو جدا می‌کنیم تا بدون خطر اتصالی بتونیم بقیه قطعات رو بررسی کنیم.

مجموعه نمایشگر رو به طور کامل از بدنه جدا می‌کنیم. به جز یکپارچه شدن شیشه و پنل، مشخصات تصویر تغییری نکرده و همچنان با همون رزولوشن 2048 در 1536 پیکسل و تراکم 326 پیکسل در اینچ طرفیم.

سال گذشته اپل سنسور Touch ID رو به سری مینی اضافه کرد. این بخش تو مینی 4 از نظر ظاهری و براکت نگهدارنده تغییر خاصی نکرده و حسابی شبیه نسل قبلیشه.

متأسفانه اپل هنوز هم از چسب‌های حرارتی قوی برای محکم کردن مجموعه دکمه هوم استفاده می‌کنه. این یعنی برای تعویض دکمه هوم باید حسابی با این چسب‌های دردسرساز سر و کله بزنی.

یه تغییر مهم تو کابل فلت دکمه هوم اینه که حالا مثل آیپد ایر 2، این کابل با کابل اصلی نمایشگر ادغام شده تا فضای کمتری اشغال کنه.

حالا وقتشه که اجزای داخلی مینی 4 رو با نسل قبلیش مقایسه کنیم تا ببینیم مهندس‌های اپل دقیقا چه تغییراتی تو چیدمان قطعات دادن. (تو تصویر، مینی 3 در سمت چپ و مینی 4 در سمت راست قرار داره)

← اولین چیزی که به چشم میاد باتریه. باتری نه تنها باریک‌تر و کم‌حجم‌تر شده، بلکه حالا به جای دو سلول مجزا، فقط از یک سلول یکپارچه تشکیل شده.

← آنتن گوشه پایین سمت راست به بخش بالایی دستگاه منتقل شده. این تغییر احتمالا برای بهینه‌سازی آنتن‌دهی تو فضای فشرده‌تر این مدل بوده.

← ماژول دوربین سلفی یا همون FaceTime به طرز چشمگیری جمع‌وجورتر و باریک‌تر شده تا تو لبه بالایی جا بشه.

← تو بخش‌هایی از لاجیک‌برد که مربوط به ماژول وای‌فای هست، اپل از یه سری اسپیسر پلاستیکی استفاده کرده که احتمالا برای ایجاد تکیه‌گاه بهتر برای نمایشگر ظریف این دستگاه تعبیه شدن.

به نظر می‌رسه این تبلت یه ترکیب دورگه از آیپد مینی و آیپد ایر باشه! نیمی از آنتن‌ها مثل آیپد ایر تو بخش بالایی قرار گرفتن و نیمی دیگه مثل آیپد مینی‌های استاندارد، پایین دستگاه موندن. آنتن سمت راست از جایگاه همیشگیش کنار اسپیکرها، به سمت راست دوربین اصلی در پشت دستگاه نقل مکان کرده.

این جابه‌جایی‌های عجیب بدون شک یه ترفند مهندسی برای مدیریت فضای داخلی و باز کردن جا برای قطعات دیگه بوده تا ضخامت تبلت بتونه به این حد کاهش پیدا کنه.

دوربین‌های این آیپد ارتقای خوبی پیدا کردن و حالا کیفیت تصویر بهتری رو در اختیارت می‌ذارن. آیپد مینی 4 دوربین 8 مگاپیکسلی iSight رو مستقیما از آیپد ایر به ارث برده تا عکس‌های باکیفیت‌تری ثبت کنه، هرچند که دوربین سلفی همچنان همون ماژول آشنای 1.2 مگاپیکسلیه.

نکته جالب اینه که محفظه پلاستیکی اطراف دوربین به کل حذف شده. به نظر می‌رسه طراح‌های اپل با وسواس زیادی در حال حذف هرگونه قطعه اضافی هستن تا مینیمال‌ترین ساختار ممکن رو خلق کنن.

بالاخره رسیدیم به قلب تپنده این تبلت جذاب. بیاید ببینیم روی لاجیک‌برد چه تراشه‌هایی جا خوش کردن:

← مغز متفکر دستگاه، یعنی پردازنده Apple A8 با شماره APL1011 که زیر رم 2 گیگابایتی LPDDR3 ساخت شرکت SK Hynix پنهان شده.

← حافظه فلش NAND با ظرفیت 16 گیگابایت که این یکی هم محصول شرکت SK Hynix هست.

← کنترلر NFC ساخت NXP با شماره مدل 65V10.

← پردازنده کمکی حرکت Apple M8 که توسط شرکت NXP Semiconductors تولید شده.

تراشه کدک صوتی اختصاصی اپل برای مدیریت ورودی و خروجی صدا.

و آیسی سوئیچ USB از NXP (همون تراشه معروف Tristar2).

البته این تمام ماجرا نیست و روی لبه‌های دیگه برد هم چند تا تراشه مهم داریم:

← ماژول وای‌فای ساخت Universal Scientific Industrial با شماره 339S00045 که جایگزین ماژول قبلی مینی 3 شده.

← کنترلر دیجیتایزر یا همون تاچ صفحه از شرکت Broadcom.

← تراشه مدیریت تغذیه تگزاس اینسترومنتس (Texas Instruments) با شماره 343S0583 که تو آیپد ایر 2 هم دقیقا همین قطعه رو دیده بودیم.

با بررسی تمام اجزای داخلی، آیپد مینی 4 امتیاز 2 از 10 رو تو مقیاس تعمیرپذیری ما می‌گیره. یعنی با یه دستگاه به شدت بدقلق برای تعمیرات طرفیم:

← نکته مثبت ماجرا اینه که باتری به لاجیک‌برد لحیم نشده و درآوردنش دردسر لحیم‌کاری نداره.

← یکپارچه شدن شیشه و ال‌سی‌دی باعث شده تا باز کردن پنل جلویی تو مرحله اول کمی راحت‌تر و یک‌تیکه‌تر انجام بشه.

← اما همین یکپارچگی به این معنیه که اگه فقط شیشه تبلتت بشکنه، باید هزینه کل پنل ال‌سی‌دی رو بپردازی که رقم خیلی بالایی می‌شه.

← پورت شارژ لایتنینگ مستقیما به لاجیک‌برد لحیم شده؛ پس مواظب باش پین‌هاش رو خراب نکنی چون تعویضش مهارت لحیم‌کاری بالایی می‌خواد.

← اپل برای نگه داشتن قطعات تو این فضای کم، از حجم وحشتناکی چسب استفاده کرده که کار تعمیر و تعویض هر قطعه‌ای رو به شدت سخت و زمان‌بر می‌کنه.

← برای تعویض نمایشگر و حفظ قابلیت تاچ آیدی، مجبوری دکمه هوم اصلی رو با دردسر زیاد از پنل قدیمی جدا کنی و روی پنل جدید بذاری. در نهایت باید بگیم آیپد مینی 4 از نظر ظرافت و مهندسی یه شاهکار کوچیکه، اما برای تعمیرکارها یه چالش پر از چسبه! امیدواریم از این کالبدشکافی اختصاصی تیم آیسی‌مدار لذت برده باشی. اگه دلت می‌خواد آموزش‌های تعمیراتی بیشتری رو ببینی و مهارتت رو بالا ببری، حتما یه سر به اپلیکیشن آیسی‌مدار بزن و با بقیه همکارها در ارتباط باش. موفق باشی!