کالبدشکافی گلکسی S8 پلاس سامسونگ؛ رازهای طراحی بدون حاشیه و سنسور اثر انگشت

ظاهر جذاب گلکسی S8 پلاس رو تو عکس‌های تبلیغاتی سامسونگ زیاد دیدیم، اما ما می‌خوایم بریم تو دل ماجرا. قبل از شروع، بیا یه نگاه به مشخصات اصلی این گوشی بندازیم:

← نمایشگر 6.2 اینچی Super AMOLED با لبه‌های خمیده، رزولوشن 2960 در 1440 و تراکم پیکسلی 529 پیکسل بر اینچ.

← پردازنده Qualcomm Snapdragon 835 (یا تو بعضی نسخه‌ها Exynos 8895) به همراه 4 گیگابایت رم.

← دوربین پشتی 12 مگاپیکسلی با فوکوس خودکار دوال‌پیکسل و قابلیت فیلم‌برداری 4 کیلواهم؛ و یه دوربین سلفی 8 مگاپیکسلی.

← 64 گیگابایت حافظه داخلی با قابلیت ارتقا از طریق کارت MicroSD (تا 256 گیگابایت).

استاندارد IP68 برای مقاومت در برابر آب و گردوغبار.

و سیستم‌عاملی که بر پایه اندروید 7.0 نوقا اجرا می‌شه.

پایین گوشی یه مجموعه کامل از پورت‌هاست؛ جک هدفون، درگاه USB-C، میکروفون و البته پنجره اسپیکر کنار هم قرار گرفتن. نمای جلویی گوشی خیلی صاف و یکپارچه‌ست. دکمه هوم فیزیکی کاملا حذف شده و جاش رو به یه سنسور فشار زیر صفحه‌نمایش داده که حس خیلی مدرن و متفاوتی به دستگاه می‌ده.

در همین حال، سنسور اثر انگشت به یه جای جدید روی قاب پشتی منتقل شده. به نظر می‌رسه سامسونگ این راه‌حل رو راحت‌تر از قرار دادن سنسور زیر نمایشگر دونسته.

یه نکته مهم برای کسایی که زیاد سیم‌کارت عوض می‌کنن: بالای گوشی دو تا سوراخ خیلی شبیه به هم وجود داره. یکیش برای سوزن سیم‌کارته و اون یکی میکروفون رو تو خودش جا داده. حواست باشه این دو تا رو با هم اشتباه نگیری تا میکروفون آسیب نبینه.

قبل از اینکه دست به آچار بشیم، بد نیست یه مقایسه کوچیک با نسل‌های قبلی داشته باشیم. تو این تصویر سه تا گوشی رو کنار هم داریم: سمت چپ S7 Edge، وسط همین S8 پلاس خودمون، و سمت راست مدل معمولی S8.

به‌خاطر حاشیه‌های خیلی باریک و نسبت تصویر غیرمعمول 18.5:9، سامسونگ تونسته یه نمایشگر 6.2 اینچی رو تقریبا تو همون ابعاد فیزیکی مدل 5.5 اینچی S7 Edge جا بده. این یعنی مهندسی عالی فضا!

وقتی این گوشی رو با مدل‌های سال قبل مقایسه می‌کنیم، تنها تفاوت ظاهری مهمی که به چشم میاد جابه‌جا شدن فلش دوربین و تغییر مکان سنسور اثر انگشته.

دیگه معطلی کافیه؛ خیلی مشتاقیم ببینیم داخلش چه خبره. خوشبختانه روند کار رو تا حدودی می‌دونیم.

این اولین تجربه ما تو باز کردن گوشی‌های شیشه‌ای نیست و می‌دونیم چطور باید با احتیاط پیش بریم.

با استفاده از آی‌اوپنر حرارت زیادی به قاب پشتی می‌دیم تا چسب‌ها نرم بشن. بعد با پیک‌های پلاستیکی می‌فتیم به جون شیشه و سعی می‌کنیم راهی به داخل پیدا کنیم.

