کالبدشکافی آی‌مک ۲۷ اینچی اینتل (EMC 2639): نگاهی به دل کامپیوتر همه‌کاره اپل

همون‌طور که گفتیم، ظاهر این آی‌مک 27 اینچی (EMC 2639) مو نمی‌زنه با نسل قبلیش. اما اپل تو بخش سخت‌افزار حسابی گرد و خاک کرده و مشخصات داخلی رو ارتقا داده. بریم ببینیم روی کاغذ با چی طرفیم:

← این دستگاه از یه پردازنده چهار هسته‌ای Intel Core i5 با فرکانس 3.2 گیگاهرتز قدرت می‌گیره که تو حالت توربو بوست تا 3.6 گیگاهرتز هم می‌رسه و 6 مگابایت کش L3 داره.

← برای پردازش‌های گرافیکی، اپل از پردازنده NVIDIA GeForce GT 755M استفاده کرده که به 1 گیگابایت حافظه اختصاصی GDDR5 مجهز شده.

← پشتیبانی از استاندارد 802.11ac Wi-Fi که سرعت اتصال بی‌سیم رو به شکل چشمگیری بالا می‌بره.

← و در نهایت، امکان استفاده از حافظه‌های پرسرعت PCIe flash SSD که برای اجرای سریع‌تر برنامه‌ها فوق‌العاده‌ست.

برای شروع کار، باید چسب‌های دور نمایشگر رو برش بدیم. با استفاده از غلتک بازکننده آی‌مک (Opening Wheel)، لبه‌ها رو با دقت و حوصله می‌بریم. وقتی پنل رو بالا می‌دیم و نگاهی به داخلش می‌ندازیم، یه حس آشنای دژاوو بهمون دست می‌ده؛ چون چیدمان کلی قطعات شباهت خیلی زیادی به مدل‌های قبلی داره.

کارت شبکه که همون ماژول AirPort و بلوتوث هست، با استانداردهای جدید وای‌فای به‌روز شده. اما متأسفانه اپل همچنان این قطعه رو به پشت مادربرد (Logic Board) متصل کرده، در نتیجه برای دسترسی بهش باید کل برد رو بیرون بیاریم که کار رو کمی طولانی می‌کنه.

این اولین دستگاه مک نیست که به استاندارد جدید وای‌فای ac مجهز می‌شه. انتظار داشتیم سخت‌افزاری شبیه به مک‌بوک ایرهای جدیدی که اوایل همون سال معرفی شدن رو اینجا هم ببینیم. حالا بیاید نگاهی دقیق‌تر به تراشه‌های روی این ماژول بندازیم:

← تراشه اصلی وای‌فای که ساخت Broadcom هست و وظیفه ارتباط پرسرعت گیگابیتی 802.11ac رو بر عهده داره. دقیقا همون چیپی که تو مک‌بوک ایرهای 11 و 13 اینچی هم دیدیم.

← ماژول فرانت‌اند شبکه بی‌سیم (WLAN) دو بانده از شرکت Skyworks که از استانداردهای مختلف وای‌فای پشتیبانی می‌کنه.

← و تراشه بلوتوث نسخه 4.0 از Broadcom که مصرف انرژی بسیار پایینی (BLE) داره.

یکی از استانداردهای جذابی که تو آی‌مک‌های جدید رعایت می‌شه، پشتیبانی از حافظه‌های فلش مبتنی بر درگاه PCIe هست. این یه سورپرایز عالیه، مخصوصا وقتی یادمون میاد که تو مدل 21.5 اینچی نسل قبل، فقط جای خالی لحیم‌کاری‌های این پورت رو روی برد دیدیم و خبری از خود درگاه نبود!

به گفته خود اپل، استفاده از حافظه فلش PCIe باعث می‌شه سرعت انتقال اطلاعات تا 50 درصد نسبت به نسل‌های قبلی بیشتر بشه که تو عملکرد روزمره کاملا خودش رو نشون می‌ده.

قابلیت جذاب Fusion Drive اپل اینجا هم خودنمایی می‌کنه. این سیستم در واقع ظرفیت بالای یه هارد دیسک معمولی رو با سرعت خیره‌کننده حافظه فلش ترکیب می‌کنه تا هم فضای کافی برای ذخیره‌سازی داشته باشی و هم سیستم‌عامل و برنامه‌های مهمت در یک چشم‌به‌هم‌زدن اجرا بشن.

اپل تو به‌روزرسانی خط تولید آی‌مک، یه سری تغییرات بی‌سروصدا تو مدل 21.5 اینچی داده بود. وقتی فهمیدیم پردازنده اون مدل به مادربرد لحیم شده، واقعا ناامید شدیم چون امکان ارتقا رو کاملا از بین می‌برد.

