کالبدشکافی - آیسی مدار
رفتن به محتوا

کالبدشکافی کیبورد مک‌بوک پرو ۱۳ اینچ ۲۰۱۸ | بررسی مکانیسم پروانه‌ای

لپ‌تاپ و کامپیوتر
۰ نظر
۶۰ نفر
کد ۳۲۹۹

کیبوردهای پروانه‌ای اپل همیشه پر از حاشیه و دردسر بودن. تو نسخه 2018 مک‌بوک پرو 13 اینچی تاچ‌بار، اپل یه لایه سیلیکونی جدید اضافه کرد تا شاید بالاخره بتونه جلوی نفوذ گردوغبار و خراب شدن مداوم کلیدها رو بگیره.

امروز تو "آیسی‌مدار" می‌خوایم این کیبورد رو کالبدشکافی کنیم تا ببینیم زیر این دکمه‌های ظریف دقیقا چه خبره و آیا این غشای سیلیکونی واقعا می‌تونه از سوئیچ‌ها محافظت کنه یا نه. فقط یه نکته ایمنی مهم: فلت‌ها و پایه‌های پلاستیکی این کیبورد به‌شدت شکننده‌ست؛ پس موقع کار باید خیلی دست‌به‌عصا و باحوصله باشی تا آسیبی بهشون نرسه. بریم دل‌وروده‌اش رو بریزیم بیرون!

ابزارهای موردنیاز

پیچ‌گوشتی پنج‌سو P2 آیفون آی‌اوپنر (iOpener) یا هیتر پنس اسپاجر پیک بازکننده (بسته 6 تایی) تیغ منحنی

مرحله ۱

نگاه اولیه به تغییرات کیبورد جدید

در نگاه اول، کیبورد جدید خیلی شبیه مدل‌های قبلی به نظر می‌رسه. اما اگه کمی به عکس اول دقت کنی، می‌بینی که نماد ⌥ روی کلید Option تو این مدل کمی بلندتر طراحی شده تا ظاهر یکدست‌تری داشته باشه.

اول از همه متوجه شدیم که ضخامت خود کلیدها یه مقدار کمتر شده (حدود 1.25 میلی‌متر در مقایسه با 1.50 میلی‌متر توی مدل 2017). این تغییر کوچیک باعث می‌شه راحت‌تر بتونی کلیدها رو جدا کنی و خطر شکستن پایه‌هاشون کمتر بشه. ضمنا طراحی داخلی بخش تاچ‌بار هم تغییرات ظریفی داشته.

البته مهم‌ترین و جذاب‌ترین تغییری که اینجا می‌بینیم، همون لایه سیلیکونی جدیدیه که مثل یه لباس، روی مکانیسم حساس و ظریف پروانه‌ای کشیده شده تا ازش محافظت کنه.

اپل قبلا پتنت‌هایی برای مقاوم‌سازی کیبورد در برابر نفوذ آشغال و مایعات ثبت کرده بود. حالا با دیدن این لایه سیلیکونی، عملا مطمئن شدیم که هدف اصلی این طراحی، جلوگیری از ورود گردوغبار به زیر کلیدهاست.

مرحله ۲

تست نفوذ پودر روی کیبورد

حالا بریم سراغ همون سوال مهمی که ذهن همه رو درگیر کرده: آیا این لایه سیلیکونی واقعا کار می‌کنه؟ برای جواب دادن به این سوال، یه آزمایش جذاب ترتیب دادیم.

مقداری پودر آبی‌رنگ رو روی کلیدها ریختیم، حسابی باهاشون تایپ کردیم و بعد کلیدها رو درآوردیم تا ببینیم پودرها تا کجا نفوذ کردن.

نتیجه کار تا حدودی موفقیت‌آمیز بود! کیبورد نسل سوم تو این مدل (عکس اول) تونست بیشتر پودرها رو به سمت لبه‌های کلید هدایت کنه و نذاره به مکانیسم پروانه‌ای برسن. اما مکانیسم نسل قبلی (عکس دوم) اصلا نتونست تو این زمینه خوب عمل کنه و پر از پودر شد.

البته با تست‌های سنگین‌تر و ریختن پودر بیشتر متوجه شدیم که این لایه سیلیکونی هم بی‌نقص نیست. با تایپ کردن مداوم، بالاخره ذرات ریز راهشون رو از سد سیلیکونی پیدا می‌کنن و مستقیم روی سوئیچ گنبدی‌شکل می‌شینن.

این ایده جالب برای استفاده از پودر فلورسنت رو از یکی از تعمیرکارهای خلاق ایده گرفتیم تا بتونیم مسیر نفوذ گردوغبار رو خیلی واضح بهت نشون بدیم!

مرحله ۳

تست خشن نفوذ ماسه

مرحله اول رو با موفقیت رد کردیم! حالا وقتشه بریم سراغ یه تست خشن‌تر: تست نفوذ شن و ماسه. یه مقدار خیلی کم ماسه رو روی کیبورد می‌پاشیم و حدود یک دقیقه باهاش تایپ می‌کنیم تا ببینیم چه اتفاقی میفته...

حتی نیازی نبود کلیدها رو دربیاریم تا بفهمیم اوضاع خراب شده؛ همون اول کار چند تا از کلیدها کاملا گیر کردن و دیگه فشرده نمی‌شن!