ما اینجا مراحل رو خیلی روون نشون می‌دیم، اما سامسونگ باز کردن این گوشی رو به سخت‌ترین بخش کار تبدیل کرده. چسب‌ها به‌شدت محکم هستن و باید با حوصله فراوان و فشار کنترل‌شده کار کنی تا شیشه ترک برنداره.

کم‌کم داریم به قطعات داخلی می‌رسیم...

...اما این قاب پشتی یه چالش جدید برامون داره. سنسور اثر انگشت دقیقا روی همین قاب چسبیده و با یه فلت خیلی کوتاه به مادربرد وصل شده.

به نظر می‌رسه سامسونگ این فلت رو طوری طراحی کرده که موقع برداشتن قاب پشتی به‌راحتی و بدون آسیب جدا بشه. چون فلت اصلا آزادی عمل نداره، با کمترین بلند کردن قاب، کانکتور از جاش درمیاد. این طراحی هوشمندانه، خطر پاره شدن فلت سنسور رو نسبت به گوشی‌های قبلی خیلی کمتر می‌کنه.

با جدا شدن فلت، شیشه پشتی رو کاملا کنار می‌ذاریم. سامسونگ تو این مدل هم از قاب پشتی شیشه‌ای استفاده کرده. این کار به مهندس‌ها کمک کرده تا دردسر طراحی آنتن تو بدنه فلزی رو نداشته باشن، اما از اون طرف مقاومت گوشی در برابر ضربه به‌شدت پایین اومده.

استفاده از شیشه هم تو جلو و هم تو پشت، یعنی دو برابر خطر شکستگی. این موضوع دسترسی به قطعات داخلی رو برای بررسی و کالبدشکافی حسابی سخت می‌کنه.

خیلی دوست داشتیم همون اول کار باتری رو قطع کنیم تا ایمنی مدار حفظ بشه، اما کانکتورش اون زیر، دقیقا گیر شاسی میانی افتاده.

با باز کردن پیچ‌ها و برداشتن تیکه‌های شاسی میانی، می‌بینیم که ساختار داخلی خیلی شبیه به فرمول همیشگی سامسونگ تو گوشی‌های پرچم‌داره. اینجا می‌بینیم که آنتن بالایی با پد شارژ بی‌سیم و ماژول NFC یکپارچه شده.

این سیم‌پیچ مسی وظیفه پشتیبانی از سیستم پرداخت سامسونگ رو هم بر عهده داره. در واقع با ایجاد یه میدان الکترومغناطیسی، می‌تونه نقش نوار مغناطیسی کارت‌های بانکی رو روی دستگاه‌های کارت‌خوان شبیه‌سازی کنه.

امیدواریم سامسونگ از اتفاقات تلخ گذشته درس گرفته باشه و روی باتری این مدل تست‌های دقیقی انجام داده باشه، چون طراحی فضای باتری خیلی آشنا به نظر می‌رسه.

چسب زیر باتری هنوز هم یه کابوس واقعیه. حتی با اینکه باتری رو کامل از برد جدا کردیم، چسب‌ها انگار قصد ول کردن ندارن و باید با احتیاط کامل و بدون فشار دادن به سلول‌ها، باتری رو بیرون بیاریم.

گلکسی S8 پلاس یه باتری 13.48 وات‌ساعتی (3500 میلی‌آمپر ساعت در 3.85 ولت) داره. این ظرفیت، دقیقا هم‌اندازه باتری نوت 7 و کمی کمتر از باتری مدل اج نسل قبله.

تو رقابت ظرفیت باتری‌ها، سامسونگ هنوز هم اعداد بالاتری نسبت به رقبای اصلیش ارائه می‌ده و این باتری فضای قابل‌توجهی از داخل گوشی رو اشغال کرده.

البته باید در نظر داشت که بهینه‌سازی نرم‌افزار و مدیریت قطعات سخت‌افزاری هم تو مصرف نهایی باتری تأثیر زیادی داره.