اما خوشبختانه برادر بزرگ‌تر یعنی همین آی‌مک 27 اینچی از این سرنوشت شوم جون سالم به در برده! پردازنده اینجا روی سوکت قرار داره و این یعنی کاربرهای حرفه‌ای می‌تونن در آینده بدون نیاز به دستگاه‌های پیشرفته لحیم‌کاری، پردازنده سیستمشون رو ارتقا بدن.

حالا که مادربرد رو کامل بیرون آوردیم، وقتشه بریم سراغ آیسی‌ها و قطعات سنگین‌وزن روی برد:

← قلب تپنده دستگاه، یعنی پردازنده چهار هسته‌ای Intel Core i5 با فرکانس 3.2 گیگاهرتز.

← هاب کنترل‌کننده پلتفرم اینتل که مدیریت ارتباط بین قطعات مختلف مادربرد رو بر عهده داره.

همون‌طور که اپل تبلیغ کرده بود، این آی‌مک 27 اینچی به یه پردازنده گرافیکی جدید و جذاب مجهز شده:

← پردازنده گرافیکی NVIDIA GT 755M که وظیفه رندر تصاویر و پردازش‌های سنگین تصویری رو انجام می‌ده.

← در کنار تراشه گرافیکی، چهار تا آیسی حافظه 256 مگابایتی GDDR5 ساخت شرکت SK hynix قرار گرفته که در مجموع همون 1 گیگابایت حافظه گرافیکی اختصاصی رو تشکیل می‌دن.

بریم سراغ اون روی سکه؛ یعنی قطعاتی که در طرف دیگه مادربرد قرار گرفتن:

← میکروکنترلر مبتنی بر معماری شرکت NXP.

← تقویت‌کننده (آمپلی‌فایر) صدای ساخت شرکت Analog Devices برای ارائه خروجی صدای باکیفیت‌تر.

← کنترلر صوتی Cirrus Logic 4206BCNZ که دقیقا همون تراشه‌ایه که تو مدل‌های 21.5 اینچی سال قبل هم دیده بودیم.

← پردازنده اختصاصی شرکت Vimicro که وظیفه پردازش تصویر وب‌کم دستگاه رو بر عهده داره.

کنترلر شبکه اترنت گیگابیتی ساخت Broadcom که ریدر کارت حافظه SDXC هم درونش ادغام شده.

← و در نهایت، کنترلر تاندربولت (Thunderbolt) ساخت اینتل برای مدیریت پورت‌های فوق‌سریع دستگاه.

به ایستگاه آخر رسیدیم. بررسی قطعات داخلی این دستگاه نشون داد که اپل همچنان ترکیبی از طراحی زیبا و چالش‌های تعمیری رو ارائه می‌ده. اگه بخوایم به تعمیرپذیری آی‌مک 27 اینچی (EMC 2639) نمره بدیم، امتیاز 5 از 10 رو می‌گیره. اگه از این کالبدشکافی تو مجله آیسی‌مدار لذت بردی، حتما لینک این مقاله رو برای دوستای گیک و عاشق تکنولوژی خودت بفرست. حالا بیاید دلایل این نمره‌دهی رو مرور کنیم:

← نکته مثبت اول اینه که به لطف دریچه دسترسی در پشت دستگاه، می‌تونی بدون نیاز به باز کردن کل بدنه و درگیر شدن با چسب‌ها، رم‌ها رو به‌راحتی ارتقا بدی یا تعویض کنی.

← خبر خوب بعدی اینه که هنوز هم می‌شه هارد دیسک و پردازنده رو عوض کرد؛ هرچند برای رسیدن بهشون باید اول از سد چسب‌های نمایشگر عبور کنی.

← اکثر قطعات داخلی ماژولار هستن و باز کردن و بیرون آوردنشون از روی بدنه کار خیلی پیچیده‌ای نیست.

← کانکتور Fusion Drive دیگه از روی مادربرد مدل‌های پایه حذف نشده؛ پس کسانی که دنبال ارتقا با هزینه کمتر هستن، می‌تونن بعدا یه هارد دوم به سیستمشون اضافه کنن.

← اما نکات منفی؛ شیشه رویی و پنل LCD به هم پرس شدن و یکپارچه هستن. دیگه از اون آهنرباهای راحت برای نگه داشتن شیشه خبری نیست و در صورت خرابی هر کدوم، باید کل مجموعه رو یکجا عوض کنی.

← برای بستن دوباره دستگاه هم باید چسب‌های دوطرفه قدیمی رو با دقت و مهارت کامل پاک کنی و نوارهای چسب جدید رو بزنی تا آی‌مک محکم بشه و به حالت اولیه‌اش برگرده.