کالبدشکافی آی‌پاد شافل نسل ۴؛ بازگشت دکمه‌ها و نبرد با چسب و آلومینیوم

جدیدترین نسخه آی‌پاد شافل اپل، شباهت خیلی کمی به نسل قبلی خودش داره و یه جورایی به ریشه‌هاش برگشته. با اینکه خود دستگاه خیلی کوچیک‌تر شده، اما اپل همون جعبه‌های بزرگ قبلی رو برای بسته‌بندی استفاده کرده. بدون اغراق می‌شد 30 تا از این آی‌پادها رو تو همین یه جعبه جا داد! شماره مدل این نسخه A1373 هست که نسبت به نسل قبلی (A1271) ارتقا پیدا کرده.

این مدل برخلاف نسل اول که حافظه خیلی کمی داشت، فضای خوبی رو در اختیارت می‌ذاره. یه دکمه اختصاصی برای قابلیت VoiceOver در نظر گرفته شده: یه بار فشار برای شنیدن اسم آهنگ، دو بار برای وضعیت باتری و نگه داشتن برای ورود به منو. اپل بالاخره قبول کرد که مردم واقعا دکمه‌های فیزیکی رو دوست دارن و تو این نسل، اون‌ها رو برگردوند.

نسل سوم که دکمه نداشت، حسابی کاربرها رو کلافه کرده بود و مجبور بودی برای هر کاری به کنترل‌های روی هندزفری متکی باشی؛ اما حالا همه‌چیز دوباره دم دستته.

بیا یه نگاهی به سیر تکامل آی‌پاد شافل بندازیم. انگار یه الگوی تکراری اینجا وجود داره: دراز و باریک، مربعی و تپل، دراز و باریک، و دوباره مربعی! ظاهرا طراح‌های اپل نتونستن تصمیم بگیرن کدوم فرم رو بیشتر دوست دارن.

مشخصات فیزیکی آی‌پاد شافل نسل 4:

ارتفاع: حدود 2.9 سانتی‌متر (1.14 اینچ) عرض: حدود 3.1 سانتی‌متر (1.24 اینچ) ضخامت: فقط 0.8 سانتی‌متر (0.34 اینچ) وزن: یه چیزی حدود 12.5 گرم (0.44 اونس). یعنی عملا وزنی نداره!

شاید تو این مرحله به نظر برسه باز کردن شافل خیلی آسونه، اما اصلا این‌طور نیست. ما یه نیم ساعت تمام درگیر حرارت دادن و زیر دادن لبه‌ها بودیم تا بتونیم این فسقلی رو باز کنیم.

نکته حرفه‌ای: بدنه آلومینیومی حرارت رو به‌شدت و با سرعت جذب می‌کنه، پس موقع استفاده از سشوار صنعتی خیلی مراقب انگشت‌هات باش!

بالاخره تونستیم داخلش رو ببینیم. مادربرد و باتری به‌صورت خیلی کیپ و فشرده تو دل این قاب آلومینیومی جا گرفتن. اگه دقت کنی، بقایای چسب رو دور تا دور لبه‌های بازشده می‌بینی. اپل گیره پشتی رو فقط با فشار جا نزده، بلکه اون رو به بدنه چسب هم کرده. حالا می‌فهمیم چرا باز کردنش انقدر مکافات داشت!

حتی یه کار ساده مثل جدا کردن فلت پنل دکمه‌ها هم اینجا تبدیل به یه چالش می‌شه، چون عرض این کانکتور فقط 3 میلی‌متره! با این سرعتی که تکنولوژی داره کوچیک و کوچیک‌تر می‌شه، به نظر می‌رسه تو آینده نزدیک به ابزارهای خیلی ظریف‌تری برای تعمیرات نیاز داشته باشیم. جوری که فقط با یه پنس نوک‌تیز بتونیم کار کنیم.

شاید چند وقت دیگه مجبور بشیم کل فرآیند کالبدشکافی رو زیر میکروسکوپ انجام بدیم؛ البته خوشبختانه هنوز به اون مرحله نرسیدیم.

