بدنه آلومینیومی ضدخش و بازطراحی ریلی؛ کالبدشکافی آیپاد نانو نسل دوم

قبل از اینکه بریم سراغ باز کردن خود دستگاه، بد نیست یه نگاهی به بسته‌بندی جدید و خلاقانه اپل بندازیم. این همون جعبه جذابیه که استیو جابز با هیجان در موردش می‌گفت حجمش 52 درصد کمتر از نسل قبلی شده و حسابی جمع‌وجوره.

طراحی این بسته‌بندی واقعا نوآورانه‌ست. دو تا گیره پلاستیکی آیپاد رو از بالا و پایین محکم نگه داشتن و برای درآوردن دستگاه باید پلاستیک جعبه رو یه مقدار خم کنی تا آزاد بشه.

تو این عکس می‌تونی خانواده آیپادها رو کنار هم ببینی. از چپ به راست: آیپاد مینی، نانو نسل دوم (آبی)، نانو نسل دوم (مشکی) و نانو نسل اول (مشکی).

واقعا باید اسم این مدل رو چی بذاریم؟ آیپاد نانو نسل دو؟ آیپاد مینی نسل سه؟ یا نسخه ریمسترشده آیپاد نانو؟ ما که می‌گیم همون "اون موزیک‌پلیر آبی کوچولو" بهترین توصیف براشه!

بریم سراغ محتویات داخل جعبه. به ترتیب از چپ به راست این موارد رو داریم: خود دستگاه آیپاد نانو. یه راهنمای راه‌اندازی سریع که به صورت تاشو طراحی شده و دو تا برچسب سفید کوچیک لوگوی اپل هم داخلشه. یه آداپتور پلاستیکی برای قرار دادن روی داک. هدفون‌های جدید و سفیدرنگ اپل. کابل اتصال USB برای شارژ و انتقال دیتا.

نکته جالب تو طراحی جدید اینه که دکمه وسط (Center Button) حالا حالت مقعر (فرو رفته) داره؛ در حالی که تو نانو نسل اول کاملا تخت بود و تو آیپاد مینی حالت محدب (برجسته) داشت.

شاید این مدل روی کاغذ از نسل اول نانو باریک‌تر باشه، اما تو دست خیلی این تفاوت ضخامت احساس نمی‌شه و بیشتر بدنه یکپارچه‌اش به چشم میاد.

خبر خوب اینه که با این قاب آلومینیومی، قاب پشتی دیگه مثل نسل قبل با یه نگاه کردن پر از خط و خش نمی‌شه!

حالا وقتشه که بریم سراغ کالبدشکافی و جراحی اصلی! قبل از اینکه هر کاری بکنی، حتما چک کن که کلید قفل (Hold Switch) در حالت قفل‌شده باشه تا دستگاه وسط کار روشن نشه. باز کردن این آیپاد واقعا چالش‌برانگیزه. اگه چند بار تلاش کردی و باز نشد اصلا ناامید نشو؛ این طراحی به شدت کیپ بسته شده.

اول باید ابزار بازکننده پلاستیکی رو خیلی بااحتیاط بین درز قاب آلومینیومی و درپوش پلاستیکی سفیدرنگ بالا قرار بدی. حواست باشه که ابزارت به لبه‌های پلاستیکی نرم آسیبی نزنه و ظاهرش رو خراب نکنه.

طراحی این نانوی جدید، از نظر ساختار کلی خیلی بیشتر شبیه آیپاد مینی‌های قدیمیه تا نسل اول خود نانو.

با کمی اهرم کردن، درپوش پلاستیکی بالایی به آرومی از روی بدنه جدا می‌شه و می‌تونی برش داری.

برای درپوش پایینی هم دقیقا باید همون تکنیک رو پیاده کنی و ابزار رو تو درز پایینی بندازی.

درپوش پایینی رو بلند کن. این قسمت با یه چسب ملایم سر جاش محکم شده، پس احتمالا به نیروی بیشتری نسبت به قسمت بالایی نیاز داری تا چسبش ول کنه.

← حالا با یه پیچ‌گوشتی چهارسو #00، دو تا پیچ ریزی که در دو طرف کانکتور داک قرار دارن رو باز کن.

← تو قسمت بالایی آیپاد هم دو تا پیچ چهارسو #00 دیگه هست که باید اون‌ها رو هم باز کنی تا شاسی آزاد بشه.