حالا نوبت به بیرون آوردن مادربرد شلوغ و پر از قطعه می‌رسه تا بتونیم دوربین‌ها رو از روش جدا کنیم. دوربین اصلی این گوشی از یه سنسور سونی استفاده می‌کنه. با وجود بعضی تغییرات جزئی، سخت‌افزار دوربین تقریبا همونیه که تو نسل قبل دیدیم و سامسونگ بیشتر تمرکزش رو روی بهبود نرم‌افزاری پردازش تصویر گذاشته.

در کنار دوربین اصلی، ماژول دوربین سلفی و یه دوربین دیگه که مخصوص اسکنر عنبیه چشم هست رو هم جدا می‌کنیم.

دوربین‌ها رو کنار می‌ذاریم تا با دقت بیشتری به چیپست‌های روی مادربرد نگاه کنیم. بیایید ببینیم سامسونگ چه قطعاتی رو روی این برد سوار کرده:

← حافظه رم 4 گیگابایتی LPDDR4 سامسونگ که دقیقا روی پردازنده Snapdragon 835 قرار گرفته.

← حافظه داخلی 64 گیگابایتی UFS ساخت توشیبا مدل THGAF4G9N4LBAIR.

← کدک صوتی Aqstic WCD9341 ساخت شرکت کوالکام.

← ماژول فرانت‌اند Skyworks SKY78160-11 به همراه LNA.

ماژول فرانت‌اند Avago AFEM-9066.

تراشه Qualcomm QET4100 برای مدیریت سیگنال‌ها.

← آیسی مدیریت توان رابط Silicon Mitus SM5720.

حالا مادربرد رو برمی‌گردونیم تا پشتش رو بررسی کنیم:

← فرستنده و گیرنده امواج رادیویی Qualcomm WTR5975.

← ماژول وای‌فای Murata KM7118064.

← ماژول فرانت‌اند Avago AFEM-9053.

← تراشه مدیریت توان Qualcomm PM8998.

کنترلر NFC ساخت NXP مدل PN80T.

گیرنده شارژ بی‌سیم Renesas P9320S.

← و یه میکروفون MEMS که احتمالا ساخت شرکت Knowles هست.

ادامه بررسی آیسی‌های روی مادربرد (بخش دوم):

← آیسی تنوع سیگنال باند بالای Qualcomm D5320.

← آمپلی‌فایر صوتی Maxim Integrated MAX98506.

← تراشه مدیریت توان Qualcomm PM8005.

← یه تراشه مدیریت توان دیگه از برند Maxim Integrated مدل MAX77838.

مدیریت توان دوربین سامسونگ S2MPB02.

کنترلر انتقال توان USB سامسونگ S2MM005X02.

← و پردازنده دوربین سامسونگ S5475S2.

بخش سوم از آیسی‌های روی برد:

← توسعه‌دهنده I/O بیست و چهار بیتی NXP Semiconductor PCAL6524.

← سوئیچ بار ON Semiconductor FPF3688UCX.

← رگولاتور همزمان 1.5 آمپری ON Semiconductor FAN48630UC35X.

← سوئیچ آنالوگ USB 2.0 مدل Vishay DG2730.

مقایسه‌کننده NXP Semiconductor NCX2200.

مترجم ولتاژ 4 بیتی ON Semiconductor FXLA0104QFX.

← و چند ماژول فرانت‌اند دیگه برای باندهای پایین و متوسط.

و در نهایت بخش چهارم؛ بررسی سنسورهای حیاتی دستگاه:

← ژیروسکوپ و شتاب‌سنج 3 محوره STMicroelectronics LSM6DSL.

← سنسور فشار STMicroelectronics LPS22HB.

← قطب‌نمای الکترونیکی 3 محوره AKM Semiconductor AK09916C.

← سنسور اثر هال Ablic S-5712CCDL1-I4T1U.

و سنسور ضربان قلب که احتمالا ساخت Analog Devices هست.