← حالا با همون پیچ‌گوشتی چهارسو #00، تنها پیچی که مادربرد رو نگه داشته باز می‌کنیم.

برای جدا کردن باتری، به یه ابزار بازکننده پلاستیکی نیاز داریم تا بتونیم چسب ملایم زیرش رو آزاد کنیم. وقتی باتری دراومد، یه گیره پلاستیکی کوچیک که مادربرد رو نگه داشته باید برداشته بشه. برای این کار یه قلم دندان‌پزشکی (پیک فلزی) بهترین گزینه‌ست.

مادربرد و باتری رو با هم از داخل بدنه بیرون می‌کشیم. می‌دونی چرا؟ چون اپل دوباره تصمیم گرفته باتری رو مستقیم به مادربرد لحیم کنه.

این دقیقا همون بهاییه که برای داشتن یه گجت به این ظرافت و زیبایی می‌پردازیم؛ یعنی از بین رفتن قابلیت تعمیر و تعویض راحت باتری.

حالا نوبت باز کردن چهارتا پیچ آخریه که مجموعه دکمه‌های کنترل رو به قاب جلویی متصل کردن. با یه فشار ملایم از داخل، کل مجموعه دکمه‌ها خیلی تمیز بیرون می‌پره.

مجموعه کلیدهای کنترلی بدون هیچ دردسر اضافه‌ای از قاب اصلی جدا می‌شه.

این باتری لیتیوم‌یونی 3.7 ولتی، ظرفیتی معادل 0.19 وات‌ساعت داره که با همون می‌تونه 15 ساعت مداوم برات موسیقی پخش کنه. اگه بخوایم ظرفیت رو به میلی‌آمپر ساعت (mAh) حساب کنیم، با یه فرمول ساده (توان تقسیم بر ولتاژ) به عدد 51 میلی‌آمپر ساعت می‌رسیم. تو دنیای باتری‌ها، این عدد واقعا ناچیز و مینیاتوریه! این نشون می‌ده وقتی یه گجت نمایشگری برای روشن شدن نداشته باشه، چقدر تو مصرف انرژی صرفه‌جویی می‌شه.

تراشه اصلی اپل با شماره سریال APPLE 338S0860 C0AN1021 TWN اینجا خودنمایی می‌کنه. سایر شناسه‌های پردازشی: 339S0128 / K9GA608U0E BC80 / FDEF26QV 1025 / 8443 ARM / N2N63MQ1 1031 کدهای تاریخ روی این چیپ‌ها نشون می‌ده که اواسط تا اواخر سال 2010 تولید شدن.

عبارت K9GA6 نشون می‌ده که اپل برای این مدل از حافظه 16 گیگابیتی (2 گیگابایت) سامسونگ استفاده کرده، در حالی که تو دستگاه‌هایی مثل آی‌پاد نانو یا تاچ، معمولا سراغ حافظه‌های توشیبا می‌ره.

امتیاز تعمیرپذیری آی‌پاد شافل نسل 4: 2 از 10 (امتیاز 10 یعنی راحت‌ترین حالت تعمیر).

← نکته مثبت: پنل دکمه‌ها با یه کانکتور به مادربرد وصل شده که جدا کردن و تعویضش رو راحت می‌کنه.

← نکته مثبت: نبود صفحه‌نمایش باعث شده یکی از بزرگ‌ترین نقاط ضعف گجت‌ها حذف بشه؛ یعنی این دستگاه تو برابر ضربه و افتادن به‌شدت مقاومه.

← نکته منفی: برای باز کردنش عملا باید به بدنه و لبه‌ها آسیب بزنی و راه بدون تخریبی وجود نداره.

← نکته منفی: باتری مستقیم به مادربرد لحیم شده که کار تعویضش رو برای کاربرهای عادی غیرممکن می‌کنه.

← نکته منفی: اپل مدام داره کانکتورها رو کوچیک‌تر می‌کنه. باز کردن این فلت‌های میلی‌متری بدون پاره کردنشون، کار به‌شدت پرریسکیه.