حالا با یه اسپاجر، جک هدفون رو خیلی آروم به سمت بیرون هدایت کن. هشدار خیلی مهم: اصلا سعی نکن جک هدفون رو کامل بیرون بکشی! این قطعه با یه فلت به شدت ظریف به چرخ لمسی (Click Wheel) وصله و کشیدنش باعث پارگی فلت می‌شه.

← وقتی جک هدفون رو فقط کمی از جاش خارج کردی، یه پیچ چهارسو #00 که زیرش مخفی شده بود رو می‌بینی. اون رو هم باز کن.

حالا می‌تونی اون براکت فلزی کوچیکی که دور کانکتور داک رو احاطه کرده بود، به راحتی برداری.

تو این مرحله باید کابل مربوط به هدفون و کلیک‌ویل رو از روی لاجیک‌برد جدا کنی. چون دید خوبی به داخل نداری، کار یه مقدار سخته و باید با نوک اسپاجر کانکتور رو داخل دستگاه حس کنی و آزادش کنی.

باید کانکتور رو با اسپاجر به سمت جلوی آیپاد فشار بدی تا از روی لاجیک‌برد آزاد بشه.

بازم تاکید می‌کنیم که جک هدفون رو کامل بیرون نکش، چون کابلش هنوز به کلیک‌ویل متصله و پاره می‌شه.

حالا با استفاده از اسپاجر، مجموعه لاجیک‌برد رو از داخل غلاف آلومینیومی به سمت بیرون هل بده. کلیک‌ویل و جک هدفون باید سر جاشون داخل بدنه بمونن.

موقع بیرون کشیدن لاجیک‌برد و صفحه‌نمایش، خیلی مراقب باش که لبه‌های برد به جک هدفون یا کلیک‌ویل گیر نکنه و باعث پارگی نشه.

در نهایت می‌تونی کل مجموعه صفحه‌نمایش و لاجیک‌برد رو به صورت ریلی از داخل آیپاد بکشی بیرون.

بالاخره موفق شدیم شاسی رو کامل دربیاریم! بیرون آوردنش واقعا حس خوبی داره.

بدنه این مدل قطعا در برابر خط و خش مقاومت خیلی بیشتری نسبت به نانو قبلی داره. ما تو تمام مراحل دقت کردیم و خوشبختانه هیچ خطی روی قاب نیفتاد.

حالا براکت فلزی که پشت صفحه‌نمایش قرار داره رو به آرومی جدا کن. حواست باشه که فقط خود براکت فلزی رو بلند کنی و به لایه شفاف محافظ پشت نمایشگر آسیبی نرسونی.

صفحه‌نمایش رو یه کم بالا بیار و با نوک اسپاجر، اون ضامن پلاستیکی مشکی‌رنگ روی کانکتور رو که کابل فلت نمایشگر رو نگه داشته، به سمت بالا باز کن.

کابل فلت نمایشگر رو خیلی نرم از داخل کانکتور بیرون بکش و کل پنل صفحه‌نمایش رو از روی لاجیک‌برد بردار.

تو این تصویر یه مقایسه جالب داریم: سمت چپ لاجیک‌برد و باتری نانوی جدید (نسل دوم) قرار داره. و در سمت راست، لاجیک‌برد و باتری نانوی قدیمی (نسل اول) رو می‌بینی. باتری جدید ضخامت کمتری داره، اما از نظر ابعاد کلی خیلی بزرگ‌تر شده تا ظرفیت بیشتری بده. اپل تو این مدل هم مثل نسل قبلی، از حافظه‌های فلش ساخت شرکت سامسونگ استفاده کرده.

باتری‌های لیتیومی به شدت حساسن؛ تحت هیچ شرایطی آیپاد قدیمیت رو تو آتیش ننداز!

اینم از نمای نزدیک لاجیک‌برد که می‌تونی تمام قطعات رویی و زیریش رو با جزئیات بالا ببینی. به اون لوگوی جذاب اپل روی پردازنده ARM دقت کن. شماره‌های حک‌شده روش اینا هستن: 33753291 8701 N02R5Q5 0627 ARM.

خب، این هم از پایان یه کالبدشکافی دیگه! دیدیم که اپل چطور با طراحی ریلی و فشرده، یه موزیک‌پلیر مقاوم و جذاب رو خلق کرده بود. مرسی که تا آخر این مسیر با تیم "آیسی‌مدار" همراه بودی. اگه از این بررسی لذت بردی و برات جالب بود، یادت نره لینک این صفحه رو برای دوستات هم بفرستی تا اونا هم از دیدن معماری گجت‌های قدیمی لذت ببرن.