برد پایین گوشی یا همون برد شارژ رو می‌کشیم بیرون. اینجا پر از عایق‌بندی‌های ظریفه؛ از واشرهای دور اسپیکر گرفته تا لاستیک‌های کوچیک دور پورت USB-C و جک هدفون. همه اینا برای ضدآب شدن و گرفتن گواهینامه IP68 ضروری بودن.

نکته خیلی خوب اینه که جک هدفون کاملا ماژولار طراحی شده و به برد لحیم نشده. از اونجایی که این قطعه زیاد خراب می‌شه، تعویض راحتش یه امتیاز عالی برای طراحی داخلیه. روی این برد کوچیک، چند تا تیونر آنتن و احتمالا یه سنسور مجاورت Semtech SX9320 هم قرار گرفته.

بعد از یه نگاه گذرا به لوله انتقال حرارت (هیت‌پایپ) و فلت‌های دکمه‌ها، چند تا قطعه کوچیک دیگه رو از داخل شاسی بیرون میاریم. موتور ویبره قدیمی و آشنای گوشی رو از جاش جدا می‌کنیم. و البته این مجموعه جذاب از سنسورها که یه نشانگر رطوبت هم کنارشونه:

← یه ال‌ای‌دی از نوع RGB.

← فرستنده مادون قرمز (احتمالا برای کمک به دوربین اسکنر عنبیه).

← و ماژول سنسور رنگ و فاصله‌سنج AMS TMD4906 که وظیفه خاموش کردن صفحه موقع تماس رو بر عهده داره.

برای پیدا کردن راز دکمه هوم جدید که زیر صفحه پنهان شده، می‌خوایم خود صفحه‌نمایش رو هم از فریم اصلی جدا کنیم. خوشبختانه این نمایشگر که به تاچ گلس پرس شده، با کمی تلاش و بدون اینکه آسیبی ببینه از شاسی جدا می‌شه.

خیلی امیدوار بودیم زیر فلت‌های نمایشگر یه سنسور فشار خاص پیدا کنیم، اما هیچی نبود! نه اطلاعاتی از مدل و نه سنسوری که با چشم دیده بشه. انگار این راز فعلا مخفی می‌مونه.

با این حال، دست خالی برنگشتیم و چند تا چیپ جالب پشت نمایشگر پیدا کردیم:

← درایور نمایشگر سامسونگ S6E3HA6.

← کنترلر تاچ‌اسکرین STMicroelectronics.

← و حافظه فلش 8 مگابیتی Winbond W25Q80EWUXIE.

خب، کالبدشکافی گلکسی S8 پلاس هم به پایان رسید. دیدیم که سامسونگ چطور این همه تکنولوژی رو زیر یه بدنه تمام‌شیشه‌ای و ضدآب فشرده کرده. حالا وقتشه که یه جمع‌بندی نهایی از طراحی و قطعات داخلی این گوشی داشته باشیم.

بررسی قطعات داخلی گلکسی S8 پلاس نشون داد که این گوشی از نظر مهندسی واقعا یه شاهکاره، اما برای باز کردنش حسابی چالش داریم:

← خیلی از قطعات داخلی مثل جک هدفون به‌صورت ماژولار طراحی شدن و این یعنی در صورت خرابی، راحت‌تر می‌شه تعویض‌شون کرد.

← باتری قابل دسترسیه، اما چسب‌های به‌شدت قوی و قاب پشتی شیشه‌ای، درآوردنش رو خیلی سخت و ریسکی کردن.

← شیشه بودن پشت و روی گوشی یعنی احتمال شکستن تو ضربه‌ها دو برابره؛ و باز کردن این شیشه‌های پر از چسب، رسیدن به مادربرد رو سخت می‌کنه.

← در نهایت، امیدوارم از این تور سخت‌افزاری لذت برده باشی. اگه این کالبدشکافی برات جالب بود، لینک این مقاله از اپلیکیشن آیسی‌مدار رو برای دوستای خوره تکنولوژیت هم بفرست تا اونا هم ببینن داخل این گوشی چه خبره!