وقتی کلیدها رو جدا کردیم، دیدیم که دونه‌های ریز ماسه از سوراخ‌های گوشه غشای سیلیکونی وارد شدن و دقیقا بین لولاهای مکانیسم پروانه‌ای گیر کردن.

نتیجه‌گیری ما اینه که لایه سیلیکونی مقاومت کیبورد رو در برابر نفوذ آشغال‌ها خیلی بالا برده، اما به هیچ‌وجه نمی‌شه بهش گفت صددرصد ضد گردوغبار و ضد ضربه.

مرحله ۴

دسترسی به بخش زیرین کیبورد

خب، حالا که بخش رویی کیبورد رو حسابی بررسی کردیم، وقتشه توجهمون رو به قسمت زیرین دستگاه جلب کنیم؛ جایی که کالبدشکافی اصلی ما تازه شروع می‌شه. اول از همه، یه شیلد محافظ که حسابی با چسب محکم شده رو کنار می‌زنیم تا بتونیم شاسی اصلی و بزرگ کیبورد رو ببینیم.

قبل از اینکه بتونیم بیشتر پیش بریم، باید دوباره برگردیم به روی دستگاه و تک‌تک کلیدهای باقی‌مونده رو با دقت جدا کنیم تا بتونیم به لایه محافظ سیلیکونی برسیم. حواست باشه که موقع درآوردن کلیدها فشار بیش از حد نیاری تا پایه‌های پلاستیکی نشکنن.

مرحله ۵

جداسازی کیبورد از شاسی آلومینیومی

فقط سه مرحله دیگه مونده تا بتونیم این کیبورد رو از زندان شاسی آلومینیومیش آزاد کنیم. اینجا هم با پیچ‌های آشنای پنج‌سو P2 طرفیم که معمولا تو آیفون‌ها زیاد می‌بینیمشون. با یه پیچ‌گوشتی مناسب خیلی راحت بازشون می‌کنیم.

ظاهرا اپل فکر کرده پیچ‌های امنیتی به تنهایی کافی نیستن، برای همین کیبورد رو با پرچ هم به شاسی متصل کرده! برای ادامه کار مجبور شدیم بیش از دوازده تا از این پرچ‌های یک‌بارمصرف رو با دقت ببریم.

چیزی که الان کیبورد رو نگه داشته، یه لایه چسب نه چندان قویه. با استفاده از آی‌اوپنر (iOpener) یا هیتر، سطح رو کمی گرم می‌کنیم تا چسب نرم بشه و کارمون راحت‌تر پیش بره.

مرحله ۶

بررسی غشای سیلیکونی یکپارچه

وقتی تمام موانع رو از سر راه برداشتیم، برد مدار چاپی (PCB) کیبورد بالاخره تسلیم می‌شه و از شاسی جدا می‌شه. حالا می‌تونیم غشای محافظی که این زیر ساندویچ شده بود رو به طور کامل ببینیم.

این غشا در واقع یه ورق یکپارچه از جنس سیلیکون برش‌خورده است که ما رو یاد کاورهای محافظ کیبورد میندازه که تو بازار می‌فروشن.

اگه از کلیدهای بهبودیافته بگذریم، طراحی این کیبورد هنوز هم از نظر تعمیرپذیری نمره خیلی پایینی می‌گیره. باز کردن این همه قطعه و درگیر شدن با موانعی مثل پرچ‌ها و چسب‌های قوی، باعث می‌شه که تعویض یه کیبورد خراب تو این مدل واقعا کار غیرمنطقی و سختی باشه.

مرحله ۷

جمع‌بندی

به پایان کالبدشکافی کیبورد مک‌بوک پرو 2018 رسیدیم! همون‌طور که دیدیم، اپل با اضافه کردن لایه سیلیکونی سعی کرد مشکل نفوذ گردوغبار به مکانیسم پروانه‌ای رو حل کنه، اما پیچیدگی‌های مونتاژ مثل استفاده از پرچ و چسب، تعمیر این قطعه رو به یه کابوس تبدیل کرده.

امیدواریم از این بررسی دقیق و موشکافانه لذت برده باشی. ما تو تیم "آیسی‌مدار" همیشه در تلاشیم تا معماری داخلی جدیدترین دستگاه‌ها رو به ساده‌ترین شکل برات تحلیل کنیم. برای دسترسی به هزاران نقشه شماتیک و آموزش‌های تخصصی تعمیرات، حتما اپلیکیشن آیسی‌مدار رو دانلود کن!

یادت نره که تعمیر این مدل کیبوردها به خاطر ظرافت بالا و پرس شدن قطعات، ریسک زیادی داره و نیاز به ابزار و مهارت خاصی داره. همیشه اول ایمنی دستگاه رو در نظر بگیر!

این آموزش با استانداردهای اختصاصی آیسی‌مدار بازنویسی و بهینه‌سازی شده و تمامی حقوق انتشار آن متعلق به این مجموعه است و در صورت کپی یا بازنشر پیگرد قانونی خواهد داشت.

کالبدشکافی‌های مشابه

گفتگو‌های کاربران

هنوز نظری ثبت نشده؛ تو شروع کن!